III SA/Gl 1092/19

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Herman, Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, Sędzia WSA Marzanna Sałuda (spr.), , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 listopada 2020 r. sprawy ze skargi M. Z. na akt Prezydenta Miasta C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przyznania wynagrodzenia za czynności kuratorskie w postępowaniu administracyjnym oddala skargę. UZASADNIENIE Prezydent Miasta C. aktem z [...] r. znak [...] na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 listopada 2013 r. w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratorów ustanowionych dla strony w sprawie cywilnej (Dz. U. z 2013r., poz. 1476 ze zmianami) oraz rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800 ze zm.) ustalił wysokość wynagrodzenia oraz zwrot wydatków dla M. Z. (dalej: skarżący, strona) w łącznej wysokości [...] zł. Wskazał przy tym, iż postanowieniem z dnia [...] r. sygn. Akt [...] Sąd Rejonowy w C. Wydział [...] Rodzinny i Nieletnich ustanowił adwokata M. Z. kuratorem dla nieznanego z miejsca pobytu T. P., celem reprezentowania go w postępowaniu administracyjnym w sprawie z wniosku o orzeczenie przepadku pojazdu marki [...], nr rej. [...]. Wnioskiem z dnia [...]r. skarżący zwrócił się do organu o przyznanie wynagrodzenia za pełnienie funkcji kuratora dla nieznanego z miejsca pobytu T. P. w sprawie administracyjnej. Wskazał, że w trakcie postępowania analizował sprawę, zapoznawał się z aktami (kontakt telefoniczny z wnioskodawcą, osobiście u wnioskodawcy oraz w sądzie), sporządzał pisma procesowe w sprawie o przepadek. Organ wskazał, iż z uwagi na fakt, że M. Z. nie wskazał jakie koszty związane ze sprawowaniem funkcji kuratora zostały przez niego poniesione, ani także nie udokumentował jakie pisma sporządzał w postępowaniu administracyjnym, to wobec luki prawnej w Kodeksie postępowania administracyjnego w zakresie ustalenia wynagrodzenia i zwrotu wydatków dla kuratora ustanowionego w trybie art. 34 § 1 kpa zastosowano przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratora ustanowionego dla strony w sprawie cywilnej. W tym zakresie organ podał, iż zgodnie z § 1 ust. 1 tego rozporządzenia wysokość wynagrodzenia kuratora, ustanowionego dla strony w sprawie cywilnej, nie może przekraczać stawek minimalnych przewidzianych przepisami określającymi opłaty za czynności adwokackie. Wynagrodzenie kuratora będącego podatnikiem obowiązanym do rozliczenia podatku od towarów i usług podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług, określoną zgodnie ze stawką tego podatku obowiązującą w dniu orzekania o wynagrodzeniu (§ 1 ust. 3). Organ zaznaczył, iż zgodnie z art. 130a ust 10h ustawy Prawo o ruchu drogowym koszty związane z usuwaniem, przechowywaniem, oszacowaniem, sprzedażą lub zniszczeniem pojazdu powstałe od momentu wydania dyspozycji jego usunięcia do zakończenia postępowania ponosi osoba będąca właścicielem tego pojazdu w dniu wydania dyspozycji usunięcia pojazdu, z zastrzeżeniem ust. 10d i 10i. Decyzję zaś o zapłacie tych kosztów wydaje starosta. Organ wskazał, iż rozpoznając wniosek kuratora, o przyznanie wynagrodzenia w postępowaniu administracyjnym, nie może uznać, że wartość przedmiotu sporu określa zawiadomienie o wszczęciu postępowania z dnia [...]r. w sprawie o zapłatę kosztów związanych z usunięciem, przechowywaniem, oszacowaniem i zniszczeniem pojazdu marki [...], o nr rej. [...]. Zaznaczył, że postępowanie administracyjne dotyczące wyliczenia kosztów nie zostało zakończone wydaniem decyzji przez organ z uwagi na zgon właściciela pojazdu. Osoba zmarła traci status strony i nie jest możliwe wydanie na jej rzecz decyzji. W orzecznictwie administracyjnym przyjmuje się natomiast , że usunięcie i przechowywanie pojazdu w trybie art. 130a ustawy prawo o ruchu drogowym ma charakter stosunku administracyjnego oraz działania publicznoprawnego (wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 18.10.2012 r., II SA/Go 689/12). Stosunek administracyjnoprawny zawsze będzie miał charakter osobisty w tym sensie, że nie można wynikających z niego uprawnień i obowiązków uczynić przedmiotem obrotu cywilnoprawnego; stosunek administracyjnoprawny między następcą a organem administracji, zgodnie z zasadami ogólnymi, może bowiem powstać tylko z mocy samej ustawy lub w wyniku działań administracji (por. wyrok WSA w Szczecinie z dnia 29 grudnia 2010 r., sygn. akt II SA/Sz 860/2010, Lex nr 754974). Przyjęcie natomiast, że obowiązek zapłaty należności za usunięcie pojazdu oraz jego przechowywanie w trybie art. 130 a ustawy prawo o ruchu drogowym ma charakter administracyjnoprawny skutkuje tym, że odpowiednia decyzja nie może być wydana w odniesieniu do spadkobierców właściciela pojazdu. Podsumowując organ stwierdził, iż jakkolwiek integralną częścią rozstrzygnięcia o kosztach jest decyzja określająca ich wysokość jednak pomimo wszczęcia postępowania administracyjnego dotyczące wyliczenia kosztów decyzja w tym względzie nie została wydana. Dalej wskazał, iż wynagrodzenie kuratora wyznaczonego w trybie art. 34 § 1 kpa należy do kosztów postępowania administracyjnego, ustalanego przez organ administracyjny w ramach uznania administracyjnego gdzie wysokość tego wynagrodzenia winna uwzględniać rodzaj sprawy, stopień jej zawiłości i nakład pracy kuratora. Organ podkreślił, iż w sprawie kurator domagał się zwrotu wynagrodzenia za pełnienie funkcji kuratora nie wskazał jednak ani czasu (liczby godzin) poświęconego na wykonanie danej czynności w postępowaniu administracyjnym, ani stawki za godzinę pracy. Podniósł organ, iż niniejsza sprawa nie była skomplikowaną, a nakład pracy kuratora nie był wyższy niż przeciętny. W konsekwencji powyższego ustalając wynagrodzenie kuratora organ podejmując decyzję o przyznaniu wynagrodzenia wziął pod uwagę wypłacane w podobnych sprawach wynagrodzenie za tego rodzaju usługi, gdzie w [...]r., w sprawie bardziej skomplikowanej niż obecna kurator przedstawił analizę kosztów w sposób następujący: - za zapoznanie się z aktami sprawy wskazał kwotę [...] zł netto, czas poświęcony na wykonanie tej czynności [...] h, - za analizę sprawy wskazał kwotę [...] zł netto, czas poświęcony na wykonanie tej czynności [...]h i to wyliczenie przyjął organ jako adekwatne do wykonanej pracy przez M. Z. w postępowaniu administracyjnym dot. M P. w sprawie z wniosku o orzeczenie przepadku pojazdu marki [...], nr rej. [...]. Organ wskazał, iż zgodnie z opinią Biegłego Izby Skarbowej w K. nr [...] z dnia [...] r. przedmiotowy pojazd nie posiadał żadnej wartości użytkowej. Dnia [...] r. przedmiotowy pojazd został przekazany do uprawnionej stacji demontażu i zgodnie z fakturą nr [...] z dnia [...] r. wartość pojazdu przekazanego do demontażu wyniosła 200 zł. W konsekwencji organ przyjął następującą kalkulację kosztów; 120 zł - stawka minimalna w sprawach cywilnych przy wartości przedmiotu sprawy do 500 zł (zgodnie z § 2 ppkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności adwokackie), 70 zł - poniesiony nakład pracy, tj.: analiza sprawy, zapoznanie się z aktami plus 23% z tytułu podatku od towarów i usług co daje wartość brutto 233,70 zł. Organ odmówił kuratorowi przyznania wynagrodzenia za sporządzanie pism procesowych w sprawie o przepadek. Jak bowiem w postanowieniu z dnia [...] r. Sąd Okręgowy w C. wskazał M. Z. został ustanowiony przez sąd celem reprezentowania w postępowaniu administracyjnym, a nie sądowym. Orzeczenie wydane przez Sąd Rejonowy w C. [...] Wydział Rodzinny i Opiekuńczy nie daje zatem podstaw do reprezentacji przed sądami powszechnymi przez kuratora . W skardze do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gliwicach skarżący organowi zarzucił : - naruszenie przepisów art. 7, art. 77, art. 80 kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez nierozważenie całości materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie , a także niezgodność poczynionych ustaleń z zebranym w sprawie materiałem dowodowym - polegające na nieprawidłowym oraz dowolnym uznaniu, że wartość przedmiotu sprawy jest mniejsza niż 500 złotych, a to na skutek przyjęcia przez organ administracyjnych nieprawidłowych założeń przy wyliczeniu tej wartości; - naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. treści § 1 ust. 2 Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 listopada 2013 r. w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratorów ustanowionych dla strony w sprawie cywilnej poprzez przyznanie wynagrodzenia kuratorowi wbrew przepisowi, tj. poniżej stawek minimalnych w podobnych sprawach i wniósł o uchylenie zaskarżonego aktu i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Wniósł o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentu urzędowego tj. akt sprawy o przepadek, zawisłej przed Sądem Rejonowym w C. o sygnaturze akt [...] na okoliczność roszczeń organu administracyjnego względem T. P., w konsekwencji ustalenia wartości przedmiotu sprawy. Dalej podniósł, iż podtrzymuje zarzuty i argumentację zawarte uprzednio w skardze do WSA w Gliwicach z dnia 28 lutego 2019 r. sygn. akt III SA/GI 451/19) na akt Prezydenta Miasta C. z dnia [...] r. Wskazał, iż organ administracyjny jak i sądy w trakcie postępowania zakwestionowały legitymację kuratora do działania w postępowania cywilnym o przepadek, wskazując, iż kurator był umocowany na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w C. do działania wyłącznie w postępowaniu administracyjnym wobec reprezentowanego nieznanego z miejsca pobytu T. P.. Wobec tego, wartość przedmiotu sporu powinna zostać ustalona przez organ administracyjny nie w oparciu o wartość pojazdu będącego przedmiotem postępowania w sprawie o przepadek tylko o wartość przedmiotu sporu występującą w całym w postępowaniu administracyjnym, prowadzonym wobec T. P.. Wartość tą wskazuje roszczenie Urzędu Miasta w C. zawarte w piśmie do wyżej wymienionego z dnia [...] pt. "Zawiadomienie o wszczęciu postępowania" z którego wynika, że postępowanie jest prowadzone o zapłatę kosztów związanych z usunięciem, przechowywaniem, oszacowaniem i zniszczeniem pojazdu marki [...], nr rej. [...] należącego do T. P.. Koszty powinny zostać ustalone na podstawie udokumentowanych kosztów Urzędu Miasta, a jeśli to było niemożliwe to na podstawie cen rynkowych za tego rodzaju usługi. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna . Stosownie do treści art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 125), sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola ta, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 t.j.., dalej: p.p.s.a.) obejmuje m.in. orzekanie w sprawie skarg na inne niż określone w pkt 1 – 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w kodeksie postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2018 r., poz. 800 ze zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sąd stwierdził, że zaskarżony akt spełnia przesłanki określone w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., a zatem, podlega kognicji sądu administracyjnego. W ramach swej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a., z zastrzeżeniem art. 57a tej ustawy. Przedmiotem kontroli Sądu w rozpatrywanej sprawie jest ocena, czy organ właściwie ustalił wysokość wynagrodzenia należnego skarżącemu za pełnienie obowiązków kuratora, gdyż poza sporem jest zasadność i prawo do jego wypłaty. Przypomnienia jednak wymaga, iż sprawa przyznania wynagrodzenia M. Z. za czynności kuratorskie w postępowaniu administracyjnym była przedmiotem orzekania przez tut Sąd, który wyrokiem z dnia 4 grudnia 2018r sygn. akt IV SA/Gl 643/18 uchylił postanowienie w tym przedmiocie. Kontrolując wówczas legalność tego orzeczenia z kwotą wynagrodzenia w wysokości 180 zł brutto + 17 zł zwrotu kosztów tytułem opłaty od pełnomocnictwa w kwocie, gdzie M. Z. we wniosku z [...]r. podał, iż w trakcie postępowania analizował sprawę uczestnika postępowania zapoznawał się z aktami, kontaktował się telefonicznie jak i telefonicznie z wnioskodawcą, sporządzał pisma o przepadek a organ pomimo, iż pismami z [...] r. jak i [...] r. wzywał o podanie kosztów związanych ze sprawowaniem funkcji kuratora, które pozostawiono bez odpowiedzi, przemilczał w treści spornego aktu okoliczności dot. nakładu pracy kuratora i nie wskazał sposobu wyceny pracy kuratora na 180 złotych (brutto). Po ponownym wydaniu aktu w tym zakresie przez organ poprzez przyznanie wynagrodzenia w wysokości 180 zł brutto plus 17 zł zwrotu kosztów tytułem opłaty od pełnomocnictwa WSA w Gliwicach wyrokiem z dnia 9 lipca 2019r sygn. akt III SA/GL 451/19 uchylił ten akt ponownie zarzucając organowi błędy przy jego wydaniu. Sąd stwierdził, iż jakkolwiek wydając ponownie akt wskazano od jakiej wartości określono wysokość wynagrodzenia kuratorowi tym samym zadośćuczyniając wytycznym wynikającym z w/w wyroku WSA w Gliwicach z 04 grudnia 2018r i realizując normę art. 153 p.p.s.a., jednak w dalszym ciągu akt ten nie odpowiada prawu. Organ nie wskazał bowiem w jaki sposób ustalił, iż wartość przedmiotu sprawy wynosi do 500 zł w sytuacji, gdy od takiej wartości przyjął przyznaną stawkę minimalną 120 zł za dokonane czynności zgodnie z § 2 ppkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie. Nakazał przy tym przy ponownym rozpoznaniu wniosku skarżącego jako kuratora o przyznanie wynagrodzenia w postępowaniu administracyjnym uwzględnienie poczynionych przez Sąd rozważań w sprawie i podjęcie stosownego aktu w tym zakresie . Wyrok ten nie był przedmiotem skargi kasacyjnej żadnej ze stron postępowania i stał się prawomocny co oznacza, iż obowiązkiem organu przy ponownym orzekaniu było uwzględnienie wytycznych w nim zawartych. Orzekając ponownie spornym aktem Prezydent uwzględnił zalecenia wynikające z poprzednio wydanego wyroku w sprawie z dnia [...] r. podał bowiem w jaki sposób wyliczył wynagrodzenie i na jakiej podstawie prawnej przyznał je kuratorowi. Przechodząc zatem do merytorycznej kontroli podnieść należy, iż w rozpatrywanej sprawie istota sporu jest ocena, czy organ właściwie ustalił wysokość wynagrodzenia należnego skarżącemu za pełnienie obowiązków kuratora, gdyż poza sporem jest zasadność i prawo do jego wypłaty. Również niesporne jest, że skarżący został postanowieniem Sądu Rejonowego w C. ustanowiony kuratorem dla nieznanego z miejsca pobytu T. P., celem reprezentowania go w postępowaniu administracyjnym w sprawie z wniosku o orzeczenie przepadku pojazdu marki [...], nr rej. [...] zgodnie z art. 184 k.r.o. Niewątpliwie zatem przedmiot sprawy administarcyjnej w której ustanowiono strone skarżącą kuratorem był związany z pojazdem marki [...] i jego wartością. W zakresie sposobu określania wysokości wynagrodzenia kuratora dla osoby nieznanej z miejsca pobytu, Sąd podziela pogląd wyrażony w wyroku NSA z 19 grudnia 2013 r. sygn. akt I OSK 278/12, z uwzględnieniem zmian przepisów, które miały miejsce po jego wydaniu. NSA uznał, że wynagrodzenie przedstawiciela dla nieobecnej strony postępowania administracyjnego ustanowionego na wniosek organu administracyjnego zgłoszony na podstawie art. 34 § 1 k.p.a. należy do kosztów postępowania administracyjnego. Stanowisko to koreluje z uchwałą Sądu Najwyższego z 9 lutego 1989 r., sygn. akt III CZP 117/88, (publ. OSNC 1990/1/11), w uzasadnieniu której SN stwierdził, że wynagrodzenie za sprawowanie kurateli przez przedstawiciela strony ze względu na jej charakter ściśle związany z konkretnym postępowaniem administracyjnym uzasadnia traktowanie tego wynagrodzenia w ramach kosztów postępowania administracyjnego. Pomimo, że wysokość tego wynagrodzenia ani zasady i tryb jego przyznawania nie zostały unormowane w przepisach k.p.a. ani w przepisach szczególnych, to nie budzi żadnych wątpliwości, że wynagrodzenie takie przysługuje. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym (por.: wyroki WSA z: 10 lipca 2014 r. sygn. akt IV SA/Wa 930/14, 16 marca 2016 r. sygn. akt II SA/Po 38/16, 8.11.2016 r. sygn. akt IV SA/Gl 577/16, 10.01.2018 r. sygn. akt IV SA/Gl 529/17, 4.12.2018 r. sygn. akt IV SA/Gl 643/18) podkreślono, że przeciwne stanowisko nie dałoby się pogodzić z konstytucyjną zasadą RP jako Państwa prawa (art. 2 Konstytucji RP). Stosunek prawny istniejący między organem administracji i przedstawicielem ustanowionym dla nieobecnej strony opiera się na orzeczeniu sądu powszechnego. Jego elementem jest obowiązek wykonania przez wyznaczoną osobę niezbędnych czynności w charakterze przedstawiciela osoby nieobecnej, z czym wiąże się prawo kuratora do uzyskania wynagrodzenia za podjęte w toku postępowania w obronie interesów strony czynności, przy uwzględnieniu nakładu pracy i poniesionych wydatków, generowanych rodzajem sprawy i stopnia jej zawiłości. Dokonując kontroli pod względem zgodności z prawem aktu wydanego przez Prezydenta Miasta C. w przedmiocie ww. wynagrodzenia Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem wynagrodzenie to ustalono w zgodzie z obowiązującymi przepisami. W przedmiotowej sprawie wniosek o przyznanie wynagrodzenia został złożony przez stronę [...] r., zatem w sprawie znajdują zastosowanie przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 13 listopada 2013 r. w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratorów ustanowionych dla strony w sprawie cywilnej (Dz. U. z 2013r., poz. 1476 ze zm) oraz przepisy określające wynagrodzenie adwokackie tj. § 2 ppkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. poz. 1800 ze zm.) w wysokości 120,00 złotych. Zatem wynagrodzenie kuratora ustalone w związku z udziałem w postępowaniu administracyjnym o przepadek pojazdu marki [...], nr rej. [...]. którego wartość oszacowano na 200 zł a zatem, gdy wartości przedmiotu sprawy nie przekroczyła 500 zł została prawidłowo określona na kwotę 120 zł. Nie można przyjąć, iż wartość przedmiotu sprawy od której należałoby liczyć stawkę minimalną opłaty stanowią, jak utrzymuje skarżący w skardze, wszystkie wydatki występujące w całym postępowaniu administracyjnym, prowadzonym wobec T. P., czyli zapłata kosztów związanych z usunięciem, przechowywaniem, oszacowaniem i zniszczeniem pojazdu marki [...], nr rej. [...] należącego do T. P., które to winny zostać ustalone na podstawie udokumentowanych kosztów Urzędu Miasta, a jeśli to było niemożliwe to na podstawie cen rynkowych za tego rodzaju usługi. W uchwale z dnia 9 lutego 1989 r., sygn. akt III CZP 117/88, (publ. OSNC 1990/1/11). Sąd Najwyższy stwierdził, że wynagrodzenie za sprawowanie kurateli przez przedstawiciela strony postępowania administracyjnego ze względu na jej charakter ściśle związane jest z konkretnym postępowaniem administracyjnym, uzasadniającym traktowanie tego wynagrodzenia w ramach kosztów postępowania administracyjnego.Skoro zatem sprawowanie funkcji kuratora należy łączyć ściśle z danym postępowaniem administracyjnym dla którego został ustanowiony ustalenie opłaty za czynności kuratora związane z postępowaniem administracyjnym o przepadek pojazdu [...] było prawidłowe. Zgodnie z § 1 ust. 1 rozporządzenia w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratora ustanowionego dla strony w sprawie cywilnej wysokość wynagrodzenia kuratora, ustanowionego dla strony w sprawie cywilnej, nie może przekraczać stawek minimalnych przewidzianych przepisami określającymi opłaty za czynności adwokackie. Wynagrodzenie kuratora będącego podatnikiem obowiązanym do rozliczenia podatku od towarów i usług podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług, określoną zgodnie ze stawką tego podatku obowiązującą w dniu orzekania o wynagrodzeniu. Skoro stawki minimalne opłat za czynności adwokackie właściwe dla kuratorów dla wartości przedmiotu sprawy: wynoszą 120 zł do 500 zł przyjęcie tej stawki w sprawie było prawidłowe. Nie jest sporne pomiędzy stronami, iż przedmiotowy pojazd nie posiadał żadnej wartości użytkowej co potwierdziła opinia Biegłego Izby Skarbowej w K. nr [...] z dnia [...] r.. Nie jest sporne też, iż [...] r. przedmiotowy pojazd został przekazany do uprawnionej stacji demontażu i zgodnie z fakturą nr [...] z dnia [...]r. wartość przekazanego do demontażu pojazdu wyniosła 200 zł. Skoro M. Z. został ustanowiony kuratorem dla sprawy administracyjnej o orzeczenie przepadku samochodu marki [...], nr rej. [...] którego wartość wyniosła 200 zł zgodnie z w/w fakturą [...] przyjęcie w sprawie tej wartości jako wartości przedmiotu sprawy było prawidłowe. Sąd w konsekwencji powyższego nie podziela trafności zarzutów skargowych w zakresie naruszeń przpisów prawa procesowego a także niezgodność poczynionych ustaleń z zebranym w sprawie materiałem dowodowym - polegające na nieprawidłowym oraz dowolnym uznaniu, że wartość przedmiotu sprawy jest mniejsza niż 500 złotych, a to na skutek przyjęcia przez organ administracyjnych nieprawidłowych założeń przy wyliczeniu tej wartości. Jak już wskazano wynagrodzenie kuratora jest uzależnione od wartości przedmiotu sprawy a tą wartość w/w samochodu stanowiąca 200 zł zgodnie z w/w fakturą [...]. Prawidłowo także naliczono stawkę podatku VAT od kwoty 190 zł zawierającej w sobie także wartość wynagrodzenia za nakład pracy. Skoro bowiem kurator domagał się zwrotu wynagrodzenia za pełnienie funkcji kuratora nie wskazując ani liczby godzin poświęconych na wykonanie danej czynności w postępowaniu administracyjnym, ani stawki za godzinę pracy przyjęcie wynagrodzenia w sposób zbliżony do wynagrodzenia za pracę innego kuratora świadczoną w zbliżonej rodzajowo pracy przy uwzględnieniu rodzaju sprawy, stopnia jej zawiłości i nakład pracy było prawidłowe. Prawidłowo także, gdy kurator oświadczył, że jest płatnikiem podatku od towarów i usług VAT, naliczono podatek od towarów i usług w stawce 23% od całego łącznego wynagrodzenia w kwocie 190 w kwocie 43,70 zł. W zakresie wniosku o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentu urzędowego tj. akt sprawy zawisłej przed Sądem Rejonowym w C. o sygnaturze akt [...] na okoliczność roszczeń organu administracyjnego względem T. P. i w konsekwencji ustalenia wartości przedmiotu sprawy to Sąd tego wniosku nie uwzględnił albowiem po myśli art. 106 .p.p.s.a. Sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Taka zaś konieczność wyjaśnienia istotnych wątpliwości w sprawie nie zachodziła . W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.