II OZ 1198/18

SENTENCJA Dnia 27 listopada 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Kostka po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń J. Ż. i J. Ż. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 stycznia 2018 r., sygn. akt IV SA/Wa 2663/16 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi J. Ż. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: oddalić zażalenia. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 12 stycznia 2018 r., sygn. akt IV SA/Wa 2663/16, odrzucił skargę J. Ż. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] sierpnia 2016 r. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy, wskazując, że skarżący nie uczynił zadość zarządzeniu z 19 października 2017 r., którym został wezwany do wykonania zarządzenia z 28 lutego 2017 r., i w ustawowym terminie nie uzupełnił braku fiskalnego skargi – nie uiścił wpisu sądowego w wysokości 500 zł. W zażaleniach na to postanowienie skarżący J. Ż. oraz uczestnik postępowania J. Ż. wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Rozpoznając zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenia pozbawione są usprawiedliwionych podstaw. Po prawomocnym pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (zarządzeniem referendarza sądowego z 24 maja 2017 r., utrzymanym w mocy postanowieniem Sądu z 19 października 2017 r.), skarżący zarządzeniem z 19 października 2017 r. został wezwany do wykonania zarządzenia z 28 lutego 2017 r. wzywającego go do usunięcia braku fiskalnego skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w wysokości 500 zł. Wezwanie to należało wykonać, zgodnie z pouczeniem, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Bezsporne jest, gdyż skarżący, ani uczestnik postępowania, faktu tego nie kwestionują, że wezwanie to nie zostało wykonane. Zatem Sąd pierwszej instancji prawidłowo przyjął, że nieuzupełnienie braku fiskalnego skargi, pomimo wystosowanego wezwania, uzasadniało jej odrzucenie stosownie do treści art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302). Prawidłowo też Sąd pierwszej instancji wyjaśnił skarżącemu, że złożenie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu sądowego oraz nie chroni przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania we wskazanym przez Sąd terminie. Ocena przedstawionego wyżej zagadnienia odnosi się również do sytuacji, w której złożony w postępowaniu wniosek o przyznanie prawa pomocy rozstrzygnięty został prawomocnym orzeczeniem formalnym, tj. zarządzeniem o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania, a następnie postanowieniem Sądu utrzymującym w mocy to zarządzenie wskutek wniesionego sprzeciwu. Odmienna ocena tego zagadnienia mogłaby doprowadzić do uniemożliwienia, z przyczyn dotyczących wyłącznie strony, kontynuowania postępowania sądowego wskutek rozpoznawania przez sąd kolejnych, obarczonych brakami formalnymi lub wniesionych po terminie wniosków o przyznanie prawa pomocy, skutkując nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania lub nawet niemożnością jego zakończenia (postanowienie NSA z 25 sierpnia 2017 r., sygn. akt II FZ 355/17). Odnosząc się do zażaleń wyjaśnić należy, że skarżący, ani uczestnik postępowania nie wskazali żadnych przepisów prawa, które zostały naruszone zaskarżonym postanowieniem, ani nie podnieśli zarzutów merytorycznych dotyczących tego postanowienia. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.