II SAB/Wr 1418/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O.L. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez W. D. w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu wpisu od skargi. UZASADNIENIE Pismem z dnia 5 VIII 2021 r. O.L. (dalej: skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez W. D. (dalej: organ) w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę zainicjowanego wnioskiem skarżącej z dnia 11 V 2020 r. (data wpływu do organu: 13 V 2020 r.). Skarżąca wskazała w skardze, że podejmowane przez organ czynności mają charakter czynności pozornych i odbywały się w dużych odstępach czasu. Pismem z dnia 5 V 2021 r. skarżąca złożyła ponaglenie. Jako znane Sądowi z urzędu wskazać należy, że skarżąca wniosła również uprzednio tj. pismem z dnia 22 VII 2021 r. skargę na przewlekłe prowadzenie przez organ tożsamego postępowania administracyjnego. W związku ze złożoną skargą Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w dniu 22 II 2022 r. wydał wyrok w sprawie o sygnaturze akt II SAB/Wr 384/21, w którym stwierdził, że organ dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania (pkt I), że przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa (pkt II), zobowiązał organ do wydania aktu w terminie 60 dni od daty otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy (pkt III), przyznał od organu na rzecz strony skarżącej sumę pieniężną w kwocie 1400 zł (pkt IV) oraz zasądził od organu na rzecz strony skarżącej kwotę 580 zł (pkt V). Wyrok jest nieprawomocny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 VIII 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm.) - dalej jako "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Powyższy przepis jako podstawę odrzucenia skargi wskazuje, m.in. stan sprawy w toku (lis pendens). Z treści art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. wynika ponadto, że stan sprawy w toku zachodzi wówczas, gdy wystąpi tożsamość przedmiotowa (tożsamość sprawy) i tożsamość podmiotowa (tożsamość stron). Konsekwencją stanu sprawy w toku jest natomiast to, że nie można skutecznie wszcząć postępowania w tym samym przedmiocie i między tymi samymi stronami. W takiej sytuacji zachodzi bowiem podstawa do odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej (art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że bezspornym jest, iż sprawa niniejsza zainicjowana została skargą na przewlekłe prowadzenie przez organ postępowania w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 11 V 2020 r. o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Stwierdzić należy, że nieprawomocnym wyrokiem z dnia 22 II 2022 r. tutejszy Sąd stwierdził, że organ dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania (pkt I), że przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa (pkt II), zobowiązał organ do wydania aktu w terminie 60 dni od daty otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy (pkt III), przyznał od organu na rzecz strony skarżącej sumę pieniężną w kwocie 1400 zł (pkt IV) oraz zasądził od organu na rzecz strony skarżącej kwotę 580 zł (pkt V). W związku z powyższym w niniejszej sprawie wystąpiła tożsamość przedmiotowa, gdyż obie skargi, tj. wniesiona w niniejszej sprawie oraz w sprawie o sygn. akt II SAB/Wr 384/21, dotyczą przewlekłego prowadzenia postępowania zainicjowanego tym samym wnioskiem skarżącej. Nie ma również wątpliwości co do występującej tożsamości podmiotowej, bowiem skargę w postępowaniu zakończonym wyrokiem z dnia 22 II 2022 r. wniosła skarżąca zarzucając przewlekłe prowadzenie postępowania temu samemu organowi tj. W.D. Powyższe, w ocenie Sądu przemawia za uznaniem, że z uwagi na stan sprawy w toku kolejna skarga wniesiona na przewlekłość W.D. w przedmiocie rozpoznania tego samego wniosku jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia. W myśl art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Na tej podstawie Sąd w pkt II sentencji postanowienia orzekł o zwrocie uiszczonego przez skarżącą wpisu od skargi.