II OZ 1306/15

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Chlebny po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] sp. z o.o. w [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 14 października 2015 r. sygn. akt VII SA/Wa 1579/15 w zakresie odrzucenia skargi [...] sp. z o.o. w [...] na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie nakazu wyłączenie budynku z użytkowania postanawia: oddalić zażalenie. 1 UZASADNIENIE Postanowieniem z 14 października 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę [...] sp. z o.o. w [...] na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] lutego 2014 r. w przedmiocie nakazu wyłączenia budynku z użytkowania. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że do skargi dołączono dowód uiszczenia w dniu 12 marca 2014 r. wpisu od skargi w kwocie 500 zł, jednak wpis ten został zwrócony w dniu 1 października 2014 r., z uwagi na to, że skarga nie wpłynęła do Sądu. Została przekazana przez organ dopiero w dniu 16 lipca 2015 r. Następnie skarżący, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału, został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 4 sierpnia 2015 r., zatem termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 11 sierpnia 2015r., a wpis został uiszczony w dniu 12 sierpnia 2015 r. Z tych przyczyn Sąd I instancji odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – P.p.s.a. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, domagając się jego uchylenia. Zarzucił naruszenie art. 220 § 3 P.p.s.a. poprzez jego zastosowanie, wobec faktu, że skarga została pierwotnie opłacona, a dokonany przez Sąd zwrot nie może uzasadniać sankcjonowania strony za faktycznie zaistniały brak fiskalny skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest niezasadne. W świetle art. 230 § 1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym od skargi (art. 230 § 2 P.p.s.a.) pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jednocześnie zgodnie z treścią art. 220 § 1 P.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania. Skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, stosownie do treści art. 220 § 3 P.p.s.a. podlega odrzuceniu. Bezsporną kwestią w niniejszej sprawie jest to, że wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł, a wezwanie doręczono mu w dniu 4 sierpnia 2015 r., zatem termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 11 sierpnia 2015 r. Z tych względów uiszczenie wpisu w dniu 12 sierpnia 2015 r. nastąpiło z uchybieniem ustawowego 7-dniowego terminu, dlatego zaistniała podstawa do odrzucenia skargi w oparciu o art. 220 § 3 P.p.s.a. Bez znaczenia jest, że skarga w momencie wniesienia do organu została opłacona, ale wpis został zwrócony stronie, z uwagi na brak skargi w Sądzie I instancji. W momencie przekazania jej przez organ okazało się, że wpis został zwrócony, zatem konieczne było wezwanie do uiszczenia wpisu. Istotnie, organ zwlekał przez długi czas z przekazaniem skargi do Sądu, jednak taka okoliczność nie stanowi usprawiedliwienia faktu nieuiszczenia wpisu w terminie. Przepis art. 220 P.p.s.a. nie przewiduje w tym zakresie żadnych wyłączeń. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji. ----------------------- 2