Ppolska.starec← UrzadnikLog in

I SA/Lu 696/10

Administrative courts2010-12-17
Case number
I SA/Lu 696/10
Court
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Judgment date
2010-12-17
Type
Postanowienie WSA w Lublinie

Judges

Anna Kwiatek

Ruling

Odrzucono sprzeciw

Judgment text

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Kwiatek po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowych - w zakresie prawa pomocy p o s t a n a w i a : - odrzucić sprzeciw UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 22 listopada 2010 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Lublinie odmówił K. K. przyznania prawa pomocy. Postanowienie doręczono stronie w sposób prawem przewidziany w dniu 26 listopada 2010 r. W dniu 13 grudnia 2010 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie sprzeciw K. K., nadany 10 grudnia 2010 r. (datownik pieczęci na kopercie w której znajdowała się przesyłka) od powyższego postanowienia. Strona nie wnosiła o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - /Dz.U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm. – dalej "ppsa"/ wynika, że sprzeciw powinien być wniesiony w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony po terminie (oraz w innych przypadkach nie mających zastosowania w sprawie, Sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (§ 2 ). Jak wspomniano wyżej, postanowienie Referendarza sądowego z dnia 22 listopada 2010 r. zostało doręczone 26 listopada 2010 r., zatem siedmiodniowy termin przysługujący na wniesienie sprzeciwu upłynął z dniem 3 grudnia 2010 r. W takim przypadku sprzeciw wniesiony w dniu 10 grudnia 2010 r., uznać należy jako złożony z uchybieniem ustawowego terminu. Dlatego też działając na podstawie art. 259 § 2 ppsa, należało orzec jak na w sentencji.