II SA/Ol 921/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Jaszczak-Sikora po rozpoznaniu w dniu 18 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na decyzję Rektora Uniwersytetu z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie przyjęcia na studia stacjonarne postanawia 1) umorzyć postępowanie 2) zwrócić skarżącej kwotę 200 zł (dwieście złotych), tytułem wpisu sądowego. UZASADNIENIE Decyzją dnia "[...]", Nr "[...]", Rektor Uniwersytetu utrzymał w mocy decyzję "[...]" Komisji rekrutacyjnej w sprawie odmowy przyjęcia K. K. na pierwszy rok studiów stacjonarnych "[...]" na Uniwersytecie, w roku akademickim 2007/2008. W złożonej skardze K. K. wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji, zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych, rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym i rozpoznanie sprawy poza kolejnością w myśl § 31 ust. 2 regulaminu wewnętrznego urzędowania. W uzasadnieniu zarzuciła, że zaskarżona decyzja została wydana z rażącym naruszeniem prawa. Rozpatrzone odwołanie nie zawierało bowiem własnoręcznego podpisu skarżącej i nie mogło skutecznie wszcząć postępowania odwoławczego. Powyższy brak formalny powoduje, w ocenie skarżącej, że zaskarżona decyzja jest nieważna także z powodu wydania jej bez podstawy prawnej. Strona skarżąca podniosła ponadto, że decyzję w pierwszej instancji wydał organ niewłaściwie powołany, a tym samym nie mający legitymacji do rozpatrywania i rozstrzygania spraw. W odpowiedzi na skargę Rektor Uniwersytetu wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu podał, że decyzją "[...]" Komisji rekrutacyjnej z dnia 23 lipca 2007 r. skarżąca nie została przyjęta na studia z powodu braku miejsc. Od tej decyzji złożone zostało odwołanie z dnia 25 lipca 2007 r., które zakończono "Z poważaniem K. K.". Organ przyznał, że nie został złożony własnoręczny podpis skarżącej, która nie została również wezwana do uzupełnienia tego braku. Mimo powyższego uznano, iż odwołanie zasługuje na rozpatrzenie z uwagi na zamieszczenie w nim cytowanego wyżej zwrotu. Organ wyjaśnił ponadto, że stosownie do art. 169 ust. 7 i 8 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym, postępowanie rekrutacyjne na Wydziale "[...]", zgodnie z § 23 ust. 2 pkt 9 Statutu przeprowadziły Komisje rekrutacyjne na kierunku "[...]" (uchwała nr 1 Rady Wydziału z dnia 29 czerwca 2007 r.). Pismem procesowym z dnia 25 września 2007 r. pełnomocnik Rektora Uniwersytetu wniósł o umorzenie postępowania, gdyż decyzją Rektora z dnia "[...]", nr "[...]", uwzględniono w całości skargę K. K. Skarżąca w dniu 26 września 2007 r. wniosła o umorzenie postępowania sądowego z uwagi na uwzględnienie jej skargi w całości przez organ odwoławczy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Przepis art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), zwanej w dalszym ciągu p.p.s.a., zezwala organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W niniejszej sprawie organ odwoławczy uwzględniając skargę w całości w trybie cytowanego przepisu decyzją z dnia "[...]", nr "[...]", stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji oraz przyjął skarżącą na pierwszy rok stacjonarnych studiów pierwszego stopnia, kierunek "[...]" Uniwersytetu, w roku akademickim 2007/2008. Wobec tego dalsze postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe, ponieważ zaskarżone orzeczenie w trybie autokontroli, zostało wyeliminowane z porządku prawnego. Stosownie do art. 161 §1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Skoro organ odwoławczy zweryfikował swoje stanowisko i w całości uwzględnił skargę w omawianym trybie, to obecnie bezprzedmiotowe jest postępowanie sądowe wywołane skargą na orzeczenie będące przedmiotem zaskarżenia. Wobec powyższego postępowanie sądowo-administracyjne należało umorzyć na podstawie powołanego już art.161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. O kosztach orzeczono po myśli art. 201 § 1 w zw. z art. 209 tej ustawy.