VI SA/Wa 853/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka Sędzia WSA Grzegorz Nowecki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 października 2020 r. sprawy ze skargi C. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno - Spożywczych z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wprowadzenie do obrotu zafałszowanej partii produktu oddala skargę UZASADNIENIE W dniach 9, 14 oraz 17 maja 2019 r., inspektor Wojewódzkiego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych w "(...)" działając na podstawie upoważnienia do przeprowadzenia kontroli "(...)", przeprowadził kontrolę jakości handlowej wyrobów cukierniczych w podmiocie "(...)" Sp. z o.o., ul. "(...)""(...)" (protokół kontroli z dnia "(...)" maja 2019r. znak: "(...)"). W toku kontroli pobrano urzędowe próbki z partii magazynowej: 860 kg (8600 szt. x 100 g) produktu o nazwie ""(...)"85% kakao" pochodzącej z wprowadzonej do obrotu partii 902 kg (9020 szt. x 100 g), w celu przeprowadzenia badań laboratoryjnych oraz oceny oznakowania. W wyniku przeprowadzonych badań laboratoryjnych w Laboratorium Specjalistycznym GIJHARS w "(...)"stwierdzono, zaniżoną zawartość suchej masy kakaowej. Zgodnie deklaracją producenta zawartą w dokumencie Specyfikacja wyrobu gotowego "(...)"85% ""(...)"" 100 g nr: [..] z dnia [...] stycznia 2018 r. oraz deklaracją wskazaną na etykiecie produktu zawartość suchej masy kakaowej powinna wynosić nie mniej niż 85%. Przeprowadzone badania laboratoryjne wykazały zawartość suchej masy kakaowej na poziomie 63,3 ± 1,1% (sprawozdanie z badań nr [...], z dnia [...].05.2019r.), co wprowadza konsumenta w błąd i jest niezgodne z art. 4 ust. 1 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych. "(...)"Wojewódzki Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych stwierdził, że ww. nieprawidłowości świadczą o zafałszowaniu przedmiotowej partii artykułu rolno-spożywczego, o którym mowa w z art. 3 pkt 10 lit. c ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych. W związku z powyższym w dniu 30 maja 2019r. "(...)"Wojewódzki Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie wymierzenia kary pieniężnej na podstawie art. 40a ust. 4 ww. ustawy w związku z nieprawidłowościami stwierdzonymi w zakresie oznakowana przedmiotowych partii świadczącymi ojej zafałszowaniu. Decyzją z dnia "(...)" września 2019 r., nr "(...)""(...)"Wojewódzki Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, wydał wymierzającą "(...)" Sp. z o.o., ul. "(...)","(...)", za wprowadzenie do obrotu partii zafałszowanej, tj.: 902 kg (9020 szt. x 100 g) produktu o nawie ""(...)"85% kakao" (dane indentyfikacyjne partii: data produkcji 19.02.2019 nr partii [...]. data minimalnej trwałości 02.2021r.), o wartości brutto 14.977,71 zł, karę pieniężną w wysokości 7.089 zł. Ustalając wysokość kary pieniężnej organ I instancji wziął pod uwagę (zgodnie z art. 40a ust. 5 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych) stopień szkodliwości czynu, zakres naruszenia, dotychczasową działalność podmiotu działającego na rynku artykułów rolno-spożywczych, wielkość jego obrotów, a także wartość zakwestionowanych partii. Pismem z dnia 17 października 2019 r., strona odwołała się od ww. decyzji. Decyzją z dnia "(...)" stycznia nr "(...)"Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, art. 21, art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2178, ze zm.) w zw. z art. 3 pkt 5 i pkt 10 lit. c, art. 4 ust. 1, art. 17 ust. 1 pkt 1 lit. a oraz art. 40a ust. 5 ustawy z dnia 21 grudnia 2000r., o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2178, ze zm.), art. 2 ust. 2 lit. a. lit. i oraz lit. j, art. 7 ust. 1 lit. a oraz d, art. 7 ust. 2 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 roku w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 oraz uchylenia dyrektywy Komisji 87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG, dyrektywy Komisji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, dyrektyw Komisji 2002/67/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 608/2004 (Dz. Urz. UE L 304 z 22.11.2011, str. 18-63, ze zm.), art. 5, art. 8 ust. 1, art. 16, art. 17 ust. 1 rozporządzenia (WE) Nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. Urz. UE L 31 z 01.02.2002, str. 1, ze zm.; Dz. Urz. Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 6, str. 463, ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania z dnia 17 października 2019 r., wniesionego przez podmiot "(...)" Sp. z o.o., ul. "(...)", reprezentowany przez radcę prawnego Panią P. S., "(...)", ul. "(...)"lok. "(...)", od decyzji wydanej przez "(...)"Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych z dnia [...] września 2019r., wymierzającej "(...)"Sp. z o.o. karę pieniężną w wysokości 7 089 zł, orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzję. W uzasadnieniu organ wskazał, że w przedmiotowej sprawie przeprowadzone badania laboratoryjne wykonane w Laboratorium Specjalistycznym GIJHARS w "(...)" (sprawozdanie z badań nr "(...)"z dnia 22 maja 2019 r.) wykazały, że partia produktu pn. ""(...)"85 % kakao" spełnia wymagania zawarte w załączniku 1 pkt 3 lit. a dyrektywy 2000/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 czerwca 2000 r. odnoszącej się do wyrobów kakaowych i czekoladowych przeznaczonych do spożycia przez ludzi (Dz. Urz. WE L 197 z dnia sierpnia 2000 r" s. 19), a zarazem w załączniku 1 pkt 6 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 4 grudnia 2002 r. w sprawie szczegółowych wymagań w zakresie jakości handlowej wyrobów kakaowych i czekoladowych (Dz. U. z 2002 r. nr 214, poz. 1813 ze zm ), natomiast nie spełnia wymagań zadeklarowanych w dokumencie: Specyfikacja wyrobu gotowego "(...)"85 % ""(...)"" 100 g. nr: 3/04/01/2018 z dnia stycznia 2018 r. i na etykiecie wyrobu. Zgodnie z deklaracją producenta zawartą w dokumencie Specyfikacja wyrobu gotowego "(...)"85% ""(...)"" 100 g nr: 3/04/01/2018 z dnia 4 stycznia 2018 r. oraz deklaracją wskazaną na etykiecie produktu zawartość suchej masy kakaowej powinna wynosić nie mniej niż 85%. Przeprowadzone badania laboratoryjne wykazały zawartość suchej masy kakaowej na poziomie 63,3 ± 1,1% (sprawozdanie z badań nr [...], . z dnia [...].05.2019 r.). Organ podkreślił, że procentowa zawartość masy kakaowej została podana przez producenta również w nazwie czekolady. Organ wskazał, że konsument ma niezaprzeczalne prawo do nabywania produktów pełnowartościowych, których jakość handlowa jest dokładnym odzwierciedleniem jakości handlowej deklarowanej przez producenta. W przypadku czekolady parametr zawartości suchej masy kakaowej jest jednym z kluczowych elementów decydujących o wyborze konsumenta podczas procesu decyzyjnego, zwłaszcza, że zapis "85 % cacao" został zamieszczony w głównym polu widzenia większą czcionką wyróżniającą się kolorystycznie (ciemnobrązowa czcionka, zdecydowanie większa w przypadku określenia "85%", na jasnym złoto-żółtym tle). Powyższy zapis tylko utwierdza konsumenta w przekonaniu, że dokonuje zakupu czekolady o danej zawartości masy kakaowej. Warto również zauważyć, że czekolady o wysokiej zawartości kakao są dla konsumentów zdecydowanie bardziej atrakcyjne. Niespełnienie wymagań w zakresie znakowania artykułu rolno- spożywczego jest niespełnieniem wymagań jakości handlowej. W sytuacji, kiedy cechy fizykochemiczne produktu nie odpowiadają deklaracji producenta, konsument, który nabywa wadliwy artykuł, zostaje wprowadzony w błąd, co do jego cech jakościowych. Należy mieć na uwadze, że konsument ma prawo nabywać produkty zgodnie z własnymi oczekiwaniami, świadomie wybierając artykuły o pożądanych przez niego cechach jakościowych. Główny Inspektor podzielił pogląd organu I Instancji, że konsument ma prawo oczekiwać, iż nabywany przez niego produkt spełnia wymagania jakościowe, o których zostaje poinformowany przez przedsiębiorcę w oznakowaniu produktu. Organ podkreślił, że prawo żywnościowe ma na celu ochronę życia i zdrowia ludzkiego, a także ochronę interesów ekonomicznych konsumentów nabywających produkty żywnościowe. Ta zaś sfera może doznać uszczerbku, zarówno w wyniku działań umyślnych, jak i nieumyślnych. Dlatego o zafałszowaniu produktu żywnościowego decyduje obiektywny stan rzeczy, a w szczególności wprowadzenie do obrotu towarów żywnościowych, o których mowa w przepisach art. 3 pkt 10 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych. Przepis nie uzależnia jednocześnie nałożenia kary od stwierdzenia winy po stronie producenta we wprowadzeniu do obrotu zafałszowanego artykułu. Odpowiedzialność określona w tym przepisie ma charakter obiektywny i jest przesłanką przyjęcia tej odpowiedzialności jest tylko fakt wprowadzenia do obrotu. Producent jako profesjonalista zajmujący się wprowadzaniem do obrotu artykułów rolno-spożywczych ma obowiązek znać i stosować przepisy obwiązującego prawa żywnościowego. Mając na uwadze powyższe Główny Inspektor stwierdził, iż organ I instancji prawidłowo uznał, iż wyrób o nazwie: ""(...)"85% kakao", jest artykułem rolno-spożywczym zafałszowanym. Obowiązkiem przedsiębiorcy jest przestrzeganie własnych deklaracji jakościowych, jak również znajomość przepisów prawa dotyczących znakowania artykułów rolno-spożywczych oraz wprowadzanie do obrotu produktów nie tylko oznakowanych zgodnie z tymi przepisami, ale też zgodne z wymogami zadeklarowanymi przez siebie samego, tak, aby informacje te były prawdziwe i nie budziły wątpliwości konsumenta. Spełnienie przez producenta ww. obowiązków jest warunkiem koniecznym dla zapewnienia realizacji prawnej ochrony konsumenta przed możliwością wprowadzenia go w błąd nieprawdziwymi informacjami o rzeczywistych cechach produktu. Organ zauważy, że strona w odwołaniu zakwestionowała metodę oznaczenia suchej masy kakaowej, w tym zastosowane przez laboratorium współczynniki przeliczeniowe użyte do wyliczenia suchej masy kakaowej - przelicznik 40,7. W odwołaniu strona wskazała, że zawartość beztłuszczowej suchej masy kakaowej w produkcie uzależniona jest m.in. od zawartości teobrominy. Ze sprawozdań z badań wynika, iż wynosi ona 0,60%. Zdaniem strony wyniki te nie są jednak zgodne z rzeczywistością. Fakt ten został potwierdzony wynikami badań innego akredytowanego laboratorium, czyli "(...)"Sp. z o.o., do którego "(...)" Sp. z o.o. skierowało wtórniki prób pobranych przez inspekcję. Przeprowadzone badania wykazały zawartości teobrominy, na poziomie 669mg/100g czekolady (raport analityczny "(...)"), tj.: wyższy o 10% od wyników otrzymanych przez laboratorium w "(...)" przy zastosowaniu tej samej metody wyliczania zawartości teobrominy. W związku z powyższym strona uważa, iż istnieje wątpliwość, co do prawidłowości wyników badań przeprowadzonych przez laboratorium urzędowe. Strona wskazuje również, iż czekolada nie zawiera tłuszczy innych, niż tłuszcz kakaowy. Co istotne, zastosowana do produkcji masa surowców kakaowych jest prawidłowa - do wytworzenia produktu zastosowano 740 kg miazgi kakaowej, a także dodano proszek kakaowy. Zdaniem strony nie jest jasne, dlaczego organ I instancji przyjął, że wyliczenie zawartości suchej masy kakaowej opierać powinno się wyłącznie na wyliczeniu zawartości kofeiny i teobrominy, z całkowitym pominięciem faktu, jaka była rzeczywista ilość surowca (miazgi kakaowej i proszku kakaowego) dodanego do środka spożywczego. Odnosząc się do powyższych zarzutów organ wskazał, że zarówno w toku prowadzonego postępowania administracyjnego, jak i w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ I instancji odniósł się do zarzutów i wątpliwości strony odnośnie zastosowanej metody badawczej i wyniku badania przedmiotowej czekolady. Zdaniem organu, nie ma podstaw do podważania wiarygodności wyników badań uzyskanych przez Specjalistyczne Laboratorium GIJHARS w "(...)". Dodatkowo wyjaśnił, że w celu sprawdzenia cech jakościowych kontrolowanej partii artykułu rolno-spożywczego pobierana jest próbka do badań laboratoryjnych oraz wtórnik do badań odwoławczych - zgodnie z § 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 7 marca 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków pobierania próbek artykułów rolno-spożywczych (Dz. U. z 2003 r. nr 59, poz. 526 ze zm.). Z materiału dowodowego przedstawionego w sprawie wynika, iż podczas czynności kontrolnych kontrolowany wniósł o pobranie dodatkowych dwóch wtórników próbki produktu o nazwie ""(...)"85 % kakao", co potwierdza załącznik nr 10 do protokołu kontroli "(...)"z dnia [....] maja 2019 r. Wtórniki próbek zapewniają przedsiębiorcy prawa do wnioskowania o przeprowadzenie dodatkowej analizy - badań odwoławczych. Jednak proces przekazania wtórników próbek odbywa się wyłącznie na wniosek strony i powinien być zgodny z zapisem wskazanym przez organ kontrolny w protokole kontroli nr "(...)"z dnia[...] maja 2019 r. (strona 6/8) oraz protokole z pobrania próbek nr "(...)"z dnia [...] maja 2019 r. (strony 2/3 i 3/3), tj. odbywać się w obecności upoważnionego przedstawiciela kontrolowanej jednostki oraz przedstawiciela "(...)"Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, po uprzednim sprawdzeniu zabezpieczeń próbek. Niespełnienie powyższych warunków skutkuje nieuwzględnieniem wyników badań laboratoryjnych w postępowaniu administracyjnym. O powyższych warunkach badania wtórnika organ kontrolny poinformował stronę, o czym świadczy jej parafka złożona na poszczególnych stronach oraz odręczny podpis złożony pod protokołem kontroli. Ponadto zgodnie z art. 32 ust. 1 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, badania laboratoryjne związane z kontrolą jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych o których mowa w art. 17 są przeprowadzane w laboratoriach: 1. Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych (...), 2. Inspekcji Handlowej. Wobec powyższego, zdaniem organu nie można uznać, że raporty analityczne z laboratorium "(...)"Sp. z o.o. ("(...)","(...)") stanowią dowód w sprawie, gdyż wtórnik próbki został przekazany bez obecności przedstawiciela organu kontroli do laboratorium innego niż wskazuje przepis prawa. Zgodnie z art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, kto wprowadza do obrotu artykuły rolno-spożywcze zafałszowane, podlega karze pieniężnej w wysokości nie wyższej niż 10% przychodu osiągniętego w roku rozliczeniowym poprzedzającym rok nałożenia kary, nie niższej jednak niż 1 000 zł. Główny Inspektor stwierdził, iż organ I instancji prawidłowo ocenił stopień szkodliwości czynu jako wysoki. Oceniając stopień szkodliwości czynu organ I instancji wziął pod uwagę wielkość i wartość zakwestionowanej partii czekolady. Główny Inspektor zgodził się ze stwierdzeniem organu I instancji wskazującym, iż wyroby cukiernicze typu czekolady są produktami często spożywanymi przez konsumentów. Nieprawidłowości w oznakowaniu w zakresie składu produktu, jak też zamieszczanie w oznakowaniu nazwy - określeń sugerujących inne właściwości produktu, powodują ukrycie cech artykułów rolno-spożywczych, które mogą być istotne dla konsumentów. Oznakowanie artykułu rolno-spożywczego stanowi podstawę informacji konsumenckiej i ma na celu umożliwienie konsumentom dokonania wyboru produktu zgodnego z ich oczekiwaniem. Rzetelna informacja o zastosowanych składnikach, jak też charakterystyce produktów jest niezbędna, gdyż na ich podstawie konsument ocenia jakość produktu i podejmuje decyzję o ich zakupie. Brak, zatem powyższych informacji, jak też wskazanie informacji niezgodnych z prawdą narusza w znacznym stopniu interes ekonomiczny konsumenta. Oceniając zakres naruszenia, organ stwierdził, że producent wprowadzając do obrotu artykuł rolno-spożywczy niewłaściwie oznakowany naruszył szereg przepisów prawa żywnościowego w tym: ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych oraz przepisów unijnych. Biorąc pod uwagę stwierdzoną nieprawidłowość świadczącą o zafałszowaniu przedmiotowej partii artykułu rolno-spożywczego, jak też ilość naruszonych przepisów prawa Główny Inspektor stwierdza, iż organ I instancji prawidłowo ocenił zakres naruszenia jako wysoki. Organ podkreślił, że na rynku oferowany jest szeroki asortyment wyrobów podobnej kategorii przez różnych producentów. Konsument podejmując decyzję o wyborze konkretnej marki spodziewa się, że jakość danego produktu jest zgodna z deklaracją producenta wskazaną w oznakowaniu. Wobec powyższego niezachowanie przez producenta wymagań, jakości handlowej określonej w deklaracji jakościowej wprowadzonych do obrotu produktów wprowadza konsumenta w błąd, co do jego jakości. Oceniając dotychczasową działalność podmiotu, organ I instancji wskazał, że podmiot był już karany za wprowadzenie do obrotu artykułów rolno-spożywczych zafałszowanych. Decyzją z dnia "(...)" października 2017 r., znak: "(...)"strona została ukarana z tytułu wprowadzenia do obrotu partii czekolady niespełniającej deklaracji producenta w zakresie zawartości suchej masy kakaowej. Tym samym strona pomimo świadomości, iż zaniżenie zawartości suchej masy kakaowej w czekoladzie w stosunku do deklarowanej ilości stanowi o zafałszowaniu produktu i skutkuje wymierzeniem kary za wprowadzanie do obrotu artykułu rolno-spożywczego zafałszowanego w dalszym ciągu nie dochowuje należytej staranności celem spełnienia własnej deklaracji. "(...)"Wojewódzki Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych ustalając wysokość kary pieniężnej wziął pod uwagę wielkość przychodu przedsiębiorcy uzyskanego w 2018 r., tj. 14 177 199,50 zł, świadczącą o skali obrotów przedsiębiorcy uzyskanych przez stronę w 2018 r. Ustalając wysokość kary pieniężnej organ I instancji wziął również pod uwagę wartość zakwestionowanych partii artykułów rolno-spożywczych, która wynosiła 14 977,71 zł. Biorąc po uwagę ww. wartość przedmiotowej partii czekolady należy uznać, iż wprowadzenie jej do obrotu skutkowało lub może skutkować znacznym naruszeniem interesów ekonomicznych konsumentów w związku z nabyciem produktu o obniżonej jakości w cenie produktu pełnowartościowego. Należy dodać, że wyroby tej kategorii o deklarowanej podwyższonej (w stosunku do wymaganej prawem) zawartości kakao są sprzedawane w wyższej cenie niż wyroby standardowe, wobec czego producent winien zapewnić jakość produktu adekwatną do jego deklarowanego składu i ceny, za którą wprowadza do obrotu produkt. Mając na uwadze ww. przesłanki organ I instancji wymierzył stronie karę pieniężną w wysokości 7.089,00 zł. Wymierzona przez organ I instancji kara pieniężna w ww. wysokości, stanowi 0,5% kary maksymalnej, o której mowa w art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych oraz 0,05% przychodu strony osiągniętego w 2018 r. W ocenie Głównego Inspektora wymierzona stronie kara pieniężna jest odczuwalną dolegliwością dla producenta, pozostając jednocześnie w jego możliwościach finansowych, jak również jest adekwatna do stopnia szkodliwości czynu i zakresu naruszenia, jakiego dopuścił się przedsiębiorca. Pismem z dnia 24 lutego 2020r. "(...)" sp. z o.o. z siedzibą w "(...)"wniosła do WSA w Warszawie skargę na powyższą decyzję zarzucając: 1.naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj.: - art. 7 w zw. z art. 75 § 1 i art. 78 § 1 k.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie dowodu z badań surowca użytego do produkcji czekolad, podczas gdy wobec zgłaszanych merytorycznych wątpliwości co do zasadności zastosowania określonej metodyki badawczej, badanie to ma istotne znaczenie dla ustalenia stanu faktycznego i wyjaśnienia sprawy; - art. 7 w zw. z art. 75 § 1 i art. 84 § 1 k.p.a. poprzez niezasięgnięcie opinii biegłego w przypadku, gdy do dokładnego wyjaśnienia sprawy niezbędne jest posiadanie wiadomości specjalnych, którymi GIJHARS nie dysponuje; - art. 7a § 1 k.p.a., art. 81a § 1 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie, pomimo istnienia poważnych wątpliwości, co do prawidłowości ustalonego przez organ stanu faktycznego, podczas gdy organ powinien z urzędu dążyć do ustalenia prawdy obiektywnej, jak również uznanie, że zastosowana przez laboratoria urzędowe metodyka badawcza jest prawidłowa i wiarygodna w sytuacji, gdy w sprawie zachodzą poważne wątpliwości, co do przydatności przedmiotowej metodyki, stanowiącej część normy prawnej; 2. naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. W konsekwencji powyższego GIJHARS naruszył również art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych poprzez uznanie, że kwestionowana czekolada gorzka jest produktem zafałszowanym, podczas gdy brak jest merytorycznych przesłanek do uznania, że doszło do zafałszowania artykułu rolno-spożywczego. Mając na uwadze powyższe zarzuty strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz decyzji organu I instancji w całości i zwrot kosztów postępowania. W uzasadnieniu skarżąca rozwinęła powyższe zarzuty podnosząc, że podstawą do wydania decyzji o wymierzeniu kary pieniężnej w związku z wprowadzeniem zafałszowanych czekolad były wyłącznie analizy laboratoryjne. Zdaniem skarżącej jedynie przebadanie surowca pozwoliłoby na bezsprzeczne stwierdzenie, czy rzeczywiście zawartość suchej masy w użytych surowcach kakaowych jest prawidłowa, czy nie. Wskazała, że zgodnie z ekspertyzą przygotowaną przez dr inż. B.K. z Zakładu Technologii Przetworów Owocowych i Warzywnych, Instytutu Biotechnologii Przemysłu Rolno-Spożywczego im. "(...)"z dnia [...].03.2017 r. zastosowany współczynnik przeliczeniowy do wyliczenia suchej masy kakaowej mógł być nieprawidłowy, gdyż nie jest on adekwatny do zastosowanych surowców (proszku kakaowego). Jego obecność (proszku kakaowego) może istotnie wypaczać profil ilościowy metyloksantyn, a tym sprawić, iż zastosowany współczynnik przeliczeniowy do wyliczenia [...] może być nieprawidłowy. Z posiadanych przez skarżącą informacji wynika, że niezależne laboratoria wskazują, że w przypadku czekolad bez dodatków niezbędne przy obliczaniu suchej masy kakaowej jest obliczenie zawartości cukrów. Powyższe potwierdza Ekspertyza. Zauważyć należy, że w toku postępowania organy nie zbadały, czy pominięcie obliczenia zawartości cukru jest prawidłowe. Zdaniem skarżącej dla pełnej i odpowiedniej oceny przedmiotowej sprawy organy obu instancji powinny dokonać pogłębionej analizy dokumentacji (receptur, dokumentów produkcyjnych), z których wynika, że do produkcji czekolady gorzkiej zastosowano cukier (ok. 15%), surowce kakaowe i niewielką ilość lecytyn sojowych. W tym kontekście powstaje pytanie: skoro do produkcji czekolady nie zastosowano żadnych innych składników (są to czekolady bez nadzienia i bez dodatków), to w jaki sposób możliwe jest, że zdaniem organu w produkcie występuje jedynie ok. 64% suchej masy kakaowej. Skoro w czekoladzie było ok. 63% kakao, ok. 15% cukru, jakie inne, jeśli nie składniki kakaowe, stanowią pozostałą część (ok. 22%) czekolady? Z racjonalnego i technologicznego punktu widzenia - muszą to być surowce kakaowe. Wynik ten wskazuje na łączną zawartość suchej masy kakaowej w produkcie. Tymczasem GIJHARS w żaden sposób nie odniósł się do tej okoliczności. Skarżąca zwróciła również uwagę że zgodnie z posiadanymi informacjami branżowymi Polskie Centrum Akredytacji rekomendowało GIJHARS, żeby uwzględnić pochodzenie surowca w opisie metodyki badawczej dotyczącej wyznaczania ilości suchej masy kakaowej w produkcie, GIJHARS powinno posiadać wiedzę, że stosowanie współczynników przeliczeniowych jest niepewne i lepszą metodą i bardziej miarodajną jest metoda wagowa. Wyliczenia w tej metodzie opierają się o rzeczywistą ilość zastosowanej masy kakaowej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym ta kontrola stosownie do § 2 powołanego artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd w ramach swojej właściwości dokonuje zatem kontroli aktów z zakresu administracji publicznej z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnymi jak i prawem procesowym. Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zw. dalej p.p.s.a. - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Badając skargę wg powyższych kryteriów Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem skargi jest decyzja Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, utrzymująca w mocy decyzję którą nałożoną na skarżącą spółkę karę pieniężną za wprowadzenie do obrotu partii zafałszowanej, tj.: produktu o nawie ""(...)"85% kakao". Zgodnie z art. 3 pkt 5 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2178, ze zm.) jakość handlowa to cechy artykułu rolno-spożywczego dotyczące jego właściwości organoleptycznych, fizykochemicznych i mikrobiologicznych w zakresie technologii produkcji, wielkości lub masy oraz wymagania wynikające ze sposobu produkcji, opakowania, prezentacji i oznakowania, nieobjęte wymaganiami sanitarnymi, weterynaryjnymi lub fitosanitarnymi. Stosownie do treści art. 4 ust. 1 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, wprowadzane do obrotu artykuły rolno-spożywcze powinny spełniać wymagania w zakresie jakości handlowej, jeżeli w przepisach o jakości handlowej zostały określone takie wymagania, oraz dodatkowe wymagania dotyczące tych artykułów, jeżeli ich spełnienie zostało zadeklarowane przez producenta. Ponadto zgodnie z art. 7 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011, informacje na temat żywności nie mogą wprowadzać w błąd, w szczególności: a) co do właściwości środka spożywczego, a w szczególności co do jego charakteru, tożsamości, właściwości, składu, ilości, trwałości, kraju lub miejsca pochodzenia, metod wytwarzania lub produkcji, d) przez sugerowanie poprzez wygląd, opis lub prezentacje graficzne, że chodzi o określony środek spożywczy lub składnik, mimo że w rzeczywistości komponent lub składnik naturalnie obecny lub zwykle stosowany w danym środku spożywczym został zastąpiony innym komponentem lub innym składnikiem. Jak stanowi art. 7 ust. 2 ww. rozporządzenia informacje na temat żywności muszą być rzetelne, jasne i łatwe do zrozumienia dla konsumenta. Jak ustalono w niniejszej sprawie w ramach przeprowadzonej u strony skarżącej kontroli, przeprowadzono badania laboratoryjne w Laboratorium Specjalistycznym GIJHARS w "(...)" (sprawozdanie z badań nr "(...)"z dnia [...] maja 2019 r.) które wykazały, że partia produktu pn. ""(...)"85% kakao" spełnia wymagania zawarte w załączniku 1 pkt 3 lit. a dyrektywy 2000/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 czerwca 2000 r. odnoszącej się do wyrobów kakaowych i czekoladowych przeznaczonych do spożycia przez ludzi (Dz. Urz. WE L 197 z dnia sierpnia 2000 r., s. 19), a zarazem w załączniku 1 pkt 6 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 4 grudnia 2002 r. w sprawie szczegółowych wymagań w zakresie jakości handlowej wyrobów kakaowych i czekoladowych (Dz. U. z 2002 r. nr 214, poz. 1813 z późn. zm.), natomiast nie spełnia wymagań zadeklarowanych w dokumencie: Specyfikacja wyrobu gotowego "(...)"85 % ""(...)"" 100 g. nr: [...] z dnia stycznia 2018 r. i na etykiecie wyrobu. Zgodnie z deklaracją producenta zawartą w dokumencie Specyfikacja wyrobu gotowego "(...)"85% ""(...)"" 100 g nr: [...] z dnia [...] stycznia 2018 r. oraz deklaracją wskazaną na etykiecie produktu zawartość suchej masy kakaowej powinna wynosić nie mniej niż 85%. Przeprowadzone badania laboratoryjne wykazały zawartość suchej masy kakaowej na poziomie 63,3 ± 1,1% (sprawozdanie z badań nr "(...)", z dnia [...].05.2019 r.). Procentowa zawartość masy kakaowej została podkreślona przez producenta również w nazwie czekolady. Zgodnie z art. 3 pkt 10 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, artykuł rolno-spożywczy zafałszowany to produkt, którego skład jest niezgodny z przepisami dotyczącymi jakości handlowej poszczególnych artykułów rolno-spożywczych, albo produkt, w którym zostały wprowadzone zmiany, w tym zmiany dotyczące oznakowania, mające na celu ukrycie jego rzeczywistego składu lub innych właściwości, jeżeli niezgodności te lub zmiany w istotny sposób naruszają interesy konsumentów, w szczególności jeżeli: a) dokonano zabiegów, które zmieniły lub ukryły jego rzeczywisty skład lub nadały mu wygląd produktu zgodnego z przepisami dotyczącymi jakości handlowej, b) w oznakowaniu podano nazwę niezgodną z przepisami dotyczącymi jakości handlowej poszczególnych artykułów rolno-spożywczych albo niezgodną z prawdą, c) w oznakowaniu podano niezgodne z prawdą dane w zakresie składu, pochodzenia, terminu przydatności do spożycia lub daty minimalnej trwałości, zawartości netto lub klasy jakości handlowej. A zatem produkt, którego skład jest niezgodny z prawdą i deklaracją jakościową jest artykułem rolno-spożywczym zafałszowanym, o którym mowa w art. 3 pkt 10 lit. c ww. ustawy. Przeprowadzone badani wykazały w kontrolowanej partii czekolady znacznie zaniżonej zawartości suchej masy kakaowej co stanowi ukrycie jej rzeczywistego składu i tym samym stanowi zafałszowanie, o którym mowa w art. 3 pkt 10 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych. Organy zasadnie zatem uznały, że wyrób o nazwie: ""(...)"85% kakao", jest artykułem rolno-spożywczym zafałszowanym. Jak podkreślono w uzasadnieniu decyzji prawo żywnościowe ma na celu ochronę życia i zdrowia ludzkiego, a także ochronę interesów ekonomicznych konsumentów nabywających produkty żywnościowe. Ta zaś sfera może doznać uszczerbku, zarówno w wyniku działań umyślnych, jak i nieumyślnych. Dlatego o zafałszowaniu produktu żywnościowego decyduje obiektywny stan rzeczy, a w szczególności wprowadzenie do obrotu towarów żywnościowych, o których mowa w przepisach art. 3 pkt 10 wspomnianej ustawy. Obowiązkiem przedsiębiorcy jest przestrzeganie własnych deklaracji jakościowych, jak również znajomość przepisów prawa dotyczących znakowania artykułów rolno-spożywczych oraz wprowadzanie do obrotu produktów nie tylko oznakowanych zgodnie z tymi przepisami, ale też zgodne z wymogami zadeklarowanymi przez siebie samego, tak, aby informacje te były prawdziwe i nie budziły wątpliwości konsumenta. Spełnienie przez producenta ww. obowiązków jest warunkiem koniecznym dla zapewnienia realizacji prawnej ochrony konsumenta przed możliwością wprowadzenia go w błąd nieprawdziwymi informacjami o rzeczywistych cechach produktu. Podkreślić należy, że organy zarówno w toku prowadzonego postępowania administracyjnego, jak i w uzasadnieniach wydanych decyzji szczegółowo odniosły się do zarzutów i wątpliwości strony skarżącej odnośnie zastosowanej metody badawczej i wyniku badania przedmiotowej czekolady. Organ wyjaśnił, że Laboratorium Specjalistyczne GIJHARS w "(...)"pismem z dnia 26 lipca 2019 r. poinformowało, że zawartość suchej masy kakaowej została obliczona wg projektu Food Standards Agency Q01122 Measurement of theobromine content in cocoa for determining cocoa solids content in chocolate and chocolate products, jako suma zawartości tłuszczu kakaowego i zawartości beztłuszczowej suchej masy kakaowej. Przedstawiony został szczegółowy sposób wykonania oznaczeń: zawartości tłuszczu kakaowego (zawartość tłuszczu ogółem, zawartość odpowiedników tłuszczu kakaowego), zawartości beztłuszczowej suchej masy kakaowej (zawartość teobrominy). Zaznaczono, że wszystkie wymienione badania były objęte Zakresem akredytacji laboratorium badawczego nr [...]. W przepisach prawa brak wskazanych współczynników przeliczeniowych do obliczania zawartości beztłuszczowej suchej masy kakaowej. Z danych literaturowych i opinii ekspertów wynika, że laboratorium wybrało właściwy, powszechnie akceptowany i stosowany sposób oznaczania zawartości beztłuszczowej suchej masy kakaowej. Stanowisko Laboratorium Specjalistycznego GIJHARS w "(...)"zostało przekazane stronie skarżącej pismem znak: "(...)"z dnia [...] lipca 2019 r. Przy wyborze metodyki badania Laboratorium Specjalistycznym GIJHARS w B. skorzystało z opracowania Food Standards Agency (FSA) Q01122 Measurement of theobromine content in cocoa for determining cocoa solids content in chocolate and chocolate products. Stosownie do ww. opracowania metoda wysokosprawnej chromatografii cieczowej znalazła zastosowanie w oznaczaniu beztłuszczowej suchej masy kakaowej. Zatem laboratorium zastosowało właściwą metodę do oznaczenia teobrominy w celu obliczenia parametru: zawartość beztłuszczowej suchej masy kakaowej. Do wyliczenia zawartości suchej masy kakaowej laboratorium zastosowało przelicznik 40,7. Organ wyjaśnił, że w wyniku realizacji ww. projektu przez Brytyjską Agencję ds. Standardów Żywności zarekomendowano stosowanie jak najbardziej aktualnych współczynników. Na podstawie przeprowadzonych badań i uzyskanych wyników zoptymalizowano metodę oznaczania zawartości teobrominy w wyrobach czekoladowych i wyznaczono nowy "uniwersalny" współczynnik do obliczania zawartości beztłuszczowej suchej masy kakaowej w czekoladzie na podstawie zawartości teobrominy, tj. 40,7. Publikacja [...] wskazuje, że zawartość alkaloidów w próbkach miazgi kakaowej pochodzącej z różnych regionów geograficznych jest zróżnicowana (np. średni współczynnik dla regionów Afryki to 41,9, Azji i Indonezji 45,1, Ameryki Środkowej 37,6, a dla Ameryki Południowej 40,7), nie podaje natomiast współczynników dla sumy alkaloidów z rozróżnieniem na poszczególne regiony geograficzne. Ponadto, producent podczas czynności kontrolnych nie deklarował pochodzenia miazgi kakaowej użytej do produkcji przedmiotowych czekolad. Tym samym zastosowany średni współczynnik dla sumy alkaloidów jest jak najbardziej właściwy. Badania w zakresie zawartości suchej masy kakaowej zostały wykonane metodą akredytowaną, a laboratorium spełnia wymagania stawiane przez rozporządzenie (WE) Nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (Dz. Urz. WE L 165 z dnia 30 kwietnia 2004 r., s. 1 ze zm.), dysponuje odpowiednim potencjałem analitycznym i szerokim zakresem wykonywanych badań, co umożliwia realizację zadań wynikających z szeregu ustaw i przepisów wykonawczych. Zgodnie z postanowieniami art. 12 rozporządzenia nr 882/2004, właściwy organ wyznacza laboratoria, które mogą przeprowadzać analizę próbek pobranych w trakcie kontroli urzędowych. Laboratoria te muszą funkcjonować, podlegać ocenie i być akredytowane zgodnie z normami europejskimi dotyczącymi akredytacji laboratoriów. Normą europejską bezwzględnie obowiązującą zgodnie z ww. przepisem, przy wyznaczaniu laboratoriów badawczych jest PN EN ISO/IEC 17025 "Ogólne wymagania dotyczące kompetencji laboratoriów badawczych i wzorcowych". Laboratorium Specjalistyczne GIJHARS w "(...)"posiada przedmiotową akredytację (akredytacja [...] nr [...]). Należy podkreślić, że akredytacja to postępowanie, w którym upoważniona jednostka wydaje formalne potwierdzenie, w którym oświadcza, że organizacja lub osoba są kompetentne do wykonywania określonych zadań. W Polsce upoważnioną jednostką akredytującą jest Polskie Centrum Akredytacji (PCA). PCA jest krajową jednostką akredytacyjną upoważnioną do akredytacji jednostek certyfikujących, kontrolnych, laboratoriów badawczych i wzorcujących prowadzących oceny zgodności i weryfikacje na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r. poz. 155). Zgodnie z normą PN EN ISO/IEC 17025, o której mowa w rozporządzeniu nr 882/2004, akredytowane laboratorium musi spełniać wymagania dotyczące zarządzania jakością. Laboratorium Specjalistyczne GIJHARS w "(...)"ma wdrożony system zarządzania jakością zgodny z ww. normą, właściwy dla zakresu jego działalności, posiada udokumentowane systemy, programy, procedury i instrukcje zapewniające właściwą jakość wyników badań. Polityka systemu zarządzania laboratorium dotycząca jakości jest określona w księdze jakości. Ogólne cele są ustalone oraz podawane przeglądowi podczas przeglądów zarządzania. Laboratorium prowadzi stały monitoring systemu zarządzania poprzez audyty wewnętrzne i dodatkowe. Program audytów wewnętrznych dotyczy wszystkich elementów zarządzania, łącznie z działalnością obejmującą badania i wzorcowania. Powyższe audyty przeprowadzane są przez wykwalifikowany i przeszkolony personel, który nie jest związany z audytowanymi działami. Ponadto w laboratorium są przeprowadzane audyty zewnętrzne przez jednostkę akredytacyjną. Laboratorium stosuje metodyki badań opublikowane w normach międzynarodowych, regionalnych lub krajowych oraz w aktach wyższego rzędu, tj. w rozporządzeniach zarówno krajowych, jak też wspólnotowych. Wszystkie metodyki badawcze stosowane w laboratorium są poddawane stałej walidacji. Ponadto, biegłość analityczna jest weryfikowana poprzez udział w badaniach między-laboratoryjnych zarówno krajowych, jak i międzynarodowych. Wobec powyższego, w ocenie sądu wbrew zarzutom skargi nie ma podstaw do podważania wiarygodności wyników badań uzyskanych przez Specjalistyczne Laboratorium GIJHARS w "(...)". Jednocześnie sąd zgadza się ze stanowiskiem organu, że nie można uznać, że raporty analityczne z laboratorium "(...)"Sp. z o.o. ("(...)""(...)") stanowią dowód w sprawie, gdyż wtórnik próbki został przekazany bez obecności przedstawiciela organu kontroli do laboratorium innego niż wskazuje przepis prawa. Konsekwencją wprowadzenia do obrotu zafałszowanego artykułu rolno-spożywczego zgodnie z art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, jest kara pieniężna w wysokości nie wyższej niż 10% przychodu osiągniętego w roku rozliczeniowym poprzedzającym rok nałożenia kary, nie niższej jednak niż 1 000 zł. Ustalając wysokość kary organy prawidłowo uwzględniły stopień szkodliwości czynu, zakres naruszenia, dotychczasową działalność podmiotu działającego na rynku artykułów rolno-spożywczych i wielkość jego obrotów oraz przychodu, a także wartość kontrolowanych artykułów rolno-spożywczych, co znalazło swoje odzwierciedlenie w uzasadnieniach wydanych decyzji. Podkreślić należy, że wymierzona kara pieniężna stanowi 0,5% kary maksymalnej, o której mowa w art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych oraz 0,05% przychodu strony osiągniętego w 2018 r. Jednocześnie organ uzasadnił dlaczego w jego ocenie brak jest podstaw do zastosowania wyjątku z art. 40a ust. 5c. zgodnie z którym, w przypadku niskiego stopnia szkodliwości czynu, niewielkiego zakresu naruszenia lub braku stwierdzenia istotnych uchybień w dotychczasowej działalności podmiotu można odstąpić od wymierzenia kar pieniężnych, o których mowa w ust. 1-3a. W oceni orzekających w sprawie organów w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki wskazujące na możliwość odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej. Zarówno stopień szkodliwości czynu, jak też zakres naruszenia został oceniony jako wysoki, co wynika ze stwierdzonych naruszeń. W niniejszej sprawie mamy do czynienia z artykułem rolno-spożywczym w którym stwierdzono nieprawidłowość związaną z niespełnieniem przez stronę wymogów dotyczących właściwego oznakowania artykułów rolno-spożywczych określonych prawem. Ponadto podmiot był już karany za wprowadzenie do obrotu artykułów rolno-spożywczych zafałszowanych. Z powyższych względów zarzuty skargi, dotyczące zarówno naruszenia prawa procesowego, jak i materialnego, w całości nie zasługiwały na uwzględnienie. Organy rozstrzygające sprawę działały na podstawie i w granicach przepisów powszechnie obowiązującego prawa, które stronie skarżącej winno być znane. Zdaniem Sądu, nie doszło do naruszenia ogólnych zasad wyrażonych m.in. w art. 7, art. 8, art. 9, art. 10 i art. 15 kpa. Sprawę rozstrzygnięto bowiem po wyczerpującym i prawidłowym zebraniu, a następnie rozpatrzeniu, materiału dowodowego, który był wystarczający do podjęcia zaskarżonych rozstrzygnięć (art. 77 i art. 80 kpa). W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.