IV SA/Wr 95/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski, Sędziowie: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka, Asesor WSA Marta Pająkiewicz-Kremis (sprawozdawca), Protokolant: Ksawery Sobczak, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 15 grudnia 2022 r. sprawy ze skargi K. G. przy udziale uczestnika P. D. na czynność Dyrektora Domu Pomocy Społecznej w L. z dnia [...] grudnia 2021 r. w przedmiocie rozstrzygnięcia naboru na wolne stanowisko urzędnicze poprzez zakończenie procedury naboru oddala skargę w całości. UZASADNIENIE Ogłoszeniem z dnia 8 listopada 2021 r. Dyrektor Domu Pomocy Społecznej w Legnickim Polu (dalej: Dyrektor DPS) ogłosił nabór kandydatów na wolne kierownicze stanowisko urzędnicze: kierownik techniczno-gospodarczy. Ogłoszenie o naborze umieszczono m.in. w Biuletynie Informacji Publicznej i tablicy ogłoszeń. K. G. (dalej: skarżąca, strona) przystąpiła do naboru zgłaszając swoją aplikację. Skarżąca przeszła pozytywnie etap wstępnej selekcji kandydatów, kwalifikując się do I etapu naboru czyli testu kwalifikacyjnego, który odbył się jednak bez jej udziału. W informacji z dnia 14 grudnia 2021 r. o wynikach naboru na wolne stanowisko urzędnicze: kierownik techniczno-gospodarczy Dyrektor DPS poinformował, że w wyniku zakończenia procedury naboru na wyżej wymienione stanowisko został wybrany do zatrudnienia P. D.. Rozstrzygnięcie w przedmiocie naboru na wolne stanowisko urzędnicze stało się przedmiotem skargi, jaką strona wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. W ramach zarzutów skargi strona wskazała na naruszenie: 1. art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych poprzez przeprowadzenie naboru w sposób naruszający zasady otwartości i konkurencyjności na skutek niepoinformowanie skarżącej o terminie prowadzonej kwalifikacji, co uniemożliwiło jej wzięcie udziału w naborze; 2. art. 11 ust. 1 ustawy o pracownikach samorządowych w zw. z § 11 regulaminu naboru na wolne stanowiska urzędnicze (Zarządzenie nr 42/2019, dalej: regulamin naboru) - poprzez przeprowadzenie postępowania konkursowego (naboru) w sposób wadliwy, niekonkurencyjny, nieotwarty, nieweryfikowalny, niejawny bez zachowania obiektywnych kryteriów co do wyboru kandydatów na stanowisko urzędnicze (naruszenie zasady przejrzystości) - polegające zwłaszcza na: a) zastosowaniu wadliwej punktacji za etap rozmowy kwalifikacyjnej - poprzez przyjęcie, iż możliwe do uzyskania jest 60 pkt, w sytuacji, gdy z regulaminu naboru wynika o połowę mniejsza maksymalna liczba punktów możliwa do zdobycia (30) przy komisji liczącej 3 członków - brak informacji w wynikach naboru co do ilości punktów osiągniętych przez kandydata; b) przeprowadzenie rozmowy kwalifikacyjnej z naruszeniem opisanego w § 11 ust. 2 pkt 4 regulaminu naboru sposobu, a to wobec braku zweryfikowania w jej trakcie celów zawodowych kandydata; c) sporządzeniu uzasadnienia informacji o zakończonym naborze i jego wynikach w taki sposób, iż nie wskazuje ono, by zweryfikowano cele rozmowy kwalifikacyjnej oraz zagadnienia jakie winna komisja rekrutacyjna zbadać w toku w/w rozmowy (zgodnie z regulaminem naboru) 2. § 3 ust. 1 w zw. z § 7 i 8 regulaminu naboru poprzez brak przeprowadzenia przez komisję rekrutacyjną prawidłowej wstępnej selekcji kandydatów i sporządzenia w tym zakresie listy kandydatów; 3. art. 13a ust. 1 i 14 ustawy - poprzez przeprowadzenie postępowania konkursowego w sposób wadliwy, nierzetelny, nieweryfikowalny oraz nieobiektywny - a to poprzez prawdopodobne przyjęcie wadliwej skali punktacji za rozmowę kwalifikacyjną (analogicznie jak w postępowania będących przedmiotem spraw prowadzonych przez WSA we Wrocławiu do sygn. akt IV SA/Wr 317/21, IV SA/Wr 318/21, IV SA/Wr 439/21); 4. art. 14 ust. 2 ustawy - poprzez brak należytego przeprowadzenia rozmowy kwalifikacyjnej i brak należytego sporządzenia protokołu z przeprowadzanego naboru, nade wszystko wobec braku uwzględnienia w nim (oraz prowadzonej rozmowie kwalifikacyjnej) okoliczności, o których mowa w § 11 ust. 2 regulaminu naboru (w szczególności w zakresie weryfikacji celów zawodowych kandydata); 5. art. 6 k.p.a. oraz art. 8 k.p.a. - poprzez przeprowadzenie przez organ postępowania o nabór na stanowisko urzędnicze z naruszeniem zasady praworządności i pogłębiania zaufania do władzy publicznej polegające zwłaszcza na: a) przyjęciu wadliwej skali ocen za rozmowę kwalifikacyjną (0 - 60 punktów), podczas, gdy w myśl regulaminu naboru skala to: 0-30 punktów (przy 3 członkach komisji); b) braku jasnego, pełnego, rzetelnego oraz obiektywnego i weryfikowalnego podania przyczyn, z których podjęto w ramach naboru takie a nie inne decyzje (wadliwość uzasadniania niewskazująca na sposób przeprowadzenia postępowania konkursowego oraz rzeczywistych przyczyn podjętych decyzji). 6. art. 107 § 3 kpa w zw. z art. 15 ust. 2 pkt 4 ustawy poprzez sporządzenie uzasadnienia czynności w sposób uniemożliwiający przeprowadzenie poprawności postępowania, w tym ustalenie jakie wyniki osiągnęła osoba wybrana na wolne stanowisko urzędnicze w toku prowadzonego naboru, co czyni uzasadnienie dokonanego wyboru niepełnym, nieweryfikowalnym, niepozwalającym ustalić jaki wynik osiągnęła wybrana osoba. Mając wskazane zarzuty na strona wniosła o: 1. stwierdzenie bezskuteczności zaskarżonej czynności; 2. zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego, w wysokości wedle norm prawem przepisanych. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor DPS wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., a z ostrożności procesowej organ ten wniósł także o oddalenie skargi. Zdaniem organu, wniesioną przez stronę skargę ocenić należy za niedopuszczalną, albowiem nabór na wolne stanowisko urzędnicze nie ma charakteru indywidualnego aktu administracyjnego w rozumieniu art. 3 pkt 2 pkt 1 p.p.s.a. (nie odnosi się bowiem do skonkretyzowanego podmiotu w kontekście jego praw i obowiązków) i z tych samych względów nie ma on charakteru innego aktu czy czynności z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. W rozwinięciu tego wątku organ wskazał, że wszystkie czynności które dokonywane są w ramach naboru na pracownika samorządowego mają charakter wewnętrznego postępowania pracodawcy, nawet jeżeli są regulowane przez prawo powszechnie obowiązujące. Podniósł, że nabór (rekrutacja) jest zespołem nie władczych czynności z zakresu prawa pracy (poprzedzających ewentualne zatrudnienie), a nie z zakresu administracji publicznej. Wnosząc z ostrożności procesowej o oddalenie skargi organ ten natomiast, że nabór na wolne stanowisko urzędnicze odbył się zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa, jak również, zgodnie z aktami wewnętrznymi. W nawiązaniu do zarzutu skargi, ze skarżącą pozbawiono możliwości udziału w naborze organ wskazał, że w ogłoszeniu o naborze z dnia 8 listopada 2021 r. (w punkcie 8 g) wskazano, że kandydaci, którzy w wyniku wstępnej selekcji zostaną zakwalifikowani do dalszego etapu naboru zostaną o tym fakcie powiadomieni z podaniem miejsca, terminu oraz formie końcowej selekcji drogą telefoniczną. Dalej podniósł, że w toku działań rekrutacyjnych, polegających na informowaniu kandydatów o ustalonym terminie kolejnego etapu (testu i rozmowy kwalifikacyjnej), dwóch kandydatów zostało skutecznie poinformowanych o tym telefonicznie, natomiast skarżąca nie odbierała telefonu. W dniach 6, 7 i 9 grudnia 2021 r. podjęto trzy próby nawiązania kontaktu telefonicznego ze skarżącą na wskazany przez nią numer telefonu komórkowego (na poparcie tych twierdzeń organ dołączył zestawienie połączeń wychodzących z Działu kard – "wewn. 106" doskonale znanego skarżącej). Podkreślił nadto, że członek komisji który w dniu 6 grudnia 2021 r. próbował skontaktować się ze skarżącą nagrał na poczcie głosowej wiadomość o tym, w jakim terminie odbędzie się konkurs. Informacje o liście kandydatów spełniających wymogi formalne wraz z informacją o terminie rozmowy kwalifikacyjnej zamieszczono także w dniu 6 grudnia 2021 r. na Biuletynie Informacji Publicznej. Skarżąca, będąc wieloletnim pracownikiem Domu Pomocy Społecznej w Legnickim Polu, nie interesowała się terminem konkursu, nie oddzwoniła do przeprowadzającego konkurs, ani nie poinformowała o ewentualnych przeszkodach uniemożliwiających jej przybycie na rozmowę kwalifikacyjną. Na marginesie organ zwrócił uwagę, że chociaż skarżąca nie odbierała telefonów od komisji konkursowej to jednocześnie organ posiada wiedze o tym, że w tym samym okresie, a także w dniach następnych nie było problemów ze skontaktowaniem się ze skarżącą przez członków związku zawodowego chcących uczestniczyć w imprezie jaka miała miejsce w dniu 4 grudnia 2021 r. i odbywał się z udziałem skarżącej. W nawiązaniu do zarzutów skargi organ podniósł, że w toku rozmowy kwalifikacyjnej zastosowano punktację odpowiadającą treści § 11 ust. 4 regulaminu naboru, a zatem argumentacja strony ukierunkowana na wykazanie, że podczas II etapu naboru możliwe było uzyskanie 60 punktów jest oczywiście błędny i gołosłowny. Podobnie, bezpodstawny jest zarzut skargi dotyczący rzekomego przyjęcia przez organ założenia o konieczności uzyskania na etapie rozmowy kwalifikacyjnej progu ponad połowy punktów. W piśmie procesowym z dnia 5 maja 2022 r. skarżąca wskazała na swoją działalność związkową (z czego wywodziła podejmowanie działań zmierzających do bezpodstawnego rozwiązania z nią umowy o pracę) oraz zwróciła uwagę, że niektórzy członkowie komisji konkursowej (E. B., A. B.) były jednocześnie członkami komisji antymobbingowej, która to komisja prowadziła prace równolegle do postępowania konkursowego i finalnie bezpodstawnie uznała, że skarżąca miała się dopuścić niewłaściwych zachowań, co nie jest prawdą i stanowi przejaw działań Domu Pomocy Społecznej skierowanych przeciwko członkom związku zawodowego. W piśmie tym skarżąca zwróciła także uwagę na treść oświadczeń złożonych przez członków komisji rekrutacyjnej podnosząc nieadekwatność ich treści do zapisów regulaminowych. Podniosła również, że na stronie BIP nie został opublikowany pełny tekst regulaminu naboru w sposób umożlwiający się zapoznanie z jego treścią, albowiem część jego dodatkowych zapisów nie znajduje się w dziale dotyczącym naborów, lecz jest "ukryta" pośród innych zarządzeń Dyrektora Domu Pomocy Społecznej. Wskazała nadto, że zamieszkuje w lokalizacji, gdzie zasięg telefonów komórkowych jest utrudniony. Nadto, w okresie poprzedzającym postępowanie naborowe strona przebywała na zwolnieniu lekarskim, co także utrudniało jej bieżące kontrolowanie przychodzących połączeń. Dalej wskazała, że połączenia, które ma dokumentować przedłożony przez organ biling, trwały 4 lub 5 sekund, a zatem osoba dzwoniąca mogła odczekać najwyżej jeden sygnał, co zdaniem strony świadczy o tym, że nie podjęto skutecznej próby połączenia. Skarżąca oświadczyła nadto, że wbrew twierdzeniom organu nie otrzymała powiadomienia na pocztę głosową. W piśmie procesowym z dnia 13 lipca 2022 r. organ odniósł się do zarzutów skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. W pierwszej kolejności Sąd zobowiązany jest odnieść się do podniesionego w odpowiedzi na skargę zarzutu niedopuszczalności skargi oraz związanego z tym zarzutem wniosku organu o jej odrzucenie. Nie podzielając stanowiska organu w tym zakresie Sąd zwraca uwagę, że w orzecznictwie sądów administracyjnych za ugruntowany uznać należy pogląd, że rozstrzygnięcie o naborze na wolne stanowisko urzędnicze, podjęte na podstawie przepisów ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych jest czynnością w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej: p.p.s.a.), albowiem pochodzi ono od organu i rozstrzyga o prawach kandydata (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 stycznia 2017 r., sygn. akt I OSK 2966/15). Podzielając to stanowisko Sąd stwierdza, że postępowanie konkursowe (rekrutacyjne) zmierzające do wyłonienia kandydata na stanowisko urzędnicze jest postępowaniem z zakresu administracji publicznej (sytuacja prawna uczestników konkursu jest kształtowana w drodze jednostronnych władczych rozstrzygnięć podejmowanych przez organ administracji publicznej), a jego wynik podlega kontroli sądu administracyjnego (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 4 sierpnia 2022 r., sygn. akt III SA/Gd 240/22 i powołane tam orzecznictwo). Ponieważ zaskarżona informacja o wyniku naboru kończy postępowanie rekrutacyjne i stanowi czynność w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. to należało w konsekwencji przyjąć, że podlega ona kognicji sądu administracyjnego. Stanowisko organu wyrażone w odpowiedzi na skargę a ukierunkowane na wykazanie niedopuszczalności skargi w sprawie ocenić zatem należało jako chybione. Dokonując merytorycznej kontroli zaskarżonej czynności Sąd w ramach uwag wstępnych zauważa, że w sprawie, w sytuacji skutecznego zaskarżenia przez stronę wyniku postępowania rekrutacyjnego zadaniem Sądu było ustalenie, czy postępowanie rekrutacyjne zapoczątkowane ogłoszeniem o naborze z dnia 8 listopada 2021 r., które doprowadziło do wyniku ogłoszonego w dniu 14 grudnia 2021 r., zostało przeprowadzone zgodnie z odpowiednimi przepisami ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych, regulaminem naboru na wolne stanowisko, stanowiącym załącznik do zarządzenia Dyrektora Pomocy Społecznej w Legnickim Polu nr 42/2019 z dnia 3 grudnia 2019 r., jak i poszanowaniem zasad rządzącym się tym postępowaniem. Co również wymaga odnotowania na wstępie, choć poszczególne etapy postępowania rekrutacyjnego nie mogą być odrębnie zaskarżone, ich przeprowadzenie zgodnie z obowiązującymi przepisami w oczywisty sposób jest kontrolowane przez Sąd w ramach zgodności z prawem wyniku postępowania rekrutacyjnego. Co w sprawie ważne i do czego nawiązują zarzuty skargi, postępowanie w sprawie naboru na stanowisko urzędnicze posiada postać sformalizowanego postępowania rekrutacyjnego opartego na zasadach – otwartości, jawności i przejrzystości. Konkurencyjność naboru ma doprowadzić do wyłonienia najlepszego kandydata. Zasada otwartości oznacza, że do konkursu mogą przystąpić wszyscy zainteresowani. Zasada jawności określa obowiązek ogłaszania niektórych informacji z naboru, bądź też na traktowaniu ich jako informacji publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Natomiast zasada przejrzystości oznacza, że postępowanie prowadzone jest według jasnych reguł, pozwalających ocenić, na ile proces rekrutacji zapewnił zatrudnienie najlepszego kandydata. Zdaniem Sądu, nabór w sprawie został przeprowadzony w sposób zapewniający zachowanie tych zasad. W sprawie nie zostały naruszone także inne przepisy powołane w skardze w sposób, które dawałoby podstawy do oceny, że miało to wpływ na wynik sprawy. Jednym z głównych zarzutów skargi był zarzut, że na stronie BIP nie został opublikowany pełny tekst regulaminu naboru w sposób umożliwiający zapoznanie się z tym całościowym tekstem. Chodziło mianowicie o trudności w zapoznaniu się z treścią załącznik nr 9 do tego regulaminu, który zgodnie z argumentacją strony nie został opublikowany w dziale dotyczącym naboru, ale "został "ukryty" pośród innych dziesiątek Zarządzeń Dyrektora, co [...] czyni nabór nieotwartym i niekonkurencyjnym, albowiem nie wszystkim kandydatom są znane jego zasady". Sąd potwierdza trudności w odnalezieniu treści załącznik nr 9 regulaminu na stronie BIP, niemniej nie może pominąć dowodu jaki w toku postępowania przed Sądem dostarczył organ, a z którego wynika, że strona zapoznała się z treścią tegoż załącznika w drodze obiegowego zapoznania się przez pracowników z treścią tego załącznika. Co w sprawie trzeba zaakcentować, strona, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, nie kwestionowała faktu, że istotnie zapoznała się z treścią załącznika nr 9 w sposób wskazywany przez organ. Podniosła natomiast, że dowód ten stanowiący załącznik do pisma organu z dnia 28 października 2022 r. powinien zostać zwrócony w trybie art. 66 § 1 p.p.s.a. Sądowi znana jest treść art. 66 § 1 p.p.s.a., niemniej, w okolicznościach faktycznych sprawy, mając na uwadze wagę wspomnianego dowodu, a także mając również na względzie możliwość zwrócenia się przez Sąd o ten dowód do organu z urzędu (skoro Sąd dowiedział się już o jego istnieniu z pisma organu), skład orzekający w sprawie w ramach ekonomiki postępowania postanowił oddalić wniosek strony o zwrot pisma organu z dnia 28 października 2022 r. wraz załącznikiem. Przedstawione dotąd fakty pozwalają uznać, że stronie znana była treść załącznika nr 9 przed przystąpieniem do naboru, a zatem chybiona jest jej argumentacja ukierunkowana na wykazanie, że nie były jej znane wszystkie zasady naboru. Na marginesie tej części rozważań należy wskazać, że jak wynika z treści załącznika nr 9 do regulaminu, w treści tego dokumentu została opisana procedura przetwarzania danych osobowych kandydatów do pracy w Domu Pomocy Społecznej w Legnickim Polu. Sąd nie podzielił również zasadności stanowiska strony w części dotyczącej wykazania, że dowodem na naruszenie wspomnianych zasad w toku naboru jest okoliczność, że A. B. i E. B. były członkami komisji antymobbingowej rozpatrującej skargi na postępowanie skarżącej. Analizując ten zarzut Sąd doszedł do przekonania, że sama obecność w/w wymienionych osób w dwóch prowadzonych równolegle komisjach, tj. w sprawie naboru i antymobbingowej nie przesądza jeszcze o tym, że przeprowadzony z udziałem tych osób nabór na wolne stanowisko urzędnicze nie odpowiadał standardom zachowania wymogu otwartości i konkurencyjności. W ocenie Sądu, w sprawie akta sprawy nie potwierdzają a i strona nie wykazała tego, by udział wspomnianych osób w komisji rekrutacyjnej w jakikolwiek sposób rzutował na wynik tego konkursu w sposób niekorzystny dla strony. W aktach sprawy brak jest dowodów wskazujących w najmniejszym stopniu na to, by wymienione osoby nie kierowały się zasadami obiektywizmu wobec skarżącej. Dowodu na te okoliczność nie dostarczyła także sama skarżąca. Podobnie, w sprawie nie wykazano, by z uwagi na przynależność strony do związków zawodowych członkowie komisji nie byli bezstronni wobec skarżącej. Okoliczności podnoszone przez stronę a dotyczące A. S. nie pozostają w związku ze sprawą, która dotyczy naboru na wolno stanowisko urzędnicze. Zarzut braku bezstronności członków komisji rekrutacyjnej nie był zatem uzasadniony. Należy w tym miejscu zauważyć, że skarżąca nie brała udziału w I etapie naboru, a jak to jeszcze zostanie omówione na dalszym etapie rozważań, z akt sprawy nie wynika, by nieobecność strony na teście kwalifikacyjnym stanowiła konsekwencję celowego utrudniania skarżącej uczestnictwa w naborze poprzez zatajenie poinformowania jej o dacie przeprowadzenia testu. Podobnie, do oczekiwanego przez stronę skutku nie mógł doprowadzić zarzut skargi ukierunkowany na wykazanie, że przeprowadzone postępowanie nie spełnia wymogów regulaminowych, o których mowa w § 3 ust. 5 in fine regulaminu z uwagi na brak adekwatnych oświadczeń członków komisji. W nawiązaniu do tego zarzutu wskazać trzeba, że zgodnie z powołaną normą regulaminu, w pracach Komisji nie może uczestniczyć osoba, która jest małżonkiem lub krewnym albo powinowatym do drugiego stopnia włącznie osoby, której dotyczy postępowanie rekrutacyjne, albo pozostaje wobec niej w takim stosunku prawnym lub faktycznym, że może to budzić uzasadnione wątpliwości co do jej bezstronności. Norma z § 3 ust. 6 regulaminu stanowi z kolei, że przed przystąpieniem do prac członkowie Komisji składają oświadczenie o braku powiązań wymienionych w pkt 5 § 3. Z akt sprawy wynika, że każdy z członków Komisji (A. B., E. B., D. C.) złożył jednobrzmiące w swej treści oświadczenie co do tego, że nie jest on spokrewniony ani spowinowacony do drugiego stopnia włącznie z kandydatami przystępującymi do naboru na stanowisko kierownika zespołu. Istotnie, jak zarzuca skarżąca, w aktach sprawy brak jest oświadczeń poszczególnych członków Komisji odnośnie do niepozostawania przez nich w takim stosunku prawnym lub faktycznym względem osoby, której dotyczy postępowanie rekrutacyjne, że mogłoby to budzić uzasadnione wątpliwości co do ich bezstronności w postępowaniu. Uchybienie to, wobec braku podniesienia ze strony skarżącej jakichkolwiek okoliczności mogących wskazywać na istnienie tego rodzaju stosunków, a co za tym idzie, wobec braku choćby najmniejszej wątpliwości co do bezstronności członków Komisji z uwagi na tego rodzaju związki z osobami biorącymi udział w rekrutacji, ocenić należało za niemające wpływu na wynik na wynik sprawy. Wbrew obszernym zarzutom skargi, analiza materiału dowodowego sprawy nie potwierdziła zarzutów strony odnośnie do naruszenia zasad otwartości, konkurencyjności, przejrzystości także w trakcie prowadzonego naboru. W sprawie nie jest sporne, że skarżąca przeszła etap wstępnej, formalnej weryfikacji swojego wniosku jako kandydata na stanowisko wskazane w ogłoszeniu o naborze. Wbrew zarzutom skargi, Sąd nie dopatrzył się w sprawie naruszenia § 3 ust. 1 w zw. z § 7 i 8 regulaminu. Z akt sprawy wynika, że komisja rekrutacyjna dokonała analizy dokumentów aplikacyjnych kandydatów i sporządziła listę kandydatów, którzy spełniali wymagania formalne. Zgodnie z § ust. 3 regulaminu, wzór listy stanowi załącznik do regulaminu, z którego wynika, że listę podpisuje przewodniczący komisji rekrutacyjnej. W sprawie nie jest kwestionowane, że A. B. była przewodniczącą komisji, a sam fakt posłużenia się przez nią pieczątką zastępcy Dyrektora nie oznacza w świetle powyższych ustaleń, że pod listą podpisała się osoba nieuprawniona. Sąd nie podziela również zarzutu skarżącej ukierunkowanego na wykazanie, że z uwagi na celowe działanie organu nie została ona dopuszczona do udziału w I etapie naboru (teście kwalifikacyjnym) na skutek braku wiedzy o terminie testu kwalifikacyjnego. W nawiązaniu do tej argumentacji strony wskazać na wstępie trzeba, że w punkcie 8 lit. g) informacji o naborze, oprócz informacji o terminie i sposobie do składania ofert w naborze (a taka ofertę strona złożyła) pomieszczona została również informacja o tym, że kandydaci, którzy w wyniku wstępnej selekcji zostaną zakwalifikowani do dalszego etapu naboru zostaną o tym fakcie powiadomieni z podaniem miejsca, terminu oraz formie końcowej selekcji drogą elektroniczną. Stronie, która złożyła swoją ofertę w naborze niewątpliwie musiał być znany przytoczony punkt informacji o naborze, a należyta staranność kandydata zgłaszającego chęć uczestnictwa w rekrutacji wymagała dbałości o to, by kontakt telefoniczny z kandydatem był nieutrudniony dla potrzeb rekrutacji. Z wyjaśnień organu, udokumentowanych bilingami wynika, że komisja rekrutacyjna próbowała trzykrotnie (w dniach: 6, 7 i 9 grudnia 2021 r.) kontaktować się telefonicznie ze skarżącą celem poinformowania jej o tym, że przeszłą pozytywnie etap wstępnej weryfikacji, co oznaczało również że została dopuszczona do I etapu naboru oraz celem poinformowania o terminie dalszych etapów naboru. Skarżąca nie odbierała telefonu, ani nie oddzwoniła na znany – jak podnosi organ i czego strona nie zakwestionowała – numer działu kadr DPS. Jak wynika z wyjaśnień organu, wobec niemożliwości skontaktowania się ze stroną bezpośrednio, członek komisji rekrutacyjnej który próbował skontaktować się skarżącą w dniu 9 grudnia 2021 r. pozostawił wiadomość głosową wraz ze wskazanymi wyżej informacjami, które zostały również umieszczone w tym dniu na stronie Biuletynu Informacji Publicznej. Skarżąca kwestionuje fakt nagrania się na jej pocztę głosową, nie kwestionuje natomiast zarejestrowanych prób połączeń na jej telefon komórkowy w dniach 6 i 7 grudnia 2021 r. Trafnie podnosi na tle tych okoliczności organ, że strona nie odzwoniła na nieodebrany numer połączenia, ani też nie poinformowała o przeszkodach uniemożliwiających jej przybycie na etap naboru. Wobec wiedzy o próbie nawiązania z nią kontaktu ze strony działu kadr, oraz niewątpliwej wiedzy z ogłoszenia o naborze, że o miejscu i terminie etapach konkursu, zgodnie z pkt 8 lit. g) ogłoszenia o naborze, kandydaci będą informowani telefonicznie, skarżąca nie może na obecnym etapie formułować zarzutu, że pozbawiono ją możliwości udziału w naborze. Trzeba odnotować, że zasady (sposób) na jakich kandydaci będą informowani o tym, że przeszli etap wstępnej weryfikacji wniosków oraz o tym, kiedy i gdzie odbędzie się kolejny etap naboru były jednakowe dla wszystkich kandydatów, którzy zgłosili chęć uczestnictwa w naborze. Dwóch pozostałych kandydatów zostało, zgodnie z ogłoszeniem o naborze, powiadomionych o tych okolicznościach w drodze telefonicznej. Jedynie kontakt ze skarżącą był natomiast utrudniony. W świetle tych faktów, nie można zarzucać komisji rekrutacyjnej celowego utrudniania skarżącej udziału w naborze, skutkującym faktycznym pozbawieniem jej możliwości takiego udziału. Dodatkowo, tego rodzaju argumentacji przeczy także fakt, że wspomniane informacje zostały w dniu 6 grudnia 2021 r. podane na stronie Biuletynu Informacji Publicznej. Strona miała zatem możliwość zapoznania się z nimi także tą drogą, ważąc że była przecież długoletnim pracownikiem Domu Pomocy Społecznej w Legnickim Polu. W nawiązaniu do argumentacji skarżącej ukierunkowanej na wykazanie, że w innym konkursie była zawiadamiana listem poleconym o terminach postępowania kwalifikacyjnego stwierdzić trzeba, że forma podjętego kontaktu ze stroną w sprawie odpowiadała warunkom wskazanym w ogłoszeniu o naborze. Skoro warunki naboru zostały tak ustalone, to strona nie może w podanych okolicznościach faktycznych podnosić zarzutu naruszenia zasady otwartości. Jako nieuprawnione ocenić należy zarzuty skargi skoncentrowane na wykazaniu nieprawidłowości w przeprowadzeniu II etapu naboru, czyli rozmowy kwalifikacyjnej. Wypada w tym miejscu dodać, że skarżąca nie uczestniczyła w żadnym z II etapów naboru, tj., ani w teście ani w rozmowie kwalifikacyjnej. Zgodnie z § 11 regulaminu, celem rozmowy kwalifikacyjnej jest nawiązanie bezpośredniego kontaktu z kandydatem i weryfikacja informacji zawartych w aplikacji (ust. 1). Rozmowę kwalifikacyjną (ust. 2.) przeprowadza się w sposób pozwalający zbadać: 1) predyspozycje i umiejętności kandydata gwarantujące prawidłowe wykonywanie powierzonych obowiązków; 2) posiadanie wiedzy na temat jednostki, w której ubiega się o stanowisko; 3) obowiązki i zakres odpowiedzialności na stanowiskach zajmowanych poprzednio przez kandydata; 4) cele zawodowe kandydata. W punktach 1, 2 i 3 ogłoszenia z dnia 8 listopada 2021 r. o naborze na wolne stanowisko urzędnicze: kierownik techniczno-gospodarczy pomieszczony zostały odpowiednio: wymagania niezbędne (punkt 1), wymagania dodatkowe (punkt 2) oraz zakres zadań wykonywanych na tym stanowisku (3). W ocenie Sądu, analiza przebiegu rozmowy kwalifikacyjnej przeprowadzonej z P. D. tj. treść zadawanych pytań, a także wynikająca z protokołu naboru opisowa ocena zaprezentowania się w trakcie rozmowy kwalifikacyjnej tego kandydata wskazuje, że etap rozmowy kwalifikacyjnej miał na celu zbadanie przesłanek z § 11 ust. 2 regulaminu. Nieuzasadniony był także zarzut skargi dotyczący zastosowania przez komisję wadliwej skali ocen za rozmowę kwalifikacyjną (od 0 do 60 punktów). Prezentowane w skardze stanowisko w tym zakresie nie znajduje potwierdzenia w aktach administracyjnych sprawy, z których wynika, że w toku rozmowy kwalifikacyjnej z kandydatami dopuszczonymi do II etapu naboru komisja stosowała punktację odpowiadającą treści § 11 ust. 4 regulaminu, tj. 0-10 punktów za każdy zestaw pytań zadanych przez jednego członka komisji, co przy 3 członkach Komisji potencjalnie dawało możliwość uzyskania maksymalnego wyniku 30 punktów za rozmowę kwalifikacyjną. Ze znajdującej się w aktach sprawy karty oceny kandydatów z rozmowy kwalifikacyjnej przeprowadzonej w dniu 10 grudnia 2021 r. wynika, że podczas II etapu naboru zastosowano punktację odpowiadającą zapisom regulaminu, ujętym w § 11 ust. 4 regulaminu. P. D. za odpowiedź udzieloną na dwa pytania zadane przez A. B. (przewodnicząca komisji) otrzymał w sumie 10 punktów; odpowiadając na dwa pytania zadane przez D. C. (członka Komisji) otrzymał w sumie 5 punktów, a odpowiadając na dwa pytania zadane przez E. B. (sekretarza komisji) otrzymał w sumie 10 punktów, co łącznie dało wynik 25 punktów z rozmowy kwalifikacyjnej. Według tych samych zasad punktacji oceniony został także z drugi kandydatów dopuszczonych do II etapu naboru (rozmowy kwalifikacyjnej), tj. J. S.. Ustalenia te potwierdzają również znajdujące się w aktach sprawy prace pisemne z odpowiedziami tych kandydatów na pytania zadane przez poszczególnych członków komisji , na których odnotowana została punktacja. Odnosząc się do stanowiska strony akcentującej, że błędną w jej ocenie (sprzeczną z regulaminem) praktykę oceniania etapu rozmowy kwalifikacyjnej organ stosował także w poprzednich naborach (co zakwestionował Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu rozpatrując skargi strony w tym zakresie) trzeba odnotować, że wyjaśnienia organu odnośnie do dostosowania punktacji z rozmowy kwalifikacyjnej do zapisów regulaminu w obecnie przeprowadzonym naborze korespondują z dokumentacją z naboru. Podsumowując ten wątek stwierdzić trzeba, zastosowana przez organ punktacja na etapie rozmowy kwalifikacyjnej (w toku której każdy członek komisji mógł przyznając kandydatowi w sumie 10 punktów (tj. za odpowiedź udzieloną na oba pytania) jest zgodna z zapisem § 11 ust. 4 regulaminu, w myśl którego, każdy członek Komisji Rekrutacyjnej podczas rozmowy przyznaje kandydatowi punkty w skali od 0 do 10. Zarzut sprzeczności z regulaminem punktacji jaka zastosował organ na etapie rozmowy kwalifikacyjnej jest zatem zupełnie pozbawiony podstaw. W ocenie Sądu nieuzasadniony był również zarzut skargi dotyczący przyjęcia kryterium konieczności uzyskania co najmniej połowy punktów z rozmowy kwalifikacyjnej. Podobnie, pozbawiony podstaw był zarzut konieczności uzyskania ponad połowy punktów na etapie rozmowy kwalifikacyjnej. W ocenie Sądu, nie ma racji skarżąca twierdząc, że ocena odpowiedzi sporządzona przez D. C. jest nieostra. Z opisu oceny odpowiedzi wynika, że obaj kandydaci odpowiedzieli w sposób wyczerpująco na pierwsze z pytań, a błędnie na drugie z pytań. Obojgu kandydatom wspomniany członek komisji przyznał jednakową ilość punktów z rozmowy kwalifikacyjnej. Skarżąca nie brała udziału w tym etapie konkursu. Podobnie, Sąd nie zgodził się z zarzutem skarżącej odnośnie do niejasności pytania nr 2 zadanego w toku rozmowy kwalifikacyjnej przez E. B. – Piątek. Pytanie to, dotyczące rodzaju kar porządkowych, jakie można zastosować wobec pracowników w przypadku nieprzestrzegania przez nich ustalonej organizacji i porządku pracy, przepisów bhp, przepisów poż. jest jasne i zrozumiałe a wskazana w tym pytaniu (w nawiasie) kara upomnienia i nagany została wymiona przykładowo. Przepis art. 14 ust. ustawy o pracownikach samorządowych stanowi, że z przeprowadzonego naboru kandydatów sporządza się protokół. W myśl art. 14 ust. 2 w/w ustawy, protokół zawiera: 1) określenie stanowiska, na które był przeprowadzany nabór, liczbę kandydatów oraz imiona, nazwiska i miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego nie więcej niż pięciu najlepszych kandydatów wraz ze wskazaniem kandydatów niepełnosprawnych o ile do przeprowadzanego naboru stosuje się przepis art. 13a ust. 2, przedstawianych kierownikowi jednostki; 2) liczbę nadesłanych ofert na stanowisko, w tym liczbę ofert spełniających wymagania formalne; 3) informację o zastosowanych metodach i technikach naboru; 4) uzasadnienie dokonanego wyboru; 5) skład komisji przeprowadzającej nabór. Jak wynika z akt sprawy, sporządzony z przeprowadzonego naboru protokół spełnia wymogi formalne z art. 14 ust. 2 ustawy o pracownikach samorządowych. Wymienia bowiem skład Komisji przeprowadzającej nabór; wskazuje stanowisko, na które był przeprowadzany nabór; liczbę kandydatów oraz imiona, nazwiska i miejsca zamieszkania kandydatów, podaje liczbę nadesłanych ofert na stanowisko, w tym liczbę ofert spełniających wymagania formalne, informację o zastosowanych metodach naboru (test kwalifikacyjny i rozmowa kwalifikacyjna), oraz uzasadnienie wyboru. Co ważne, zawarte w protokole uzasadnienie wyboru realizuje zasadę przejrzystości. Wskazuje bowiem argumentację składu komisji, która zadecydowała o wyborze konkretnego kandydata. Jak wynika z tego uzasadnienia, po dokonaniu weryfikacji komisja rekrutacyjna uznała, że P. D. jest odpowiednim kandydatem na stanowisko kierownika techniczno-gospodarczego. Kandydat posiada dużą wiedzę z zakresu znajomości ustawy Prawo budowalne, ustawy o dozorze technicznym, ustawy Prawo zamówień Publicznych, ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, ustawy o finansach publicznych oraz przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie książki obiektu budowlanego. Z testu kwalifikacyjnego oraz rozmowy kwalifikacyjnej wybrany kandydat uzyskał łącznie 41 punktów ( tj. więcej niż drugi kandydat – przypis Sądu). Wybrany kandydat wykazał się łatwością wypowiedzi, które były klarowne, spójne, uporządkowane i rzeczowe. Wybrany kandydat wykazał, że zna specyfikę pracy na aplikowane stanowisko. Ponadto, w trakcie udzielania odpowiedzi na zadane pytanie wykazał się dużą znajomością z zakresu zarządzania zespołem. Wnosząc skargę na kończącą procedurę naboru czynność polegającą na sporządzeniu informacji o wynikach naboru i tym samym o rozstrzygnięciu naboru skarżąca swoje zarzuty koncentruje przede wszystkim na uzasadnieniu zaskarżonej czynności. W ocenie strony, uzasadnienie dokonanego wyboru nie poddaje się zweryfikowaniu z punktu widzenia przyczyn dla których podjęto w ramach naboru takie a nie inne decyzje. Zarzucając naruszenie art. 11 ust. 1 ustawy o pracownikach samorządowych w zw. z § 11 regulaminu naboru, art. 6 i art. 8 k.p.a., a także naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 15 ust. 2 pkt 4 ustawy o pracownikach samorządowych strona podnosi w szczególności, że z uzasadnienia dokonanego wyboru nie wynika to, jakie argumenty przemawiają za przedstawieniem danej kandydatury Dyrektorowi DPS, co w jej ocenie czyni uzasadnienie dokonanego wyboru niepełnym i nieweryfikowalnym. Także i tego zarzutu Sąd nie podzielił. W ocenie Sądu, kończąca procedurę naboru czynność polegająca na sporządzeniu przez Dyrektora Domu Pomocy Społecznej w Legnickim Polu informacji o wynikach naboru i tym samym o rozstrzygnięciu naboru nie narusza, wymienionych w art. 11 ust. 1 ustawy o pracownikach samorządowych zasad otwartości i konkurencyjności i spełnia wymogi z art. 15 ust. 2 ustawy o pracownikach samorządowych. Zgodnie z art. 15 ust. 1 w/w, niezwłocznie po przeprowadzonym naborze informacja o wyniku naboru jest upowszechniana przez umieszczenie na tablicy informacyjnej w jednostce, w której był przeprowadzony nabór, oraz opublikowanie w Biuletynie przez okres co najmniej 3 miesięcy. Przepis art. 15 ust 2 ustawy stanowi z kolei, że informacja, o której mowa w ust. 1, zawiera: 1) nazwę i adres jednostki; 2) określenie stanowiska; 3) imię i nazwisko wybranego kandydata oraz jego miejsce zamieszkania w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego; 4) uzasadnienie dokonanego wyboru albo uzasadnienie nierozstrzygnięcia naboru na stanowisko. Stwierdzić w tym miejscu trzeba, że przepis art. 15 ust. 2 pkt 4 ustawy o pracownikach samorządowych nie precyzuje elementów uzasadnienia informacji o wynikach naboru. Nie ulega jednak wątpliwości że funkcją tego uzasadnienia jest poznanie motywów jakimi kierował się organ przy wyborze danej kandydatury w toku naboru, a tym samym, zapewnienie otwartości i konkurencyjności wyboru. W informacji o wynikach naboru Dyrektor Domu Pomocy Społecznej podał, że wybrany kandydat posiada wykształcenie wyższe – kierunek: administracja w specjalności administracja gospodarcza oraz spełnił wszystkie niezbędne wymagania określone w ogłoszeniu o naborze z dnia 8 listopada 2021 r. W informacji o wynikach naboru wskazano, że wybrany kandydat posiadał dużą wiedzę z zakresu znajomości ustaw wymienionych już wcześniej przez Sąd, w ramach omówienia uzasadnienia naboru pomieszczonego w protokole z przeprowadzonego naboru. Uzasadnienie informacji o naborze koresponduje zatem z treścią protokołu komisji rekrutacyjnej z przeprowadzonego naboru. Jako nie rzutujący na wynik sprawy Sąd ocenił także zarzut skargi dotyczący tego, że wprowadzony przez Dyrektora Domu Pomocy Społecznej dodatkowy regulamin związany z procedurą przetwarzania danych osobowych kandydatów do pracy w Domu Pomocy Społecznej w Legnickim Polu może pozostawać w kolizji z treścią art. 13 ust. 4 ustawy, a przez to uniemożliwiać m.in. dostęp do informacji publicznej. Kierując się przedstawioną argumentacją, Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę w całości.