II SA/Wa 1852/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na pismo Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2020 r. znak [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia : 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić M. P. uiszczony wpis sądowy od skargi w kwocie 200 złotych. UZASADNIENIE Wnioskiem z dnia [...] lipca 2020 r. (data wpływu do organu – [...] lipca 2020 r.) M. P. (zwany dalej: skarżący) zwrócił się do Komendanta Głównego Policji (zwany dalej: KGP, organ) o udostępnienie informacji publicznej – nagrania z rejestratora na mundurze [...]. K. S. oraz nagrania z radiowozu kierowanego przez [...]. P. W. (nr służbowy [...]) podczas dokonywania kontroli drogowej fiata [...], kierowanego przez skarżącego w dniu [...] lipca 2020 r. o godzinie 00:45na ulicy [...] w [...]. Pismem znak [...] z dnia [...] sierpnia 2020 r. organ poinformował skarżącego, iż wnioskowana informacja nie jest informacją o sprawach publicznych w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1429, zwana dalej: u.d.i.p.). Na powołane wyżej pismo KGP z dnia [...] sierpnia 2020 r. (określone przez skarżącego jako decyzja organu), skarżący wniósł skargę do sądu administracyjnego wnioskując o jej uchylenie i zobowiązanie organu do udostępnienia wnioskowanej informacji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi wywodząc, że tak sprecyzowane wezwanie nie dotyczy spraw publicznych. Wpis sądowy od skargi skarżący uiścił w dniu 8 października 2020 r. (k. 28 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przystępując do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a p.p.s.a.), a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Stosownie do art. 4 p.p.s.a., sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Z mocy art. 64a p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych w trybie art. 138 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096). Ponadto, zgodnie z art. 154 § 1 p.p.s.a., w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Wynikający z powyższych przepisów zakres właściwości sądów administracyjnych powoduje, że sprawy inne, niż wymienione w art. 3 § 2, art. 4, art. 64a oraz art. 154 § 1 p.p.s.a. są sprawami nie należącymi do właściwości sądów administracyjnych. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, sąd skargę odrzuca. Wskazać trzeba, iż przedmiotem swojej skargi skarżący uczynił pismo organu informujące, iż wnioskowana przez niego informacja nie stanowi informacji publicznej, w związku z czym odmówiono jej udostępnienia. Stosownie do treści art. 16 ust. 1 u.d.i.p. odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnieniu informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następuje w drodze decyzji. W sytuacji natomiast gdy wnioskodawca żąda udzielenia informacji, które nie są informacjami publicznymi organ nie ma obowiązku wydawania decyzji o odmowie udzielenia informacji, lecz zawiadamia jedynie wnoszącego, iż żądane dane nie mieszczą się w pojęciu objętym przedmiotową ustawą. Analizując wniosek skarżącego KGP doszedł do przekonania, że żądane przez niego informacje nie są informacją publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej i z tego powodu zamiast decyzji o odmowie udostępnienia informacji, wystosował pismo informujące skarżącego o tym. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ugruntowane jest stanowisko, że pismo informujące wnioskodawcę o tym, iż informacja nie ma charakteru informacji publicznej nie podlega kognicji sądów administracyjnych (por. wyroki NSA: z 11 grudnia 2002 r. sygn. akt II SA 2867/02, M. Prawn. 2003/4/148, z 25 marca 2003 r. II SA 4059/02, M. Prawn. 2003/10/436 i postanowienie NSA z 24 stycznia 2006 r. I OSK 928/05, LEX nr 167166). Wymaga w tym miejscu zaznaczenia, że skoro pismo KGP nie podlega kognicji sądu administracyjnego, to Sąd orzekający nie może badać, czy informacje, o które wnioskował skarżący są informacjami publicznymi. Tym samym wniesiona w niniejszej sprawie skarga na pismo informujące, iż wnioskowana przez skarżącego informacja nie stanowi informacji publicznej, nie należy do właściwości sądu i podlega odrzuceniu. Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, Sąd orzekł z urzędu na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w punkcie 2 sentencji postanowienia.