I FZ 360/18

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Sędzia NSA Maria Dożynkiewicz po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia G. Sp. z o.o. z siedzibą w S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 9 października 2018 r. sygn. akt I SA/Go 297/18 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi G. Sp. z o.o. z siedzibą w S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Zielonej Górze z dnia 25 kwietnia 2018 r. nr [....] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do czerwca 2014 r. postanawia oddalić zażalenie. NSA/post.1 - postanowienie "ogólne" UZASADNIENIE Postanowieniem z 9 października 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odrzucił skargę G. Sp. z o.o. z siedzibą w S. (dale jako: "skarżąca") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z 25 kwietnia 2018 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do czerwca 2014 r. W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że pomimo upływu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, skarżąca wpisu tego nie uiściła. Zatem na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018 r. poz. 1302 ze zm. dalej: "p.p.s.a.".) Sąd odrzucił wniesioną skargę jako nieopłaconą. Odnosząc się do wniosku strony o przedłużenie terminu płatności Sąd wskazał, że jego złożenie nie miało wpływu na obowiązek wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego z uwagi na brak prawnej możliwości przedłużenia ani skrócenia ww. terminu. Na powyższe postanowienie skarżąca wniosła zażalenie. W uzasadnieniu zażalenia podniosła, że niezasadne jest odrzucenie skargi w sytuacji, w której skarżąca wniosła o odroczenie terminu do uiszczenia wpisu z ewentualną możliwością jego przedłużenia. Wskazała, że z uwagi na zablokowane środki pieniężne na koncie bankowym nie ma niemożności uregulowania płatności w terminie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3). W przedmiotowej sprawie, skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi, przy czym w wezwaniu Przewodniczącego Wydziału pouczono, że nie uiszczenie należnej opłaty skutkować będzie odrzuceniem skargi. Termin do uiszczenia wpisu bezskutecznie upłynął. Dlatego też w tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny zobowiązany był wniesioną skargę odrzucić, co też uczynił prawidłowo, stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. Natomiast odnosząc się do twierdzeń skarżącej w kwestii złożonego wniosku o odroczenie terminu uiszczenia wpisu, zauważyć należy, że słusznie Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że obowiązujące przepisy prawa, tj. ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują jakiejkolwiek prawnej możliwości przedłużenia terminu. Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że wpis sądowy jest należnością, wobec której przepisy p.p.s.a. nie przewidują jakiejkolwiek możliwości prawnej rozłożenia na raty, odroczenia zapłaty lub umorzenia (por. M. Niezgódka-Medek, Komentarz do art. 229 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Lex/El 2011; postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 126/04, dostępne w CBOSA: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Należności z tytułu wpisu sądowego nie podlegają egzekucji sądowej, a sankcją za jego nieuiszczenie jest odrzucenie pisma strony albo pozostawienie go bez rozpoznania (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wydanie 4, Warszawa 2010 r., str. 536). Powyższe stanowisko zostało wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny, np. w postanowieniu z 18 października 2011 r. sygn. akt II FSK 2348/11 (dostępne w CBOSA: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Stąd też wniosek skarżącego jako nieprzewidziany w ustawie, trafnie został uznany przez Sąd pierwszej instancji za niedopuszczalny. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.