II SA/Rz 87/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lechowska po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. na postanowienie Wojewody z dnia [...] czerwca 2005 r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Rz. z dnia [...] stycznia 2005 r., nr [...] orzekającej o wymeldowaniu z pobytu stałego - postanawia- skargę odrzucić. UZASADNIENIE II SA/Rz 87/07 Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem z dnia[...] czerwca 2005 r., nr [...] Wojewoda stwierdził uchybienie terminu przez skarżącego do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Rz. z dnia [...] stycznia 2005 r., nr [...] orzekającej o wymeldowaniu J. B. z pobytu stałego. Postanowienie to wraz z pouczeniem o prawie jego zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie w terminie 30 dni od dnia jego otrzymania, zostało doręczone skarżącemu w dniu 23 czerwca 2005 r., czego dowodem jest zalegające w aktach administracyjnych sprawy zwrotne potwierdzenie jego odbioru. J. B. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie w dniu 17 stycznia 2007 r.,( dowód - zalegające w aktach sprawy data stempla pocztowego na kopercie wysłanej przez skarżącego do Sądu). Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jak wynika z powyższych ustaleń skarżący znacznie uchybił temu terminowi, który upłynął dla niego 25 lipca 2005 r. Jego skarga została zatem złożona po prawie półtora rocznym okresie od upływu terminu do jej wniesienia. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 powołanej ustawy skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (§ 3 tego artykułu). Z uwagi na powyższe, na podstawie powołanych przepisów należało orzec jak w sentencji postanowienia.