I C 18/21
Common courts2022-11-28
Case number
I C 18/21
Judgment date
2022-11-28
Type
SENTENCE
Judges
Małgorzata Nowicka-Midziak (PRESIDING_JUDGE)
Legal basis
Judgment text
<p>
<strong>
<!-- -->Sygn. akt: I C 18/21 </strong>
</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p>
<span class="anon-block">G.</span>, dnia 28 listopada 2022r</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Rejonowy w Gdyni, I Wydział Cywilny</strong>
</p>
<p>Przewodniczący: SSR Małgorzata Nowicka – Midziak</p>
<p>Protokolant: starszy sekretarz sądowy Iwona Górska</p>
<p>po rozpoznaniu w <span class="anon-block">G.</span> na rozprawie w dniu 9 listopada 2022r</p>
<p>sprawy z powództwa <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block"> (...) Banku S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> </strong>
</p>
<p>przeciwko<strong>
<!-- --> <span class="anon-block">J. W.</span>
</strong>
</p>
<p>o zapłatę</p>
<p>1.
oddala powództwo;</p>
<p>1.
kosztami procesu obciąża powoda w całości, pozostawiając szczegółowe wyliczenie referendarzowi sądowemu.</p>
<p>Sygn. akt I C 18/21</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>(wyroku z dnia 28 listopada 2022 roku)</p>
<p>Powód <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span> z siedzib<sup>
<!-- -->1</sup> w <span class="anon-block">W.</span> domaga<sup>
<!-- -->3</sup> siê od pozwanego <span class="anon-block">J. W.</span> zap<sup>
<!-- -->3</sup>aty kwoty 67.261,77 z<sup>
<!-- -->3</sup> wraz z odsetkami umownymi w wysokoœci odsetek maksymalnych za opóŸnienie od dnia 28 paŸdziernika 2019 roku do dnia zap<sup>
<!-- -->3</sup>aty od kwoty 46.487,60 z<sup>
<!-- -->3</sup>, a tak¿e zas<sup>
<!-- -->1</sup>dzenia zwrotu kosztów s<sup>
<!-- -->1</sup>dowych oraz zastêpstwa procesowego.</p>
<p>
<span class="anon-block">P.</span> powództwa stanowi<sup>
<!-- -->3</sup>a umowa kredytu gotówkowego nr <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 23 sierpnia 2016 roku. Na dochodzon<sup>
<!-- -->1</sup> kwotê sk<sup>
<!-- -->3</sup>ada<sup>
<!-- -->3</sup>y siê:</p>
<p>1) 46.487,60 z<sup>
<!-- -->3</sup> tytu<sup>
<!-- -->3</sup>em niesp<sup>
<!-- -->3</sup>aconej nale¿noœci g<sup>
<!-- -->3</sup>ównej,</p>
<p>2) 1.715,65 z<sup>
<!-- -->3</sup> tytu<sup>
<!-- -->3</sup>em odsetek umownych naliczonych do dnia rozwi<sup>
<!-- -->1</sup>zania umowy, tj. do dnia 16 stycznia 2017 roku,</p>
<p>3) 18.123,60 z<sup>
<!-- -->3</sup> tytu<sup>
<!-- -->3</sup>em odsetek umownych za opóŸnienie w wysokoœci odsetek maksymalnych za opóŸnienie od kwoty 46.487,60 z<sup>
<!-- -->3</sup> naliczonych do dnia 27 paŸdziernika 2019 roku,</p>
<p>4) 934,92 z<sup>
<!-- -->3</sup> tytu<sup>
<!-- -->3</sup>em op<sup>
<!-- -->3</sup>at i kosztów.</p>
<p>
<span class="anon-block">P.</span>¿sze nale¿noœci nie zosta<sup>
<!-- -->3</sup>y uregulowane w terminach okreœlonych w umowie. Po wype<sup>
<!-- -->3</sup>nieniu obowi<sup>
<!-- -->1</sup>zków informacyjnych wynikaj<sup>
<!-- -->1</sup>cych z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 (art. 75 c)">art. 75c Prawa bankowego</a>, powód wypowiedzia<sup>
<!-- -->3</sup> umowê ze skutkiem na dzieñ 16 stycznia 2017 roku.</p>
<p>(pozew w <span class="anon-block"> (...)</span> – k. 4-6)</p>
<p>Pozwany w sprzeciwu od nakazu zap<sup>
<!-- -->3</sup>aty wniós<sup>
<!-- -->3</sup> o oddalenie powództwa w ca<sup>
<!-- -->3</sup>oœci i zas<sup>
<!-- -->1</sup>dzenie na jego rzecz kosztów procesu wed<sup>
<!-- -->3</sup>ug norm przepisanych.</p>
<p>
<span class="anon-block"> (...)</span>, ¿e o kredycie dowiedzia<sup>
<!-- -->3</sup> siê z pozwu powoda. <span class="anon-block"> (...)</span>, aby kiedykolwiek zaci<sup>
<!-- -->1</sup>ga<sup>
<!-- -->3</sup> kredyt lub by<sup>
<!-- -->3</sup> osobiœcie we wskazanej siedzibie banku. W czasie podpisania <span class="anon-block">umowy kredytowej (...)</span> osoba bezdomn<sup>
<!-- -->1</sup> i uzale¿nion<sup>
<!-- -->1</sup> od alkoholu. W zwi<sup>
<!-- -->1</sup>zku z tym najczêœciej przebywa<sup>
<!-- -->3</sup> w noclegowni. Dwukrotnie zg<sup>
<!-- -->3</sup>asza<sup>
<!-- -->3</sup> utratê dowodu osobistego. Nawet jeœli podpisa<sup>
<!-- -->3</sup> umowê, to nie by<sup>
<!-- -->3</sup> w stanie œwiadomie z<sup>
<!-- -->3</sup>o¿yæ oœwiadczenia woli o jej zawarciu, jako ¿e wówczas znajdowa<sup>
<!-- -->3</sup> siê w ci<sup>
<!-- -->1</sup>gu alkoholowym, typowym dla przewlek<sup>
<!-- -->3</sup>ej choroby alkoholowej. <span class="anon-block">J.</span>¿eli pozwany samodzielnie pojawi<sup>
<!-- -->3</sup> siê w banku celem podpisania umowy, czemu zaprzeczy<sup>
<!-- -->3</sup>, nie by<sup>
<!-- -->3</sup> on œwiadomy swoich dzia<sup>
<!-- -->3</sup>añ, którymi musia<sup>
<!-- -->3</sup>a kierowaæ osoba trzecia. Z pewnoœci<sup>
<!-- -->1</sup> pozostawa<sup>
<!-- -->3</sup> w stanie wyraŸnie wskazuj<sup>
<!-- -->1</sup>cym na spo¿ywanie alkoholu. <span class="anon-block"> (...)</span>, aby kiedykolwiek pobra<sup>
<!-- -->3</sup> i wykorzysta<sup>
<!-- -->3</sup> pieni<sup>
<!-- -->1</sup>dze objête kwot<sup>
<!-- -->1</sup> kredytu. <span class="anon-block">J.</span>œnie odwo<sup>
<!-- -->3</sup>a<sup>
<!-- -->3</sup> swoje oœwiadczenie woli dotycz<sup>
<!-- -->1</sup>ce zawarcia umowy kredytowej, jako z<sup>
<!-- -->3</sup>o¿one w stanie wy<sup>
<!-- -->31</sup>czaj<sup>
<!-- -->1</sup>cym œwiadome wyra¿enie i podjêcie decyzji.</p>
<p>(sprzeciw – k. 109-110)</p>
<p>
<span class="anon-block"> (...)</span> stan faktyczny:</p>
<p>Dnia 5 lipca 2016 roku pozwany <span class="anon-block">J. W.</span> w <span class="anon-block">U.</span> Miasta <span class="anon-block">G.</span> zg<sup>
<!-- -->3</sup>osi<sup>
<!-- -->3</sup> utratê dowodu osobistego o serii CCV numer 940 837.</p>
<p>(dowód: wniosek o wydanie dowodu osobistego – k. 162)</p>
<p>Najprawdopodobniej dnia 23 sierpnia 2016 roku pozwany <span class="anon-block">J. W.</span> siedzia<sup>
<!-- -->3</sup> na <sup>
<!-- -->3</sup>awce przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span>. <span class="anon-block"> (...)</span> wówczas osob<sup>
<!-- -->1</sup> bezdomn<sup>
<!-- -->1</sup> i uzale¿nion<sup>
<!-- -->1</sup> od alkoholu. <span class="anon-block"> (...)</span> w noclegowaniach. <span class="anon-block"> (...)</span> do niego wysoki mê¿czyzna i poczêstowa<sup>
<!-- -->3</sup> pozwanego winem, które wspólnie wypili. <span class="anon-block">N.</span> dosiad<sup>
<!-- -->3</sup> siê do nich drugi (ni¿szy mê¿czyzna) i poczêstowa<sup>
<!-- -->3</sup> wódk<sup>
<!-- -->1</sup>, któr<sup>
<!-- -->1</sup> równie¿ wypili. Pozwany poinformowa<sup>
<!-- -->3</sup> ich, ¿e musi znaleŸæ nocleg, aby uchroniæ siê przed nadchodz<sup>
<!-- -->1</sup>cym deszczem. Nieznani mê¿czyŸni zaproponowali pozwanemu nocleg. <span class="anon-block">Z.</span>Ÿli go do hotelu (albo miejsca przypominaj<sup>
<!-- -->1</sup>cego hotel) w dzielnicy <span class="anon-block">K.</span> w <span class="anon-block">G.</span>. Tam pozwany mia<sup>
<!-- -->3</sup> podpisaæ dokumenty zwi<sup>
<!-- -->1</sup>zane z pobytem hotelu. Po opuszczeniu tego miejsca pozwany, na swoj<sup>
<!-- -->1</sup> proœbê, otrzyma<sup>
<!-- -->3</sup> od jednego z mê¿czyzn kwotê 50 z<sup>
<!-- -->3</sup>. Dopiero w okolicach <span class="anon-block"> Miejskiej (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span> pozwany zorientowa<sup>
<!-- -->3</sup> siê, ¿e nie posiada dowodu osobistego, portfela oraz prawa jazdy.</p>
<p>(dowód: wniosek o wydanie dowodu osobistego – k. 162, zeznania œwiadka <span class="anon-block">K. D.</span> – k. 183-184, p<sup>
<!-- -->3</sup>yta – k. 185, zeznania pozwanego – k. 184-185, p<sup>
<!-- -->3</sup>yta – k. 186)</p>
<p>Pozwany podpisa<sup>
<!-- -->3</sup> z <span class="anon-block"> (...) Bankiem (...) S.A.</span> z siedzib<sup>
<!-- -->1</sup> w <span class="anon-block">W.</span> (aktualnie: <span class="anon-block"> (...) Bankiem S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span>) reprezentowanym przez poœrednika kredytowego <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> z siedzib<sup>
<!-- -->1</sup> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> umowê nr <span class="anon-block"> (...)</span> o udzielenie kredytu gotówkowego datowan<sup>
<!-- -->1</sup> na dzieñ 23 sierpnia 2016 roku. Poza pozwanym <span class="anon-block">umowa (...)</span> podpisana przez pe<sup>
<!-- -->3</sup>nomocnika banku pracownika <span class="anon-block">F.</span> <span class="anon-block">J.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> oraz przez Agenta <span class="anon-block">F. B.</span>, która oœwiadczy<sup>
<!-- -->3</sup>a, ¿e podpisy pozwanego oraz <span class="anon-block">J.</span> <span class="anon-block"> (...)</span>¿one zosta<sup>
<!-- -->3</sup>y w jej obecnoœci w<sup>
<!-- -->3</sup>asnorêcznie przez osoby uprawnione do ich z<sup>
<!-- -->3</sup>o¿enia, co ustalono na podstawie przed<sup>
<!-- -->3</sup>o¿onych jej orygina<sup>
<!-- -->3</sup>ów dokumentów. W umowie wskazano adres pozwanego: <span class="anon-block">ul. (...)</span>, <span class="anon-block">(...)-(...) G.</span> oraz seriê i numer jego dowodu osobistego, którego utratê pozwany wczeœniej zg<sup>
<!-- -->3</sup>osi<sup>
<!-- -->3</sup> tj. CCV numer 940 837.</p>
<p>Zgodnie z umow<sup>
<!-- -->1</sup> celem kredytu by<sup>
<!-- -->3</sup>y potrzeby konsumpcyjne pozwanego niezwi<sup>
<!-- -->1</sup>zane z dzia<sup>
<!-- -->3</sup>alnoœci<sup>
<!-- -->1</sup> gospodarcz<sup>
<!-- -->1</sup>, sfinansowanie prowizji banku oraz op<sup>
<!-- -->3</sup>aty poœrednika kredytowego.</p>
<p>
<span class="anon-block"> (...)</span> kwota kredytu zosta<sup>
<!-- -->3</sup>a wskazana na 27.000,00 z<sup>
<!-- -->3</sup> i mia<sup>
<!-- -->3</sup>a stanowiæ sumê wszystkich œrodków pieniê¿nych, które zostan<sup>
<!-- -->1</sup> udostêpnione pozwanemu na podstawie umowy kredytu. Z kolei do umowy wprowadzono równie¿ pojêcie kwoty kredytu, która mia<sup>
<!-- -->3</sup>a wynosiæ 46.487,60 z<sup>
<!-- -->3</sup> i sk<sup>
<!-- -->3</sup>adaæ siê z: kwoty udostêpnionej pozwanemu na cele konsumpcyjne (27.000,00 z<sup>
<!-- -->3</sup>), kwoty przeznaczonej na sfinansowanie prowizji za udzielenie kredytu (12.737,60 z<sup>
<!-- -->3</sup>) oraz kwoty przeznaczonej na sfinansowanie op<sup>
<!-- -->3</sup>aty uiszczanej przez pozwanego na rzecz poœrednika kredytowego (6.750,00 z<sup>
<!-- -->3</sup>).</p>
<p>
<span class="anon-block">Umowa (...)</span> zostaæ zawarta na 120 miesiêcy.</p>
<p>Wedle umowy kwotê przyznan<sup>
<!-- -->1</sup> na cele konsumpcyjne pozwanego bank postawi do dyspozycji pozwanego – zgodnie z wnioskiem o udzielenie kredytu i dyspozycj<sup>
<!-- -->1</sup> wyp<sup>
<!-- -->3</sup>aty kredytu – w formie przelewu na rachunek wskazany w dyspozycji wyp<sup>
<!-- -->3</sup>aty kredytu, w terminie 5 dni roboczych od dnia zawarcia umowy kredytu oraz z<sup>
<!-- -->3</sup>o¿enia dyspozycji wyp<sup>
<!-- -->3</sup>aty kredytu; albo p<sup>
<!-- -->3</sup>atnoœci <span class="anon-block">G.</span>, realizowanej w placówkach Poczty Polskiej S.A. lub <span class="anon-block"> Banku (...) S.A.</span>, na podstawie wydanego pozwanemu przez poœrednika kredytowego bezpoœrednio po zawarciu umowy kredytu, spersonalizowanego formularza wyp<sup>
<!-- -->3</sup>aty upowa¿niaj<sup>
<!-- -->1</sup>cego pozwanego do wyp<sup>
<!-- -->3</sup>aty kredytu, zgodnie ze z<sup>
<!-- -->3</sup>o¿on<sup>
<!-- -->1</sup> dyspozycj<sup>
<!-- -->1</sup> wyp<sup>
<!-- -->3</sup>aty kredytu – pod warunkiem, ¿e poœrednik kredytowy przy zawieraniu umowy kredytu udostêpnia w ramach œwiadczonych us<sup>
<!-- -->3</sup>ug tak<sup>
<!-- -->1</sup> mo¿liwoœæ wyp<sup>
<!-- -->3</sup>aty kredytu, o czym pozwany zostanie poinformowany przed zawarciem umowy kredytu. <span class="anon-block"> (...)</span> kredytu w trybie p<sup>
<!-- -->3</sup>atnoœci <span class="anon-block">G.</span> bêdzie udostêpniona pozwanemu nie póŸniej ni¿ w terminie do 5 dni roboczych od dnia zawarcia umowy kredytu oraz z<sup>
<!-- -->3</sup>o¿enia dyspozycji wyp<sup>
<!-- -->3</sup>aty kredytu.</p>
<p>Kredyt oprocentowany by<sup>
<!-- -->3</sup> wed<sup>
<!-- -->3</sup>ug zmiennej stopy procentowej, która wynosi<sup>
<!-- -->3</sup>a 9,40 % w stosunku rocznym. Rzeczywista Roczna Stopa Oprocentowania kredytu wynosi<sup>
<!-- -->3</sup>a 27,07 %. <span class="anon-block"> (...)</span> kwota do zap<sup>
<!-- -->3</sup>aty mia<sup>
<!-- -->3</sup>a wynieϾ 71.879,51 z<sup>
<!-- -->3</sup> i mia<sup>
<!-- -->3</sup>a byæ sum<sup>
<!-- -->1</sup> ca<sup>
<!-- -->3</sup>kowitego kosztu kredytu wynosz<sup>
<!-- -->1</sup>cego 44.879,51 z<sup>
<!-- -->3</sup> oraz ca<sup>
<!-- -->3</sup>kowitej kwoty kredytu.</p>
<p>Pierwsza rata kredytu mia<sup>
<!-- -->3</sup>a byæ p<sup>
<!-- -->3</sup>atna dnia 23 wrzeœnia 2016 roku i tak jak pozosta<sup>
<!-- -->3</sup>e 120 rat (z wyj<sup>
<!-- -->1</sup>tkiem ostatniej raty wyrównawczej w kwocie 599,20 z<sup>
<!-- -->3</sup>) mia<sup>
<!-- -->3</sup>a wynosiæ 599,04 z<sup>
<!-- -->3</sup>, z czego czêœæ kapita<sup>
<!-- -->3</sup>owa wynosi<sup>
<!-- -->3</sup>a 228,92 z<sup>
<!-- -->3</sup>, a czêœæ odsetkowa 370,12 z<sup>
<!-- -->3</sup>. Odsetki by<sup>
<!-- -->3</sup>y wiêc naliczane od kwoty 46.487,60 z<sup>
<!-- -->3</sup>, a nie od ca<sup>
<!-- -->3</sup>kowitej kwoty kredytu wynosz<sup>
<!-- -->1</sup>cej 27.000,00 z<sup>
<!-- -->3</sup>.</p>
<p>W umowie sprecyzowano, ¿e umowa mo¿e zostaæ wypowiedziana w przypadku zw<sup>
<!-- -->3</sup>oki w sp<sup>
<!-- -->3</sup>acie, jednak dopiero po wezwaniu klienta do uregulowania zaleg<sup>
<!-- -->3</sup>ej p<sup>
<!-- -->3</sup>atnoœci i wyznaczeniu co najmniej 14- dni roboczych i poinformowaniu klienta o mo¿liwoœci z<sup>
<!-- -->3</sup>o¿enia wniosku o restrukturyzacjê zad<sup>
<!-- -->3</sup>u¿enia. Bank mia<sup>
<!-- -->3</sup> prawo odrzuciæ wniosek o restrukturyzacje zad<sup>
<!-- -->3</sup>u¿enia, uznaj<sup>
<!-- -->1</sup>c j<sup>
<!-- -->1</sup> za niezasadn<sup>
<!-- -->1</sup> na podstawie dokonanej oceny z wyjaœnieniem przyczyn odrzucenia wniosku.</p>
<p>(dowód: umowa kredytu – k. 136-145, harmonogram sp<sup>
<!-- -->3</sup>aty kredytu – k. 148-151, <span class="anon-block">opinia (...)</span> s<sup>
<!-- -->1</sup>dowego z zakresu badañ dokumentów <span class="anon-block">J. B.</span> – k. 216-229)</p>
<p>Pozwany podpisa<sup>
<!-- -->3</sup> równie¿ dyspozycjê wyp<sup>
<!-- -->3</sup>aty kredytu w nastêpuj<sup>
<!-- -->1</sup>cy sposób:</p>
<p>1) 27.000 z<sup>
<!-- -->3</sup> w formie zlecenia wyp<sup>
<!-- -->3</sup>aty <span class="anon-block">G.</span> na jego cele konsumpcyjne,</p>
<p>2) 12.737,6 z<sup>
<!-- -->3</sup> w formie przelewu na rachunek banku z tytu<sup>
<!-- -->3</sup>u prowizji od udzielonego kredytu,</p>
<p>3) 6.750,0 z<sup>
<!-- -->3</sup> w formie przelewu na rachunek poœrednika kredytowego <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> z tytu<sup>
<!-- -->3</sup>u op<sup>
<!-- -->3</sup>aty pobieranej przez tego poœrednika.</p>
<p>Pod dyspozycj<sup>
<!-- -->1</sup> t<sup>
<!-- -->1</sup> Agent <span class="anon-block">F.</span> <span class="anon-block">M. B.</span> poœwiadczy<sup>
<!-- -->3</sup>a, ¿e podpis pozwanego z<sup>
<!-- -->3</sup>o¿ony zosta<sup>
<!-- -->3</sup> w jej obecnoœci w<sup>
<!-- -->3</sup>asnorêcznie, co ustalono na podstawie przed<sup>
<!-- -->3</sup>o¿onych jej orygina<sup>
<!-- -->3</sup>ów dokumentów.</p>
<p>(dowód: dyspozycja wyp<sup>
<!-- -->3</sup>aty kredytu – k. 146, <span class="anon-block">opinia (...)</span> s<sup>
<!-- -->1</sup>dowego z zakresu badañ dokumentów <span class="anon-block">J. B.</span> – k. 216-229)</p>
<p>Pozwany podpisa<sup>
<!-- -->3</sup> równie¿ za<sup>
<!-- -->31</sup>cznik nr 2 do umowy kredytu – wzór oœwiadczenia o odst<sup>
<!-- -->1</sup>pieniu od umowy kredytu.</p>
<p>(dowód: wzór oœwiadczenia – k. 147, <span class="anon-block">opinia (...)</span> s<sup>
<!-- -->1</sup>dowego z zakresu badañ dokumentów <span class="anon-block">J. B.</span> – k. 216-229)</p>
<p>Dnia 24 sierpnia 2016 roku bank przela<sup>
<!-- -->3</sup> na rachunek poœrednika finansowego <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> kwotê 6.750,00 z<sup>
<!-- -->3</sup> tytu<sup>
<!-- -->3</sup>em op<sup>
<!-- -->3</sup>aty za poœrednictwo kredytowe oraz przela<sup>
<!-- -->3</sup> na rachunek nale¿<sup>
<!-- -->1</sup>cy do <span class="anon-block"> Banku (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> o numerze <span class="anon-block"> (...)</span>.000,00 z<sup>
<!-- -->3</sup> celem wyp<sup>
<!-- -->3</sup>aty kredytobiorcy tej kwoty na podstawie czeku <span class="anon-block">G.</span>.</p>
<p>(dowód: informacja – k. 43)</p>
<p>Pismem z dnia 28 listopada 2016 roku powód wypowiedzia<sup>
<!-- -->3</sup> pozwanemu umowê kredytu w zwi<sup>
<!-- -->1</sup>zku z niedotrzymaniem terminów p<sup>
<!-- -->3</sup>atnoœci. <span class="anon-block">J.</span>œnie powód wezwa<sup>
<!-- -->3</sup> pozwanego do zap<sup>
<!-- -->3</sup>aty kwoty 47.637,28 z<sup>
<!-- -->3</sup> w terminie 30 dni. Wskazano, ¿e w przypadku uregulowania kwoty 2.405,69 z<sup>
<!-- -->3</sup> w terminie 30 dni od daty otrzymania pisma, nie bêdzie ono wywo<sup>
<!-- -->3</sup>ywa<sup>
<!-- -->3</sup>o ¿adnych skutków prawnych. Pismo skierowano na adres: <span class="anon-block">ul. (...)</span>, <span class="anon-block">(...)-(...) G.</span>.</p>
<p>(dowód: wypowiedzenie z dnia 28.11.2016r. – k. 82, potwierdzenie nadania – k. 83-92)</p>
<p>Skierowanym na ten sam adres, pismem z dnia 13 lutego 2017 roku powód wezwa<sup>
<!-- -->3</sup> pozwanego do zap<sup>
<!-- -->3</sup>aty kwoty 49.537,93 z<sup>
<!-- -->3</sup> w terminie do dnia 20 lutego 2017 roku.</p>
<p>
<em>
<!-- -->(dow ód: wezwanie z dnia 13.02.2017r. – k. 93)</em>
</p>
<p>Dnia 23 sierpnia 2016 roku pozwany nie by<sup>
<!-- -->3</sup> w stanie wy<sup>
<!-- -->31</sup>czaj<sup>
<!-- -->1</sup>cym œwiadome z<sup>
<!-- -->3</sup>o¿enie oœwiadczenia woli i œwiadome podjêcie decyzji o zawarciu umowy kredytu, mimo tego, ¿e w tej dacie cierpia<sup>
<!-- -->3</sup> na zespó<sup>
<!-- -->3</sup> zale¿noœci alkoholowej.</p>
<p>(dowód: pisemna <span class="anon-block">opinia (...)</span>-psychiatrycznej bieg<sup>
<!-- -->3</sup>ej s<sup>
<!-- -->1</sup>dowej <span class="anon-block">D. M.</span>œlickiej – k. 299-307 wraz z ustn<sup>
<!-- -->1</sup> opini<sup>
<!-- -->1</sup> uzupe<sup>
<!-- -->3</sup>niaj<sup>
<!-- -->1</sup>c<sup>
<!-- -->1</sup> – k. 346-347, p<sup>
<!-- -->3</sup>yta – k. 348)</p>
<p>
<span class="anon-block"> (...)</span>¿y<sup>
<!-- -->3</sup>, co nastêpuje:</p>
<p>
<span class="anon-block">P.</span>¿szy stan faktyczny zosta<sup>
<!-- -->3</sup> przez <span class="anon-block"> (...)</span> ustalony na podstawie dowodów z dokumentów prywatnych przed<sup>
<!-- -->3</sup>o¿onych przez stronê powodow<sup>
<!-- -->1</sup>, dowodu z zeznañ œwiadka, stron z ograniczeniem do pozwanego oraz <span class="anon-block">opinii (...)</span>: z zakresu badañ pisma rêcznego oraz psychiatrii.</p>
<p>
<span class="anon-block"> (...)</span> nie dopatrzy<sup>
<!-- -->3</sup> siê ¿adnych podstaw do kwestionowania wiarygodnoœci i mocy dowodowej powo<sup>
<!-- -->3</sup>anych powy¿ej dokumentów. Zgodnie z treœci<sup>
<!-- -->1</sup> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 245)">art. 245 k.p.c.</a> wymienione powy¿ej dokumenty prywatne korzystaj<sup>
<!-- -->1</sup> z domniemania autentycznoœci oraz domniemania pochodzenia oœwiadczeñ zawartych w tych dokumentach od ich wystawców, a domniemania te nie zosta<sup>
<!-- -->3</sup>y skutecznie obalone przez stronê pozwan<sup>
<!-- -->1</sup>, co potwierdza wydana w sprawie opinia z zakresu badañ pisma rêcznego. Kluczowe dokumenty dla rozstrzygniêcia sprawy z<sup>
<!-- -->3</sup>o¿one zosta<sup>
<!-- -->3</sup>y w oryginale, co stanowi<sup>
<!-- -->3</sup>o podstawê do sporz<sup>
<!-- -->1</sup>dzenia opinii przez powo<sup>
<!-- -->3</sup>anego w sprawie bieg<sup>
<!-- -->3</sup>ego.</p>
<p>W ocenie <span class="anon-block"> (...)</span>, brak by<sup>
<!-- -->3</sup>o podstaw do kwestionowania zeznañ œwiadka <span class="anon-block">K. D.</span> – pracownika <span class="anon-block"> (...) Pomocy (...)</span>, w którym pozwany aktualnie przebywa. Z jej zeznañ wy<sup>
<!-- -->3</sup>ania<sup>
<!-- -->3</sup> siê obraz sytuacji maj<sup>
<!-- -->1</sup>tkowej i zdrowotnej pozwanego. Dodatkowo zeznania jej potwierdza<sup>
<!-- -->3</sup>y relacjonowan<sup>
<!-- -->1</sup> przez pozwanego wersjê wydarzeñ opisanych w stanie faktycznym. Ma to takie znaczenie, ¿e œwiadczy o prawdomównoœci pozwanego, zw<sup>
<!-- -->3</sup>aszcza dlatego, ¿e jego zeznania zbie¿ne s<sup>
<!-- -->1</sup> z relacjami uzyskanymi przez tego œwiadka po wytoczeniu powództwa. <span class="anon-block">M.</span> innymi z tego powodu za wartoœciowe, wiarygodne, niesprzeczne i tworz<sup>
<!-- -->1</sup>ce logiczn<sup>
<!-- -->1</sup> sekwencjê wydarzeñ nale¿a<sup>
<!-- -->3</sup>o uznaæ zeznania pozwanego. <span class="anon-block"> (...)</span> one spontaniczne, sk<sup>
<!-- -->3</sup>adane w tym samym rytmie, bez cech charakterystycznych dla uzupe<sup>
<!-- -->3</sup>niania fragmentów zeznañ relacjami nie przywo<sup>
<!-- -->3</sup>anymi wprost z pamiêci. <span class="anon-block">N.</span> zawiera<sup>
<!-- -->3</sup>y nieadekwatnych do sytuacji czynnoœci, których nie potrafi<sup>
<!-- -->3</sup>by wyt<sup>
<!-- -->3</sup>umaczyæ. Pozwany zaznacza<sup>
<!-- -->3</sup>, je¿eli danych okolicznoœci nie pamiêta<sup>
<!-- -->3</sup>. Podobnie cech konfabulacji nie dostrzeg<sup>
<!-- -->3</sup>a u pozwanego bieg<sup>
<!-- -->3</sup>a psychiatra podczas jego badania. Zeznania œwiadka oraz pozwanego uzupe<sup>
<!-- -->3</sup>niaj<sup>
<!-- -->1</sup> fakty wynikaj<sup>
<!-- -->1</sup>ce z dowodów z dokumentów i ich szczegó<sup>
<!-- -->3</sup>owej oceny wyra¿onej w dalszej czêœci uzasadnienia.</p>
<p>W ocenie <span class="anon-block"> (...)</span> brak by<sup>
<!-- -->3</sup>o podstaw do kwestionowania dowodu z <span class="anon-block">opinii (...)</span> s<sup>
<!-- -->1</sup>dowych z zakresu badañ pisma rêcznego oraz psychiatrii. Wnioski do jakich doszli biegli s<sup>
<!-- -->1</sup> stanowcze i zosta<sup>
<!-- -->3</sup>y logicznie uzasadnione, nie budz<sup>
<!-- -->1</sup> one tak¿e ¿adnych w<sup>
<!-- -->1</sup>tpliwoœci <span class="anon-block"> (...)</span> w œwietle zasad doœwiadczenia ¿yciowego czy wiedzy powszechnej. <span class="anon-block">Opinia (...)</span> z zakresu pisma rêcznego nie by<sup>
<!-- -->3</sup>a kwestionowana. Z kolei bieg<sup>
<!-- -->3</sup>a psychiatra w ustnej uzupe<sup>
<!-- -->3</sup>niaj<sup>
<!-- -->1</sup>cej opinii na rozprawie rozwia<sup>
<!-- -->3</sup>a wszelkie w<sup>
<!-- -->1</sup>tpliwoœci, wyjaœniaj<sup>
<!-- -->1</sup>c podstawy do uznania stanu zdrowia pozwanego w dacie zawarcia umowy. Zarzuty do bieg<sup>
<!-- -->3</sup>ej nie dotyczy<sup>
<!-- -->3</sup>y przedmiotu jej opiniowania. <span class="anon-block"> (...)</span> nie mog<sup>
<!-- -->3</sup>a bowiem stwierdziæ, czy pozwany za¿ywa<sup>
<!-- -->3</sup> leki w braku dokumentacji lekarskiej czy innych dowodów na tê okolicznoœæ. <span class="anon-block"> (...)</span> jedynie wypowiedzieæ siê co do tego, czy pozwany winien przyjmowaæ leki, ewentualnie, gdyby ustalono, ¿e pozwany je przyjmowa<sup>
<!-- -->3</sup>, jaki mia<sup>
<!-- -->3</sup>y wp<sup>
<!-- -->3</sup>yw na jego stan. Nawet pozwany na takie fakty nie wskazywa<sup>
<!-- -->3</sup>, a dosyæ dobrze relacjonowa<sup>
<!-- -->3</sup> okolicznoœci zwi<sup>
<!-- -->1</sup>zane z zawarciem umowy. Dlatego opiniê bieg<sup>
<!-- -->3</sup>ej uznano za w pe<sup>
<!-- -->3</sup>ni wiarygodn<sup>
<!-- -->1</sup> i przydatn<sup>
<!-- -->1</sup> dla rozstrzygniêcia sprawy. <span class="anon-block">N.</span> by<sup>
<!-- -->3</sup>o wiêc koniecznoœci dopuszczania dowodu z opinii innego bieg<sup>
<!-- -->3</sup>ego, gdy¿ nie spe<sup>
<!-- -->3</sup>ni<sup>
<!-- -->3</sup>y siê przes<sup>
<!-- -->3</sup>anki, o których mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 286)">art. 286 k.p.c.</a> Wobec tego na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 2352;art. 2352 § 1;art. 2352 § 1 pkt. 5)">art. 2352 § 1 pkt 5 k.p.c.</a> pominiêto dowód z opinii innego bieg<sup>
<!-- -->3</sup>ego, albowiem dowód ten zmierza<sup>
<!-- -->3</sup>by jedynie do przed<sup>
<!-- -->3</sup>u¿enia postêpowania.</p>
<p>
<span class="anon-block">P.</span> prawn<sup>
<!-- -->1</sup> powództwa stanowi<sup>
<!-- -->3</sup>y przepisy art. 69 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 29 sierpnia 1997 roku <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 ()">prawo bankowe</a> (Dz.U.140.939 ze zm.). Zgodnie z treœci<sup>
<!-- -->1</sup> tego przepisu przez umowê kredytu bank zobowi<sup>
<!-- -->1</sup>zuje siê oddaæ do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotê œrodków pieniê¿nych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowi<sup>
<!-- -->1</sup>zuje siê do korzystania z niej na warunkach okreœlonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach sp<sup>
<!-- -->3</sup>aty oraz zap<sup>
<!-- -->3</sup>aty prowizji od udzielonego kredytu. <span class="anon-block"> (...)</span> pozwanego nale¿a<sup>
<!-- -->3</sup>o zakwalifikowaæ jako konsumenta w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 221)">art. 221 k.c.</a>, co oznacza<sup>
<!-- -->3</sup>o, ¿e w niniejszej sprawie zastosowanie maj<sup>
<!-- -->1</sup> przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20111260715" title="Ustawa z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim - Dz. U. z 2011 r. Nr 126, poz. 715 ()">ustawy o kredycie konsumenckim z dnia 12 maja 2011 roku</a> (Dz.U.126.715 ze zm.), a to przez odes<sup>
<!-- -->3</sup>anie z art. 3 ust. 2 pkt 2 w zw. z ust. 1 tej ustawy.</p>
<p>W pierwszej kolejnoœci pozwany zarzuca<sup>
<!-- -->3</sup>, ¿e nie podpisa<sup>
<!-- -->3</sup> umowy kredytu. Na tê okolicznoœæ wypowiedzia<sup>
<!-- -->3</sup> siê bieg<sup>
<!-- -->3</sup>y do spraw technicznego badania pisma, który stwierdzi<sup>
<!-- -->3</sup>, ¿e <span class="anon-block">umowa (...)</span> podpisana przez pozwanego. Opinia nie by<sup>
<!-- -->3</sup>a kwestionowana.</p>
<p>Pozwany dalej zarzuca<sup>
<!-- -->3</sup>, ¿e z<sup>
<!-- -->3</sup>o¿one przez niego oœwiadczenie woli zawarcia umowy kredytu by<sup>
<!-- -->3</sup>o niewa¿ne, albowiem pozwany znajdowa<sup>
<!-- -->3</sup> siê wówczas w ci<sup>
<!-- -->1</sup>gu alkoholowym, typowym dla przewlek<sup>
<!-- -->3</sup>ej choroby alkoholowej. Z tego powodu mia<sup>
<!-- -->3</sup> znajdowaæ siê w stanie wy<sup>
<!-- -->31</sup>czaj<sup>
<!-- -->1</sup>cym œwiadome wyra¿enie woli i podjêcie decyzji. Dodatkowo pozwany zamierza<sup>
<!-- -->3</sup> uchyliæ siê o skutków prawnych oœwiadczenia woli.</p>
<p>Zgodnie z treœci<sup>
<!-- -->1</sup> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 82)">art. 82 k.c.</a> niewa¿ne jest oœwiadczenie woli z<sup>
<!-- -->3</sup>o¿one przez osobê, która z jakichkolwiek powodów znajdowa<sup>
<!-- -->3</sup>a siê w stanie wy<sup>
<!-- -->31</sup>czaj<sup>
<!-- -->1</sup>cym œwiadome albo swobodne powziêcie decyzji i wyra¿enie woli. Dotyczy to w szczególnoœci choroby psychicznej, niedorozwoju umys<sup>
<!-- -->3</sup>owego albo innego, chocia¿by nawet przemijaj<sup>
<!-- -->1</sup>cego, zaburzenia czynnoœci psychicznych. Zastosowanie lub niezastosowanie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 82)">art. 82 k.c.</a> zale¿y od okolicznoœci faktycznych, do których nale¿y ustalenie stanu œwiadomoœci i zdolnoœci do kierowania swoim postêpowaniem przez osobê sk<sup>
<!-- -->3</sup>adaj<sup>
<!-- -->1</sup>c<sup>
<!-- -->1</sup> oœwiadczenie. <span class="anon-block">N.</span> maj<sup>
<!-- -->1</sup> przy tym prawnego znaczenia powody, które doprowadzi<sup>
<!-- -->3</sup>y do powstania stanu wy<sup>
<!-- -->31</sup>czaj<sup>
<!-- -->1</sup>cego œwiadomoœæ albo swobodê u osoby sk<sup>
<!-- -->3</sup>adaj<sup>
<!-- -->1</sup>cej oœwiadczenie woli (P. Nazaruk, w: J. Ciszewski, Komentarz KC, 2014, s. 189; A. Jedliñski, w: A. Kidyba, Komentarz KC, t. 1, 2012, s. 548; S. Rudnicki, R. Trzaskowski, w: J. Gudowski, Komentarz KC, t. 1, 2014, s. 677; Z. Radwañski, w: SPP, t. 2, 2008, s. 384), nawet gdy osoba ta sama doprowadzi<sup>
<!-- -->3</sup>a siê do takiego stanu (M. Za<sup>
<!-- -->3</sup>ucki (red.), Kodeks cywilny. Komentarz. Wyd. 3, Warszawa 2023). Unormowana w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 82)">art. 82 k.c.</a> zasada dotyczy takiej sytuacji, w której osoba sk<sup>
<!-- -->3</sup>adaj<sup>
<!-- -->1</sup>ca oœwiadczenie woli b<sup>
<!-- -->1</sup>dŸ z powodu przemijaj<sup>
<!-- -->1</sup>cego zak<sup>
<!-- -->3</sup>ócenia czynnoœci psychicznych, np. wskutek nadu¿ycia alkoholu, narkozy, wysokiej gor<sup>
<!-- -->1</sup>czki, znajduje siê w stanie wy<sup>
<!-- -->31</sup>czaj<sup>
<!-- -->1</sup>cym jej œwiadomoœæ, b<sup>
<!-- -->1</sup>dŸ podejmuje decyzjê pozostaj<sup>
<!-- -->1</sup>c pod czyj<sup>
<!-- -->1</sup>œ presj<sup>
<!-- -->1</sup> psychiczn<sup>
<!-- -->1</sup>. Sytuacja taka ma miejsce wówczas, gdy osoba sk<sup>
<!-- -->3</sup>adaj<sup>
<!-- -->1</sup>ca oœwiadczenie woli nie jest w stanie wskutek ciê¿kiej choroby oprzeæ siê wp<sup>
<!-- -->3</sup>ywom innej osoby, w takim stopniu, ¿e uzasadnia to niewa¿noœæ z<sup>
<!-- -->3</sup>o¿onego przez ni<sup>
<!-- -->1</sup> oœwiadczenia (wyrok SN z 1.07.1974 r., III CRN 119/74, OSP 1976, nr 2, poz. 30).</p>
<p>Z kolei mo¿liwoœæ uchylenia siê od skutków prawnych z<sup>
<!-- -->3</sup>o¿onego oœwiadczenia woli mo¿liwa jest w przypadku b<sup>
<!-- -->3</sup>êdu. Zgodnie bowiem z treœci<sup>
<!-- -->1</sup> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 84)">art. 84 k.c.</a> w razie b<sup>
<!-- -->3</sup>êdu co do treœci czynnoœci prawnej mo¿na uchyliæ siê od skutków prawnych swego oœwiadczenia woli. <span class="anon-block">J.</span>¿eli jednak oœwiadczenie woli by<sup>
<!-- -->3</sup>o z<sup>
<!-- -->3</sup>o¿one innej osobie, uchylenie siê od jego skutków prawnych dopuszczalne jest tylko wtedy, gdy b<sup>
<!-- -->31</sup>d zosta<sup>
<!-- -->3</sup> wywo<sup>
<!-- -->3</sup>any przez tê osobê, chocia¿by bez jej winy, albo gdy wiedzia<sup>
<!-- -->3</sup>a ona o b<sup>
<!-- -->3</sup>êdzie lub mog<sup>
<!-- -->3</sup>a z <sup>
<!-- -->3</sup>atwoœci<sup>
<!-- -->1</sup> b<sup>
<!-- -->31</sup>d zauwa¿yæ; ograniczenie to nie dotyczy czynnoœci prawnej nieodp<sup>
<!-- -->3</sup>atnej (§ 1). Mo¿na powo<sup>
<!-- -->3</sup>ywaæ siê tylko na b<sup>
<!-- -->31</sup>d uzasadniaj<sup>
<!-- -->1</sup>cy przypuszczenie, ¿e gdyby sk<sup>
<!-- -->3</sup>adaj<sup>
<!-- -->1</sup>cy oœwiadczenie woli nie dzia<sup>
<!-- -->3</sup>a<sup>
<!-- -->3</sup> pod wp<sup>
<!-- -->3</sup>ywem b<sup>
<!-- -->3</sup>êdu i ocenia<sup>
<!-- -->3</sup> sprawê rozs<sup>
<!-- -->1</sup>dnie, nie z<sup>
<!-- -->3</sup>o¿y<sup>
<!-- -->3</sup>by oœwiadczenia tej treœci (b<sup>
<!-- -->31</sup>d istotny) (§ 2).</p>
<p>Co do formy i terminu oœwiadczenia ustawodawca odsy<sup>
<!-- -->3</sup>a do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 88)">art. 88 k.c.</a> precyzuj<sup>
<!-- -->1</sup>c, ¿e uchylenie siê od skutków prawnych oœwiadczenia woli, które zosta<sup>
<!-- -->3</sup>o z<sup>
<!-- -->3</sup>o¿one innej osobie pod wp<sup>
<!-- -->3</sup>ywem b<sup>
<!-- -->3</sup>êdu lub groŸby, nastêpuje przez oœwiadczenie z<sup>
<!-- -->3</sup>o¿one tej osobie na piœmie (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 88 § 1)">§ 1</a>). Uprawnienie do uchylenia siê wygasa: w razie b<sup>
<!-- -->3</sup>êdu – z up<sup>
<!-- -->3</sup>ywem roku od jego wykrycia, a w razie groŸby – z up<sup>
<!-- -->3</sup>ywem roku od chwili, kiedy stan obawy usta<sup>
<!-- -->3</sup> (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 88 § 2)">§ 2</a>).</p>
<p>Ju¿ tylko takie zestawienie zarzutów przez powoda <span class="anon-block"> (...)</span> daleko posuniêt<sup>
<!-- -->1</sup> ostro¿noœæ w ocenie, bowiem z praktyki orzeczniczej i zwyk<sup>
<!-- -->3</sup>ych zasad doœwiadczenia ¿yciowego wynika, ¿e w rzeczywistoœci przes<sup>
<!-- -->3</sup>anki spe<sup>
<!-- -->3</sup>niaj<sup>
<!-- -->1</sup>ce wymogi zastosowania powy¿szych przepisów prawa materialnego nie mog<sup>
<!-- -->1</sup> wystêpowaæ jednoczeœnie z tej przyczyny, ¿e co do zasady wzajemnie siê wykluczaj<sup>
<!-- -->1</sup>. <span class="anon-block"> (...)</span> jest wszak dzia<sup>
<!-- -->3</sup>anie obarczone wadliwym stanem œwiadomoœci co do istoty dokonywanej czynnoœci prawnej, co ze wzglêdów oczywistych pozostaje w ca<sup>
<!-- -->3</sup>kowitej sprzecznoœci z dzia<sup>
<!-- -->3</sup>aniem w warunkach braku mo¿liwoœci œwiadomego podejmowania decyzji i wyra¿enia woli, spowodowanego – wed<sup>
<!-- -->3</sup>ug twierdzeñ powoda w sprawie – stanem nietrzeŸwoœci. <span class="anon-block"> (...)</span> jeszcze, odrêbnie zdefiniowan<sup>
<!-- -->1</sup> w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">kodeksie cywilnym</a> wad<sup>
<!-- -->1</sup> oœwiadczenia woli, jest tzw. b<sup>
<!-- -->31</sup>d kwalifikowany, to znaczy b<sup>
<!-- -->31</sup>d wywo<sup>
<!-- -->3</sup>any przez drug<sup>
<!-- -->1</sup> stronê, wzglêdnie przez osobê trzeci<sup>
<!-- -->1</sup>, za pomoc<sup>
<!-- -->1</sup> podstêpu. <span class="anon-block">D.</span> trzeba, ¿e instrument prawny w postaci z<sup>
<!-- -->3</sup>o¿enia drugiej stronie pisemnego oœwiadczenia o uchyleniu siê od skutków wadliwego oœwiadczenia woli odnosi siê jedynie do b<sup>
<!-- -->3</sup>êdu – zarówno zwyk<sup>
<!-- -->3</sup>ego, jak i kwalifikowanego (wyrok SA w <span class="anon-block">G.</span> z 22.07.2015 r., I ACa 236/15, LEX nr 2023670).</p>
<p>
<span class="anon-block">N.</span> ulega<sup>
<!-- -->3</sup>o w<sup>
<!-- -->1</sup>tpliwoœci, ¿e w dacie zawarcia umowy pozwany od wielu lat pozostawa<sup>
<!-- -->3</sup> obci<sup>
<!-- -->1</sup>¿ony chorob<sup>
<!-- -->1</sup> alkoholow<sup>
<!-- -->1</sup>. Tolerancja alkoholu jako element adaptacji organizmu jest cech<sup>
<!-- -->1</sup> osobnicz<sup>
<!-- -->1</sup> zale¿n<sup>
<!-- -->1</sup> od uwarunkowañ genetycznych i œrodowiskowych. Osoby uzale¿nione od alkoholu w<sup>
<!-- -->3</sup>aœnie przy zwiêkszonej tolerancji na alkohol mog<sup>
<!-- -->1</sup> szybciej wpadaæ w ten na<sup>
<!-- -->3</sup>óg, wzglêdnie w toku uzale¿nienia ich tolerancja mo¿e zwiêkszaæ siê lub za<sup>
<!-- -->3</sup>amywaæ (np. na skutek uszkodzenia w<sup>
<!-- -->1</sup>troby) i ju¿ z tej przyczyny samo pozostawanie w stanie po spo¿yciu alkoholu lub nietrzeŸwoœci nie automatyzuje stosowania <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 82)">art. 82 k.c.</a>
</p>
<p>Podobne wnioski wynikaj<sup>
<!-- -->1</sup> z <span class="anon-block">opinii (...)</span> psychiatry, która poda<sup>
<!-- -->3</sup>a, ¿e samo u¿ywanie alkoholu lub innych substancji psychoaktywnych nie ma znaczenia dla oceny zdolnoœci do czynnoœci prawnych. Dopiero wyst<sup>
<!-- -->1</sup>pienie zwi<sup>
<!-- -->1</sup>zanych z nadu¿ywaniem alkoholu trwa<sup>
<!-- -->3</sup>ych zaburzeñ psychicznych, tj. g<sup>
<!-- -->3</sup>êbokiego otêpienia (w tym zespo<sup>
<!-- -->3</sup>u <span class="anon-block">K.</span>) lub przewlek<sup>
<!-- -->3</sup>ych psychoz urojeniowych powoduje stan, który nie pozwala na kierowanie swoim postêpowaniem ani na wa¿ne oœwiadczenie woli. Nawet przebycie krótkotrwa<sup>
<!-- -->3</sup>ych psychoz alkoholowych jak majaczenie czy halucynoza nie ma znaczenia dla sporz<sup>
<!-- -->1</sup>dzonych dokumentów w zwi<sup>
<!-- -->1</sup>zku z faktem ograniczenia w czasie i remisji objawów. Zaburzenia osobowoœci i zachowania bêd<sup>
<!-- -->1</sup>ce nastêpstwem przewlek<sup>
<!-- -->3</sup>ego u¿ywania alkoholu nie wy<sup>
<!-- -->31</sup>czaj<sup>
<!-- -->1</sup> zdolnoœci do czynnoœci prawnych. W przypadku pozwanego bieg<sup>
<!-- -->3</sup>a nie dysponowa<sup>
<!-- -->3</sup>a danymi, które pozwala<sup>
<!-- -->3</sup>yby na wnioskowanie, ¿e wystêpowa<sup>
<!-- -->3</sup>y u pozwanego upojenie o charakterze patologicznym, które mo¿e byæ wywo<sup>
<!-- -->3</sup>ane nawet przez niewielk<sup>
<!-- -->1</sup> iloœæ alkoholu. <span class="anon-block"> (...)</span>, ¿e pozwany doskonale relacjonowa<sup>
<!-- -->3</sup> prawdopodobny dzieñ zawarcia umowy. <span class="anon-block">N.</span> mia<sup>
<!-- -->3</sup> ¿adnych zaburzeñ pamiêci zwi<sup>
<!-- -->1</sup>zanych z tym dniem i nie wydarzy<sup>
<!-- -->3</sup>o siê nic nietypowego w jego zachowaniu. Brak by<sup>
<!-- -->3</sup>o równie¿ informacji, które mog<sup>
<!-- -->3</sup>y nasuwaæ podejrzenie, ¿e pozwany œwiadomie lub nieœwiadomie za¿ywa<sup>
<!-- -->3</sup> leki lub substancje psychoaktywne, mog<sup>
<!-- -->1</sup>ce powodowaæ stan wy<sup>
<!-- -->31</sup>czenia jego œwiadomoœci. Dlatego nale¿a<sup>
<!-- -->3</sup>o uznaæ, ¿e pozwany w dacie zawarcia umowy nie by<sup>
<!-- -->3</sup> w stanie wy<sup>
<!-- -->31</sup>czaj<sup>
<!-- -->1</sup>cym œwiadome z<sup>
<!-- -->3</sup>o¿enie oœwiadczenia woli i œwiadome podjêcie decyzji, mimo tego, ¿e cierpia<sup>
<!-- -->3</sup> na zespó<sup>
<!-- -->3</sup> zale¿noœci alkoholowej.</p>
<p>
<span class="anon-block"> (...)</span> tak¿e, ¿e o ile pozwany ewidentnie zosta<sup>
<!-- -->3</sup> nak<sup>
<!-- -->3</sup>oniony przez osoby trzecie do zawarcia umowy, nie mniej nawet ocena jego zachowania jako b<sup>
<!-- -->3</sup>êdu wywo<sup>
<!-- -->3</sup>anego przez osoby trzecie nie mia<sup>
<!-- -->3</sup>a znaczenia dla wa¿noœci czynnoœci prawnej. <span class="anon-block">J.</span>¿eli bowiem pozwany po 5 latach od zawarcia umowy w sposób spójny, logiczny i niesprzeczny relacjonowa<sup>
<!-- -->3</sup> przebieg wydarzeñ zwi<sup>
<!-- -->1</sup>zanych z zawarcie umowy, to niew<sup>
<!-- -->1</sup>tpliwie nie mo¿na by<sup>
<!-- -->3</sup>o uznaæ, ¿e po kilku dniach, miesi<sup>
<!-- -->1</sup>cach czy nawet latach nie pamiêta<sup>
<!-- -->3</sup>, ¿e takie zdarzenie mia<sup>
<!-- -->3</sup>o miejsce. <span class="anon-block"> (...)</span>¿onego oœwiadczenia woli o uchyleniu siê od skutków prawnych, roczny termin, o którym mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 88;art. 88 § 2)">art. 88 § 2 k.c.</a> ju¿ up<sup>
<!-- -->3</sup>yn<sup>
<!-- -->13</sup>. <span class="anon-block">N.</span> mniej od b<sup>
<!-- -->3</sup>êdu odró¿niæ nale¿y niedbalstwo polegaj<sup>
<!-- -->1</sup>ce na nieprzeczytaniu treœci podpisywanych dokumentów, co zdarza siê w obrocie prawnym równie¿ osobom trzeŸwym. Innymi s<sup>
<!-- -->3</sup>owy, zasadniczo dla oceny prawnej nie ma znaczenia, czy pozwany przeczyta<sup>
<!-- -->3</sup> treœæ dokumentów, które podpisuje, ale to czy móg<sup>
<!-- -->3</sup> siê z nimi zapoznaæ.</p>
<p>W kolejnym zarzucie pozwany podniós<sup>
<!-- -->3</sup>, ¿e wbrew zapisom umownym nie otrzyma<sup>
<!-- -->3</sup> kwoty 27.000 z<sup>
<!-- -->3</sup>, które przeznaczone by<sup>
<!-- -->3</sup>y na cele konsumpcyjne.</p>
<p>Zgodnie z zasadami procesu cywilnego ciê¿ar dowodu spoczywa na stronach (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 k.p.c.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 3)">art. 3 k.p.c.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a>). <span class="anon-block">J.</span> istota sprowadza siê do ryzyka poniesienia przez stronê ujemnych konsekwencji braku wywi<sup>
<!-- -->1</sup>zania siê z powinnoœci przedstawienia dowodów. Skutkiem braku wykazania przez stronê prawdziwoœci twierdzeñ o faktach istotnych dla sprawy jest tylko to, ¿e twierdzenia takie zasadniczo nie bêd<sup>
<!-- -->1</sup> mog<sup>
<!-- -->3</sup>y le¿eæ u podstaw s<sup>
<!-- -->1</sup>dowego rozstrzygniêcia. Strona, która nie udowodni przytoczonych twierdzeñ, utraci korzyœci, jakie uzyska<sup>
<!-- -->3</sup>aby aktywnym dzia<sup>
<!-- -->3</sup>aniem. <span class="anon-block"> (...)</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">k.c.</a> okreœla regu<sup>
<!-- -->3</sup>y dowodzenia, tj. przedmiot dowodu oraz osobê, na której spoczywa ciê¿ar udowodnienia faktów maj<sup>
<!-- -->1</sup>cych istotne znaczenie dla rozstrzygniêcia, przy czym s<sup>
<!-- -->1</sup>d nie ma obowi<sup>
<!-- -->1</sup>zku d<sup>
<!-- -->1</sup>¿enia do wszechstronnego zbadania wszystkich okolicznoœci sprawy oraz nie jest zobowi<sup>
<!-- -->1</sup>zany do zarz<sup>
<!-- -->1</sup>dzania dochodzenia w celu uzupe<sup>
<!-- -->3</sup>nienia lub wyjaœnienia twierdzeñ stron i wykrycia œrodków dowodowych pozwalaj<sup>
<!-- -->1</sup>cych na ich udowodnienie. <span class="anon-block">N.</span> ma te¿ obowi<sup>
<!-- -->1</sup>zku przeprowadzenia z urzêdu dowodów zmierzaj<sup>
<!-- -->1</sup>cych do wyjaœnienia okolicznoœci istotnych dla rozstrzygniêcia sprawy (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 k.p.c.</a>), szczególnie gdy obie strony s<sup>
<!-- -->1</sup> reprezentowane przez fachowych pe<sup>
<!-- -->3</sup>nomocników, którym <span class="anon-block"> (...)</span>œli<sup>
<!-- -->3</sup> terminy na z<sup>
<!-- -->3</sup>o¿enie wszystkich twierdzeñ i dowodów pod rygorem utraty prawa powo<sup>
<!-- -->3</sup>ywania ich w toku dalszego postêpowania. <span class="anon-block"> (...)</span> przedstawienia dowodów spoczywa na stronach (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 3)">art. 3 k.p.c.</a>), a ciê¿ar udowodnienia faktów maj<sup>
<!-- -->1</sup>cych dla rozstrzygniêcia sprawy istotne znaczenie (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 227)">art. 227 k.p.c.</a>) spoczywa na tej stronie, która z tych faktów wywodzi skutki prawne (wyrok SA w <span class="anon-block"> (...)</span> z 28.11.2019 r., I AGa 50/19, LEX nr 2944289). <span class="anon-block"> (...)</span> nie d<sup>
<!-- -->1</sup>¿y do ustalenia prawdy materialnej, <span class="anon-block"> (...)</span> z urzêdu w zakresie wskazanym w przepisach, a podstaw<sup>
<!-- -->1</sup> procesu cywilnego jest jego kontradyktoryjnoœæ. Kluczowe dla rozstrzygniêcia fakty nie mog<sup>
<!-- -->1</sup> opieraæ siê wy<sup>
<!-- -->31</sup>cznie na go<sup>
<!-- -->3</sup>os<sup>
<!-- -->3</sup>ownych twierdzeniach strony i jej przekonaniu, które nie znajduje oparcia w zebranym w sprawie materiale dowodowym. Istotne dla rozstrzygniêcia okolicznoœci musz<sup>
<!-- -->1</sup> zostaæ udowodnione (wyrok SA w £odzi z 20.11.2019 r., III AUa 22/19, LEX nr 2764307).</p>
<p>Zaprzeczenie okolicznoœciom dokonane przez stronê procesow<sup>
<!-- -->1</sup> wywo<sup>
<!-- -->3</sup>uje ten skutek, ¿e istotne dla rozstrzygniêcia sprawy fakty staj<sup>
<!-- -->1</sup> siê sporne i musz<sup>
<!-- -->1</sup> byæ udowodnione. W razie ich nieudowodnienia <span class="anon-block"> (...)</span> oceni je na niekorzyœæ strony, na której spoczywa<sup>
<!-- -->3</sup> ciê¿ar dowodu, chyba ¿e mia<sup>
<!-- -->3</sup> mo¿noœæ przekonaæ siê o prawdziwoœci tych twierdzeñ na innej podstawie.</p>
<p>Strona powodowa nie zdo<sup>
<!-- -->3</sup>a<sup>
<!-- -->3</sup>a wykazaæ, aby pozwany otrzyma<sup>
<!-- -->3</sup> kwotê 27.000 z<sup>
<!-- -->3</sup> w zwi<sup>
<!-- -->1</sup>zku z zawart<sup>
<!-- -->1</sup> umow<sup>
<!-- -->1</sup> kredytu. Na marginesie dodaæ nale¿a<sup>
<!-- -->3</sup>o, ¿<span class="anon-block"> (...)</span> powoda do z<sup>
<!-- -->3</sup>o¿enia wszelkiej dokumentacji zwi<sup>
<!-- -->1</sup>zanej z zawart<sup>
<!-- -->1</sup> umow<sup>
<!-- -->1</sup>. Z treœci <span class="anon-block">umowy (...)</span>, ¿e powy¿sza kwota mog<sup>
<!-- -->3</sup>a zostaæ wyp<sup>
<!-- -->3</sup>acona czekiem <span class="anon-block">G.</span> w placówce pocztowej Poczty Polskiej S.A. lub <span class="anon-block"> Banku (...) S.A.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> te¿ dyspozycjê podpisa<sup>
<!-- -->3</sup> pozwany. W zwi<sup>
<!-- -->1</sup>zku z tym pozwany – zgodnie z umow<sup>
<!-- -->1</sup> – winien otrzymaæ od poœrednika finansowego spersonalizowany formularz wyp<sup>
<!-- -->3</sup>aty upowa¿niaj<sup>
<!-- -->1</sup>cy pozwanego do wyp<sup>
<!-- -->3</sup>aty kredytu, zgodnie ze z<sup>
<!-- -->3</sup>o¿on<sup>
<!-- -->1</sup> dyspozycj<sup>
<!-- -->1</sup> wyp<sup>
<!-- -->3</sup>aty kredytu – pod warunkiem, ¿e poœrednik kredytowy przy zawieraniu umowy kredytu udostêpnia w ramach œwiadczonych us<sup>
<!-- -->3</sup>ug tak<sup>
<!-- -->1</sup> mo¿liwoœæ wyp<sup>
<!-- -->3</sup>aty kredytu, o czym pozwany mia<sup>
<!-- -->3</sup> zostaæ poinformowany przed zawarciem umowy kredytu. <span class="anon-block"> (...)</span> kredytu w trybie p<sup>
<!-- -->3</sup>atnoœci <span class="anon-block">G.</span> mia<sup>
<!-- -->3</sup>a zostaæ udostêpniona pozwanemu nie póŸniej ni¿ w terminie do 5 dni roboczych od dnia zawarcia umowy kredytu oraz z<sup>
<!-- -->3</sup>o¿enia dyspozycji wyp<sup>
<!-- -->3</sup>aty kredytu.</p>
<p>W tym miejscu nale¿a<sup>
<!-- -->3</sup>o wyjaœniæ, ¿e czek <span class="anon-block">G.</span> jest form<sup>
<!-- -->1</sup> p<sup>
<!-- -->3</sup>atnoœci gotówkowej, nie wymagaj<sup>
<!-- -->1</sup>c<sup>
<!-- -->1</sup> posiadania rachunku bankowego. W przypadku przyjêcia takiej formy wyp<sup>
<!-- -->3</sup>aty kredytu kredytodawca wrêcza kredytobiorcy czek <span class="anon-block">G.</span> i na jego podstawie oraz przy wylegitymowaniu siê dowodem osobistym, kredytobiorca mo¿e otrzymaæ kwotê kredytu w placówce Poczty Polskiej S.A. lub <span class="anon-block"> Banku (...) S.A.</span>
</p>
<p>Tymczasem dowodu przekazania czeku ani te¿ potwierdzenia realizacji tej p<sup>
<!-- -->3</sup>atnoœci na pró¿no szukaæ w aktach sprawy. <span class="anon-block">O.</span>Ÿæ mo¿na jedynie informacjê (nie dokument w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 (art. 7)">art. 7 Prawa bankowego</a>), ¿e kwota kredytu w wysokoœci 27.000 z<sup>
<!-- -->3</sup> wyp<sup>
<!-- -->3</sup>acona zosta<sup>
<!-- -->3</sup>a na rachunek bankowy numer <span class="anon-block"> (...)</span>, z tym, ¿e ewidentnie jest to rachunek <span class="anon-block"> Banku (...) S.A.</span> s<sup>
<!-- -->3</sup>u¿<sup>
<!-- -->1</sup>cy do realizacji czeku <span class="anon-block">G.</span>. Œwiadczy o tym przede wszystkim identyfikator tego banku „1320” oraz fakt, ¿e wyp<sup>
<!-- -->3</sup>ata kredytu – zgodnie z dyspozycj<sup>
<!-- -->1</sup> – nie mia<sup>
<!-- -->3</sup>a nast<sup>
<!-- -->1</sup>piæ na rachunek bankowy. Z powy¿szych powodów, jak równie¿ wobec faktu, ¿e rachunek ten nie by<sup>
<!-- -->3</sup> wskazany jako ten, na który nale¿y dokonaæ wyp<sup>
<!-- -->3</sup>aty œrodków, brak by<sup>
<!-- -->3</sup>o podstaw do uznania tego rachunku za nale¿<sup>
<!-- -->1</sup>cy dla pozwanego. <span class="anon-block">J.</span>¿eli by<sup>
<!-- -->3</sup>o inaczej fakty te winien udowodniæ powód.</p>
<p>
<span class="anon-block">P.</span>¿sze potwierdza jedynie zeznania pozwanego, ¿e nigdy nie otrzyma<sup>
<!-- -->3</sup> kwoty kredytu w kwocie 27.000 z<sup>
<!-- -->3</sup>. <span class="anon-block">N.</span> mo¿e byæ nawet mowy o tym, ¿e kwota ta wyp<sup>
<!-- -->3</sup>acona zosta<sup>
<!-- -->3</sup>a do r<sup>
<!-- -->1</sup>k pozwanego, a nastêpnie przekaza<sup>
<!-- -->3</sup> je osobom trzecim, które nak<sup>
<!-- -->3</sup>oni<sup>
<!-- -->3</sup>y go do zawarcia umowy.</p>
<p>Skoro pozwany nie otrzyma<sup>
<!-- -->3</sup> powy¿szej kwoty, nie mo¿e byæ mowy o obowi<sup>
<!-- -->1</sup>zku zwrotu tej kwoty powodowi. Ju¿ z tego powodu nie mo¿e byæ mowy o obowi<sup>
<!-- -->1</sup>zku zap<sup>
<!-- -->3</sup>aty przez pozwanego kosztów zwi<sup>
<!-- -->1</sup>zanych z udzieleniem kredytu, tj. prowizji oraz wynagrodzenia poœrednika kredytowego, skoro do wykonania umowy nie dosz<sup>
<!-- -->3</sup>o. Ju¿ z tej przyczyny powództwo zas<sup>
<!-- -->3</sup>ugiwa<sup>
<!-- -->3</sup>o na oddalenie.</p>
<p>
<span class="anon-block">N.</span>¿nie od powy¿szego oceniæ nale¿a<sup>
<!-- -->3</sup>o skutecznoϾ z<sup>
<!-- -->3</sup>o¿onego oœwiadczenia o wypowiedzeniu umowy.</p>
<p>Zgodnie z art. 75c ust. 1, je¿eli kredytobiorca opóŸnia siê ze sp<sup>
<!-- -->3</sup>at<sup>
<!-- -->1</sup> zobowi<sup>
<!-- -->1</sup>zania z tytu<sup>
<!-- -->3</sup>u udzielonego kredytu, bank wzywa go do dokonania sp<sup>
<!-- -->3</sup>aty, wyznaczaj<sup>
<!-- -->1</sup>c termin nie krótszy ni¿ 14 dni roboczych. <span class="anon-block">U.</span> 2 powo<sup>
<!-- -->3</sup>anego przepisu stanowi, ¿e w wezwaniu, o którym mowa w ust. 1, bank informuje kredytobiorcê o mo¿liwoœci z<sup>
<!-- -->3</sup>o¿enia w terminie 14 dni roboczych od dnia otrzymania wezwania, wniosku o restrukturyzacjê zad<sup>
<!-- -->3</sup>u¿enia. Zgodnie z ust. 3 tego¿ przepisu, bank powinien, na wniosek kredytobiorcy, umo¿liwiæ restrukturyzacjê zad<sup>
<!-- -->3</sup>u¿enia poprzez zmianê okreœlonych w umowie warunków lub terminów sp<sup>
<!-- -->3</sup>aty kredytu, je¿eli jest uzasadniona dokonan<sup>
<!-- -->1</sup> przez bank ocen<sup>
<!-- -->1</sup> sytuacji finansowej i gospodarczej kredytobiorcy. Restrukturyzacja, o której mowa w ust. 1, dokonywana jest na warunkach uzgodnionych przez bank i kredytobiorcê (ust. 4). W myœl ust. 5 bank, w przypadku odrzucenia wniosku kredytobiorcy o restrukturyzacjê zad<sup>
<!-- -->3</sup>u¿enia, przekazuje kredytobiorcy, bez zbêdnej zw<sup>
<!-- -->3</sup>oki, szczegó<sup>
<!-- -->3</sup>owe wyjaœnienia, w formie pisemnej, dotycz<sup>
<!-- -->1</sup>ce przyczyny odrzucenia wniosku o restrukturyzacjê. Analogiczne postanowienia umowne ujête zosta<sup>
<!-- -->3</sup>y w umowie kredytowej (pkt 5.6-5.9).</p>
<p>W okolicznoœciach niniejszej sprawy <span class="anon-block"> (...)</span>, ¿e tryb wynikaj<sup>
<!-- -->1</sup>cy z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 (art. 75 c)">art. 75c ustawy Prawo bankowe</a> nie zosta<sup>
<!-- -->3</sup> zachowany przez powoda. Z przed<sup>
<!-- -->3</sup>o¿onych przez powoda dokumentów nie wynika<sup>
<!-- -->3</sup>o, aby powód przed wypowiedzeniem umowy kredytowej, wzywa<sup>
<!-- -->3</sup> pozwanego do dokonania sp<sup>
<!-- -->3</sup>aty w terminie 14 dni roboczych, a tak¿e aby poinformowa<sup>
<!-- -->3</sup> go o mo¿liwoœci z<sup>
<!-- -->3</sup>o¿enia wniosku o restrukturyzacjê zad<sup>
<!-- -->3</sup>u¿enia. Na marginesie warto zauwa¿yæ, ¿e brak by<sup>
<!-- -->3</sup>o nawet podstaw do ustalenia daty wymagalnoœci roszczenia, gdyby wypowiedzenie, kierowane de facto na nieprawid<sup>
<!-- -->3</sup>owy adres pozwanego, mog<sup>
<!-- -->3</sup>o byæ skuteczne – brak mo¿liwoœci ustalenia daty, w której pozwany móg<sup>
<!-- -->3</sup> zapoznaæ siê z treœci<sup>
<!-- -->1</sup> oœwiadczenia o wypowiedzeniu (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 61;art. 61 § 1)">art. 61 § 1 k.c.</a>).</p>
<p>
<span class="anon-block"> (...)</span> na uwadze powy¿sze, z<sup>
<!-- -->3</sup>o¿one oœwiadczenie o wypowiedzeniu jako przedwczesne okaza<sup>
<!-- -->3</sup>o siê bezskuteczne. Jak wskaza<sup>
<!-- -->3</sup> bowiem <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">N.</span>¿szy w wyroku z dnia 18 czerwca 2021 roku w sprawie IV CSKP 92/21 (OSNC 2022/1/9) w odniesieniu do opisanej procedury: „Kategoryczne brzmienie tego przepisu nie pozostawia w<sup>
<!-- -->1</sup>tpliwoœci co do tego, ¿e nak<sup>
<!-- -->3</sup>ada on na banki obowi<sup>
<!-- -->1</sup>zki polegaj<sup>
<!-- -->1</sup>ce na wezwaniu kredytobiorcy, gdy ten opóŸnia siê ze sp<sup>
<!-- -->3</sup>at<sup>
<!-- -->1</sup> zobowi<sup>
<!-- -->1</sup>zania, do zap<sup>
<!-- -->3</sup>aty i wyznaczeniu mu terminu nie krótszego ni¿ 14 dni roboczych wraz z pouczeniem o mo¿liwoœci z<sup>
<!-- -->3</sup>o¿enia w terminie 14 dni roboczych wniosku o restrukturyzacjê zad<sup>
<!-- -->3</sup>u¿enia. Innym natomiast zagadnieniem jest to, czy ostatecznie w ramach procedury restrukturyzacyjnej zostanie zawarte porozumienie pomiêdzy bankiem a kredytobiorc<sup>
<!-- -->1</sup>. Wspomniany ju¿ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 (art. 12)">art. 12</a> noweli <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 ()">prawa bankowego</a> na okreœlenie charakteru prawnego regulacji zawartej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 (art. 75 c)">art. 75c prawa bankowego</a> pos<sup>
<!-- -->3</sup>uguje siê okreœleniem wymogu jego stosowania przez banki, a zatem jeœli bank nie zastosuje w swej dzia<sup>
<!-- -->3</sup>alnoœci <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 (art. 75 c)">art. 75c prawa bankowego</a>, to bez znaczenia prawnego pozostaje kwestia wykazania przez kredytobiorcê w<sup>
<!-- -->3</sup>asnej woli i inicjatywy w restrukturyzacji zad<sup>
<!-- -->3</sup>u¿enia. Z przepisów tych jednoznacznie wynika, ¿e inicjatywa w uruchomieniu tej procedury spoczywa na banku a nie kredytobiorcy. Celem i istot<sup>
<!-- -->1</sup> tej regulacji jest zapewnienie kredytobiorcy uprawnienia do dalszego kontynuowania umowy kredytu, mimo problemów ze sp<sup>
<!-- -->3</sup>at<sup>
<!-- -->1</sup> rat kredytowych, przez umo¿liwienie restrukturyzacji powsta<sup>
<!-- -->3</sup>ego zad<sup>
<!-- -->3</sup>u¿enia i modyfikacji stosunku prawnego na przysz<sup>
<!-- -->3</sup>oœæ.”</p>
<p>Równie¿ z tego powodu powództwo nie zas<sup>
<!-- -->3</sup>ugiwa<sup>
<!-- -->3</sup>o na uwzglêdnienie.</p>
<p>W dalszej kolejnoœci nale¿a<sup>
<!-- -->3</sup>o zwróciæ uwagê na niedozwolone zapisy umowne zawarte w spornej umowie. <span class="anon-block"> (...)</span>¿y<sup>
<!-- -->3</sup> bowiem, ¿e ocena zasadnoœci powództwa w œwietle przepisów prawa materialnego jest uprawnieniem i jednoczeœnie obowi<sup>
<!-- -->1</sup>zkiem s<sup>
<!-- -->1</sup>du niezale¿nie od postawy procesowej strony pozwanej (nie zg<sup>
<!-- -->3</sup>oszenie twierdzeñ i zarzutów, wzglêdnie spóŸnione z<sup>
<!-- -->3</sup>o¿enie ich – jak w niniejszym przypadku z naruszeniem maj<sup>
<!-- -->1</sup>cego zastosowanie w sprawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 503;art. 503 § 1)">art. 503 § 1 in fine k.p.c.</a>,). <span class="anon-block">N.</span> mo¿na przy tym zapominaæ, ¿e przepisy o niedozwolonych postanowieniach umownych zosta<sup>
<!-- -->3</sup>y wprowadzone do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">kodeksu cywilnego</a> w ramach implementacji dyrektywy 93/13/EWG w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich. Kompetencja s<sup>
<!-- -->1</sup>du do zbadania z urzêdu tego, czy klauzula w umowie jest postanowieniem nieuczciwym, stanowi w tej sytuacji zarówno œrodek do realizacji celu okreœlonego w art. 6 dyrektywy 93/13/EWG, to znaczy uniemo¿liwienia zwi<sup>
<!-- -->1</sup>zania konsumenta nieuczciwym postanowieniem, jak i do przyczynienia siê do osi<sup>
<!-- -->1</sup>gniêcia celu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 7)">art. 7</a> tej dyrektywy, poniewa¿ przeprowadzenie przez s<sup>
<!-- -->1</sup>d z urzêdu takiej oceny mo¿e dzia<sup>
<!-- -->3</sup>aæ jako czynnik odstraszaj<sup>
<!-- -->1</sup>cy oraz przyczyniæ siê do zapobiegania nieuczciwym warunkom w umowach zawieranych pomiêdzy konsumentami a sprzedawcami lub dostawcami (por. m.in. wyrok Trybuna<sup>
<!-- -->3</sup>u <span class="anon-block">S.</span>œci z dnia 21 listopada 2002 roku, C-473/00; wyrok Trybuna<sup>
<!-- -->3</sup>u <span class="anon-block">S.</span>œci z dnia 27 czerwca 2000 r, C-240/98).</p>
<p>Zgodnie z treœci<sup>
<!-- -->1</sup> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 3851;art. 3851 § 1)">art. 3851 § 1 k.c.</a> postanowienia umowy zawieranej z konsumentem nieuzgodnione indywidualnie nie wi<sup>
<!-- -->1</sup>¿<sup>
<!-- -->1</sup> go, je¿eli kszta<sup>
<!-- -->3</sup>tuj<sup>
<!-- -->1</sup> jego prawa i obowi<sup>
<!-- -->1</sup>zki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, ra¿<sup>
<!-- -->1</sup>co naruszaj<sup>
<!-- -->1</sup>c jego interesy (niedozwolone postanowienia umowne). <span class="anon-block">N.</span> dotyczy to postanowieñ okreœlaj<sup>
<!-- -->1</sup>cych g<sup>
<!-- -->3</sup>ówne œwiadczenia stron, w tym cenê lub wynagrodzenie, je¿eli zosta<sup>
<!-- -->3</sup>y sformu<sup>
<!-- -->3</sup>owane w sposób jednoznaczny. W myœl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 3851;art. 3851 § 3)">art. 3851 § 3 k.c.</a> nieuzgodnione indywidualnie s<sup>
<!-- -->1</sup> te postanowienia umowy, na których treœæ konsument nie mia<sup>
<!-- -->3</sup> rzeczywistego wp<sup>
<!-- -->3</sup>ywu. W szczególnoœci odnosi siê to do postanowieñ umowy przejêtych z wzorca umowy zaproponowanego konsumentowi przez kontrahenta. Z kolei wedle <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 3852)">art. 3852 k.c.</a> oceny zgodnoœci postanowienia umowy z dobrymi obyczajami dokonuje siê wed<sup>
<!-- -->3</sup>ug stanu z chwili zawarcia umowy, bior<sup>
<!-- -->1</sup>c pod uwagê jej treœæ, okolicznoœci zawarcia oraz uwzglêdniaj<sup>
<!-- -->1</sup>c <span class="anon-block">umowy (...)</span> w zwi<sup>
<!-- -->1</sup>zku z umow<sup>
<!-- -->1</sup> obejmuj<sup>
<!-- -->1</sup>c<sup>
<!-- -->1</sup> postanowienie bêd<sup>
<!-- -->1</sup>ce przedmiotem oceny. W myœl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 3851;art. 3851 § 3)">art. 3851 § 3 k.c.</a> nieuzgodnione indywidualnie s<sup>
<!-- -->1</sup> te postanowienia umowy, na których treœæ konsument nie mia<sup>
<!-- -->3</sup> rzeczywistego wp<sup>
<!-- -->3</sup>ywu. W szczególnoœci odnosi siê to do postanowieñ umowy przejêtych z wzorca umowy zaproponowanego konsumentowi przez kontrahenta. <span class="anon-block">P.</span>œliæ przy tym nale¿a<sup>
<!-- -->3</sup>o, ¿e zgodnie z treœci<sup>
<!-- -->1</sup> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 3851;art. 3851 § 4)">art. 3851 § 4 k.c.</a> ciê¿ar dowodu, ¿e postanowienie zosta<sup>
<!-- -->3</sup>o uzgodnione indywidualnie, spoczywa na tym, kto siê na to powo<sup>
<!-- -->3</sup>uje, a wiêc w niniejszej sprawie na stronie pozwanej.</p>
<p>
<span class="anon-block">O.</span>œnie wynagrodzenia prowizyjnego w kwocie 12.737,60 z<sup>
<!-- -->3</sup>, powód nie wskaza<sup>
<!-- -->3</sup>, z czego wynika tak znaczny koszt prowizji. Podobnie zupe<sup>
<!-- -->3</sup>ne oderwane od obrotu rynkowego by<sup>
<!-- -->3</sup>o wynagrodzenie poœrednika finansowego ustalone na kwotê 6.750,00 z<sup>
<!-- -->3</sup>, a wiêc niemal 1/3 kwoty wyp<sup>
<!-- -->3</sup>aconej. Na podstawie zaoferowanych dowodów nie mo¿na by<sup>
<!-- -->3</sup>o w ¿aden sposób ustaliæ, za jakie szczególne czynnoœci powód zastrzeg<sup>
<!-- -->3</sup> dla siebie oraz poœrednika tak znaczne wynagrodzenie (<sup>
<!-- -->31</sup>cznie ponad po<sup>
<!-- -->3</sup>owy wyp<sup>
<!-- -->3</sup>aconej kwoty – 27.000,00 z<sup>
<!-- -->3</sup>). <span class="anon-block">Z.</span>¿enie tak wysokiego wynagrodzenia (zarówno banku jak i poœrednika) bez odniesienia do konkretnych, faktycznie poniesionych kosztów nie mo¿e zostaæ uznane za postêpowanie uczciwe i zgodne z dobrymi obyczajami. Wysokoœæ tych kosztów nie mo¿e byæ kszta<sup>
<!-- -->3</sup>towana dowolnie i w oderwaniu od kosztów faktycznie ponoszonych w zwi<sup>
<!-- -->1</sup>zku z realizacj<sup>
<!-- -->1</sup> konkretnej umowy. Jak wskaza<sup>
<!-- -->3</sup> <span class="anon-block"> (...)</span> w wyroku z dnia 16 lipca 2020 roku w sprawach po<sup>
<!-- -->31</sup>czonych C-224/19 i C-259/19 (Dz.UE 2020/C 297/19) artyku<sup>
<!-- -->3</sup> 3 ust. 1 dyrektywy 93/13 nale¿y interpretowaæ w ten sposób, ¿e warunek zawartej miêdzy konsumentem a instytucj<sup>
<!-- -->1</sup> finansow<sup>
<!-- -->1</sup> umowy kredytu nak<sup>
<!-- -->3</sup>adaj<sup>
<!-- -->1</sup>cy na konsumenta obowi<sup>
<!-- -->1</sup>zek zap<sup>
<!-- -->3</sup>aty prowizji za udzielenie kredytu mo¿e stwarzaæ na niekorzyœæ konsumenta, w sprzecznoœci z wymogiem dobrej wiary, znacz<sup>
<!-- -->1</sup>c<sup>
<!-- -->1</sup> nierównowagê wynikaj<sup>
<!-- -->1</sup>cych z umowy praw i obowi<sup>
<!-- -->1</sup>zków jej stron w sytuacji, gdy instytucja finansowa nie wyka¿e, ¿e wspomniana prowizja odpowiada rzeczywiœcie wykonanym przez ni<sup>
<!-- -->1</sup> us<sup>
<!-- -->3</sup>ugom i poniesionym kosztom, czego ustalenie nale¿y do s<sup>
<!-- -->1</sup>du odsy<sup>
<!-- -->3</sup>aj<sup>
<!-- -->1</sup>cego.</p>
<p>W toku niniejszego postêpowania powód (bank) nie wyjaœni<sup>
<!-- -->3</sup> (mimo, ¿e jest stron<sup>
<!-- -->1</sup> wielu podobnych procesów), jakie konkretne czynnoœci zwi<sup>
<!-- -->1</sup>zane z obs<sup>
<!-- -->3</sup>ug<sup>
<!-- -->1</sup> przedmiotowej <span class="anon-block">umowy (...)</span> siê z tak znacznymi kosztami. W tym stanie rzeczy nale¿a<sup>
<!-- -->3</sup>o uznaæ, ¿e skoro powód nie udowodni<sup>
<!-- -->3</sup>, ¿e tak znaczne koszty faktycznie zosta<sup>
<!-- -->3</sup>y przez niego poniesione (wzglêdnie poœrednika) w zwi<sup>
<!-- -->1</sup>zku z wykonaniem umowy czy za konkretne œwiadczenia dodatkowe spe<sup>
<!-- -->3</sup>nione na rzecz konsumenta, to brak podstaw do uwzglêdnienia pozaodsetkowych kosztów kredytu w ra¿<sup>
<!-- -->1</sup>co wygórowanej wysokoœci.</p>
<p>
<span class="anon-block">Z.</span>¿enie przez ustawodawcê pozaodsetkowych kosztów kredytu nie oznacza, ¿e powodowi przys<sup>
<!-- -->3</sup>ugiwa<sup>
<!-- -->3</sup>o w ka¿dym przypadku uprawnienie do naliczania zawy¿onych kosztów a¿ do wysokoœci kosztów maksymalnych i stosowania przy umowach wzorców umownych kszta<sup>
<!-- -->3</sup>tuj<sup>
<!-- -->1</sup>cych wzajemne prawa i obowi<sup>
<!-- -->1</sup>zki stron w sposób niezgodny z zasadami wspó<sup>
<!-- -->3</sup>¿ycia spo<sup>
<!-- -->3</sup>ecznego. Zamieszczony w ustawie matematyczny wzór nie mo¿e stanowiæ podstawy i sposobu obejœcia przepisów o odsetkach maksymalnych przez dodawanie do kwot nieuzasadnionych kosztów i nie mo¿e korzystaæ z ochrony prawnej. Nawet je¿eli koszty te <sup>
<!-- -->31</sup>cznie nie przekraczaj<sup>
<!-- -->1</sup> progu ustawowego (przewidzianego w art. 36a ustawy o kredycie konsumenckim), to w danym przypadku s<sup>
<!-- -->1</sup>
<sup>
<!-- -->31</sup>cznie ra¿<sup>
<!-- -->1</sup>co zbyt wysokie, a nie ma ¿adnych dowodów, aby problematyka decydowania o przyznaniu pozwanemu tego konkretnego kredytu by<sup>
<!-- -->3</sup>a z<sup>
<!-- -->3</sup>o¿ona, skomplikowana, pracoch<sup>
<!-- -->3</sup>onna, uzasadniaj<sup>
<!-- -->1</sup>c tak znaczn<sup>
<!-- -->1</sup> korzyϾ maj<sup>
<!-- -->1</sup>tkow<sup>
<!-- -->1</sup> po stronie kredytodawcy. Tak naprawdê by<sup>
<!-- -->3</sup>o wrêcz przeciwnie, gdy¿ ocena zdolnoœci kredytowej nie zosta<sup>
<!-- -->3</sup>a w ogóle dokonana.</p>
<p>Nadto powód nie posiada<sup>
<!-- -->3</sup> uprawnienia do pobierania odsetek od skredytowanych kosztów po¿yczki, a wiêc od kwoty 46.487,60 z<sup>
<!-- -->3</sup>, a jedynie od kwoty ca<sup>
<!-- -->3</sup>kowitej kwoty kredytu, tj. kwoty, która mia<sup>
<!-- -->3</sup>a zostaæ wyp<sup>
<!-- -->3</sup>acona pozwanego (27.000,00 z<sup>
<!-- -->3</sup>).</p>
<p>
<span class="anon-block">W.</span>œniaj<sup>
<!-- -->1</sup>c problematykê konieczne by<sup>
<!-- -->3</sup>o odwo<sup>
<!-- -->3</sup>anie siê do definicji podstawowych pojêæ zwi<sup>
<!-- -->1</sup>zanych z kredytem konsumenckim zawartych w ustawie o kredycie konsumenckim. Zgodnie z art. 5 pkt 7 tej ustawy o kredycie konsumenckim (obowi<sup>
<!-- -->1</sup>zuj<sup>
<!-- -->1</sup>c<sup>
<!-- -->1</sup> w dniu zawarcia umowy) ca<sup>
<!-- -->3</sup>kowita kwota kredytu stanowi sumê wszystkich œrodków pieniê¿nych, które kredytodawca udostêpnia konsumentowi na podstawie umowy o kredyt. Dopiero ustaw<sup>
<!-- -->1</sup> o kredycie hipotecznym oraz o nadzorze nad poœrednikami kredytu hipotecznego i agentami z dnia 23 marca 2017 roku (Dz.U. z 2017 r. poz. 819 zm.) – obowi<sup>
<!-- -->1</sup>zuj<sup>
<!-- -->1</sup>c<sup>
<!-- -->1</sup> od dnia 22 lipca 2017 roku – doprecyzowan<sup>
<!-- -->1</sup> powy¿sz<sup>
<!-- -->1</sup> definicjê wskazuj<sup>
<!-- -->1</sup>c, ¿e ca<sup>
<!-- -->3</sup>kowita kwota kredytu to maksymalna kwota wszystkich œrodków pieniê¿nych nieobejmuj<sup>
<!-- -->1</sup>cych kredytowanych kosztów kredytu, które kredytodawca udostêpnia konsumentowi na podstawie umowy o kredyt, a w przypadku umów, dla których nie przewidziano tej maksymalnej kwoty, suma wszystkich œrodków pieniê¿nych nieobejmuj<sup>
<!-- -->1</sup>cych kredytowanych kosztów kredytu, które kredytodawca udostêpnia konsumentowi na podstawie umowy o kredyt.</p>
<p>Natomiast art. 85 ust. 2 ustawy wprowadzaj<sup>
<!-- -->1</sup>cej nakazywa<sup>
<!-- -->3</sup>, aby do umów o kredyt hipoteczny oraz umów o kredyt konsumencki, zawartych przed dniem wejœcia w ¿ycie ustawy, stosowaæ przepisy dotychczasowe.</p>
<p>Punktem wyjœcia dla wyk<sup>
<!-- -->3</sup>adni pojêcia „ca<sup>
<!-- -->3</sup>kowitej kwoty kredytu” – tak w stanie na dzieñ zawarcia umowy jak i obecnie jest odwo<sup>
<!-- -->3</sup>anie siê do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/48/WE z dnia 23 kwietnia 2008 roku w sprawie umów o kredyt konsumencki oraz uchylaj<sup>
<!-- -->1</sup>cej dyrektywê Rady 87/102/EWG. W orzeczeniu <span class="anon-block">T. S.</span>œci Unii Europejskiej z dnia 26 kwietnia 2016 roku przypomniano, ¿e „w art. 3 lit. h) dyrektywy pojêcie „ca<sup>
<!-- -->3</sup>kowitej kwoty do zap<sup>
<!-- -->3</sup>aty przez konsumenta” zdefiniowane zosta<sup>
<!-- -->3</sup>o jako „suma ca<sup>
<!-- -->3</sup>kowitej kwoty kredytu i ca<sup>
<!-- -->3</sup>kowitego kosztu kredytu ponoszonego przez konsumenta”. <span class="anon-block"> (...)</span> kwota kredytu w rozumieniu art. 3 lit. l) i art. 10 ust. 2 dyrektywy <span class="anon-block"> (...)</span> nie obejmuje ¿adnych kwot, których przeznaczeniem jest wywi<sup>
<!-- -->1</sup>zanie siê ze zobowi<sup>
<!-- -->1</sup>zañ podjêtych w ramach odnoœnej umowy o kredyt, takich jak koszty administracyjne, odsetki, op<sup>
<!-- -->3</sup>ata za udzielenie kredytu czy wszelkie inne typy kosztów, które musi ponieœæ konsument.” W wyniku szerszych rozwa¿<span class="anon-block"> (...)</span> na stanowisku, ¿e „art. 3 lit. l) i art. 10 ust. 2 dyrektywy <span class="anon-block"> (...)</span>, a tak¿e pkt I za<sup>
<!-- -->31</sup>cznika I do rzeczonej dyrektywy nale¿y interpretowaæ w ten sposób, ¿e ca<sup>
<!-- -->3</sup>kowita kwota kredytu i kwota wyp<sup>
<!-- -->3</sup>at okreœlaj<sup>
<!-- -->1</sup> ca<sup>
<!-- -->3</sup>oœæ kwot udostêpnianych konsumentowi, co wyklucza kwoty powi<sup>
<!-- -->1</sup>zane przez kredytodawcê z pokryciem kosztów zwi<sup>
<!-- -->1</sup>zanych przez kredytodawcê z udzieleniem odnoœnego kredytu, które to kwoty nie s<sup>
<!-- -->1</sup> w rzeczywistoœci wyp<sup>
<!-- -->3</sup>acane konsumentowi”. Na pogl<sup>
<!-- -->1</sup>d ten powo<sup>
<!-- -->3</sup>a<sup>
<!-- -->3</sup> siê równie¿ <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">N.</span>¿szy w uzasadnieniu wyroku z dnia 30 stycznia 2019 roku w sprawie o sygn. akt I NSK 9/18 (LEX nr 2643248) i nie mia<sup>
<!-- -->3</sup> w<sup>
<!-- -->1</sup>tpliwoœci, ¿e „w aktualnym stanie prawnym nie jest dopuszczalne prezentowanie tej samej kwoty (np. op<sup>
<!-- -->3</sup>aty przygotowawczej, prowizji, itp.) zarówno w ramach ca<sup>
<!-- -->3</sup>kowitej kwoty kredytu, jak i w kosztach kredytu. I to nawet wówczas, gdy sk<sup>
<!-- -->3</sup>adniki kosztów kredytu s<sup>
<!-- -->1</sup> kredytowane przez kredytodawcê. Za tak<sup>
<!-- -->1</sup> tez<sup>
<!-- -->1</sup> przemawia wyraŸna treœæ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 5;art. 5 pkt. 7 u)">art. 5 pkt 7 u.k.k.</a> („ca<sup>
<!-- -->3</sup>kowita kwota kredytu to maksymalna kwota wszystkich œrodków pieniê¿nych nieobejmuj<sup>
<!-- -->1</sup>cych kredytowanych kosztów kredytu...”)”. Szczególnie wa¿kie jest stwierdzenie <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">N.</span>¿szego: „Mimo braku wyraŸnego wy<sup>
<!-- -->31</sup>czenia w poprzedniej treœci <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 5;art. 5 pkt. 7 u)">art. 5 pkt 7 u.k.k.</a> „kredytowanych kosztów kredytu” nie oznacza<sup>
<!-- -->3</sup>o to, ¿e w poprzednim stanie prawnym praktyka powoda by<sup>
<!-- -->3</sup>a dopuszczalna. Innymi s<sup>
<!-- -->3</sup>owy, równie¿ na tle poprzedniego brzmienia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 5;art. 5 pkt. 7 u)">art. 5 pkt 7 u.k.k.</a> koszty zwi<sup>
<!-- -->1</sup>zane z udzieleniem kredytu nie mog<sup>
<!-- -->3</sup>y stanowiæ czêœci „ca<sup>
<!-- -->3</sup>kowitej kwoty kredytu”, nawet wówczas, gdy kredytodawca udzieli<sup>
<!-- -->3</sup> kredytu przeznaczonego na poniesienie tych kosztów. W konsekwencji, „ca<sup>
<!-- -->3</sup>kowita kwota kredytu” obejmuje jedynie tê kwotê, która zosta<sup>
<!-- -->3</sup>a faktycznie oddana do swobodnej dyspozycji konsumenta”. Na tle powy¿szych rozwa¿añ zmianê definicji ca<sup>
<!-- -->3</sup>kowitej kwoty kredytu na gruncie niniejszej sprawy nale¿y traktowaæ jako doprecyzowanie pojêcia. <span class="anon-block"> (...)</span> dokonana przez <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">N.</span>¿szy nie pozostawia w tym zakresie w<sup>
<!-- -->1</sup>tpliwoœci.</p>
<p>Jak rozwin<sup>
<!-- -->13</sup> <span class="anon-block">S. O.</span> w <span class="anon-block">G.</span> w uzasadnieniu wyroku z dnia 7 lutego 2019 roku w sprawie III Ca 1426/18 (LEX nr 2670119): „Dodatkowo zaznaczyæ nale¿y, ¿e argumentacja powódki dotycz<sup>
<!-- -->1</sup>ca naruszenia art. 5 ust. 7 ustawy o kredycie konsumenckim nie zas<sup>
<!-- -->3</sup>uguje na aprobatê, bowiem mimo, i¿ w brzmieniu ustawy obowi<sup>
<!-- -->1</sup>zuj<sup>
<!-- -->1</sup>cym w dniu zawarcia umowy definicja ca<sup>
<!-- -->3</sup>kowitej kwoty kredytu nie zawiera<sup>
<!-- -->3</sup>a wyraŸnego stwierdzenia, ¿e ca<sup>
<!-- -->3</sup>kowita kwota kredytu nie obejmuje kredytowanych kosztów kredytu, to wniosek taki wynika<sup>
<!-- -->3</sup> z analizy treœci ca<sup>
<!-- -->3</sup>ego tego przepisu; ustêp 8) bowiem stanowi<sup>
<!-- -->3</sup>, ¿e ca<sup>
<!-- -->3</sup>kowita kwota do zap<sup>
<!-- -->3</sup>aty przez konsumenta to suma ca<sup>
<!-- -->3</sup>kowitego kosztu kredytu i ca<sup>
<!-- -->3</sup>kowitej kwoty kredytu, a zgodnie z ust. 6 lit. a) ca<sup>
<!-- -->3</sup>kowity koszt kredytu to wszelkie koszty, które konsument jest zobowi<sup>
<!-- -->1</sup>zany ponieϾ w zwi<sup>
<!-- -->1</sup>zku z umow<sup>
<!-- -->1</sup> o kredyt, w szczególnoœci odsetki, op<sup>
<!-- -->3</sup>aty, prowizje, podatki i mar¿e je¿eli s<sup>
<!-- -->1</sup> znane kredytodawcy. Skoro wiêc prowizja by<sup>
<!-- -->3</sup>a kosztem kredytu, to nie mo¿na jej uznaæ na gruncie obowi<sup>
<!-- -->1</sup>zuj<sup>
<!-- -->1</sup>cych wówczas przepisów jednoczeœnie za kwotê kredytu. <span class="anon-block">Z.</span>œæ takiego wniosku znajduje potwierdzenie w uzasadnieniu projektu ustawy zmieniaj<sup>
<!-- -->1</sup>cej ustawê o kredycie konsumenckim, która wesz<sup>
<!-- -->3</sup>a w ¿ycie 22 lipca 2017 r. (Dz. U. 2017.819 z dnia 21 kwietnia 2017 r.). Jak wynika z niego, celem nowelizacji treœci art. 5 ust. 7 by<sup>
<!-- -->3</sup>o w<sup>
<!-- -->3</sup>aœnie wyraŸne doprecyzowanie, ¿e mowa jest w nim o œrodkach "nieobejmuj<sup>
<!-- -->1</sup>cych kredytowanych kosztów kredytu", w celu przeciwdzia<sup>
<!-- -->3</sup>ania interpretacjom przepisu umo¿liwiaj<sup>
<!-- -->1</sup>cym podawanie ca<sup>
<!-- -->3</sup>kowitej kwoty kredytu powiêkszonej o kwotê kredytowanych kosztów, co prowadzi<sup>
<!-- -->3</sup>oby do przekazywania konsumentowi wprowadzaj<sup>
<!-- -->1</sup>cych w b<sup>
<!-- -->31</sup>d informacji o rzeczywistych kosztach kredytu (...) To interpretacja tego przepisu zaproponowana przez powódkê jest sprzeczna z treœci<sup>
<!-- -->1</sup> art. 5 ust. 6-8 wspomnianej ustawy.”</p>
<p>
<span class="anon-block"> (...)</span> wy¿ej orzeczenie <span class="anon-block"> (...)</span> w sprawie C-377/14 stanowi<sup>
<!-- -->3</sup>o punkt wyjœcia równie¿ dla rozwa¿añ poczynionych w uzasadnieniu wyroku S<sup>
<!-- -->1</sup>du Apelacyjnego w <span class="anon-block">W.</span> z dnia 15 lutego 2017 roku w sprawie VI ACa 560/16 (LEX nr 2279527), w którym uznano, ¿e „na tle <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 5;art. 5 pkt. 7 u)">art. 5 pkt 7 u.k.k.</a> „ca<sup>
<!-- -->3</sup>kowita kwota kredytu” oznacza œrodki faktycznie udostêpnione konsumentowi”, a to oznacza, ¿e w konsekwencji „konsument jest zobowi<sup>
<!-- -->1</sup>zany do uiszczenia odsetek naliczanych tylko od œrodków faktycznie udostêpnionych konsumentowi, a wiêc od „ca<sup>
<!-- -->3</sup>kowitej kwoty kredytu”. Brak wiêc podstaw do obci<sup>
<!-- -->1</sup>¿ania konsumenta odsetkami od kosztów kredytu, nawet w wypadku udzielenia kredytu w celu sfinansowania tych kosztów”.</p>
<p>Równie¿ w orzecznictwie Prezesa UOKiK przyjmowano pogl<sup>
<!-- -->1</sup>d, ¿e ca<sup>
<!-- -->3</sup>kowita kwota kredytu (w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 5;art. 5 pkt. 7 u)">art. 5 pkt 7 u.k.k.</a>) nie obejmuje kosztów, które maj<sup>
<!-- -->1</sup> byæ pokryte z kapita<sup>
<!-- -->3</sup>u kredytu. Wniosek taki wynika z porównania <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 5;art. 5 pkt. 6 u)">art. 5 pkt 6 u.k.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 5;art. 5 pkt. 7 u)">art. 5 pkt 7 u.k.k.</a> Pozwala to na unikniêcie dwukrotnego uwzglêdniania kosztów w ca<sup>
<!-- -->3</sup>kowitej kwocie do zap<sup>
<!-- -->3</sup>aty przez konsumenta zdefiniowanej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 5;art. 5 pkt. 8 u)">art. 5 pkt 8 u.k.k.</a>– (por. m.in. decyzja Prezesa UOKiK nr <span class="anon-block"> (...)</span> z 12.03.2013 r.; decyzja Prezesa UOKiK nr <span class="anon-block"> (...)</span> z 10.05.2013 r.; decyzja Prezesa UOKiK nr R£O <span class="anon-block"> (...)</span> z 21.06.2013 r.; decyzja Prezesa UOKiK nr <span class="anon-block"> (...)</span> z 9.10.2013 r.; decyzja Prezesa UOKiK nr <span class="anon-block"> (...)</span> z 30.12.2015 r.; decyzja Prezesa UOKiK nr <span class="anon-block"> (...)</span> z 8.08.2016 r., decyzja Prezesa UOKiK nr <span class="anon-block"> (...)</span> z 28.12.2016 r., publ. www.uokik.gov.pl, a tak¿e pismo Prezesa UOKiK z 20.02.2012 r., <span class="anon-block"> (...)</span>076-118/11/BK, <span class="anon-block"> (...)</span> 2012, nr 9.) Omawiane stanowisko znajdowa<sup>
<!-- -->3</sup>o poparcie w orzecznictwie <span class="anon-block"> (...)</span> (por. np. wyrok <span class="anon-block"> (...)</span> z 6.05.2015 r., XVII AmA 5/14, LEX nr 2155798; wyrok <span class="anon-block"> (...)</span> z 3.12.2015 r., XVII AmA 124/14, LEX nr 2155537; wyrok <span class="anon-block"> (...)</span> z 11.12.2015 r., XVII AmA 125/14, LEX nr 1973757; wyrok <span class="anon-block"> (...)</span> z 26.01.2016 r., XVII AmA 165/13, LEX nr 1997815; wyrok <span class="anon-block"> (...)</span> z 20.12.2016 r., XVII AmA 53/16, LEX nr 2206139, a tak¿e wyrok SA w Warszawie z 12.12.2016 r., VI ACa 1213/15, LEX nr 2974033) - (zob. T. Czech [w:] Kredyt konsumencki. Komentarz, wyd. II, Warszawa 2018, art. 5.).</p>
<p>W niniejszej sprawie wskazano w umowie, ¿e ca<sup>
<!-- -->3</sup>kowita kwota kredytu wynosi<sup>
<!-- -->3</sup>a 27.000,00 z<sup>
<!-- -->3</sup> i tak ustalona nie obejmowa<sup>
<!-- -->3</sup>a kredytowanych kosztów kredytu. Natomiast tzw. kwota udzielonego kredytu wynosi<sup>
<!-- -->3</sup>a 46.487,60 z<sup>
<!-- -->3</sup> – z uwzglêdnieniem kredytowanych kosztów kredytu. Ten powszechnie stosowany zabieg wprowadza w b<sup>
<!-- -->31</sup>d konsumenta co do rzeczywistej kwoty udzielonego mu kredytu. Jest równie¿ niepoprawny z jêzykowego punktu widzenia, albowiem ca<sup>
<!-- -->3</sup>kowita kwota kredytu obejmuje ca<sup>
<!-- -->3</sup>oœæ kwot udostêpnionych konsumentowi, co oznacza, ¿e „kwota kredytu” nie mo¿e stanowiæ kwoty wy¿szej ni¿ kwota „ca<sup>
<!-- -->3</sup>kowita”. <span class="anon-block"> (...)</span> kwota kredytu, o czym by<sup>
<!-- -->3</sup>a ju¿ mowa, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem oznacza wy<sup>
<!-- -->31</sup>cznie te œrodki, które zosta<sup>
<!-- -->3</sup>y wyp<sup>
<!-- -->3</sup>acone konsumentowi (tzw. kwota na rêkê) i pozostawione do jego swobodnej dyspozycji. W ¿adnym razie kwota wy¿sza ni¿ wskazana jako ca<sup>
<!-- -->3</sup>kowita kwota kredytu nie zosta<sup>
<!-- -->3</sup>a pozostawiona do swobodnej dyspozycji konsumenta. Wynika to wprost z powy¿szych rozwa¿añ dotycz<sup>
<!-- -->1</sup>cych ca<sup>
<!-- -->3</sup>kowitej kwoty kredytu. Dla przeciêtnego konsumenta porównanie oznaczeñ „kwota kredytu” i „ca<sup>
<!-- -->3</sup>kowita kwota kredytu” jednoznacznie sugeruje, ¿e to drugie pojêcie jest szersze i powinno obejmowaæ wiêcej, ni¿ „kwota kredytu”, tymczasem jest dok<sup>
<!-- -->3</sup>adnie odwrotnie. Co wiêcej, je¿eli przeciêtny konsument dokonywa<sup>
<!-- -->3</sup>by porównania parametrów kredytu z ofert<sup>
<!-- -->1</sup> innego banku (zak<sup>
<!-- -->3</sup>adaj<sup>
<!-- -->1</sup>c nieabuzywnoœæ ofert porównawczych) i spogl<sup>
<!-- -->1</sup>da<sup>
<!-- -->3</sup>by na rubryki oznaczone formu<sup>
<!-- -->31</sup> „ca<sup>
<!-- -->3</sup>kowita kwota kredytu” doszed<sup>
<!-- -->3</sup>by do nieprawdziwych wniosków, bo oferta innego banku uwzglêdniaj<sup>
<!-- -->1</sup>cego kredytowane koszty kredytu w pozycji „ca<sup>
<!-- -->3</sup>kowita kwota kredytu” by<sup>
<!-- -->3</sup>aby (przy za<sup>
<!-- -->3</sup>o¿eniu konkurencyjnoœci rynku, czyli wzglêdnego podobieñstwa warunków i kosztów przy danej kwocie zapotrzebowania) mniej korzystna. <span class="anon-block">N.</span>¿y te¿ zauwa¿yæ, ¿e pominiêcie skredytowanych kosztów kredytu w „ca<sup>
<!-- -->3</sup>kowitej kwocie kredytu” wp<sup>
<!-- -->3</sup>ywa na zmianê ekonomicznych parametrów umowy z punktu widzenia konsumenta porównuj<sup>
<!-- -->1</sup>cego oferty rynkowe w stopniu istotnym. <span class="anon-block">N.</span>¿y przyznaæ, ¿e profesjonalista móg<sup>
<!-- -->3</sup>by bez trudu powy¿sze uwarunkowania prawid<sup>
<!-- -->3</sup>owo zrozumieæ, bior<sup>
<!-- -->1</sup>c pod uwagê tak¿e inne parametry kredytu (np. <span class="anon-block"> (...)</span>), ale przeciêtny konsument powinien byæ zaznajomiony z nimi w sposób ca<sup>
<!-- -->3</sup>kowicie zgodny z obowi<sup>
<!-- -->1</sup>zuj<sup>
<!-- -->1</sup>cym prawem, maksymalnie przejrzysty i niewprowadzaj<sup>
<!-- -->1</sup>cy w b<sup>
<!-- -->31</sup>d, gdy¿ i tak problematyka kredytów konsumenckich sama w sobie jest dostatecznie skomplikowana dla przeciêtnego obywatela. Innymi s<sup>
<!-- -->3</sup>owy, po pierwsze, wymagane prawem parametry musz<sup>
<!-- -->1</sup> byæ zgodne z obowi<sup>
<!-- -->1</sup>zuj<sup>
<!-- -->1</sup>cym prawem, po drugie – ich rozszerzanie o nieprzewidziane prawem pojêcia (jak w niniejszym wypadku: „kwota kredytu”, która w rzeczywistoœci powinna byæ nazwana „ca<sup>
<!-- -->3</sup>kowit<sup>
<!-- -->1</sup> kwot<sup>
<!-- -->1</sup> kredytu”, bo kredytowanie kosztu uzyskania prowizji i wynagrodzenia poœrednika finansowego podwy¿sza w rzeczywistoœci podstawê naliczania odsetek) jest wadliwe i narusza ra¿<sup>
<!-- -->1</sup>co interesy konsumenta: utrudnia porównywanie ofert rynkowych dla osoby nie bêd<sup>
<!-- -->1</sup>cej fachowcem w tej dziedzinie. Z punktu widzenia ekonomicznego b<sup>
<!-- -->31</sup>d informacyjny w zakresie „ca<sup>
<!-- -->3</sup>kowitej kwoty kredytu” nie uwzglêdniaj<sup>
<!-- -->1</sup>cej kredytowania jego kosztów dla konsumenta ma ra¿<sup>
<!-- -->1</sup>co negatywny wp<sup>
<!-- -->3</sup>yw tak¿e w sferze ekonomicznej, gdy¿ naliczanie zgodnie z umow<sup>
<!-- -->1</sup> odsetek umownych przez ca<sup>
<!-- -->3</sup>y czas trwania umowy od kwoty dodatkowo 19.487,60 z<sup>
<!-- -->3</sup> jest de facto zbli¿one do zawarcia odrêbnej umowy kredytowej na tê kwotê na okres 120 miesiêcy, a nie jest to coœ marginalnego lub pomijalnego dla przeciêtnego konsumenta. <span class="anon-block">N.</span> chodzi tu wy<sup>
<!-- -->31</sup>cznie o realn<sup>
<!-- -->1</sup> proporcjê odsetek do kapita<sup>
<!-- -->3</sup>u, bo zawsze odsetki od sumy g<sup>
<!-- -->3</sup>ównej s<sup>
<!-- -->1</sup> w u<sup>
<!-- -->3</sup>amkowej proporcji do kapita<sup>
<!-- -->3</sup>u. (por. uzasadnienie wyroku S<sup>
<!-- -->1</sup>du Rejonowego w Gdyni z dnia 10 maja 2022 roku, w sprawie I C 26/22, niepubl.). Aktualnie rozmycie pojêcia „ca<sup>
<!-- -->3</sup>kowitej kwoty kredytu” przez prowadzenie pozaustawowej „kwoty kredytu” ma na celu stworzeniu prawnego pozoru uprawnienia takiego podmiotu do pobierania odsetek równie¿ od skredytowanych kosztów kredytu, co nie mo¿e okazaæ siê skuteczne.</p>
<p>Sytuacji tej nie zmienia mechanizm potr<sup>
<!-- -->1</sup>cenia z kwoty kredytu kwotê skredytowanych kosztów kredytu. W istocie bowiem nie dochodzi do potr<sup>
<!-- -->1</sup>cenia w cywilistycznym rozumieniu tego pojêcia.</p>
<p>Analogiczny mechanizm <span class="anon-block"> (...)</span> Apelacyjny w <span class="anon-block">W.</span> w wyroku z dnia 30 paŸdziernika 2017 roku w sprawie o sygn. akt VII ACa 879/17 (LEX nr 2471048), gdzie w uzasadnieniu stwierdzono za stron<sup>
<!-- -->1</sup>, ¿e „dopóki konsument nie uiœci kwot nale¿nych kontrahentowi z tytu<sup>
<!-- -->3</sup>u op<sup>
<!-- -->3</sup>at i prowizji lub te¿ nie zostan<sup>
<!-- -->1</sup> one potr<sup>
<!-- -->1</sup>cone, nie mo¿e dojœæ do udostêpnienia konsumentowi œrodków pieniê¿nych”. W tej¿e sprawie <span class="anon-block"> (...)</span>, ¿e s<sup>
<!-- -->3</sup>usznoœci tego twierdzenia nie sprzeciwia siê treœæ umowy kredytu, gdzie ustalono, ¿e „po¿yczka jest wyp<sup>
<!-- -->3</sup>acana w dniu podpisania umowy, w sposób okreœlony przez po¿yczkobiorcê”. W sprawie tej konsument sk<sup>
<!-- -->3</sup>ada<sup>
<!-- -->3</sup> dyspozycjê potr<sup>
<!-- -->1</sup>cenia kwot stanowi<sup>
<!-- -->1</sup>cych koszty po¿yczki. Wówczas <span class="anon-block"> (...)</span>, ¿e „nie wynika<sup>
<!-- -->3</sup>o z tych dokumentów, ¿e chocia¿ konsument sk<sup>
<!-- -->3</sup>ada<sup>
<!-- -->3</sup> dyspozycjê przelania œrodków w dniu udzielenia kredytu (wyp<sup>
<!-- -->3</sup>aty kredytu), to oznacza<sup>
<!-- -->3</sup>o to, i¿ czyni<sup>
<!-- -->3</sup> to w momencie dysponowania ju¿ œrodkami przyznanej kwoty kredytu.” Za „co najmniej nieuprawnione” uznano twierdzenie strony, ¿e „nietrudno wyobraziæ sobie, ¿e konsument sk<sup>
<!-- -->3</sup>ada dyspozycjê w dniu udzielenia kredytu, a wiêc w dniu, w którym zyskuje pozytywn<sup>
<!-- -->1</sup> decyzjê o przyznaniu kredytu oraz ¿e dyspozycja ta mo¿e zostaæ z<sup>
<!-- -->3</sup>o¿ona tak¿e po zawarciu umowy, to jednak musi poprzedziæ wyp<sup>
<!-- -->3</sup>atê œrodków, czyli de facto udostêpnienie ich konsumentowi.” Dalej powo<sup>
<!-- -->3</sup>ano siê na przyk<sup>
<!-- -->3</sup>ad sytuacji podawanej przez <span class="anon-block">K. E.</span> w odniesieniu do jej Wytycznych w sprawie stosowania przepisów dyrektywy o kredycie konsumenckim dotycz<sup>
<!-- -->1</sup>cych rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania, wydanych w celu ujednolicenia interpretacji przepisów dyrektywy we wszystkich pañstwach cz<sup>
<!-- -->3</sup>onkowskich: „Jako przyk<sup>
<!-- -->3</sup>ad Komisja podaje sytuacjê, w której udzielono konsumentowi po¿yczki w kwocie 5.000 euro, przy czym koszt udzielenia konsumentowi kredytu w wysokoœci 100 euro jest wliczony w pulê udostêpnion<sup>
<!-- -->1</sup> konsumentowi i nastêpnie potr<sup>
<!-- -->1</sup>cany jest w momencie wyp<sup>
<!-- -->3</sup>aty œrodków. Faktycznie wiêc konsument mo¿e rozporz<sup>
<!-- -->1</sup>dzaæ jedynie kwot<sup>
<!-- -->1</sup> 4.900 euro i to w<sup>
<!-- -->3</sup>aœnie ta kwota powinna stanowiæ ca<sup>
<!-- -->3</sup>kowit<sup>
<!-- -->1</sup> kwotê kredytu.”</p>
<p>
<span class="anon-block">N.</span> jest wiêc mo¿liwe uznanie, ¿e kredytobiorcy przys<sup>
<!-- -->3</sup>ugiwa<sup>
<!-- -->3</sup>a kwota 46.487,60 z<sup>
<!-- -->3</sup> (tzw. kwoty udzielonego kredytu) i nastêpnie potr<sup>
<!-- -->1</sup>cono z niej skredytowane koszty kredytu.</p>
<p>W sposób oczywisty z <span class="anon-block">umowy (...)</span>, ¿e powód pobiera<sup>
<!-- -->3</sup> odsetki równie¿ od skredytowanych kosztów kredytu w kwocie wynosz<sup>
<!-- -->1</sup>cej a¿ 46.487,60 z<sup>
<!-- -->3</sup>.</p>
<p>
<span class="anon-block"> (...)</span> na uwadze powy¿sze rozwa¿ania <span class="anon-block"> (...)</span> do przekonania, ¿e oprocentowanie kredytu zosta<sup>
<!-- -->3</sup>o wyliczone w sposób nieprawid<sup>
<!-- -->3</sup>owy i niezgodny z definicj<sup>
<!-- -->1</sup> stopy oprocentowania wskazan<sup>
<!-- -->1</sup> w art. 5 pkt 10 ustawy o kredycie konsumenckim, który stanowi, ¿e stopa oprocentowania kredytu to stopa oprocentowania wyra¿ona jako sta<sup>
<!-- -->3</sup>e lub zmienne oprocentowanie stosowane do wyp<sup>
<!-- -->3</sup>aconej kwoty na podstawie umowy o kredyt w stosunku rocznym. Natomiast kwota wyp<sup>
<!-- -->3</sup>acona uto¿samiana jest z kwot<sup>
<!-- -->1</sup> udostêpnion<sup>
<!-- -->1</sup> do swobodnej dyspozycji konsumenta, do czego odwo<sup>
<!-- -->3</sup>uje zreszt<sup>
<!-- -->1</sup> definicja ca<sup>
<!-- -->3</sup>kowitej kwoty kredytu. Zapis umowny dotycz<sup>
<!-- -->1</sup>cy oprocentowania umowy stanowi wiêc niedozwolone postanowienie umowne <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 3851)">art. 3851 k.c.</a> i nie wi<sup>
<!-- -->1</sup>¿e konsumenta nie tylko w zakresie odsetek od skredytowanych kosztów kredytu, ale tak¿e od kwoty wyp<sup>
<!-- -->3</sup>aconej, albowiem w treœci umowy nie wskazano, od jakiej kwoty naliczane bêd<sup>
<!-- -->1</sup> odsetki, czy od ca<sup>
<!-- -->3</sup>kowitej kwoty kredytu (jak powinno mieæ to miejsce, czy od tzw. kwoty kredytu, stanowi<sup>
<!-- -->1</sup>cej pozaustawow<sup>
<!-- -->1</sup> i wprowadzaj<sup>
<!-- -->1</sup>c<sup>
<!-- -->1</sup> w b<sup>
<!-- -->31</sup>d konsumenta definicjê).</p>
<p>Odmienna wyk<sup>
<!-- -->3</sup>adnia nie ujmuje w sposób kompleksowy perspektywy konsumenta, któremu winna zostaæ zapewniona efektywna i realna ochrona wynikaj<sup>
<!-- -->1</sup>ca z przepisów ustawy o kredycie konsumenckim.</p>
<p>Zgodnie z treœci<sup>
<!-- -->1</sup> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 (art. 70)">art. 70 Prawa bankowego</a> obowi<sup>
<!-- -->1</sup>zuj<sup>
<!-- -->1</sup>cego równie¿ w dacie zawarcia przedmiotowej umowy bank uzale¿nia przyznanie kredytu od zdolnoœci kredytowej kredytobiorcy. Przez zdolnoœæ kredytow<sup>
<!-- -->1</sup> rozumie siê zdolnoœæ do sp<sup>
<!-- -->3</sup>aty zaci<sup>
<!-- -->1</sup>gniêtego kredytu wraz z odsetkami w terminach okreœlonych w umowie. Kredytobiorca jest obowi<sup>
<!-- -->1</sup>zany przed<sup>
<!-- -->3</sup>o¿yæ na ¿<sup>
<!-- -->1</sup>danie banku dokumenty i informacje niezbêdne do dokonania oceny tej zdolnoœci (ust. 1). Osobie fizycznej, prawnej lub jednostce organizacyjnej niemaj<sup>
<!-- -->1</sup>cej osobowoœci prawnej, o ile posiada zdolnoœæ prawn<sup>
<!-- -->1</sup>, które nie maj<sup>
<!-- -->1</sup> zdolnoœci kredytowej, bank mo¿e udzieliæ kredytu m.in. pod warunkiem ustanowienia szczególnego sposobu zabezpieczenia sp<sup>
<!-- -->3</sup>aty kredytu (ust. 2 pkt 1). Do regulacji tej odsy<sup>
<!-- -->3</sup>a równie¿ art. 9 ustawy o kredycie konsumencki. Przepisy te wype<sup>
<!-- -->3</sup>niaj<sup>
<!-- -->1</sup> art. 8 Dyrektywy 2008/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 kwietnia 2008 roku w sprawie umów o kredyt konsumencki oraz uchylaj<sup>
<!-- -->1</sup>cej dyrektywê Rady 87/102/EWG, wedle którego „<span class="anon-block">P.</span> cz<sup>
<!-- -->3</sup>onkowskie zapewniaj<sup>
<!-- -->1</sup> przeprowadzanie przez kredytodawcê przed zawarciem umowy o kredyt oceny zdolnoœci kredytowej konsumenta na podstawie wystarczaj<sup>
<!-- -->1</sup>cych informacji przekazanych mu, w stosownych przypadkach, przez konsumenta oraz, w razie koniecznoœci, na postawie informacji uzyskanych z odpowiedniej bazy danych. <span class="anon-block">P.</span> cz<sup>
<!-- -->3</sup>onkowskie, których ustawodawstwo wymaga od kredytodawców dokonania oceny zdolnoœci kredytowej konsumenta na podstawie informacji z danej bazy danych, mog<sup>
<!-- -->1</sup> zachowaæ ten wymóg”. Warto zaznaczyæ, ¿e obowi<sup>
<!-- -->1</sup>zki banku nie sprowadzaj<sup>
<!-- -->1</sup> siê równie¿ wy<sup>
<!-- -->31</sup>cznie do badania sytuacji finansowej i gospodarczej na etapie wniosku o kredyt, ale tak¿e po zawarciu umowy. Bank ma prawo badaæ, czy kredytobiorca po otrzymaniu kredytu nie utraci<sup>
<!-- -->3</sup> zdolnoœci kredytowej lub czy jego zdolnoœæ do sp<sup>
<!-- -->3</sup>aty kredytu nie jest zagro¿ona (wyrok SA w Warszawie z 10.01.2019 r., VII AGa <span class="anon-block"> (...)</span>, LEX nr 2682859).</p>
<p>Z kolei w art. 28 mowa jest o sankcjach w razie naruszenia tego obowi<sup>
<!-- -->1</sup>zku: „<span class="anon-block">P.</span> cz<sup>
<!-- -->3</sup>onkowskie ustanawiaj<sup>
<!-- -->1</sup> przepisy dotycz<sup>
<!-- -->1</sup>ce sankcji maj<sup>
<!-- -->1</sup>cych zastosowanie w przypadku naruszenia przepisów krajowych przyjêtych zgodnie z niniejsz<sup>
<!-- -->1</sup> dyrektyw<sup>
<!-- -->1</sup> i podejmuj<sup>
<!-- -->1</sup> wszelkie niezbêdne dzia<sup>
<!-- -->3</sup>ania w celu zapewnienia stosowania tych sankcji. Przewidziane sankcje musz<sup>
<!-- -->1</sup> byæ skuteczne, proporcjonalne i odstraszaj<sup>
<!-- -->1</sup>ce”.</p>
<p>W dacie zawarcia umowy, jak i obecnie, ustawodawca nie przewidywa<sup>
<!-- -->3</sup> sankcji wobec instytucji finansowej w przypadku udzielenia kredytu z pominiêciem zbadania zdolnoœci kredytowej kredytobiorcy. <span class="anon-block"> (...)</span> tego obowi<sup>
<!-- -->1</sup>zku mo¿e skutkowaæ ewentualnie zastosowaniem w ramach nadzoru bankowego wobec banku sankcji, o których mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 (art. 138)">art. 138 ustawy Prawo bankowe</a> (zob. stanowisko Generalnego Inspektora Nadzoru Bankowego z dnia 26 listopada 2007 r., <span class="anon-block"> (...)</span> 078-1 3.09.93/07, wyrok SO w Kielcach z 11.06.2014 r., II Ca 452/14, LEX nr 1511361).</p>
<p>W tej sytuacji <span class="anon-block"> (...)</span>¿y<sup>
<!-- -->3</sup>, ¿e co do zasady przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 5)">art. 5 k.c.</a> nie mo¿e wp<sup>
<!-- -->3</sup>ywaæ na wyk<sup>
<!-- -->3</sup>adniê normy prawa materialnego okreœlaj<sup>
<!-- -->1</sup>cej treϾ prawa podmiotowego (por. uzasadnienie wyroku S<sup>
<!-- -->1</sup>du Najwy¿szego z dnia 31 marca 2000 r., II CKN 749/98, OSNC 2000/7-8/135). Warto przy tym podkreœliæ, ¿e <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 5)">art. 5 k.c.</a> nie kszta<sup>
<!-- -->3</sup>tuje praw podmiotowych, nie zmienia i nie modyfikuje uprawnieñ, jakie wynikaj<sup>
<!-- -->1</sup> z innych przepisów prawa. Przepis ten upowa¿nia s<sup>
<!-- -->1</sup>d do oceny, w jakim zakresie, w konkretnym stanie faktycznym, dzia<sup>
<!-- -->3</sup>anie lub zaniechanie uprawnionego nie jest uwa¿ane za wykonywanie jego prawa i nie korzysta z ochrony prawnej. Stosowanie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 5)">art. 5 k.c.</a> pozostaje zatem w nieroz<sup>
<!-- -->31</sup>cznym zwi<sup>
<!-- -->1</sup>zku z ca<sup>
<!-- -->3</sup>okszta<sup>
<!-- -->3</sup>tem okolicznoœci konkretnej sprawy. Regulacja <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 5)">art. 5 k.c.</a> powinna byæ stosowana z du¿<sup>
<!-- -->1</sup> ostro¿noœci<sup>
<!-- -->1</sup>, gdy¿ zawsze prowadzi do os<sup>
<!-- -->3</sup>abienia zasady pewnoœci prawa. Dlatego te¿ pos<sup>
<!-- -->3</sup>u¿enie siê w konkretnym przypadku konstrukcj<sup>
<!-- -->1</sup> nadu¿ycia prawa jest z za<sup>
<!-- -->3</sup>o¿enia dopuszczalne tylko wyj<sup>
<!-- -->1</sup>tkowo i musi mieæ szczególne, wyraŸne uzasadnienie merytoryczne, z powo<sup>
<!-- -->3</sup>aniem siê na normy etyczne lub obyczajowe.</p>
<p>Wymóg zgodnoœci podejmowanych czynnoœci prawnych z zasadami wspó<sup>
<!-- -->3</sup>¿ycia spo<sup>
<!-- -->3</sup>ecznego odnosi siê do wszystkich podmiotów prawa. W odniesieniu do obrotu profesjonalnego zasady wspó<sup>
<!-- -->3</sup>¿ycia spo<sup>
<!-- -->3</sup>ecznego nale¿y rozumieæ jako zasady uczciwoœci i rzetelnoœci kupieckiej, sprowadzaj<sup>
<!-- -->1</sup>cej siê do przestrzegania dobrych obyczajów, zasad uczciwego obrotu, rzetelnego postêpowania czy lojalnoœci i zaufania w stosunku do partnera umowy. <span class="anon-block"> (...)</span> w zgodzie z tymi zasadami, przedsiêbiorca powinien powstrzymaæ siê od wszelkich zachowañ, które œwiadcz<sup>
<!-- -->1</sup> o braku respektu dla interesów partnera lub wywo<sup>
<!-- -->3</sup>uj<sup>
<!-- -->1</sup> uszczerbek w tych interesach.</p>
<p>W literaturze coraz czêœciej podkreœla siê i akcentuje bardziej intensywny model ochrony kredytobiorcy nawi<sup>
<!-- -->1</sup>zuj<sup>
<!-- -->1</sup>cy do idei „odpowiedzialnego udzielania kredytu", istotnie wykraczaj<sup>
<!-- -->1</sup>cej poza obowi<sup>
<!-- -->1</sup>zki informacyjne kredytodawcy. Istota idei „odpowiedzialnego udzielania kredytu" polega na na<sup>
<!-- -->3</sup>o¿eniu na kredytodawcê obowi<sup>
<!-- -->1</sup>zku weryfikacji sytuacji maj<sup>
<!-- -->1</sup>tkowej (zdolnoœci kredytowej) klienta, przy czym skutkiem negatywnej oceny zdolnoœci kredytowej klienta powinien byæ obowi<sup>
<!-- -->1</sup>zek odmowy udzielenia kredytu. Figura „odpowiedzialnego udzielania kredytu" stanowi postulat politycznoprawny, zgodnie z którym porz<sup>
<!-- -->1</sup>dek prawny winien na<sup>
<!-- -->3</sup>o¿yæ na kredytodawcê rygorystyczny obowi<sup>
<!-- -->1</sup>zek weryfikacji ryzyka niewyp<sup>
<!-- -->3</sup>acalnoœci kredytobiorcy (<span class="anon-block">P. T.</span> „<span class="anon-block"> (...)</span> informacyjne w umowach o us<sup>
<!-- -->3</sup>ugi finansowe”, LEX 2015, monografia). Odpowiedzialni za nadmierne zad<sup>
<!-- -->3</sup>u¿anie siê s<sup>
<!-- -->1</sup> bowiem nie tylko sami konsumenci, którzy zaci<sup>
<!-- -->1</sup>gaj<sup>
<!-- -->1</sup> kredyty, nierzadko nieœwiadomi zwi<sup>
<!-- -->1</sup>zanego z tym ryzyka i ponoszonych kosztów. <span class="anon-block">C.</span>¿ar odpowiedzialnoœci powinien spoczywaæ tak¿e na kredytodawcach zobowi<sup>
<!-- -->1</sup>zanych do oceny zdolnoœci kredytowej konsumenta, czyli zdolnoœci do terminowej sp<sup>
<!-- -->3</sup>aty kredytu. <span class="anon-block"> (...)</span> bowiem wp<sup>
<!-- -->3</sup>yw na wystêpuj<sup>
<!-- -->1</sup>ce na rynku kredytów konsumenckich zjawisko zad<sup>
<!-- -->3</sup>u¿ania siê konsumentów maj<sup>
<!-- -->1</sup> praktyki rynkowe kredytodawców, którzy podsycaj<sup>
<!-- -->1</sup> „apetyt na kredyt” poprzez jego „rozdawnictwo” i dostêpnoœæ „od rêki”.</p>
<p>
<span class="anon-block">K.</span>œæ wdra¿ania idei odpowiedzialnego kredytowania do praktyki rynkowej i jej egzekwowania wynika zatem z nadmiernego zad<sup>
<!-- -->3</sup>u¿ania siê konsumentów przez anga¿owanie siê w zobowi<sup>
<!-- -->1</sup>zania kredytowe, których nie s<sup>
<!-- -->1</sup> w stanie terminowo sp<sup>
<!-- -->3</sup>aciæ. Koncepcja odpowiedzialnego udzielania kredytu ma przeciwdzia<sup>
<!-- -->3</sup>aæ temu zjawisku. Jest ona równie¿ przejawem realizacji zyskuj<sup>
<!-- -->1</sup>cej coraz bardziej na aktualnoœci, koncepcji spo<sup>
<!-- -->3</sup>ecznej odpowiedzialnoœci biznesu. <span class="anon-block"> (...)</span> niej przedsiêbiorcy dzia<sup>
<!-- -->3</sup>aj<sup>
<!-- -->1</sup>cy w zgodzie z zasadami spo<sup>
<!-- -->3</sup>ecznej odpowiedzialnoœci biznesu koncentruj<sup>
<!-- -->1</sup> siê nie tylko na zyskach, ale powinni równie¿ uwzglêdniaæ spo<sup>
<!-- -->3</sup>eczne i moralne konsekwencje swojej dzia<sup>
<!-- -->3</sup>alnoœci, w tym tak¿e interesy konsumenta. <span class="anon-block">N.</span> oznacza to rezygnacji z osi<sup>
<!-- -->1</sup>gania zysku, co jest celem dzia<sup>
<!-- -->3</sup>alnoœci gospodarczej, w tym równie¿ na rynku kredytów konsumenckich, jednak sens swojego istnienia kredytodawcy powinni postrzegaæ szerzej, z uwzglêdnieniem <sup>
<!-- -->3</sup>adu korporacyjnego, etyki i moralnoœci oraz relacji z konsumentami – kredytobiorcami (dr hab. <span class="anon-block">E. T.</span> <span class="anon-block"> (...)</span>: 10.<span class="anon-block"> (...)</span>.18.041). Idea odpowiedzialnego kredytowania rozumiana jako odpowiedzialne udzielanie kredytów przez kredytodawców wobec zjawiska nadmiernego zad<sup>
<!-- -->3</sup>u¿ania siê konsumentów, przesta<sup>
<!-- -->3</sup>a byæ jedynie postulatem i sta<sup>
<!-- -->3</sup>a siê przedmiotem zainteresowania ustawodawcy, tak unijnego, jak i w konsekwencji krajowego (dr hab. <span class="anon-block">E. T.</span> <span class="anon-block"> (...)</span>: 10.<span class="anon-block"> (...)</span>.18.041), czego ucieleœnieniem s<sup>
<!-- -->1</sup> wskazane wy¿ej regulacje prawne (por. wyrok SR w Brzesku z 9.04.2019 r., I C 673/18, LEX nr 2972987).</p>
<p>
<span class="anon-block">Z.</span>Ͼ kredytow<sup>
<!-- -->1</sup> jak <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">N.</span>¿szy w wyroku z dnia 18.06.1997r. (sygn. akt II CKN 207/97) „ma ka¿dy podmiot, którego stan maj<sup>
<!-- -->1</sup>tkowy oraz bie¿<sup>
<!-- -->1</sup>ca i przewidywana w przysz<sup>
<!-- -->3</sup>oœci efektywnoœæ gospodarowania zapewnia wyp<sup>
<!-- -->3</sup>acalnoϾ, gwarantuj<sup>
<!-- -->1</sup>c<sup>
<!-- -->1</sup> zwrot kredytu wraz z nale¿nymi odsetkami w ustalonym w umowie terminie".</p>
<p>Jak wyjaœnia siê w literaturze badanie zdolnoœci kredytowej polega na ustaleniu, ile dany podmiot jest w stanie przeznaczyæ na sp<sup>
<!-- -->3</sup>atê comiesiêcznej raty kredytu odliczaj<sup>
<!-- -->1</sup>c od dochodu netto kredytobiorcy koszty utrzymania jego i rodziny oraz inne sta<sup>
<!-- -->3</sup>e obci<sup>
<!-- -->1</sup>¿enia bud¿etu tj. wysokoœæ innych sp<sup>
<!-- -->3</sup>acanych kredytów, po¿yczek, alimenty, sk<sup>
<!-- -->3</sup>adki ubezpieczeniowe, op<sup>
<!-- -->3</sup>aty mieszkaniowe itp. (Autor: <span class="anon-block">B. A.</span>, „Informacja gospodarcza. Informacja kredytowa”, LEX 2014, monografia, dr hab. <span class="anon-block">E. T.</span> <span class="anon-block"> (...)</span>: 10.<span class="anon-block"> (...)</span>.18.041).</p>
<p>
<span class="anon-block"> (...)</span> na uwadze powy¿sze, trudno przyj<sup>
<!-- -->1</sup>æ w przedmiotowej sprawie, ¿e kredytodawca sprosta<sup>
<!-- -->3</sup> obowi<sup>
<!-- -->1</sup>zkowi badania zdolnoœci kredytowej pozwanej, który przez osoby trzecie nak<sup>
<!-- -->3</sup>oniony zosta<sup>
<!-- -->3</sup> do zawarcia umowy po¿yczki, której rzeczywiœcie nie zamierza<sup>
<!-- -->3</sup> zawrzeæ, której nie potrzebowa<sup>
<!-- -->3</sup> i z której nie by<sup>
<!-- -->3</sup> w stanie siê wywi<sup>
<!-- -->1</sup>zaæ. Niebagatelny udzia<sup>
<!-- -->3</sup> w zawarciu umowy po¿yczki mia<sup>
<!-- -->3</sup>y osoby poœrednicz<sup>
<!-- -->1</sup>ce zawarciu umowy, a dzia<sup>
<!-- -->3</sup>aj<sup>
<!-- -->1</sup>ce z umocowania banku. Przecie¿ <span class="anon-block">M. B.</span> poœwiadczy<sup>
<!-- -->3</sup>a, ¿e podpisy pozwanego oraz pe<sup>
<!-- -->3</sup>nomocnika <span class="anon-block"> banku (...)</span>¿one zosta<sup>
<!-- -->3</sup>y w jej obecnoœci. Zasady uczciwego obrotu oraz rzetelnoœci kupieckiej sprzeciwia<sup>
<!-- -->3</sup>y siê nak<sup>
<!-- -->3</sup>anianiu osoby uzale¿nionej od alkoholu i niezdolnej do wywi<sup>
<!-- -->1</sup>zania siê z umowy do zawarcia umowy. Przede wszystkim powodowy bank winien zadbaæ, aby umowy po¿yczki udzielane by<sup>
<!-- -->3</sup>y wy<sup>
<!-- -->31</sup>cznie osobom, które rzeczywiœcie potrzebuj<sup>
<!-- -->1</sup> takich produktów (zjawisko misselingu) i takim, które s<sup>
<!-- -->1</sup> w stanie wywi<sup>
<!-- -->1</sup>zaæ siê z takiego zobowi<sup>
<!-- -->1</sup>zania. W analizowanym przypadku oczywiste by<sup>
<!-- -->3</sup>o, ¿e pozwany nie by<sup>
<!-- -->3</sup> w stanie zaspokoiæ swoich potrzeb mieszkaniowych (by<sup>
<!-- -->3</sup> osob<sup>
<!-- -->1</sup> bezdomn<sup>
<!-- -->1</sup>), a tym bardziej sp<sup>
<!-- -->3</sup>acaæ kredytu na niebagateln<sup>
<!-- -->1</sup> kwotê 27.000 z<sup>
<!-- -->3</sup>. Ewidentnie wykorzystano jego <sup>
<!-- -->3</sup>atwowiernoϾ, aby podpisa<sup>
<!-- -->3</sup> umowê kredytu. Pozwany nie odniós<sup>
<!-- -->3</sup> zreszt<sup>
<!-- -->1</sup> jakiejkolwiek korzyœci w zwi<sup>
<!-- -->1</sup>zku z rzeczon<sup>
<!-- -->1</sup> umow<sup>
<!-- -->1</sup>. Beneficjentem tej czynnoœci by<sup>
<!-- -->3</sup> przynajmniej poœrednik kredytowy, któremu wyp<sup>
<!-- -->3</sup>acono kwotê 6.750,00 z<sup>
<!-- -->3</sup> w zwi<sup>
<!-- -->1</sup>zku z poœrednictwem, przy czym nie jest jasne czy osoba ta bra<sup>
<!-- -->3</sup>a bezpoœredni udzia<sup>
<!-- -->3</sup> w opisanych przez pozwanego czynnoœciach, ale z pewnoœci<sup>
<!-- -->1</sup> takie czynnoœci umo¿liwi<sup>
<!-- -->3</sup>a. Celem umowy kredytu jest spe<sup>
<!-- -->3</sup>nienie potrzeb konsumenta, nie zaœ innych osób, czerpi<sup>
<!-- -->1</sup>cych zyski z zawartej umowy. Oczywistym jest, ¿e dzia<sup>
<!-- -->3</sup>anie marketingowe maj<sup>
<!-- -->1</sup> szerokie spektrum, jednak nie maj<sup>
<!-- -->1</sup> charakteru nieograniczonego. Przede wszystkim taki zakres przekracza namawianie przypadkowo napotkanych osób na zawarcie umowy kredytowej. Celem dzia<sup>
<!-- -->3</sup>añ instytucji bankowej w tym zakresie powinno byæ poinformowanie konsumenta o oferowanym produkcie, nie zaœ d<sup>
<!-- -->1</sup>¿enie do zawarcia umowy w sposób natarczywy, a wiêc taki narzuca siê innym w sposób <sup>
<!-- -->3</sup>ami<sup>
<!-- -->1</sup>cy akceptowalne normy spo<sup>
<!-- -->3</sup>eczne i nie daj<sup>
<!-- -->1</sup>cy im spokoju, a w szczególnoœci pod pozorem udzielenia pomocy.</p>
<p>W tych konkretnych okolicznoœciach faktycznych uznaæ nale¿a<sup>
<!-- -->3</sup>o, ¿e dzia<sup>
<!-- -->3</sup>anie powoda nie stanowi wykonywania prawa, ale jego nadu¿ycie i z tego powodu nie mo¿e korzystaæ z ochrony. Dlatego dodatkow<sup>
<!-- -->1</sup> podstawê oddalenia powództwa stanowi<sup>
<!-- -->3</sup> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 5)">art. 5 k.c.</a> wyra¿aj<sup>
<!-- -->1</sup>cy ideê sprawiedliwoœci spo<sup>
<!-- -->3</sup>ecznej.</p>
<p>
<span class="anon-block"> (...)</span> na uwadze powy¿<span class="anon-block"> (...)</span> w punkcie 1. wyroku na podstawie art. art. 69 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 29 sierpnia 1997 roku <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 ()">prawa bankowego</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 5)">art. 5 k.c.</a> oddali<sup>
<!-- -->3</sup> powództwo.</p>
<p>O kosztach procesu orzeczono w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98 pkt. 2)">punkcie 2</a>. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a>, obci<sup>
<!-- -->1</sup>¿aj<sup>
<!-- -->1</sup>c przegrywaj<sup>
<!-- -->1</sup>cego powoda ca<sup>
<!-- -->3</sup>oœci<sup>
<!-- -->1</sup> kosztów procesu przy pozostawieniu szczegó<sup>
<!-- -->3</sup>owego wyliczenia referendarzowi s<sup>
<!-- -->1</sup>dowemu stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 108;art. 108 § 1)">art. 108 § 1 k.p.c.</a>
</p>
</div>