II OZ 955/20

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński (spr.) po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia C. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Sp. komandytowa z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 września 2020 r., sygn. akt VII SA/Wa 1344/20 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi C. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Sp. komandytowa z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2020 r., znak: [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i umorzenia postępowania organu I instancji postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE C. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Sp. komandytowa z siedzibą w W. (dalej jako skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2020 r., znak: [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i umorzenia postępowania organu I instancji. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 31 lipca 2020 r., skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi przez nadesłanie 6 podpisanych odpisów skargi oraz uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Strona nie uzupełniła tych braków w terminie przy prawidłowym doręczeniu jej wezwań sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z 10 września 2020 r., sygn. akt VII SA/Wa 1344/20, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i oraz art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) odrzucił skargę. Powodem było nieusunięcie braków formalnych skargi (nadesłanie 6 odpisów skargi dla stron) oraz brak uiszczenia wpisu sądowego od skargi pomimo prawidłowego doręczenia wezwań wzywających do usunięcia ww. braków. Skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie zaskarżając je w całości. Zarzuciła naruszenie przepisów prawa procesowego, które miało wpływ na wynik sprawy tj. art. 58 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 49 § 1 p.p.s.a. polegające na odrzuceniu skargi pomimo, iż w zakreślonym przez Sąd terminie Spółka uiściła na rachunek bankowy Sądu wymaganą opłatę od skargi. Przedłożono potwierdzenie opłaty (k. 50 akt), z którego wynika że skarżąca w dniu 11 sierpnia 2020 r. uiściła wpis sądowy od skargi na rachunek WSA w Warszawie. Wskazano, że w sądzie panuje bałagan organizacyjny a odrzucenie skargi może nastąpić w przypadku nie uzupełnienia przez stronę braków formalnych, nie zaś w przypadku "nie zidentyfikowania wpłaty do sprawy" jak wyraził się Sąd. Naczelny Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; 2) oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy; 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Wśród wymogów pisma procesowego w art. 47 § 1 P.p.s.a. wskazuje się na konieczność dołączania do pisma strony jego odpisów i odpisów jego załączników dla doręczenia ich stronom. Ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Odpisami w rozumieniu § 1 mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej (§ 2). Wyjątek od powyższej reguły wprowadzono w przypadku wnoszenia pism i załączników w formie dokumentu elektronicznego do czego odnosi się art. 47 § 3 P.p.s.a. ale sytuacja taka nie miała miejsca w niniejszej sprawie. Zatem wnosząc skargę strona zobligowana jest do dołączenia jej odpisów i odpisów jej załączników dla innych stron postępowania. Jeżeli tego nie uczyniła, to jest to brak formalny skargi, który na wezwanie sądu wystosowane zgodnie z art. 49 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 57 § 1 P.p.s.a. powinien zostać uzupełniony w wyznaczonym terminie w sposób wskazany w wezwaniu. Jest to brak uniemożliwiający nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. Brak uzupełnienia odpisów skargi dla stron oznacza, że skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Taka właśnie sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie. Wezwanie o usunięcie braku formalnego skargi poprzez nadesłanie 6 jej odpisów zostało wysłane do skarżącej w związku z wykonaniem zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 3 sierpnia 2020 r. Jednocześnie wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł. Wezwania te skarżąca odebrała 6 sierpnia 2020 r. i od tego momentu rozpoczął bieg termin na wykonanie wskazanych w wezwaniach obowiązków. Upłynął on w dniu 13 sierpnia 2020 r. Faktycznie błędnie Sąd I instancji przyjął, że skarżąca nie uiściła wpisu sądowego od skargi bowiem jak wynika z nadesłanego przy zażaleniu potwierdzenia wpłata na rachunek sądu miała miejsce 11 sierpnia 2020 r. Sąd z niewyjaśnionych powodów błędnie ustalił tę okoliczność. Ponowne sprawdzenie wpłat na konto sądu potwierdziło, że taka wpłata miała miejsce w terminie. Na tej podstawie nie można było odrzucić skargi. Jednak zauważyć należy, że wezwania sądu nie dotyczyły tylko i wyłącznie uiszczenia wpisu sądowego ale również obligowały do nadesłania 6 odpisów skargi. Jak wynika jednoznacznie z akt sądowych taki obowiązek nie został wykonany do chwili orzekania przez NSA. Wobec powyższego nadal istnieje podstawa do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Zatem pomimo częściowo błędnego uzasadnienia postanowienia rozstrzygnięcie Sądu I instancji uznać należy za prawidłowe w zakresie nieusunięcia braków formalnych skargi w postaci nadesłania 6-ciu jej odpisów. Skarżąca pominęła całkowicie tę okoliczność w zażaleniu zatem NSA uwzględnił ten fakt z urzędu. W tej sytuacji Sąd I instancji prawidłowo zastosował art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. nakazujący odrzucenie skargi, której braków formalnych nie uzupełniono w wyznaczonym terminie. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.