I AGa 314/22
Common courts2025-04-24
Case number
I AGa 314/22
Judgment date
2025-04-24
Type
SENTENCE
Judges
Marek Boniecki (PRESIDING_JUDGE)Monika ŚwieradWojciech Żukowski
Legal basis
Judgment text
<p>
<strong>
<!-- -->Sygn. akt I AGa 314/22</strong>
</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p>Dnia 24 kwietnia 2025 r.</p>
<p>Sąd Apelacyjny w Krakowie – I Wydział Cywilny</p>
<p>w składzie:</p>
<p>Przewodniczący: SSA Marek Boniecki (spr.)</p>
<p>Sędziowie: SSA Wojciech Żukowski</p>
<p>SSO del. Monika Świerad</p>
<p>po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2025 r. w Krakowie na posiedzeniu niejawnym</p>
<p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">Z. L.</span> oraz <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">Z. L.</span> i <span class="anon-block"> (...) spółki jawnej</span> w <span class="anon-block">Z.</span>
</p>
<p>przeciwko <span class="anon-block">J. G.</span>
</p>
<p>o pozbawienie wspólnika prawa prowadzenia spraw spółki oraz prawa reprezentacji spółki</p>
<p>na skutek apelacji powodów</p>
<p>od wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie</p>
<p>z dnia 6 października 2022 r., sygn. akt IX GC 932/20</p>
<p>1.
<strong>
<!-- -->oddala apelację; </strong>
</p>
<p>2.
<strong>
<!-- -->zasądza od powódki <span class="anon-block">Z. L.</span> na rzecz pozwanego <span class="anon-block">J. G.</span>, tytułem kosztów postępowania apelacyjnego, kwotę 810 (osiemset dziesięć) złotych wraz z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego za czas od uprawomocnienia się orzeczenia, którym je zasądzono, do dnia zapłaty.</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sygn. akt I ACa 314/22</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Uzasadnienie wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->z 24 kwietnia 2025 r.</strong>
</p>
<p>Wyrokiem z 6 października 2022 r. Sąd Okręgowy w Krakowie oddalił powództwo <span class="anon-block">Z. L.</span> oraz <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">Z. L.</span> i <span class="anon-block"> (...) spółki jawnej</span> w <span class="anon-block">Z.</span> o pozbawienie pozwanego <span class="anon-block">J. G.</span> praw do reprezentacji i prowadzenia spraw <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">Z. L.</span> i <span class="anon-block"> (...) spółki jawnej</span> w <span class="anon-block">Z.</span>.</p>
<p>Sąd pierwszej instancji poczynił ustalenia faktyczne zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, z których wynika, że:</p>
<p>- strony prowadzą wspólną działalność gospodarczą w formie spółki jawnej pn. <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">Z. L.</span> i <span class="anon-block">J. G.</span> (dalej <span class="anon-block"> spółka (...)</span>);</p>
<p>- wspólnikami ww. spółki są: pozwany (0,7 %), powódka <span class="anon-block">Z. L.</span> (0,7 %) i powodowa <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">Z. L.</span> i <span class="anon-block"> (...) spółka jawna</span> w <span class="anon-block">Z.</span> (98,6 %);</p>
<p>- prawo do reprezentowania praw spółki <span class="anon-block"> (...)</span> ma każdy wspólnik samodzielnie;</p>
<p>- pomiędzy pozwanym i <span class="anon-block">Z. L.</span> wystąpiły tego rodzaju rozbieżności w zakresie wizji prowadzenia spółki, które praktycznie uniemożliwiają dalsze funkcjonowanie obydwu ww. spółek, w związku z czym <span class="anon-block">J. G.</span> wystąpił do Sądu o rozwiązanie obu tych spółek;</p>
<p>- pozwany, działając w imieniu <span class="anon-block"> spółki (...)</span> oraz własnym, w dniu 4 września 2020 r. zawarł z samym sobą umowę dożywotniego i nieodpłatnego użytkowania wszystkich pomieszczeń składających się na <span class="anon-block">lokal niemieszkalny numer (...)</span> w <span class="anon-block">budynku numer (...)</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">Z.</span>;</p>
<p>- bezpośrednią przyczyną takiego działania pozwanego było pozbawienie go dostępu do dokumentów i konta <span class="anon-block"> (...) s.c.</span> i w konsekwencji wypłacenie przez <span class="anon-block">R. L.</span> (męża powódki), łącznie kwoty 597.100 zł z konta <span class="anon-block"> (...) s.c.</span> na jego osobiste konto;</p>
<p>- ustanowienie użytkowania nie pociągnęło za sobą negatywnych konsekwencji finansowych dla <span class="anon-block"> spółki (...)</span>; lokal jeszcze przed ustanowieniem ograniczonego <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19460570319" title="Dekret z dnia 11 października 1946 r. - Prawo rzeczowe - Dz. U. z 1946 r. Nr 57, poz. 319 ()">prawa rzeczowego</a> został wydzierżawiony przez spółkę <span class="anon-block">S. K.</span>, który prowadzi w nim restaurację; wszystkie zyski z tytułu umowy dzierżawy otrzymuje <span class="anon-block"> spółka (...)</span>; obecnie wyłączną kontrolę nad kontami spółki sprawuje <span class="anon-block">Z. L.</span>, która pobiera od osób trzecich wszystkie świadczenia należne spółce;</p>
<p>- aktem notarialnym z 8 lipca 2021 r. <span class="anon-block">Z. L.</span>, działając imieniem <span class="anon-block"> spółki (...)</span>, sprzedała swojemu mężowi <span class="anon-block">R. L.</span> samodzielny <span class="anon-block">lokal oznaczony numerem (...)</span>, położony w budynku mieszkalnym przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> w <span class="anon-block">Z.</span> o powierzchni 173,24 m<sup>
<!-- -->2</sup>, za kwotę 107.997 zł;</p>
<p>- tego samego dnia <span class="anon-block">Z.</span>-<span class="anon-block">G.</span> <span class="anon-block">L.</span>, działając imieniem <span class="anon-block"> spółki (...)</span>, sprzedała na rzecz <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> położoną w <span class="anon-block">Z.</span> nieruchomość za kwotę 5.200.000 zł, doprowadzając do niekorzystnego rozporządzenia mieniem co najmniej na kwotę 1.800.000 zł;</p>
<p>- pozwany, w imieniu <span class="anon-block"> spółki (...)</span>, wszczął postępowania karne i cywilne w celu odzyskania majątku spółki.</p>
<p>W ustalonym przez siebie stanie faktycznym Sąd Okręgowy uznał żądania pozwu za niezasadne w świetle <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 30;art. 30 § 2)">art. 30 §2 k.s.h.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 47)">art. 47 k.s.h.</a>, albowiem: uwzględnienie powództwa stanowiłoby zagrożenie dla majątku spółki, który pozwany stara się odzyskać w sprawach prowadzonych przeciwko mężowi powódki; ustanowienie na lokalu należącym do spółki prawa użytkowania na rzecz pozwanego nie spowodowało negatywnych konsekwencji finansowych po stronie spółki.</p>
<p>Wyrok powyższy zaskarżyli w całości apelacją powodowie, wnosząc o jego zmianę poprzez uwzględnienie powództwa, ewentualnie o uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji.</p>
<p>Skarżący zarzucili: 1) naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 §1 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 3)">art. 3 k.p.c.</a>, poprzez brak wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego, błędną jego ocenę i przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów, wyrażającą się w uznaniu za wystarczające i wiarygodne informacji o stanie faktycznym sprawy wyłącznie na podstawie twierdzeń powołanych przez pozwanego i niesłuszne przyznanie im mocy dowodowej kosztem twierdzeń zaprezentowanych przez stronę powodową, co skutkowało brakiem zrealizowania zasady dążenia do poznania prawdy w postępowaniu cywilnym; 2) naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 30;art. 30 § 2)">art. 30 §2 k.s.h.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 47)">art. 47 k.s.h.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 56;art. 56 § 1)">art. 56 §1 k.s.h.</a>, poprzez jego niezastosowanie, poprzedzone błędnym przyjęciem tezy o braku wystąpienia przesłanek do uwzględnienia powództwa o pozbawienie wspólnika prowadzenia spraw i reprezentowania spółki; 3) błędy w ustaleniach faktycznych polegające na nieprawidłowym przyjęciu, że: a) bezpośrednią przyczyną zawarcia przez pozwanego umowy dożywotniego i nieodpłatnego użytkowania wszystkich pomieszczeń składających się na lokal nr <span class="anon-block">(...)</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">Z.</span> było wypłacenie przez <span class="anon-block">R. L.</span> kwoty 597.100 zł z konta <span class="anon-block"> spółki cywilnej (...)</span> na jego konto osobiste, gdy w rzeczywistości wyżej opisany przelew środków miał miejsce dopiero po dokonaniu przez pozwanego czynności prawnej z 4 września 2020 r.; b) ustanowienie dożywotniego i nieodpłatnego użytkowania wszystkich pomieszczeń składających się na lokal nr <span class="anon-block">(...)</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">Z.</span> nie pociągnęło za sobą negatywnych konsekwencji finansowych dla <span class="anon-block"> spółki (...)</span>, w sytuacji gdy obciążenie nieruchomości wyżej opisanym ograniczonym <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19460570319" title="Dekret z dnia 11 października 1946 r. - Prawo rzeczowe - Dz. U. z 1946 r. Nr 57, poz. 319 ()">prawem rzeczowym</a> doprowadziło do rażącego zaniżenia wartości lokalu, stanowiącego uprzednio majątek Spółki; c) wyłączną kontrolę nad kontami <span class="anon-block"> spółki (...)</span> sprawuje <span class="anon-block">Z. L.</span>, która pobiera od osób trzecich wszystkie świadczenia należne spółce, w sytuacji gdy pozwany również posiada dostęp do wszelkich kont bankowych spółki; d) działania <span class="anon-block">Z. L.</span> polegające na nieregulowaniu zobowiązań spółki oraz względem leasingodawcy pogarszały sytuację majątkową Spółki, w sytuacji gdy przedmiot leasingu był wykorzystywany do prywatnego użytku przez pozwanego, który był odpowiedzialny za bieżące opłacanie rat leasingowych.</p>
<p>Pozwany wniósł o oddalenie apelacji i zasądzenie kosztów postępowania apelacyjnego.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje.</strong>
</p>
<p>Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie.</p>
<p>Sąd pierwszej instancji w zakresie niezbędnym dla rozstrzygnięcia prawidłowo,<br/>z poszanowaniem reguł wyrażonych w przepisie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 §1 k.p.c.</a> ustalił stan faktyczny sprawy, co sprawiło, że Sąd Apelacyjny przyjął go za własny.</p>
<p>Ocena ta nie dotyczy ustalenia co do tego, że powódka sprzedając na rzecz <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> położoną w <span class="anon-block">Z.</span> nieruchomość za kwotę 5.200.000 zł, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem co najmniej na kwotę 1.800.000 zł. Stwierdzenie to, wobec niedostatku materiału dowodowego w tym zakresie, uznać należy za zbyt kategoryczne. Nie miało ono zresztą w ostatecznym rozrachunku znaczenia dla rozstrzygnięcia.</p>
<p>Z ustaleń Sądu Okręgowego, wbrew zarzutowi apelacji, nie wynika, aby Sąd przyjął, że wypłacenie przez <span class="anon-block">R. L.</span> kwoty 597.100 zł z konta <span class="anon-block"> spółki (...)</span> poprzedzało dokonanie przez pozwanego czynności prawnej z 4 września 2020 r., a jedynie, że bezpośrednią przyczyną takiego działania pozwanego było pozbawienie go dostępu do dokumentów i konta <span class="anon-block"> (...) s.c.</span> i w konsekwencji wypłacenie przez męża powódki ww. sumy. Czynienie dalszych rozważań w tym względzie wydaje się jednak zbędne, albowiem nawet przyjęcie zasadności zarzutu apelujących w tym zakresie, nie czyniłoby ich środka odwoławczego skutecznym.</p>
<p>Nie było dowolnym ustalenie, że ustanowienie dożywotniego i nieodpłatnego użytkowania lokalu nr <span class="anon-block">(...)</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">Z.</span> nie pociągnęło za sobą negatywnych konsekwencji finansowych dla <span class="anon-block"> spółki (...)</span>. Pomijając w tym miejscu nawet fakt, że wpływy z tytułu umowy dzierżawy nieruchomości pozostały bez zmian, zauważyć należy, że rzeczona umowa jest nieważna. W pełni podzielić bowiem należy pogląd judykatury, zgodnie z którym wspólnik spółki jawnej nie może reprezentować spółki w umowie między nim a spółką (zob. wyrok SN z 8.02.2013 r., IV CSK 332/12, OSNC 2013, nr 10, poz. 117).</p>
<p>Ustalenie, że wyłączną kontrolę nad kontami <span class="anon-block"> spółki (...)</span> sprawuje <span class="anon-block">Z. L.</span>, było całkowicie irrelewantne dla rozstrzygnięcia, w szczególności z uwagi na podstawę faktyczną powództwa. Analogicznie ocenić należałoby zagadnienie nieregulowania zobowiązań spółki względem leasingodawcy, gdyby nie to, że okoliczność ta nie stała się elementem stanu faktycznego.</p>
<p>Całkowicie nieprawidłowo sformułowany został zarzut naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 §1 k.p.c.</a> Zarzut ten ma charakter procesowy, co oznacza, że sąd odwoławczy jest nim związany (zob. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 2008 r., III CZP 49/07, OSNC 2008/6/55), także co do zakresu. Nakłada to na stronę wnoszącą apelację takie sprecyzowanie zarzutu, aby możliwe było ustalenie jego granic. W przypadku zakwestionowania dokonanej przez sąd pierwszej instancji oceny dowodów, nie jest zatem wystarczające bliżej nieokreślonej sprzeczności z pozostałym materiałem dowodowym, ale strona zobligowana jest do skonkretyzowania, jaki dowód został nieprawidłowo oceniony, w jakim zakresie i na czym ewentualna nieprawidłowość czy sprzeczność polegała. Wymienione wymogi w badanym aktualnie przypadku nie zostały spełnione. Skarżący zapominają także, że ocenie poprzez pryzmat <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 §1 k.p.c.</a> podlegają nie twierdzenia stron, a zaoferowane przez nie dowody. W rozpoznawanej sprawie do rozpoznania sprawy wystarczające okazały się fakty, które okazały się niesporne, tj. czynności prawne dokonane przez pozwanego i powódkę, odpowiednio 4 września 2020 r. i 8 lipca 2021 r. Nie mają też racji apelujący, zarzucając uchybienie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 3)">art. 3 k.p.c.</a> Przepis ten po zmianach z 1996 r. nie jest adresowany do sądu, co oznacza, że sąd nie może go naruszyć. Zmiany te zresztą są wyrazem odejścia od zasady prawdy materialnej i dania prymatu kontradyktoryjności procesu.</p>
<p>Zaskarżony wyrok nie narusza także prawa materialnego, w szczególności <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 30;art. 30 § 2)">art. 30 §2 k.s.h.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 47)">art. 47 k.s.h.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 56;art. 56 § 1)">art. 56 §1 k.s.h.</a> Wskazane przepisy mają na celu ochronę spółki jawnej i jej wspólników przed nielojalnymi zachowaniami innego wspólnika. W przypadku prawidłowo funkcjonującej spółki jawnej, działanie pozwanego, polegające na obciążeniu majątku spółki z korzyścią dla siebie samego, mogłoby zostać uznane za zachowanie nielojalne, godzące w interesy spółki i pozostałych wspólników, a jednocześnie mogące uzasadniać ograniczenie prawa wspólnika do podejmowania w imieniu spółki decyzji zarówno w wewnętrznej, jak i zewnętrznej sferze jej działalności. Tyle tylko, że w rozpoznawanej sprawie udzielenia ochrony domaga się wspólnik (osobiście i jako reprezentant <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">Z. L.</span> i <span class="anon-block"> (...) spółki jawnej</span> w <span class="anon-block">Z.</span>), który sam w sposób rażący narusza interesy <span class="anon-block"> spółki (...)</span>. W tych kategoriach bowiem należy postrzegać zachowanie <span class="anon-block">Z. L.</span> polegające na sprzedaży majątku nieruchomego spółki, w szczególności na rzecz własnego męża - po zaniżonej cenie. Zamiast zakwestionować ważność umowy, na mocy której pozwany dążył do obciążenia nieruchomości spółki ograniczonym <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19460570319" title="Dekret z dnia 11 października 1946 r. - Prawo rzeczowe - Dz. U. z 1946 r. Nr 57, poz. 319 ()">prawem rzeczowym</a> na swoją rzecz, <span class="anon-block">Z. L.</span> wykorzystała tę sytuację do sprzedaży tejże nieruchomości i to na rzecz najbliższej osoby. W tym kontekście za uzasadnione uznać należy obawy Sądu Okręgowego co do losów wszczętych przez pozwanego w imieniu <span class="anon-block"> spółki (...)</span> postępowań sądowych. Mając na uwadze te okoliczności, Sąd Apelacyjny stanął na stanowisku, że podtrzymywanie żądań pozwu uznać należy za sprzeczne z celami, dla których ustawodawca przewidział możliwość pozbawienia wspólnika spółki jawnej prawa reprezentacji oraz prawa prowadzenia spraw spółki, a także z wyrażonymi w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 5)">art. 5 k.c.</a> zasadami współżycia społecznego w postaci lojalności kontrahentów (wspólników), a w konsekwencji za niezasługujące na udzielenie ochrony prawnej.</p>
<p>Sąd odwoławczy nie dostrzegł, aby Sąd pierwszej instancji uchybił prawu materialnemu w zakresie nie objętym zarzutami apelacji.</p>
<p>Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Sąd Apelacyjny na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> oddalił apelację jako bezzasadną.</p>
<p>Za podstawę rozstrzygnięcia o kosztach postępowania apelacyjnego, które po stronie pozwanego ograniczyły się do wynagrodzenia radcy prawnego przyjęto <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98 §1 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 391;art. 391 § 1)">art. 391 §1 k.p.c.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 391 § 8;art. 391 § 8 ust. 1;art. 391 § 8 ust. 1 pkt. 23)">§8 ust. 1 pkt 23</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 391 § 10;art. 391 § 10 ust. 1;art. 391 § 10 ust. 1 pkt. 2)">§10 ust. 1 pkt 2</a> i w zw. z §20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800 ze zm.).</p>
</div>