II AKz 662/22

<div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 12 grudnia 2022 roku</p> <p>Sąd Apelacyjny w Poznaniu, w II Wydziale Karnym, w składzie:</p> <p>Przewodniczący: sędzia Henryk Komisarski</p> <p>Protokolant: st.sekr.sąd. Małgorzata Zwierzchlewska</p> <p>przy udziale Prokuratora Prok. Okręg. w <span class="anon-block">P.</span> Anny Skrzypczak </p> <p>po rozpoznaniu w sprawie <strong> <!-- --> <span class="anon-block">K. Z.</span> </strong> </p> <p>na skutek zażalenia skazanej</p> <p>na postanowienie Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">P.</span> </p> <p>z dnia <span class="anon-block">(...)</span> roku, sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>w przedmiocie przejęcia do wykonania na terytorium <span class="anon-block">R.</span> kary 2 lat i 9 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczonej wobec obywatelki <span class="anon-block">p.</span> <span class="anon-block">K. Z.</span>, wyrokiem Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">S. P.</span> z dnia <span class="anon-block">(...)</span> roku, wydanym w sprawie o sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1)">art. 437 § 1 k.p.k.</a> </p> <p> <strong> <!-- -->p o s t a n o w i ł</strong> </p> <p>utrzymać zaskarżone postanowienie w mocy.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Zaskarżonym, opisanym w <em> <!-- --> rubrum</em> postanowieniem Sąd I instancji orzekł o wykonaniu w <span class="anon-block">R.</span> kary 2 lat i 9 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczonej wobec obywatelki <span class="anon-block">p.</span> <span class="anon-block">K. Z.</span>, wyrokiem Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">S. P.</span> z dnia <span class="anon-block">(...)</span> roku, wydanym w sprawie o sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span>, określając przy tym kwalifikację prawną czynów, za które ww. została skazana, według prawa <span class="anon-block">p.</span>.</p> <p>Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skazana, nie zgadzając się z decyzją Sądu I instancji, powołując się przy tym na fakt odbywania kary na terenie <span class="anon-block">R.</span>, gdzie ma zapewnione wiele udogodnień podczas przebywania w warunkach izolacji penitencjarnej, a nadto po odbyciu kary zamierza zostać na terenie <span class="anon-block">R.</span> i tutaj ułożyć sobie życie zarówno rodzinne jak i zawodowe.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył co następuje.</strong> </p> <p>Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Na wstępie należy zaznaczyć, iż Sąd I instancji prawidłowo wskazał jakie podstawy formalne i materialne legły u podstaw zaskarżonego orzeczenia, tak więc uwzględniając kierunek i zakres zaskarżenia w niniejszej sprawie zbędnym byłoby ich powielanie w tym miejscu.</p> <p>Przypomnieć jedynie wypada, że kwestia przejęcia do wykonania kary pozbawienia wolności wymierzonej polskiemu obywatelowi w innym kraju <span class="anon-block">U.</span> została przez ustawodawcę ściśle uregulowana w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (rozdział 66 g)">rozdziale 66g Kodeksu postępowania karnego</a> i jest ona efektem implementacji Decyzji Ramowej Rady <span class="anon-block">U.</span> nr 2008/909/WSiSW z dnia 27 listopada 2008 roku o stosowaniu zasady wzajemnego uznawania wyroków skazujących na karę pozbawienia wolności lub inny środek polegający na pozbawieniu wolności – w celu wykonania wyroków w <span class="anon-block">U.</span>. Tym samym, o tym czy kara ma zostać przejęta do wykonania przez organy <span class="anon-block">p.</span> wymiaru sprawiedliwości w żadnym razie nie może decydować ocena skazanej dotycząca warunków odbywania kary pozbawienia wolności w <span class="anon-block">P.</span>.</p> <p>Idąc dalej, należy wyraźnie zaznaczyć, iż sprzeciw <span class="anon-block">K. Z.</span> co do przejęcia orzeczenia do wykonania w <span class="anon-block">R.</span> nie może być w niniejszej sprawie czynnikiem decydującym o odmowie uwzględnienia wniosku strony austriackiej, albowiem zgoda skazanej na przekazanie nie jest wymagana, w wypadku gdy orzeczenie jest przekazywane do państwa, którego skazana jest obywatelką i w którym posiada stałe lub czasowe miejsce pobytu. Skoro bezspornym jest, że <span class="anon-block">K. Z.</span> jest obywatelką <span class="anon-block">R.</span>, a przed wyjazdem do <span class="anon-block">A.</span> i pozbawieniem jej za granicą wolności, miała ona w <span class="anon-block">P.</span> stałe miejsce pobytu to stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 611)">art. 611</a>tk <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (§ 1;§ 1 pkt. 3;§ 1 pkt. 3 lit. a)">§ 1 pkt 3 lit. a k.p.k.</a>, zgoda skazanej na przekazanie nie jest wymagana.</p> <p>Dlatego też Sąd Apelacyjny podzielił ocenę Sądu Okręgowego, że w realiach przedmiotowej sprawy zostały spełnione wszystkie przesłanki określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (rozdział 66 g)">rozdziale 66g k.p.k.</a>, które uzasadniają wykonanie w <span class="anon-block">R.</span> kary 2 lat i 9 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczonej wyrokiem Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">S. P.</span> z dnia <span class="anon-block">(...)</span> roku, wydanym w sprawie o sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span>, przy czym wykonanie ww. kary w <span class="anon-block">R.</span> pozwoli w większym stopniu zrealizować wychowawcze i zapobiegawcze cele kary, gdyż jak już wcześniej wskazano – skazana jest obywatelką <span class="anon-block">R.</span> i to właśnie z nią, a nie z <span class="anon-block">R.</span> łączą ją ściślejsze więzi. Jednocześnie Sąd Apelacyjny nie dopatrzył się w realiach niniejszej sprawy występowania obligatoryjnych podstaw z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 611)">art. 611</a>tk <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (§ 1)">§ 1 k.p.k.</a>, które to obligowałby Sąd do odmowy wykonania orzeczenia na terenie <span class="anon-block">R.</span> czy też fakultatywnych z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 611)">art. 611</a>tk <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (§ 3)">§ 3 k.p.k.</a>, które to mogłaby stanowić podstawę do odmowy wykonania orzeczenia na terenie <span class="anon-block">R.</span>.</p> <p>W konsekwencji, Sąd Apelacyjny, uznając w pełni zasadność zaskarżonego postanowienia i nie znajdując żadnych podstaw do uwzględnienia zażalenia, orzekł jak na wstępie.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">H. K.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Pouczenie</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Niniejsze postanowienie jest prawomocne i nie podlega zaskarżeniu </strong> </p> </div>