II FZ 581/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Stefan Babiarz po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 września 2007 r. sygn. akt I SA/Łd 548/07 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi A. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 6 lutego 2007 r. nr [...] w przedmiocie wyznaczenia stronie siedmiodniowego terminu do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 27 września 2007 r., sygn. akt I SA/Łd 548/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił zażalenie A. W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 31 lipca 2007 r. w przedmiocie uiszczenia wpisu sądowego w sprawie z jej skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 6 lutego 2007 r., nr [...] w przedmiocie wyznaczenia stronie siedmiodniowego terminu do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. Wskazał, że zarządzeniem z dnia 19 kwietnia 2007 r. podatniczka została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na w/w decyzję w kwocie 200 zł. Po rozpoznaniu zażalenia na to zarządzenie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 3 lipca 2007 r. w sprawie II FZ 298/07 zażalenie oddalił. W dniu 31 lipca 2007 r. Przewodniczący Wydziału ponownie wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego. Powyższe zarządzenie strona otrzymała w dniu 31 sierpnia 2007 r. W dniu 7 września 2007 r. podatniczka złożyła pismo zatytułowane "sprzeciw od zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu". W uzasadnieniu nie podniosła żadnych merytorycznych argumentów przeciwko przedmiotowemu zarządzeniu. Zakwestionowała jedynie prawidłowość rozdzielenia jej skargi z dnia 19 marca 2007 r. na dwie sprawy toczące się przed tutejszym sądem pod sygn. akt I SA/Łd 548/07 i I SA/Łd 549/07. Jej zdaniem sprawy te powinny być rozpoznane łącznie, pod jedną sygnaturą. Sąd pierwszej instancji potraktował pismo strony jako zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału. Stwierdził, że zaskarżone zarządzenie z dnia 31 lipca 2007 r. stanowi w istocie dosłowne powtórzenie wcześniejszego zarządzenia z dnia 19 kwietnia 2007 r., które było już poddane kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego, który przesądził, iż skarżąca jest obowiązana uiścić wpis od skargi w kwocie 200 zł. Orzeczeniem tym związany jest zarówno Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, jak i strony niniejszego postępowania (art. 170 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi: Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.). Sąd w niniejszej sprawie nie może zatem, z uwagi na powagę rzeczy osądzonej, powtórnie badać ani obowiązku uiszczenia wpisu sądowego przez skarżącą, ani też jego wysokości. Złożone przez skarżącą zażalenie jest zatem niedopuszczalne. W zażaleniu na powyższe postanowienie podatniczka w obszernych wywodach wniosła o uznanie doręczenia postanowień z dnia 27 września 2007 r. za bezskuteczne, gdyż nie jest stroną postępowania i stwierdzenia jego nieważności, wyznaczenie dodatkowego terminu w celu rozpoznania jej skargi z dnia 7 września 2007 r., której przedmiotem jest niezgodne z prawem rozdzielenie skargi z dnia 16 marca 2007 r. i żądanie wpisu od skargi, której nie złożyła. Wniosła także o rozpatrzenie jej skarg o wznowienie postępowania w sprawach o sygn. akt II FZ 298/07 i II FZ 299/07. Stwierdziła, że nie wnosiła skargi w przedmiocie umorzenia postępowania podatkowego, ale o stwierdzenie nieważności decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 6 lutego 2007 r., w której nie jest stroną ponieważ takie postępowanie nie zostało wszczęte ani z urzędu ani na jej wniosek. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 3 lipca 2007 r. oddalił zażalenie strony na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wzywające do uiszczenia wpisu sądowego. Powyższe oznacza, że strona została wezwana do uiszczenia prawidłowo określonej kwoty opłaty sądowej. Stosowanie do art. 170 p.p.s.a. orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Z powyższego wynika, że Sąd pierwszej instancji jest związany powyższym postanowieniem, a więc nie może wezwać do uiszczenia kwoty innej niż w nim określona. Na marginesie należy wskazać, że skarga strony została złożona na dwie decyzje z dnia 6 lutego 2007 r., nr [...] i [...], a więc zasadne było ich rozdzielenie i rozpoznawanie pod dwoma różnymi sygnaturami. Pismo to zostało sporządzone i podpisane przez A. W., słusznie więc to do niej WSA skierował wezwania i postanowienia odnoszące się do wpisu od skargi. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.