Ppolska.starec← UrzadnikLog in

I C 1104/21

Common courts2022-12-21
Case number
I C 1104/21
Judgment date
2022-12-21
Type
SENTENCE

Legal basis

Judgment text

<p>Sygn. akt I C 1104/21</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 21 grudnia 2022 roku</p> <p>Sąd Rejonowy w Grudziądzu I Wydział Cywilny</p> <p>w składzie następującym: sędzia Marcin Kolasiński</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2022 roku w Grudziądzu</p> <p>na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy z powództwa <strong> <!-- --> <span class="anon-block">P. P.</span> </strong> </p> <p>przeciwko <strong> <!-- --> <span class="anon-block"> (...) Spółce Akcyjnej</span> z siedzibą w <span class="anon-block">S.</span> </strong> </p> <p>o zapłatę</p> <p>I.  zasądza od pozwanego <span class="anon-block"> (...) Spółki Akcyjnej</span> z siedzibą w <span class="anon-block">S.</span> na rzecz powoda <span class="anon-block">P. P.</span> kwotę 2001,58 zł (dwa tysiące jeden złotych i 58/100) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od 13 listopada 2020 roku do dnia zapłaty;</p> <p>II.  zasądza od pozwanego <span class="anon-block"> (...) Spółki Akcyjnej</span> z siedzibą w <span class="anon-block">S.</span> na rzecz powoda <span class="anon-block">P. P.</span> kwotę 2117 zł (dwa tysiące sto siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie do dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty;</p> <p>III.  nakazuje pobrać na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Grudziądzu tytułem wydatków poniesionych tymczasowo przez Skarb Państwa od pozwanego <span class="anon-block"> (...) Spółki Akcyjnej</span> z siedzibą w <span class="anon-block">S.</span> kwotę 410 zł (czterysta dziesięć złotych).</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt I C 1104/21</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">P. P.</span> wniósł pozew przeciwko <span class="anon-block"> (...) Spółce Akcyjnej</span> z siedzibą w <span class="anon-block">S.</span> o zapłatę kwoty 2001,58 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od 13 listopada 2020 roku do dnia zapłaty oraz o zasądzenie od pozwanego kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego w wysokości potrójnej stawki. W uzasadnieniu pozwu strona powodowa podała, że 13 października 2020 roku doszło do zdarzenia komunikacyjnego, w wyniku którego uszkodzeniu uległ pojazd <span class="anon-block">S. (...)</span> stanowiący własność <span class="anon-block">D. J.</span>. Pojazd sprawcy zdarzenia posiadał ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej w pozwanym zakładzie ubezpieczeń. Powód w drodze cesji nabył od poszkodowanej wierzytelność z tytułu odszkodowania. Ubezpieczyciel przyjął odpowiedzialność za skutki zdarzenia i wypłacił tytułem odszkodowania za naprawę pojazdu kwotę 12 154,79 zł. Zdaniem strony powodowej koszt naprawy pojazdu powinien wynosić 14 156,37 zł, co wynikało z prywatnej kalkulacji sporządzonej na zlecenie powoda. W konsekwencji powód domagał się zapłaty dalszej części odszkodowania w wysokości różnicy między ww. kwotami.</p> <p>W odpowiedzi na pozew pozwane <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> wniosło o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów procesu. W pierwszej kolejności pozwany przyznał swoją odpowiedzialność z tytułu przedmiotowego zdarzenia drogowego. Zdaniem strony pozwanej przyznane dotychczas odszkodowanie w całości wyczerpywało roszczenie powoda. Pozwany zakwestionował prywatną opinię przedłożoną przez powoda jako zawyżającą wysokość szkody. Ubezpieczyciel podniósł także, że zaoferował poszkodowanej naprawę pojazdu na preferencyjnych warunkach, z czego ta nie skorzystała, czym przyczyniła się do zwiększenia rozmiaru szkody. Strona pozwana zweryfikowała również do 100 zł zastosowaną przez powoda stawkę roboczogodziny za prace blacharskie i lakiernicze, który przyjął stawkę 130 zł.</p> <p>Sąd rozpoznał sprawę w postępowaniu uproszczonym (k. 37).</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił, co następuje:</strong> </p> <p>13 października 2020 roku doszło do zdarzenia drogowego z udziałem dwóch pojazdów, w którym uczestniczył m.in. pojazd <span class="anon-block">S. (...)</span>, należący do <span class="anon-block">D. J.</span>. Sprawcą kolizji był kierujący innym samochodem, który posiadał ubezpieczenie w zakresie odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu mechanicznego w <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> W wyniku zdarzenia pojazd <span class="anon-block">S. (...)</span> uległ uszkodzeniu. Zakres uszkodzeń nie był sporny między poszkodowaną a ubezpieczycielem sprawcy kolizji.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Okoliczności bezsporne</span>.</p> <p> <span class="anon-block">D. J.</span> zgłosiła szkodę w <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> 13 października 2020 roku. Na podstawie umowy cesji z 21 października 2020 roku <span class="anon-block">D. J.</span> zbyła wierzytelność z tytułu odszkodowania za uszkodzenie pojazdu na rzecz <span class="anon-block">P. P.</span>, u którego w warsztacie naprawiała samochód. Samochód był naprawiany w <span class="anon-block">G.</span>, gdzie poszkodowana mieszkała od 8 lat. Za naprawę pojazdu <span class="anon-block">P. P.</span> wystawił fakturę na kwotę 14 156,37 zł i wezwał <span class="anon-block">(...)</span> do jej zapłaty. Decyzją z 24 listopada 2020 roku ubezpieczyciel przyznał kwotę 12 154,79 zł tytułem odszkodowania tytułem kosztów naprawy pojazdu. Wcześniej <span class="anon-block">(...)</span> zaproponowało poszkodowanej naprawę pojazdu w warsztacie współpracującym z ubezpieczycielem za stawkę roboczogodziny prac blacharskich i lakierniczych wynoszącą 54,50 zł netto, z rabatem na części zamienne kategorii <span class="anon-block"> O</span> i <span class="anon-block"> (...)</span> w wysokości 25%, rabatem na materiały lakiernicze w wysokości 50% i rabatem 8% na całość naprawy.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Dowody</span>:</p> <p>- umowa cesji wierzytelności z 21.10.2020 r. (k. 15),</p> <p>- faktura VAT (k. 30),</p> <p>- decyzja z 24.11.2020 r. (k. 31),</p> <p>- oferta naprawa w warsztacie współpracującym ze <span class="anon-block">(...)</span> (k. 54),</p> <p>- dokumenty w elektronicznych aktach szkody (płyta na k. 56),</p> <p>- zeznania świadka <span class="anon-block">D. J.</span> (nagranie rozprawy z 7.12.2021 r. – protokół skrócony na k. 62-62v).</p> <p>Niezbędny i celowy koszt naprawy samochodu <span class="anon-block">S. (...)</span> w celu przywrócenia do stanu poprzedniego z wykorzystaniem nowych, oryginalnych części zamiennych oferowanych przez producenta pojazdu wynosił 14 273,22 zł. Była to jedyna opcja naprawy, gdyż w zakresie elementów uszkodzonych i zakwalifikowanych do wymiany alternatywne części jakości <span class="anon-block"> O</span> i <span class="anon-block"> (...)</span> nie były oferowane. Stawki roboczogodzin stosowane w warsztacie <span class="anon-block">P. P.</span> za prace mechaniczne i blacharskie (130 zł) oraz lakiernicze (130 zł) mieściły się w stawkach stosowanych przez warsztaty działające na terenie <span class="anon-block">T.</span>.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Dowody</span>:</p> <p>- pisemna opinia biegłego z dziedziny techniki samochodowej mgr. inż. <span class="anon-block">P. L.</span> (k. 85-97) i pisemna opinia uzupełniająca (k.118-121).</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Przedstawiony powyżej stan faktyczny sąd ustalił na podstawie dokumentów wymienionych w poprzedniej części uzasadnienia, jak również w oparciu o zeznania świadka <span class="anon-block">D. J.</span> oraz pisemną opinię biegłego z dziedziny techniki samochodowej mgr. inż. <span class="anon-block">P. L.</span> wraz z pisemną opinią uzupełniającą.</p> <p>Wiarygodność i moc dowodowa dokumentów, z wyjątkiem prywatnej kalkulacji dołączonej do pozwu oraz kosztorysu szkody sporządzonego przez pozwanego ubezpieczyciela w postępowaniu likwidacyjnym, nie były kwestionowane przez strony, w związku z czym stanowiły niebudzącą wątpliwości podstawę ustaleń faktycznych. Sąd odmówił mocy dowodowej wspomnianym prywatnej opinii przedłożonej przez powoda (k. 16-29) oraz kosztorysowi szkody sporządzonemu przez pozwanego (k. 49-53), a to wobec dopuszczenia przez sąd na okoliczności wymagające wiadomości specjalnych dowodu z opinii biegłego sądowego.</p> <p>Zeznania poszkodowanej <span class="anon-block">D. J.</span>, jako spójne i znajdujące potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym, zasługiwały na walor wiarygodności.</p> <p>Sąd w pełni podzielił treść i wnioski opinii biegłego sądowego, albowiem były one jasne, rzetelne i przekonujące, a nadto - po pisemnym uzupełnieniu opinii - nie były podważane przez którąkolwiek ze stron.</p> <p>Ustalone przez sąd okoliczności faktyczne można było uznać za bezsporne między stronami, a pozwany nie kwestionował swojej odpowiedzialności za skutki zdarzenia drogowego z 13 października 2020 roku. Spór natomiast dotyczył wysokości poniesionej szkody związanej z naprawą pojazdu <span class="anon-block">S. (...)</span>, a konkretnie podnoszonego przez stronę pozwaną zarzutu zawyżenia wysokości szkody przez niewykonanie przez poszkodowaną naprawy z zastosowaniem rabatów oferowanych przez pozwanego w warsztacie naprawczym z nim współpracującym.</p> <p>Na podstawie opinii biegłego z dziedziny techniki samochodowej sąd przyjął, że koszty naprawy samochodu <span class="anon-block">S. (...)</span> po szkodzie niezbędne do przywrócenia stanu poprzedniego wynosiły 14 273,22 zł. Wobec faktu, że w zakresie elementów uszkodzonych i zakwalifikowanych do wymiany alternatywne części jakości <span class="anon-block"> O</span> i <span class="anon-block"> (...)</span> nie były oferowane, była to jedyna opcja naprawy.</p> <p>W ocenie sądu koszty naprawy nie powinny być pomniejszane o rabaty na naprawę czy na stawki roboczogodzin, jakie poszkodowana mogła otrzymać, gdyby skorzystała z oferty naprawy pojazdu w warsztacie współpracującym z pozwanym. Według sądu rozpoznającego niniejszą sprawę, poszkodowana nie miała obowiązku skorzystania z oferty warsztatu współpracującego z ubezpieczycielem po cenie wynikającej z kalkulacji szkody ubezpieczyciela. Poszkodowany może bowiem być zainteresowany wykonaniem naprawy u innego mechanika, np. takiego, u którego wcześniej naprawiał samochód czy do którego ma zaufanie. Ponadto dość powszechne są negatywne opinie na temat jakości napraw wykonywanych przez warsztaty współpracujące z ubezpieczycielami. W konsekwencji przyjąć należało, że pozwany zaniżył koszty naprawy samochodu o 2118,43 zł.</p> <p>Powód swoje roszczenie wywodził z tytułu nabycia wierzytelności wobec pozwanego na podstawie umowy cesji. W myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 509;art. 509 § 1)">art. 509 § 1 k.c.</a>, wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 509;art. 509 § 2)">art. 509 § 2 k.c.</a>).</p> <p>W myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 822;art. 822 § 1)">art. 822 § 1 k.c.</a>, przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej ubezpieczyciel zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, wobec których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo ubezpieczony. Z ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych przysługuje odszkodowanie, jeżeli posiadacz lub kierujący pojazdem mechanicznym są obowiązani do odszkodowania za wyrządzoną w związku z ruchem tego pojazdu szkodę, będącą następstwem śmierci, uszkodzenia ciała, rozstroju zdrowia bądź też utraty, zniszczenia lub uszkodzenia mienia (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20031241152" title="Ustawa z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych - Dz. U. z 2003 r. Nr 124, poz. 1152 (art. 34;art. 34 ust. 1)">art. 34 ust. 1 ustawy z 22 maja 2003 roku o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych</a> /tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 2277 ze zm./).</p> <p>Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanych powyżej przepisów, sąd w punkcie I. sentencji wyroku w całości uwzględnił powództwo, albowiem dochodzona pozwem kwota mieściła się w różnicy między uzasadnionymi kosztami naprawy a świadczeniem przyznanym przez ubezpieczyciela.</p> <p>O odsetkach ustawowych za opóźnienie orzeczono w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 1;art. 481 § 2)">art. 481 § 1 i 2 k.c.</a> Poszkodowana zgłosiła ubezpieczycielowi szkodę 13 października 2020 roku, a więc roszczenie stało się wymagalne 13 listopada 2020 roku, zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20031241152" title="Ustawa z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych - Dz. U. z 2003 r. Nr 124, poz. 1152 (art. 14;art. 14 ust. 1)">art. 14 ust. 1 ustawy z 22 maja 2003 roku o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych</a>.</p> <p>O kosztach procesu w punkcie II. wyroku sąd orzekł na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 99)">art. 99 k.p.c.</a> Powód wygrał niniejszą sprawę w całości, w związku z czym należał się mu zwrot wszystkich poniesionych kosztów procesu, na które składały się opłata od pozwu w wysokości 200 zł, wynagrodzenie pełnomocnika będącego radcą prawnym w wysokości 900 zł (§ 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych /tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 265 ze zm./), opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł oraz zaliczka na biegłego w wysokości 1000 zł. Sąd nie uznał za zasadne przyznanie powodowi kosztów zastępstwa procesowego w wysokości potrójnej stawki. Żądanie to pozostawało w sprzeczności z § 15 ust. 3 ww. rozporządzenia, zgodnie z którym wynagrodzenie pełnomocnika nie może przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Ponadto w obecnej praktyce sądowej sprawy o odszkodowania z tytułu szkód komunikacyjnych są powszechne i nie wymagają tak dużego nakładu pracy pełnomocników. Rozprawa odbywa się na jednym, maksymalnie dwóch terminach. Postępowanie dowodowe nie jest obszerne. W konsekwencji zakres czynności pełnomocników nie odbiega od innych spraw na tyle, żeby uzasadnione było przyznawanie kosztów zastępstwa procesowego w wysokości wielokrotności stawki minimalnej.</p> <p>W punkcie III. sentencji wyroku, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051671398" title="Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych - Dz. U. z 2005 r. Nr 167, poz. 1398 (art. 113)">art. 113 ustawy z 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych</a> (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 1125), sąd orzekł o nakazaniu ściągnięcia od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Grudziądzu wydatków poniesionych tymczasowo przez Skarb Państwa. Wydatki związane z postępowaniem, tymczasowo poniesione przez Skarb Państwa, wynosiły 410 zł i składały się ze zwrotu wydatków świadka (150 zł - k. 65) oraz z części wynagrodzenia biegłego niepokrytej z zaliczki uiszczonej przez powoda (900 zł /k. 99/ + 360 zł /k. 122/ – 1000 zł zaliczki = 410 zł). Pozwany powinien ponieść te wydatki jako przegrywający sprawę w całości.</p> </div>