II SAB/Gd 12/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Przybielski Sędziowie: Sędzia WSA Mariola Jaroszewska Sędzia NSA Barbara Skrzycka-Pilch (spr.) Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Agnieszka Dobroń po rozpoznaniu w dniu 11 października 2007 r. na rozprawie sprawy ze skargi S. Sz. i P. Sz. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy 1. zobowiązuje Samorządowe Kolegium Odwoławcze do rozpatrzenia w terminie 30 dni od dnia uprawomocnienia się wyroku odwołania H. i O. Sz. od decyzji Burmistrza Miasta z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy, 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżących S. i P. Sz. solidarnie 100 (sto) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE S. i P. S. dnia 19 marca 2007r. wnieśli skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie nr [...]. W uzasadnieniu skargi wskazali, iż do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w dniu 18 stycznia 2007r. wpłynęło odwołanie H. i O. S. od decyzji Burmistrza Miasta z dnia [...] r. nr [...] o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie garażu na działce stanowiącej ich własność, jednakże Samorządowe Kolegium Odwoławcze do dnia wniesienia skargi nie załatwiło jej przez wydanie decyzji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej uwzględnienie. W uzasadnieniu Kolegium wskazało, iż odwołanie od decyzji, wpłynęło do Kolegium wraz z aktami sprawy w dniu 18 stycznia 2007r. Kolegium wskazało, że przewidywany termin rozpoznania w/w sprawy to lipiec 2007 roku, w związku z czym wniosło o wskazanie terminu zbliżonego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) stanowi, iż sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów - między innymi w sprawach podlegających rozstrzygnięciu w drodze decyzji administracyjnej. W myśl przepisu art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 roku, nr 98, poz. 1071 ze zm.) załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. W sytuacji gdy organ administracji zobowiązany do załatwienia sprawy nie wydaje decyzji w ww. terminach, przy czym zwłoka w rozpatrzeniu sprawy jest nieuzasadniona, zachodzi prawna bezczynność organu. Organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. W rozumieniu art. 104 § 1 kpa "załatwienie sprawy" oznacza wydanie przez organ decyzji, chyba że przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego stanowią inaczej. W przypadku bezczynności organu Kodeks postępowania administracyjnego przewiduje możliwość podjęcia określonych działań dyscyplinujących organ do załatwienia sprawy. Zgodnie z art. 37 § 1 kpa na niezałatwienie sprawy w terminie określonym przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego strona może wnieść zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia nad organem pozostającym w bezczynności. Wniesienie skargi na bezczynność organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego dopuszczalne jest po wyczerpaniu trybu przewidzianego w art. 37 kpa. Z art. 52 § 1 i 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika bowiem, iż skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W niniejszej sprawie strona skarżąca nie miała obowiązku wyczerpania trybu przewidzianego w art. 37 kpa. Skoro zażalenie, o którym mowa w art. 37 kpa wnosi się do organu wyższego stopnia nad organem pozostającym w bezczynności, to w sytuacji, gdy skarga dotyczy bezczynności organu wyższego stopnia (np. samorządowego kolegium odwoławczego), to tryb przewidziany w art. 37 kpa nie ma zastosowania. Nad samorządowym kolegium odwoławczym nie ma bowiem w postępowaniu administracyjnym organów wyższego stopnia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lipca 2006r., sygn. akt I OSK 480/06, Lex nr 188512) W rozpoznawanej skardze skarżący domagali się rozpatrzenia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze odwołania H. i O. S. od decyzji Burmistrza Miasta z dnia [...] r. nr [...] ustalającej dla skarżącego P. S. warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie garażu na terenie działki nr [...] we wsi [...], gmina [...]. Z akt administracyjnych wynikało, iż organ pierwszej instancji przesłał w dniu 18 stycznia 2007r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego akta sprawy dotyczącej odwołania H. i O. S. Bezspornym pozostaje, iż po tej dacie żadne rozstrzygnięcie w sprawie o numerze [...] nie zostało przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydane. Organ nie podjął też żadnych innych czynności, które uzasadniałyby przedłużenie postępowania w tej sprawie. Nie zawiadomił także stron postępowania, w tym skarżących, o przyczynach niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa i nie wskazał nowego terminu załatwienia sprawy (por. art. 36 § 1 kpa). Bezczynność organu odwoławczego od wydania w niniejszej sprawie decyzji administracyjnej bądź podjęcia innych czynności do których jest zobowiązany w celu rozpatrzenia odwołania, powoduje niezałatwienie sprawy z wszelkimi tego konsekwencjami negatywnymi dla strony odwołującej się. Ponadto wniesienie odwołania w terminie wstrzymuje wykonanie decyzji organu pierwszej instancji (por. art. 130 § 2 kpa), w związku z czym strona skarżąca nie może kontynuować procesu inwestycyjnego, albowiem decyzja Burmistrza Miasta z dnia [...] r. nr [...] o warunkach zabudowy nie może podlegać wykonaniu. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd uznał skargę za zasadną i na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku. Odnośnie kosztów postępowania Sąd, na podstawie art. 200 w zw. z art. 202 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w punkcie drugim sentencji wyroku.