II SA/Ke 243/17

SENTENCJA II SA/Ke 243/17 POSTANOWIENIE Dnia 17 listopada 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza po rozpatrzeniu w dniu 17 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. B. na decyzję Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości postanawia: odrzucić zażalenie wniesione przez G. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z 7 września 2017 r. UZASADNIENIE II SA/Ke 243/17 UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach postanowieniem z 7 września 2017 r. odrzucił zażalenie S. B. na postanowienie z 22 czerwca 2017 r. o odrzuceniu skargi, z powodu nie uzupełnienia braków formalnych tego zażalenia. Zażalenie na postanowienie z 7 września 2017 r. wniósł G. P. – pełnomocnik skarżącego do doręczeń w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017, poz. 1369 ze zm.), dalej p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Przepis ten z mocy art. 197 § 2 p.p.s.a. znajduje odpowiednie zastosowanie do postępowania toczącego się na skutek zażalenia. Zgodnie z art. 173 § 2 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. jedną z przesłanek dopuszczalności zażalenia jest wniesienie go przez stronę. W razie stwierdzenia, że zażalenie wniesione zostało przez podmiot, który w ogóle nie może być stroną w rozumieniu art. 32 i art. 33 p.p.s.a., sąd odrzuca zażalenie jako niedopuszczalne. W niniejszej sprawie stronami postępowania są: skarżący S. B., organ – Wojewoda oraz uczestnik Polska Spółka Gazownictwa Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie. Natomiast G. P. jest w niniejszej sprawie pełnomocnikiem skarżącego do doręczeń, nie przysługuje mu zatem przymiot strony w tym postępowaniu sądowym. Należy zaznaczyć, że G. P. w piśmie z 10 lipca 2017 r. (k.29), został poinformowany, że zgodnie z art. 33 § 1 p.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Z akt administracyjnych nie wynika, aby G. P. mógł zostać uznany za pełnomocnika skarżącego i dlatego nie może go reprezentować w postępowaniu przed sądem administracyjnym jako pełnomocnik procesowy. W tej sytuacji należy stwierdzić, że G. P., nie jest stroną postępowania sądowego, ani też nie był uprawniony do złożenia zażalenia w imieniu skarżącego S. B., co skutkuje brakiem legitymacji do wniesienia zażalenia. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.