I C 3/25

<p>Sygn. akt I C 3/25</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 30 kwietnia 2025 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Piszu I Wydział Cywilny w składzie:</p> <p>Przewodniczący: sędzia Anna Lisowska</p> <p>Protokolant: starszy sekretarz sądowy Judyta Masłowska</p> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 kwietnia 2025 roku</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block"> Banku (...) Spółki Akcyjnej</span> z siedzibą w <span class="anon-block">G.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">A. B.</span>, <span class="anon-block">I. B.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>o r z e k a:</p> <p>- powództwo oddala.</p> <p>sędzia Anna Lisowska</p> <p>Sygn. akt I C 3/25</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>W dniu 28 grudnia 2025 roku <span class="anon-block"> Bank (...) Spółka Akcyjna</span> z siedzibą w <span class="anon-block">G.</span> wytoczyła powództwo przeciwko <span class="anon-block">I. B.</span> i <span class="anon-block">A. B.</span> o zapłatę solidarnie kwoty 48 309,22 złotych z odsetkami ustawowymi za opóźnienie naliczanymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. Nadto powód wniósł o zasądzenie na jego rzecz od pozwanych kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.</p> <p>W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, że niniejszym pozwem domaga się zwrotu wyłącznie nominalnej wysokości kredytu udostępnionego pozwanym. Podniósł, że w dniu 24 lutego 2006 roku między stronami zawarta została umowa kredytu konsolidacyjnego nr <span class="anon-block"> (...)- (...)</span>. Na podstawie tejże umowy powód (dalej: bank) udzielił pozwanym kredytu w wysokości 20 580 CHF. Kredyt został pozwanym udostępniony i przez nich wykorzystany. Wypłacona pozwanym kwota kredytu w PLN wyniosła 48 309,22 złotych. W piśmie skierowanym do powoda na drodze pozasądowej w 2021 roku, pozwani podnieśli, że ww. umowa kredytu zawiera niedozwolone postanowienia umowne w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 385(1))">art. 385^{<!-- -->1} k.c.</a> (dotyczące denominacji kredytu, sposobu ustalania przez bank kursu waluty obcej i stosowania spreadu walutowego) i zakwestionowali związanie tymi postanowieniami. Bank w odpowiedzi wskazał, iż w jego ocenie umowa kredytu nie zawiera klauzul abuzywnych i jest ważna. W tym momencie między stronami powstał więc spór dotyczący ważności przedmiotowej umowy. Jednak do dnia dzisiejszego pozwani nie pozwali Banku ani o stwierdzenie nieważności umowy kredytu, ani o zwrot spłaconych rat kredytu. W związku z potrzebą ochrony przed przedawnieniem roszczenia Banku o zwrot kapitału wypłaconego pozwanym na podstawie umowy, Bank był zmuszony do wytoczenia niniejszego powództwa, z uwagi na aktualnie obowiązujące uwarunkowania prawne, w tym orzecznictwo sądów powszechnych, a przede wszystkim treść uchwały pełnego składu Izby Cywilnej Sądu Najwyższego z dnia 25 kwietnia 2024 roku w sprawie III CZP 25/22.</p> <p>Pozwani <span class="anon-block">I. B.</span> i <span class="anon-block">A. B.</span> w odpowiedzi na pozew podnieśli zarzut spełnienia świadczenia. Podali, że po otrzymaniu odpowiedzi banku na ich pismo, w 2021 roku dokonali całkowitej spłaty zaciągniętego kredytu, co potwierdza treść pisma datowanego na dzień 1 września 2021 roku otrzymanego przez nich z Banku, a zawierającego zgodę na wykreślenie hipoteki wskutek całkowitej spłaty zadłużenia.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy ustalił, co następuje:</strong> </p> <p>W dniu 24 lutego 2006 roku pomiędzy <span class="anon-block"> Bankiem (...) Spółką Akcyjną</span> z siedzibą w <span class="anon-block">K.</span> (dalej: Bank), a <span class="anon-block">I. B.</span> i <span class="anon-block">A. B.</span> została zawarta umowa kredytu konsolidacyjnego nr <span class="anon-block"> (...)- (...)</span> (kredyt nr <span class="anon-block"> (...)</span>), na mocy której Bank udzielił kredytobiorcom na ich wniosek kredytu w wysokości 20 580 CHF, a kredytobiorcy zobowiązali się do jego wykorzystania i zwrotu wraz z odsetkami zgodnie z warunkami umowy.</p> <p>Wypłacona kredytobiorcom w dniu 24 lutego 2006 roku kwota kredytu w PLN wyniosła 48 309,22 złotych.</p> <p> <em> <!-- -->(okoliczności bezsporne, dowód: umowa kredytu konsolidacyjnego k. 27-32; zestawienie operacji na rachunku bankowym k. 34)</em> </p> <p>W piśmie skierowanym do Banku w 2021 roku na drodze pozasądowej, <span class="anon-block">I. B.</span> i <span class="anon-block">A. B.</span> podnieśli, że ww. umowa kredytu zawiera niedozwolone postanowienia umowne w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 385(1))">art. 385^{<!-- -->1} k.c.</a> i zakwestionowali związanie tymi postanowieniami.</p> <p>Bank w odpowiedzi wskazał, iż w jego ocenie umowa kredytu nie zawiera klauzul abuzywnych i jest ważna.</p> <p> <em> <!-- -->(okoliczności bezsporne, dowód: pismo Banku z 19.01.2021 r. k. 40-45)</em> </p> <p>Wobec stanowiska Banku, <span class="anon-block">I. B.</span> i <span class="anon-block">A. B.</span> dokonali w 2021 roku całkowitej spłaty kredytu nr <span class="anon-block"> (...)</span>, czego skutkiem była pisemna zgoda Banku na wykreślenie hipoteki.</p> <p> <em> <!-- -->(dowód: pismo Banku z 01.09.2021 r. k. 67)</em> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na stronach (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 k.p.c.</a>), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 227)">art. 227 k.p.c.</a>) spoczywa na stronie, która z faktów tych wywodzi skutki prawne (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a>).</p> <p>Dobór dowodów należy do strony, to ona powinna wskazywać wyłącznie takie, które są dopuszczalne i wiarygodne. Rzeczą Sądu nie jest zarządzenie dochodzeń w celu uzupełnienia lub wyjaśnienia twierdzeń stron i wykrycia środków dowodowych pozwalających na ich udowodnienie ani też sąd nie jest zobowiązany do przeprowadzenia z urzędu dowodów zmierzających do wyjaśnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia spraw.</p> <p>Przepis prawa materialnego – <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> określa na czyje ryzyko idzie nieudowodnienie określonego faktu. Z kolei <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 k.p.c.</a> stanowi procesowe narzędzie za pomocą, którego strony mogą osiągnąć skutek w postaci udowodnienia dla nich korzystnych faktów istotnych z punktu widzenia dochodzonego roszczenia w znaczeniu materialnoprawnym. Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> zawiera normę decyzyjną, pozwalającą ocenić wyniki przeprowadzonego postępowania dowodowego.</p> <p>Obowiązkiem powodów było przytoczenie okoliczności faktycznych, z których wywodzą roszczenie (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 187;art. 187 § 1;art. 187 § 1 pkt. 2)">art. 187 § 1 pkt 2 k.p.c.</a>) i wskazanie na dowody, których przeprowadzenie potwierdzi zasadność jego twierdzeń o faktach (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 k.p.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a>), czemu nie sprostali.</p> <p>Faktem jest, że strony łączyła zawarta w dniu 24 lutego 2006 roku umowa kredytu konsolidacyjnego nr <span class="anon-block"> (...)- (...)</span> (kredyt nr <span class="anon-block"> (...)</span>), na mocy której powodowy Bank udzielił pozwanym kredytu w wysokości 20 580 CHF, a pozwani zobowiązali się do jego wykorzystania i zwrotu wraz z odsetkami zgodnie z warunkami umowy. Faktem również jest, że wypłacona pozwanym kwota kredytu w PLN wyniosła 48 309,22 złotych. Poza sporem pozostawała również okoliczność, iż w 2021 roku pozwani wystąpili do powodowego Banku z pismem, w którym zakwestionowali związanie niedozwolonymi postanowieniami umownymi.</p> <p>W odpowiedzi na pozew pozwani podnieśli jednak zarzut spełnienia świadczenia w całości, na dowód czego przedłożyli pismo, jakie otrzymali od powodowego banku, datowane na dzień 1 września 2021 roku, z którego wprost wynika, że umowa kredytu nr <span class="anon-block"> (...)</span> uległa rozwiązaniu na skutek całkowitej spłaty wynikającego z niej zadłużenia, skutkiem czego jest udzielenie przez powodowy Bank zgody pozwanym na wykreślenie hipoteki.</p> <p>Powód nie ustosunkował się do powyższych twierdzeń i dowodów, nie przedłożył żadnych dowodów przeciwnych.</p> <p>W konsekwencji Sąd przyjął, iż pozwani sprostali ciężarowi dowodu, przedstawili okoliczności i wykazali wystąpienie po ich stronie zarzutu hamującego roszczenie powoda, a dotyczącego wygaśnięcia zobowiązania w związku z całkowitą spłatą przez nich zadłużenia.</p> <p>Zasadniczą przyczyną wygaśnięcia zobowiązania jest spełnienie świadczenia przez dłużnika zgodnie z treścią zobowiązania. Wykonanie zobowiązania powoduje ten skutek, że zobowiązanie wygasa, a dłużnik staje się wolny od obowiązków, które miał wobec wierzyciela.</p> <p>Mając powyższe na uwadze, uznając, iż zobowiązanie pozwanych wygasło, Sąd powództwo oddalił.</p> <p>sędzia Anna Lisowska</p> </div>