II SAB/Bk 146/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński, Sędziowie sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.),, asesor sądowy WSA Elżbieta Lemańska, , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 października 2020 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Z. M. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Burmistrza N. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy oddala skargę UZASADNIENIE Zenon S. M. złożył w dniu [...] września 2020r. dwie odrębne skargi, jedną na bezczynność Burmistrza Miasta N. (sygn. II SAB/Bk 146/20), drugą na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Burmistrza Miasta N. (sygn. II SAB/Bk 147/20) w sprawie z wniosku skarżącego z [...] maja 2019r. o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji w postaci budowy dwóch budynków inwentarskich na 900 sztuk tuczników każdy w technologii rusztowo-bezścielonej z kanałami podrusztowymi o pojemności łącznej około 1800 m3, z fundamentami pod 2 silosy o pojemności 29,55m3 na paszę wraz z niezbędną infrastrukturą(przyłącze energetyczne, przyłącze wodociągowe, zjazd na działkę, zbiornik na ścieki komunalne o pojemności 9 m3) na działce o numerze [...] we wsi S., gmina N.. Skargi zarządzeniem przewodniczącego wydziału z 14 października 2020r. zostały połączone w celu jednoczesnego rozpoznania i rozstrzygnięcia, w związku z czym zakreślony został w Repertorium SAB numer porządkowy sprawy II SAB/Bk 147/20 i obie skargi (na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania) objęte zostały jednym postępowaniem sądowym prowadzonym pod sygnaturą akt sprawy wcześniej zarejestrowanej tj. pod sygnaturą II SAB/Bk 146/20. Obie bowiem formy opieszałości organu (zarzucanej przez stronę skarżącą) w jednej sprawie administracyjnej, inicjują jedną sprawę sądowoadministracyjną, w której sąd ma obowiązek rozpoznać i rozstrzygnąć spór o legalność braku wydania aktu lub niezałatwienia sprawy. Znajduje to umocowanie w zasadzie prawnej, że przedmiotem zaskarżenia może być tylko jedna decyzja lub inny akt, którego legalność badana jest przez sąd administracyjny. Z kolei przedmiotem postępowania w sprawie ze skargi na bezczynność (niezałatwienie sprawy w terminie) oraz przewlekłość (przewlekle prowadzenie postępowania) jest zasadniczo ustalenie, czy zachodzi potrzeba zobowiązania organu do wydania w określonym terminie aktu lub podjęcia określonej czynności. W obu przypadkach sąd administracyjny dysponuje tymi samymi środkami prawnymi, a ich zastosowanie jest obowiązkowe w razie stwierdzenia jakiejkolwiek postaci niesprawnego funkcjonowania organu, niezależnie od podniesionych w skardze zarzutów i wniosków oraz podstawy prawnej (vide: wyroki NSA: z 5 czerwca 2012 sygn. II OSK 709/12, z 24 lutego 2015r. sygn. II OSK 2225/14 i 21 września 2018r. sygn. I OSK 16/17). Zarzucając Burmistrzowi Miasta N. bezczynność w sprawie, skarżący stwierdził, że organ bezpodstawnie pozostawił bez rozpoznania jego wniosek o ustalenie warunków zabudowy, błędnie uznając, że skarżący nie uzupełnił w sposób właściwy braków wniosku, przy czym uczynił to mimo, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. uwzględniło ponaglenie strony na bezczynność organu, wyznaczając organowi I instancji termin do załatwienia sprawy. Skarżący stwierdził, że Burmistrz Miasta N. niezasadnie przyjął, że skarżący nie uzupełnił braku wniosku o charakterystykę zabudowy i zagospodarowania terenu. Zarzucając bezczynność skarżący wniósł o zobowiązanie organu do wydania w terminie 14 dni decyzji o ustaleniu warunków zabudowy, zobowiązanie organu do dyscyplinarnego ukarania pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego Zarzucając Burmistrzowi Miasta N. przewlekłe prowadzenie postępowania, skarżący stwierdził, że działanie organu jest wyrazem lekceważenia prawa i instytucji Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Przewlekłość postępowania miała charakter ciągły i naruszający wynikające z procedury administracyjnej terminy załatwienia sprawy. Zarzucając przewlekłość organowi, skarżący wniósł o stwierdzenie, że przewlekłość miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, o wymierzenie organowi grzywny w kwocie 10000 złotych oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego. W odpowiedzi na zarzuty skargi na bezczynność, Burmistrz Miasta N. wniósł o jej oddalenie. Stwierdził, że skarżący nie usunął wszystkich formalnych braków wniosku, co skutkować musiało pozostawieniem wniosku bez rozpoznania, o którym to skutku prawnym skarżący był pouczony w wezwaniu do usunięcia braków wniosku. Skarżący zamiast przedłożenia charakterystyki inwestycji, obejmującej określenie planowanego sposobu zagospodarowania terenu oraz charakterystyki zabudowy i zagospodarowania terenu, w tym przeznaczenia i gabarytów projektowanych obiektów budowlanych oraz powierzchni podlegającej przekształceniu, przedstawionych w formie graficznej, przedłożył jedynie szkic ze wskazaniem planowanych budynków bez określenia ich gabarytów i bez określenia powierzchni podlegającej przekształceniu. Powyższego braku nie sanowały dodatkowe dokumenty przesłane przez skarżącego przy piśmie z [...] kwietnia 2020r. w postaci kopii mapy zasadniczej przyjętej do zasobu geodezyjno-kartograficznego oraz fragmentu mapy z częścią terenu objętego wnioskiem i niektórymi elementami zagospodarowania terenu, pomijającymi graficzną formę określenia powierzchni podlegającej przekształceniu. Burmistrz podkreślił, że przez charakterystykę planowanego sposobu zagospodarowania terenu oraz zabudowy i zagospodarowania terenu, w tym przeznaczenia i gabarytów projektowanych obiektów budowlanych, o czym mowa w art. 52 ust. 2 pkt 2b ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, nie można rozumieć jedynie budynków, gdyż pojęcie obiektu budowlanego jest szersze. W odniesieniu do inwestycji objętej decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach, w której określono przedmiotowy zakres przedsięwzięcia, we wniosku o ustalenie warunków zabudowy należy przewidzieć zagospodarowanie terenu uwzględniające wszystkie obiekty budowlane wskazane jako niezbędne do bezpiecznego funkcjonowania przedsięwzięcia pod kątem ochrony środowiska. Burmistrz nadmienił, że SKO w Ł. rozpatrując ponaglenie stwierdziło zasadność wezwania skarżącego do usunięcia braków wniosku. Odpowiadając na zarzuty skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania Burmistrz Miasta N. również wniósł o jej oddalenie, przedstawiając w punktach chronologię zdarzeń oraz działań organu podejmowanych w sprawie z wyliczeniem czasokresu trwania poszczególnych etapów postępowania. W podsumowaniu organ stwierdził, że ze wskazanych w skardze "blisko 15 miesięcy" trwania postępowania, jedynie 45 dni przypadało na działania organu podlegające wliczeniu do różnych terminów wyznaczonych organowi przez przepisy proceduralne. Nie doszło do przekroczenia terminów określonych w art. 35 K.p.a., do których nie włącza się okresów doręczeń korespondencji czy innych okresów, na które organ nie miał wpływu (okresów postępowań przed SKO, czy przed WSA w Białymstoku oraz okresów działań samego skarżącego). Działań organu nie wydłużyła też pandemia COVID-19. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje; Na wstępie sąd stwierdza, że na podstawie art. 119 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sprawa niniejsza została rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym. Powołany bowiem przepis umożliwia sądowi rozpoznawanie w trybie uproszczonym skarg na bezczynność organu lub na przewlekłe postępowanie organu. Sąd zauważa także, że skargę na bezczynność organu i przewlekłe prowadzenie postępowania rozpatrywał w sytuacji załatwienia sprawy przez organ pozostawieniem bez rozpoznania wniosku skarżącego o ustalenie warunków zabudowy, co nastąpiło pismem z dnia 25 lutego 2020r. z uwagi na nieusunięcie braków formalnych wniosku tj. z powołaniem w podstawie prawnej pozostawienia wniosku bez rozpoznania art. 64 § 2 K.p.a. W doktrynie i orzecznictwie sądowym prezentowane jest stanowisko, że pozostawienie wniosku bez rozpoznania na podstawie art. 64 § 2 K.p.a. nie przybiera prawnej formy decyzji administracyjnej, ani postanowienia a jest czynnością materialno- techniczną (vide: B. Adamiak, Komentarz do art. 64, uwaga 4,(w) B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, warszawa 2003; A. Wróbel, Komentarz do art. 64, uwaga 4 w) M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Zakamycze 2005; wyrok NSA z 23 stycznia 1996r. sygn. II SA 1473/94 – ONSA 1997, nr 3, poz. 114, uchwała SN z 8 czerwca 2000r., III ZP 11/00 – OSNAPIUS z 2000r., nr 19, poz. 702, wyrok NSA z 4 stycznia 2000r., I SAB 133/99 oraz Bąkowski Tomasz, Komentarz do art. 52 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (w) Bąkowski Tomasz, ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Komentarz, Zakamycze, 2004). Pismo informujące o pozostawieniu sprawy bez rozpoznania nie podlega zaskarżeniu, ponieważ nie należy do kategorii spraw wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-7 P.p.s.a. Kontrola takiej czynności następuje w ramach skargi na bezczynność organu. Przyjmuje się bowiem, że nieuzasadnione pozostawienie podania (wniosku) bez rozpoznania jest nierozpoznaniem sprawy w terminie. Stronie, która zarzuca organowi administracji naruszenie prawa polegające na bezczynności organu wobec zaniechania wszczęcia jurysdykcyjnego postępowania na podstawie złożonego przez nią wniosku, przysługuje – na ogólnych zasadach – skarga do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a (tj. bezczynność i/lub przewlekłość postępowania – vide: uchwała 7 sędziów NSA z 3 września 2013r. sygn. I OPS 2/13). Z akt administracyjnych sprawy wynika, że pozostawienie bez rozpoznania wniosku skarżącego nastąpiło w następujących okolicznościach. Z. M. wystąpił wnioskiem z [...] maja 2019r. do Burmistrza Miasta N. o decyzyjne ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji w postaci budowy dwóch budynków inwentarskich na 900 sztuk tuczników każdy w technologii rusztowo-bezścielonej z kanałami podrusztowymi o pojemności łącznej około 1800 m3, z fundamentami pod 2 silosy o pojemności 29,55m3 na paszę wraz z niezbędną infrastrukturą (przyłącze energetyczne, przyłącze wodociągowe, zjazd na działkę, zbiornik na ścieki komunalne o pojemności 9 m3) na działce o numerze [...] we wsi S[...], gmina N.. Pismem z [...] maja 2019r. zawiadomiono o wszczęciu postępowania jego strony a pismem z [...] maja 2019r. organ zwrócił się do wnioskodawcy o wyjaśnienie ujawnionych wątpliwości i rozbieżności. W dniach [...] maja 2019r. do organu wpłynęły pisma czterech osób zawierające żądanie uznania ich za strony postępowania, do których organ wystosował w dniu 5 czerwca 2019r. pisma informujące o braku podstaw do uznania ich za strony postępowania. Pismem z 6 czerwca 2019r. skarżący ustosunkował się do wątpliwości zgłoszonych przez organ, po czym organ po dokonaniu analizy warunków i zasad zagospodarowania terenu, decyzją z dnia [...] czerwca 2019r. odmówił ustalenia warunków zabudowy. Wnioskodawca złożył odwołanie od tej decyzji i Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. decyzją z dnia [...] sierpnia 2019r. uchyliło decyzję organu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia zalecając powtórzenie postępowania łącznie z żądaniem uzupełnienia wniosku. Decyzja kasacyjna Kolegium była przedmiotem sprzeciwu wnioskodawcy wniesionego do WSA w Białymstoku, który wyrokiem z 10 października 2019r. oddalił sprzeciw. Do organu I instancji akta sprawy wróciły po uprawomocnieniu wyroku oddającego sprzeciw tj. w dniu [...] stycznia 2020r. Pismem z [...] stycznia 2020r. Burmistrz N. – realizując wytyczne SKO - wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych wniosku z [...] maja 2019r. poprzez: 1) prawidłowe określenie granic terenu objętego wnioskiem, przedstawionych na kopii wykonanej w skali 1:1000 mapy zasadniczej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, obejmującej teren, którego wniosek dotyczy i obszar, na który inwestycja będzie oddziaływać; 2) przedłożenie charakterystyki inwestycji, obejmującej określenie planowanego sposobu zagospodarowania terenu oraz charakterystyki zabudowy i zagospodarowania terenu, w tym przeznaczenia i gabarytów projektowanych obiektów budowalnych oraz powierzchni terenu podlegającej przekształceniu, przedstawionych w formie graficznej. W wezwaniu jako podstawę prawną wezwania organ wskazał art. 64 § 2 K.p.a. a wyjaśniając powody żądania przedłożenia wyżej wymienionych dokumentów, powołał się na wymogi wniosku o ustalenie warunków zabudowy, wynikające z art. 52 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Organ zakreślił wnioskodawcy termin 14 dni na usunięcie braków wniosku oraz poinformował o skutku prawnym nieusunięcia braków w postaci pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W dniu [...] lutego 2020r. wpłynęło do organu pismo opatrzone datą [...] lutego 2020r. podpisane przez innego pełnomocnika wnioskodawcy niż pierwotnie umocowany, do którego dołączony został szkic ze wskazaniem (według zamieszczonego pod szkicem opisu) lokalizacji planowanych budynków oraz kopia mapy z zaznaczeniem obszaru objętego wnioskiem oraz granicami obszaru oddziaływania inwestycji. Pismem z dnia [...] lutego 2020r. Burmistrz N. poinformował wnioskodawcę o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania w następstwie stwierdzenia, że nie usunięto wszystkich braków wniosku wymienionych w wezwaniu w świetle art. art. 52 ust. 2 pkt 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Postanowieniem z dnia [...] marca 2020r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. uwzględniło ponaglenie wnioskodawcy zarzucającego Burmistrzowi N. bezczynność, uznając, że tej bezczynności organ I instancji się dopuścił ale nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa i wyznaczając Burmistrzowi termin do [...] czerwca 2020r. do załatwienia sprawy oraz zarządzając wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych bezczynności oraz zobowiązując do podjęcia środków zapobiegających bezczynności w przyszłości. W piśmie z dnia [...] kwietnia 2020r. skierowanym do pełnomocnika wnioskodawcy Burmistrz N. uzupełnił informację o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania w zakresie wyjaśnienia przyczyn niemożności zaakceptowania, że do usunięcia braków doszło w sposób wymagany przepisami prawa. Burmistrz nadmienił przy tym, że norma prawa rekonstruowana w oparciu o przepis art. 64 § 2 K.p.a. ma charakter przedawniający i bezwzględnie obowiązujący. Do akt sprawy organ I instancji włączył notatkę służbową opisującą wykonane czynności wyjaśniające, objęte postanowieniem Kolegium. Przy piśmie z dnia [...] kwietnia 2020r. wnioskodawca dołączył kopię mapy zasadniczej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w skali 1:1000 oraz wkreślony na mapę sposób zagospodarowania terenu z odręcznie dopisaną legendą. Kolejne ponaglenie na bezczynność Burmistrza zostało cofnięte a wnioskodawca skierował do sądu niniejszą skargę na bezczynność i przewlekłość postępowania. Zdaniem Sądu Burmistrz N. nie pozostawał w bezczynności albowiem prawidłowo wezwał wnioskodawcę do usunięcia braków wniosku o ustalenie warunków zabudowy i prawidłowo uznał, że braków tych wnioskodawca nie usunął, co czyniło koniecznym pozostawienie wniosku bez rozpoznania i jest równoznaczne z niemożnością przypisania organowi bezczynności w sprawie. Zgodnie z art. 64 ust. 1 ustawy z 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2020, poz. 293), przepisy art. 51 ust.3, 52, 53 ust. 3-5a, 54, 55 i art. 56 ustawy, stosuje się odpowiednio do decyzji o warunkach zabudowy. W myśl art. 52 ust. 1 ustawy ustalenie warunków zabudowy następuje na wniosek inwestora. W myśl art. 52 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy, wniosek o ustalenie warunków zabudowy powinien zawierać: 1)określenie granic terenu objętego wnioskiem, przedstawionych na kopii mapy zasadniczej lub, w przypadku jej braku, na kopii mapy katastralnej, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, obejmujących teren, którego wniosek dotyczy i obszar, na który ta inwestycja będzie oddziaływać, w skali 1:500 lub 1:1000, a w stosunku do inwestycji liniowych również w skali 1:2000; 2)charakterystykę inwestycji, obejmującą: a) określenie zapotrzebowania na wodę, energię oraz sposobu odprowadzania lub oczyszczania ścieków, a także innych potrzeb w zakresie infrastruktury technicznej, a w razie potrzeby również sposobu unieszkodliwiania odpadów, b) określenie planowanego sposobu zagospodarowania terenu oraz charakterystyki zabudowy i zagospodarowania terenu, w tym przeznaczenia i gabarytów projektowanych obiektów budowlanych oraz powierzchni terenu podlegającej przekształceniu, przedstawione w formie opisowej i graficznej. Skarżący wezwaniem z dnia z [...] stycznia 2020r. został przez Burmistrza N. – realizującego wytyczne SKO - wezwany do usunięcia braków formalnych wniosku z [...] maja 2019r. poprzez: 3) prawidłowe określenie granic terenu objętego wnioskiem, przedstawionych na kopii wykonanej w skali 1:1000 mapy zasadniczej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, obejmującej teren, którego wniosek dotyczy i obszar, na który inwestycja będzie oddziaływać; 4) przedłożenie charakterystyki inwestycji, obejmującej określenie planowanego sposobu zagospodarowania terenu oraz charakterystyki zabudowy i zagospodarowania terenu, w tym przeznaczenia i gabarytów projektowanych obiektów budowalnych oraz powierzchni terenu podlegającej przekształceniu, przedstawionych w formie graficznej. W wezwaniu jako podstawę prawną wezwania organ wskazał art. 64 § 2 K.p.a. a wyjaśniając powody żądania przedłożenia wyżej wymienionych dokumentów, powołał się na wymogi wniosku o ustalenie warunków zabudowy, wynikające z art. 52 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Organ zakreślił wnioskodawcy termin 14 dni na usunięcie braków wniosku oraz poinformował o skutku prawnym nieusunięcia braków w postaci pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Sąd podziela stanowisko organu I instancji w zakresie niemożności zaakceptowania przedłożonych przez wnioskodawcę dokumentów – w odpowiedzi na wezwanie z [...] stycznia 2020r. - jako prawidłowego wypełnienia wezwania a w konsekwencji niemożności poddania niekompletnego wniosku o ustalenie warunków zabudowy merytorycznej ocenie. Skarżący bowiem zamiast wskazanego w wezwaniu prawidłowego określenia granic terenu objętego wnioskiem, przedstawionych na kopii mapy zasadniczej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego, obejmującej teren, którego wniosek dotyczy i obszar, na który inwestycja będzie oddziaływać, w skali 1:1000, przy piśmie z [...] lutego 2020r. przedłożył kopię mapy za zakolorowanym obszarem objętym wnioskiem. Natomiast zamiast przedłożenia charakterystyki inwestycji, obejmującej określenie planowanego sposobu zagospodarowania terenu oraz charakterystyki zabudowy i zagospodarowania terenu, w tym przeznaczenia i gabarytów projektowanych obiektów budowlanych oraz powierzchni podlegającej przekształceniu, przedstawionych w formie graficznej, przedłożył jedynie szkic ze wskazaniem planowanych budynków bez określenia ich gabarytów i bez określenia powierzchni podlegającej przekształceniu. Dokumenty przedłożone przez skarżącego nie stanowiły wypełnienia wezwania organu i nie usunęły braków wniosku. Wymóg z przepisu art. 52 ust. 2 pkt 2b ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, dotyczący graficznej i opisowej formy określenia sposobu zagospodarowania terenu i charakterystyki zabudowy i zagospodarowania terenu, oznacza, że wszystkie elementy planowanego zagospodarowania terenu włącznie z powierzchnią podlegającą przekształceniu mają być opisane i wrysowane na mapie. Wnioskiem o warunki zabudowy nie były objęte wyłącznie dwa budynki inwentarskie (ujęte na przedłożonym szkicu) ale także infrastruktura otaczająca, konieczna dla funkcjonowania obiektów w postaci 2 silosów o pojemności 29,55m3 na paszę, przyłączem energetycznym, przyłączem wodociągowym, zjazdem na działkę i zbiornikiem na ścieki komunalne o pojemności 9 m3. Te elementy zagospodarowania terenu pominięte zostały w charakterystyce graficznej przedsięwzięcia złożonej w ramach uzupełniania braków wniosku. Z graficznego załącznika w ogóle nie wynikała wielkość powierzchni podlegającej przekształceniu w wyniku realizacji przedsięwzięcia, która jest sumą powierzchni zabudowy oraz powierzchni terenów utwardzonych, przewidzianych we wniosku. Uregulowania prawne dotyczące treści wniosku o ustalenie warunków zabudowy, należy interpretować poprzez pryzmat charakteru prawnego decyzji o warunkach zabudowy (wynikającego z art. 55 i 56 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym) a także poprzez pryzmat przepisów wskazujących obligatoryjną treść decyzji o warunkach zabudowy (art. 54 ustawy) i przepisów określających przesłanki merytoryczne (warunki) wydania decyzji o warunkach zabudowy (art. 61 ustawy). Na interpretację art. 52 ust. 2 ustawy należy patrzeć poprzez pryzmat celu wydania decyzji, jakim jest ustalenie warunków zagospodarowania i zabudowy dla konkretnego zamierzenia inwestycyjnego (vide: stanowisko zawarte w Komentarzu do ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym pod red. Z. Niewiadomskiego, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2015). Skarżący nie przedstawił kompleksowego sposobu zagospodarowania terenu inwestycji w wymaganej przepisem ustawy formie graficznej co czyniło jego wniosek o ustalenie warunki zabudowy niekompletnym a tym samym nie pozwalało na poddanie go ocenie poprzez pryzmat merytorycznych przesłanek decyzji o warunkach zabudowy. W konsekwencji nieusunięcia braków formalnych wniosku o ustalenie warunków zabudowy, do których usunięcia skarżący został prawidłowo wezwany, pozostawienie wniosku bez rozpoznania było prawidłowe a tym samym organ nie pozostawał w bezczynności. Zdaniem Sądu Burmistrz N. nie dopuścił się także przewlekłego prowadzenia postępowania. Pojęcie "przewlekłość postępowania" obejmuje opieszałe, niesprawne i nieskuteczne działanie organu, w sytuacji, gdy sprawa mogła być załatwiona w terminie krótszym, jak również nieuzasadnione przedłużanie terminu załatwienia sprawy Przewlekłość postępowania może polegać na jego prowadzeniu w sposób nieefektywny, poprzez wykonywanie czynności w dużych odstępach czasu bądź wykonywanie czynności pozornych, ewentualnie mnożenie przez organ czynności dowodowych ponad potrzebę wynikającą z istoty sprawy (vide: wyrok NSA z 5 lipca 2012r. sygn. II OSK 1031/12). Skonfrontowanie chronologii działań organu, wynikających z akt administracyjnych sprawy z opisanym wyżej rozumieniem przewlekłości działania, wskazuje na brak podstaw do przypisania organowi przewlekłości. Trafnie Burmistrz N. w odpowiedzi na zarzut przewlekłości wskazuje, że działanie organu podlegające wliczeniu do terminów wyznaczonych przez przepisy proceduralne, zajęło organowi zaledwie 45 dni a nie blisko 15 miesięcy. I tak, jak trafnie zauważył organ: 1) pierwotne postępowanie zakończone wydaniem decyzji odmownej trwało od [...] maja 2019r. do [...] czerwca 2019r. i po odliczeniu okresów nie zaliczanych do terminu załatwienia sprawy według art. 35 § 5 K.p.a., zajęło 20 dni; 2) postępowanie dotyczące przekazania odwołania skarżącego od decyzji odmowej trwało od [...] do [...] lipca 2019r. tj. zajęło 2 dni; 3) ponowne postępowanie po decyzji kasatoryjnej SKO, trwało od [...] stycznia 2020r. do [...] lutego 2020r. tj. od zwrotu akt organowi po wyroku WSA w Białymstoku oddalającym sprzeciw wnioskodawcy od decyzji kasatoryjnej SKO do zawiadomienia o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania i po odliczeniu okresów nie zaliczanych do terminu załatwienia sprawy według art. 35 § 5 K.pa. tj. zajęło 18 dni; 4) postępowanie dotyczące przekazania ponaglenia skarżącego trwało od [...] do [...] marca 2020r. tj. 3 dni; 5) postępowanie po wyznaczeniu dodatkowego terminu przez SKO, trwało od [...] marca do [...] kwietnia 2020r. czyli 2 dni a z uwzględnieniem wyjaśnienia przyczyn przypisanej bezczynności do [...] kwietnia 2020r. – 7 dni; 6) postępowanie dotyczące przekazania kolejnego ponaglenia (wycofanego później) trwało 1 dzień – [...] lipca 2020r. Skoro Burmistrz N. nie był bezczynny w postępowaniu i nie prowadził postępowania w sposób przewlekły, skarga w całości podlegała oddaleniu (art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).