I FZ 354/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Niezgódka-Medek, , , po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. O. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 19 sierpnia 2011 r. sygn. akt I SA/Łd 1134/11 wzywające do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi W. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 31 maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia zaskarżonej decyzji określającej zobowiązanie w podatku od towarów i usług za listopad 2002 r. i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia 19 sierpnia 2011 r. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wezwał W. O., działającą za pośrednictwem doradcy podatkowego I. K., do uiszczenia wpisu sądowego od skargi wniesionej na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 31 maja 2011 r. uchylającą decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 19 grudnia 2007 r. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za listopad 2002 r., i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia, w kwocie 500 zł stosownie do § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2193, zwanego dalej rozporządzeniem Rady Ministrów). Na wymienione wyżej zarządzenie strona wniosła zażalenie, w którym zarzuciła naruszenie § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów poprzez niewłaściwe zastosowanie tego przepisu i ustalenie wpisu stałego w kwocie 500 zł, zamiast wpisu stosunkowego od wskazanej w skardze wartości przedmiotu zaskarżenia w kwocie 226.038 zł. W uzasadnieniu podniosła, że w związku z tym, iż niniejsza sprawa jest już trzeci raz rozpoznawana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, należałoby rozważyć, czy zasadnym jest wzywanie strony o ponowne uiszczenie od niej wpisu sądowego. Pełnomocnik strony uzasadniając zarzut zastosowania przez Sąd pierwszej instancji niewłaściwego przepisu w celu ustalenia wysokości wpisu od wniesionego środka zaskarżenia wskazał, że przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w L. (wydana po wyroku WSA w Łodzi z dnia 27 września 2010 r., sygn. akt I SA/Łd 687/10) uchylająca decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 19 grudnia 2007 r., określającą wysokość zobowiązania w podatku od towarów i usług za listopad 2002 r., i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia. Podniósł, że orzeczenie Sądu wydane po rozpoznaniu wniesionej skargi będzie miało bezpośredni związek z zobowiązaniem podatkowym. Stwierdził, że niniejsza skarga bezsprzecznie dotyczy bezpośrednio zobowiązania podatkowego i powinien być w związku z tym ustalony wpis stosunkowy. Mając na uwadze powyższe wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie zaskarżona została decyzja Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 31 maja 2011 r., którą uchylono decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 19 grudnia 2007 r. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za listopad 2002 r., i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia. Tak więc przedmiotem skargi do sądu administracyjnego jest tzw. decyzja kasacyjna organu odwoławczego. Stwierdzić trzeba, iż istotna dla oceny zasadności skarżonego zarządzenia jest treść aktu będącego przedmiotem skargi. Przedmiotem bowiem zaskarżenia przed sądami administracyjnymi są akty i czynności albo bezczynność organów, wymienione w art. 3 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej zwana P.p.s.a.), które mają być poddane kontroli z punktu widzenia zgodności z prawem. Zatem bardziej trafne jest określenie spraw podlegających wpisowi stosunkowemu jako spraw, w których przedmiotem zaskarżenia są akty lub czynności kreujące określoną należność pieniężną bądź stwierdzające jej istnienie. Tym samym nie wszystkie sprawy, które mogą w jakimś stopniu dotyczyć należności pieniężnych, będą podlegały wpisowi stosunkowemu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 stycznia 2009 r. sygn. akt II OZ 38/09, Lex 551909). I tak w przypadku skargi na decyzję kasacyjną należy zwrócić uwagę, że decyzja organu pierwszej instancji dotycząca należności pieniężnej została uchylona, a przedmiotem skargi jest decyzja organu odwoławczego oparta na art. 233 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm., dalej jako Ordynacja podatkowa) i na tym etapie postępowania, przy takiej decyzji, nawet nie jest możliwe określenie wysokości należności pieniężnej objętej skargą. W piśmiennictwie podkreśla się, że decyzja pozostaje w bezpośrednim związku z należnością pieniężną, jeżeli wynika z niej wprost obowiązek zapłaty określonej kwoty pieniężnej (K. Stuła-Marcela oraz P. Łukasik, Wpis stały oraz wartość przedmiotu zaskarżenia w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w sprawach podatkowych, Monitor Podatkowy 2007, nr 3, str. 22 oraz uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 października 2009 r., sygn. akt II FPS 2/09, publik. ONSAiWSA z 2010 r., Nr 1, poz. 3). Takim aktem nie jest zaskarżona decyzja uchylająca decyzję organu pierwszej instancji i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia. Zatem kontrola sądowa, zainicjowana skargą na tę decyzję, nie obejmuje poprawności, ani ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego. Ponadto decyzja taka t.j. kasacyjna, nie nakłada na stronę skarżącą żadnego zobowiązania pieniężnego, a więc przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna. Mając powyższe na uwadze zasadnie przyjął Wojewódzki Sąd Administracyjny, że wpis od skargi na taką decyzję jest wpisem stałym (zob. też postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 7 października 2010 r., sygn. akt II FSK 1322/10 i z dnia 13 czerwca 2008 r., sygn. akt II FZ 184/08). W tej sytuacji nie ma wątpliwości, że w myśl § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów wpis stały w sprawach skarg nieobjętych wpisem stosunkowym z zakresu zobowiązań podatkowych, wynosi 500,00 zł. Odnosząc się do argumentu strony skarżącej, że niniejsza sprawa jest po raz trzeci rozpoznawana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, zatem wątpliwe jest wydanie zarządzenia o ponowne uiszczenie wpisu w tej samej sprawie, należy uznać ją za oczywiście bezzasadną. Zgodnie bowiem z art. 230 § 1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały; § 2 tego przepisu stanowi, że pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. W § 1 wskazanego wyżej przepisu, wprowadzono zasadę, że wpis pobierany jest od pism, które wszczynają postępowanie zarówno przed wojewódzkim sądem administracyjnym, jak i przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W § 2 tego przepisu wymieniono te pisma, zaliczając do nich m.in. skargę. Mając na uwadze powyższe nie powinna zatem budzić wątpliwości strony zasadność wydania zaskarżonego zarządzenia. Skarga wniesiona przez skarżącą jest bowiem pismem procesowym, które wszczyna konkretne postępowanie w konkretnej sprawie. Kierując się wyżej wymienionymi względami, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a.