II SA/Lu 1147/13

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Sidor,, Sędziowie Sędzia SO del. Arkadiusz Mrowiec (sprawozdawca),, Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Protokolant Starszy asystent sędziego Anna Ostrowska, po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2014 r. na rozprawie sprawy ze skargi R. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie. UZASADNIENIE R. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] października 2013 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy H. z dnia [...] września 2013 r., nr [...], na mocy której odmówiono przyznania skarżącej prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z opieką nad niepełnosprawną siostrą I. L.. W dniu 20 listopada 2014 r. (data nadania) skarżąca złożyła pismo, w którym zwróciła się do Sądu z prośbą "o anulowanie skargi", wyjaśniając, że w wyniku zmiany przepisów prawa, na mocy decyzji Wójta Gminy H. z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...], w związku ze sprawowaniem opieki nad niepełnosprawną siostrą zostało jej przyznane świadczenie dla opiekuna. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, że pomimo, iż skarżąca w złożonym w dniu [...] listopada 2014 r. piśmie nie użyła wprost sformułowania, iż cofa skargę, Sąd nie miał wątpliwości, że jej prośbę "o anulowanie skargi" należy interpretować właśnie jako oświadczenie o jej cofnięciu. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę i sąd jest tą czynnością związany. Jednakże sąd może uznać cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W myśl zaś art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Zdaniem sądu, cofnięcie skargi w niniejszej sprawie nie jest niedopuszczalne w rozumieniu art. 60 p.p.s.a. Dlatego też – na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – postępowanie należało umorzyć. Z tego względu Sąd orzekł, jak w postanowieniu.