II OZ 896/20

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński (spr.) po rozpoznaniu w dniu 21 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. Sp. z o.o. z siedzibą w P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 3 grudnia 2019 r., sygn. akt IV SA/Po 788/19 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi R. Sp. z o.o. z siedzibą w P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2019 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE R. Sp. z o.o. z siedzibą w P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2019 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 4 września 2019 r., Spółka została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie, przedłożenie aktualnego odpisu KRS oraz nadesłanie trzech odpisów skargi. Wobec nieprawidłowego wykonania powyższego zarządzenia zarządzeniem z dnia 19 września 2019 r. ponownie wezwano Spółkę do nadesłania dokumentu określającego sposób reprezentacji Spółki, określając 7 dniowy termin na wykonanie obowiązku oraz zastrzegając rygor w postaci odrzucenia skargi. Wezwanie powyższe zostało doręczone w dniu 4 października 2019 r. Żądany dokument nie został przez Spółkę nadesłany. Postanowieniem z dnia 3 grudnia 2019 r., sygn. akt IV SA/Po 788/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, dalej jako P.p.s.a.) odrzucił skargę Spółki z uwagi na fakt nie uzupełnienia na wezwanie Przewodniczącego Wydziału w przewidzianym do tego terminie braków formalnych skargi w postaci aktualnego dokumentu określającego sposób reprezentacji Spółki (KRS). Sąd I instancji zwrócił uwagę na art. 28 § 1 i art. 29 P.p.s.a., z których wynika obowiązek wykazania przez organy osoby prawnej albo osoby uprawnione do działania w jej imieniu, przy dokonywaniu pierwszej czynności w postępowaniu sądowym, umocowania do jej dokonania. Należy zatem udowodnić, że ww. podmioty mają prawo do działania za stronę, a udowodnienie umocowania musi mieć formę dokumentu złożonego lub okazanego sądowi przy pierwszej czynności w postępowaniu. Sąd wskazał, że dokumentem takim jest co do zasady odpis z KRS. Brak takiego dokumentu z uwagi na treść art. 28 § 1 i art. 29 P.p.s.a. jest brakiem formalnym skargi. Sąd I instancji zauważył, że Spółka w odpowiedzi na zarządzenie o wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych skargi z dnia 4 września 2019 r. nadesłała kserokopię odpisu postanowienia Sądu Rejonowego Poznań - Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu o wykreśleniu dotychczasowych wspólników i wpisaniu nowego wspólnika oraz o wykreśleniu dotychczasowego prezesa zarządu i wpisaniu nowego prezesa zarządu. Sąd uznał, że dokument ten nie obrazuje w sposób wystarczający sposobu reprezentacji Spółki, bowiem nie wynika z niego ile osób wchodzi w skład zarządu Spółki oraz nie wskazuje ewentualnych pozostałych członków zarządu, co ma istotne znaczenie wobec określenia sposobu reprezentacji Spółki jako "zarząd". Wobec powyższego Sąd wezwał Spółkę ponownie zarządzeniem z dnia 19 września 2019 r. do nadesłania dokumentu określającego sposób jej reprezentacji w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono 4 października 2019 r. zatem termin do nadesłania dokumentu upływał 11 października 2019 r. Sąd wskazał, że dokument określający sposób reprezentacji Spółki nie został nadesłany w wyznaczonym terminie toteż zaistniała przesłanka z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. do jej odrzucenia. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca Spółka wniosła o jego uchylenie albowiem odrzucenie skargi skutkować będzie tym, że zostanie zamknięta droga do uczestniczenia strony w postępowaniu sądowym na każdym etapie, co jest zagwarantowane Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej. Naczelny Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; 2) oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy; 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Wśród wymogów pisma procesowego w art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. wymienia się podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W przypadku osoby prawnej, która działa w postępowaniu sądowym przez organy lub przez podmiot uprawniony do działania w jej imieniu (art. 28 § 1 P.p.s.a.) podpis powinien złożyć podmiot uprawniony do działania w imieniu organu osoby prawnej lub samej osoby prawnej. Umocowanie do działania w tym zakresie należy wykazać stosownym dokumentem w myśl art. 29 P.p.s.a. Z powyższego wynika, że osoba składająca w imieniu i na rzecz Spółki skargę do sądu musi przedłożyć dokument potwierdzający jej umocowanie. W zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału z 4 września 2019 r. wzywającym do uzupełnienia braków skargi jednoznacznie wskazano jakim dokumentem należy wykazać umocowanie do działania w imieniu Spółki tj. aktualny odpis KRS. W tej sytuacji Spółka powinna nadesłać właśnie taki dokument a nie postanowienie Sądu Gospodarczego Wydziału KRS o zmianach w wśród wspólników Spółki czy zmianie na stanowisku Prezesa Zarządu. Z tego postanowienia nie wynika jaki jest sposób reprezentacji Spółki poza tym, że reprezentuje ją zarząd. Zarząd może być jednoosobowy i wtedy spółkę reprezentuje jednoosobowo Prezes Zarządu ale może też być wieloosobowy i wówczas określa się w jakich sprawach i w jaki sposób taki zarząd reprezentuje podmiot na zewnątrz. Może to przybierać różne formy np. prezes zarządu łącznie z wiceprezesem zarządu lub członkiem zarządu, prezes zarządu z prokurentem, dwóch członków zarządu działających wspólnie. Z przedłożonego postanowienia Sądu Gospodarczego nie wynika jaki jest zarząd spółki i jaki w tym przypadku przyjęto model reprezentacji. Jednoznacznie wskazywałby to zapis Działu II KRS rubryka 1 określająca organ uprawniony do reprezentacji oraz sposób reprezentacji podmiotu. Jak wynika z odpisu KRS przesłanego na etapie uzupełnienia braków zażalenia skarżąca Spółka ma jednoosobowy zarząd, w którego imieniu oświadczenia składa członek zarządu. W związku z powyższym rację miał Sąd I instancji domagając się przedłożenia KRS-u Spółki bowiem tylko ten dokument jednoznacznie wyjaśniał sposób reprezentacji w niej przyjęty. Nie spełniało tego wymogu nadesłane w odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącego z dnia 4 września 2019 r. postanowienie Sądu. Ponadto zauważyć należy, że skoro powyższy brak formalny skargi nie został uzupełniony w terminie 7 dni od doręczenia ponownego wezwania z 19 września 2019 r., doręczonego Spółce 4 października 2019 r., to słusznie uznał Sąd I instancji, że zaistniały podstawy do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Stanowi on bowiem, że skarga podlega odrzuceniu gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, co miało miejsce w niniejszej sprawie. Argument zażalenia, że odrzucenie skargi pozbawi stronę możliwości dochodzenia swych praw na drodze sądowej, co gwarantuje Konstytucja RP, nie ma wpływu na ocenę legalności zaskarżonego postanowienia. Strona miała zagwarantowany udział w postępowaniu sądowym pod warunkiem dopełnienia warunków skutecznego złożenia skargi przewidzianych w P.p.s.a. Nie dopełniając tychże wymogów w terminie strona sama pozbawiła się konstytucyjnej gwarancji. Należy przyjąć, że wykonanie obowiązku dostarczenia odpisu KRS wskazanego w zarządzeniu Przewodniczącego z 19 września 2019 r. było możliwe bowiem jak wynika z akt sprawy Spółka wypełniła taki obowiązek na etapie uzupełniania braków zażalenia (k. 55 akt). Okoliczność ta jako dokonana po wyznaczonym terminie dla uzupełnienia braków skargi nie mogła mieć wpływu na uchylenie zaskarżonego postanowienia. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.