II SA/Wa 1041/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA - Ewa Grochowska-Jung po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.M. na uchwałę Rady m. W. z dnia [...] stycznia 2004 r. nr [...] w sprawie skargi na nierozpatrzenie przez Prezydenta m. W. skargi dotyczącej bezczynności organów samorządu terytorialnego w zakresie realizacji wyroku sądu orzekającego eksmisję postanawia - odrzucić skargę - UZASADNIENIE J.M. w dniu 30 kwietnia 2007 r. (data stempla pocztowego) wniósł skargę na uchwałę Rady m. W. z dnia [...] stycznia 2004 r. nr [...] w sprawie skargi na nierozpatrzenie przez Prezydenta m. W. skargi dotyczącej bezczynności organów samorządu terytorialnego w zakresie realizacji wyroku sądu orzekającego eksmisję. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - zwanej dalej ppsa) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Zaskarżona przez J.M. uchwała Rady m. W. wydana została w oparciu o art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm. - zwanej dalej kpa), zgodnie z którym rada gminy (rada miasta) jest organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań lub działalności wójta (burmistrza lub prezydenta miasta) i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych, z wyjątkiem spraw określonych w art. 229 pkt 2 kpa. Stosownie do treści art. 229 pkt 3 w związku z art. 237 § 3 i 238 § 1 kpa rada gminy jako organ właściwy do rozpatrzenia skargi dotyczącej działalności prezydenta miasta informuje skarżącego o sposobie załatwienia skargi w formie zawiadomienia. Z przepisów ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) wynika natomiast, iż rada gminy (rada miejska) jako organ stanowiący i kontrolny gminy (miasta) wyraża swoje stanowisko poprzez podejmowanie uchwał w sprawach wynikających z wykonywanych zadań własnych oraz zleconych z zakresu administracji publicznej. Zaskarżona uchwała jest zatem w istocie zawiadomieniem o sposobie załatwienia skargi, o którym mowa w art. 237 § 3 i art. 238 § 1 kpa, i jako forma załatwienia skargi na działalność Prezydenta m. W. złożonej w trybie działu VIII kpa nie mieści się w przedstawionym powyżej katalogu aktów i czynności wymienionych w art. 3 § 2 ppsa. Sądowej kontroli zawiadomienia o sposobie załatwienia skargi wyrażonego w formie uchwały organu kolegialnego gminy (miasta) nie przewidują również przepisy szczególne. Stanowisko Sądu zajęte w przedmiotowej sprawie potwierdza również dotychczasowe orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienie NSA z 12 kwietnia 2001 r., I SA 2668/00, LEX nr 54426). Sąd zauważa ponadto, iż skarga J.M. na uchwałę Rady m. W. z dnia [...] stycznia 2004 r. nr [...] była już przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który postanowieniem z dnia 24 sierpnia 2004 r. sygn. akt I SA/Wa 1257/04 odrzucił skargę. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ppsa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.