II SA/Wa 274/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj, Sędzia WSA Danuta Kania (spr.), Sędzia WSA Iwona Maciejuk, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 października 2020 r. sprawy ze skargi M. G. na decyzję Komisji Rekrutacyjnej Szkoły [...] na Uniwersytecie [...] z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia do Szkoły [...] oddala skargę UZASADNIENIE Komisja Rekrutacyjna Szkoły Doktorskiej Nauk Ścisłych i Przyrodniczych Uniwersytetu [...] (dalej: "Komisja Rekrutacyjna", "organ") decyzją z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...], działając na podstawie art. 200 ust. 5 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U z 2018r. poz., 1668 ze zm.), dalej: "p.s.w.i.n.", art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.), dalej: "k.p.a.", w związku z § 31 ust. 3-5 i 8 uchwały nr [...] Senatu Uniwersytetu [...] z dnia [...] kwietnia 2019 r. w sprawie warunków i trybu postępowania rekrutacyjnego do Szkół Doktorskich na Uniwersytecie [...] w roku akademickim 2019/2020 (Monitor U[...] z 2019 r., poz. 116 ze zm.), dalej: "uchwała rekrutacyjna", utrzymała w mocy decyzję własną z dnia [...] października 2019 r. nr [...] o odmowie przyjęcia M. G. (dalej: "kandydat", "skarżący") do Szkoły Doktorskiej Nauk Ścisłych i Przyrodniczych Uniwersytetu [...] (dalej: "Szkoła Doktorska") w ramach dyscypliny [...]. W uzasadnieniu powyższej decyzji Komisja Rekrutacyjna przedstawiła dotychczasowy tok postępowania wskazując, co następuje: Decyzją z dnia [...] października 2019 r. nr [...] Komisja Rekrutacyjna odmówiła przyjęcia M. G. do Szkoły Doktorskiej. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia Komisja powołała art. 200 ust. 2 p.s.w.i.n. oraz przepisy uchwały rekrutacyjnej. Wskazała, że zgodnie z załącznikiem do uchwały rekrutacyjnej, w postępowaniu kwalifikacyjnym uwzględnia się w szczególności: ocenę dorobku naukowego kandydata (0-15 punktów); ocenę projektu badawczego (0-5 punktów); egzamin (0-40 punktów); ocenę potencjału naukowego (0-40 punktów). Następnie Komisja stwierdziła, że w postępowaniu kwalifikacyjnym kandydat uzyskał 70,1 punktów, na które składały się: 15 punktów - za ocenę dorobku naukowego; 2,8 punktów - za ocenę projektu badawczego; 37,5 punktów - za egzamin oraz 14,8 punktów - za ocenę potencjału naukowego. Tym samym kandydat znalazł się na 21 pozycji listy rankingowej. Komisja wskazała, że decyzje o przyjęciu kandydata podejmowane są w kolejności ustalonej w postępowaniu kwalifikacyjnym w ramach limitu miejsc. Do Szkoły Doktorskiej zostały przyjęte osoby, które uzyskały co najmniej 77,9 punktów, a limit miejsc, który wynosił 18, został wyczerpany. Pismem z dnia [...] października 2019 r. M. G. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zarzucając naruszenie zasad postępowania rekrutacyjnego. Podniósł w szczególności, że proces rekrutacji oraz kwalifikacji nastąpił bez zachowania okresu 5 miesięcy (art. 200 p.s.w.i.n.) następujących po publikacji warunków i trybu prowadzenia rekrutacji zawartych w uchwale rekrutacyjnej. Postępowanie kwalifikacyjne w dyscyplinie [...] rozpoczęło się w dniu [...] lipca 2019 r., tj. niespełna 2,5 miesiąca po publikacji uchwały rekrutacyjnej oraz miesiąc po publikacji programu kształcenia (uchwała Senatu U[...] z dnia [...] maja 2019 r.) i organizacji Szkoły Doktorskiej (uchwała Senatu U[...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2019r.). Wskazał również, że wątpliwości - w kontekście bezstronności, rzetelności i obiektywizmu członków Komisji - budzi sposób oceny jego dorobku naukowego, jakości proponowanego projektu doktorskiego oraz rozmowy kwalifikacyjnej w sytuacji, gdy wszyscy kandydaci uzyskali najwyższą możliwą liczbę punktów (ewentualnie zmienność liczby przyznanych punktów mieści się niewielkim zakresie), zaś ocena uzyskana przez niego znacząco odbiega od średniej wyników cząstkowych pozostałych kandydatów. Zarzucił, iż wyniki cząstkowe egzaminu pisemnego, na który komisja rekrutacyjna nie ma wpływu, rażąco odbiegające od ocen cząstkowych innych składowych bazujących na subiektywnej ocenie członków komisji, jawnie sugerują bezpodstawną dyskryminację jego osoby w procesie rekrutacji. Dalej kandydat podniósł, że co najmniej do dnia [...] lipca 2019 r. w dziedzinie [...] nie opublikowano na stronie internetowej Szkoły Doktorskiej wymagań egzaminacyjnych do egzaminu pisemnego przeprowadzanego w terminie wcześniejszym, tj. [...] lipca 2019 r. Wskazał, że publikacja wymagań powinna nastąpić na podstawie uchwały rekrutacyjnej. Podniósł również, że zgodnie z uchwałą rekrutacyjną rozmowa kwalifikacyjna w części lub całości (według preferencji kandydata) prowadzona jest w języku angielskim i dotyczy pracy magisterskiej kandydata oraz serii pytań dotyczących przedstawionego dorobku naukowego. Tymczasem Komisja nie zapytała o jego preferencje co do języka rozmowy rekrutacyjnej, a rozmowa nie została przeprowadzona (choćby w części) w języku angielskim. Ponadto rozmowa kwalifikacyjna dotyczyła badań realizowanych w trakcie studiów trzeciego stopnia na Wydziale [...] U[...], które nie podlegają ocenie, a ich realizacja/zakończenie nie dyskwalifikuje kandydata w postępowaniu rekrutacyjnym do Szkoły Doktorskiej. W trakcie rozmowy kwalifikacyjnej nie został poruszony temat pracy magisterskiej. Końcowo kandydat zaznaczył, że zgodnie z dobrą praktyką na U[...], członkowie zespołów lub komisji oceniających nie są powiązani bezpośrednim stosunkiem pracy. Tymczasem w zespole rekrutacyjnym do Szkoły Doktorskiej w dziedzinie [...] znaleźli się kierownik oraz osoba zatrudniona w tej samej pracowni. Komisja Rekrutacyjna, wymienioną na wstępie decyzją z dnia [...] listopada 2019r. nr [...], utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wskazała, że wniosek skarżącego, jak i wszystkich pozostałych kandydatów do Szkoły Doktorskiej, podlegał ocenie zgodnie z uchwałą rekrutacyjną oraz załącznikiem do tej uchwały. W przypadku dyscypliny [...] Komisja bierze pod uwagę ocenę złożonych dokumentów, wyniki egzaminu pisemnego oraz rozmowy kwalifikacyjnej. Limit miejsc w dyscyplinie [...] wyniósł 18, zaś ostatnia zakwalifikowana osoba uzyskała 77,9 punktów. Uzyskując 70,1 punktów skarżący nie znalazł się w gronie osób przyjętych. Odnosząc się do podniesionych zarzutów Komisja stwierdziła, że nie zasługują one na uwzględnienie. Wskazała, że w zakresie ogłoszenia zasad rekrutacji zastosowanie miał art. 291 ustawy z dnia 3 lipca 2018 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2018 r., poz. 1669 ze zm.), zgodnie z którym zasady rekrutacji do szkoły doktorskiej oraz program kształcenia w szkole doktorskiej podaje się po raz pierwszy do wiadomości publicznej do dnia 31 maja 2019 r. Zważywszy, że rekrutacja do szkół doktorskich na rok akademicki 2019/2020 była przeprowadzona po raz pierwszy, również zasady rekrutacji do szkół doktorskich zostały podane do wiadomości po raz pierwszy. Z tego względu zarzut skarżącego odnośnie przeprowadzenia rekrutacji z uchybieniem zachowania okresu 5 miesięcy od dnia ogłoszenia rekrutacji jest nieuzasadniony. Dalej Komisja stwierdziła, że w toku postępowania kwalifikacyjnego nie doszło do złamania zasady konkursowego charakteru tegoż postępowania. Podkreśliła, że zgodnie z § 31 ust. 4 uchwały rekrutacyjnej, zaskarżeniu podlegają warunki lub tryb rekrutacji do Szkoły Doktorskiej, natomiast ocena zespołu kwalifikacyjnego nie podlega zaskarżeniu. W myśl § 5 uchwały rekrutacyjnej, członkowie Zespołu Kwalifikacyjnego zachowali bezstronność i obiektywność w ocenie kandydatów, a sam proces oceny miał charakter niejawny. Stosownie bowiem do § 19 ust. 5 ww. uchwały, oceny cząstkowe wystawione przez poszczególnych członków zespołu kwalifikacyjnego mają charakter niejawny. Dorobek naukowy skarżącego został oceniony na maksymalną liczbę punktów, natomiast po przenalizowaniu zebranej dokumentacji, członkowie Zespołu Kwalifikacyjnego wskazywali zgodnie w swoich ocenach dotyczących potencjału naukowego, że pomimo bliskiego końca 4-letnich studiów doktorskich, kandydat nie miał otwartego przewodu doktorskiego i nie złożył pracy doktorskiej, co stwarzało poważne wątpliwości dotyczące ukończenia planowanego projektu w ramach Szkoły Doktorskiej. Członkowie Zespołu wskazywali również, że niezasadnym byłoby przyznawanie kolejnego stypendium ze środków publicznych na powtarzanie procesu kształcenia doktoranta i realizację podobnego do wcześniej prowadzonego projektu. Ponadto fakt, że projekt doktorski przedstawiony przez skarżącego w postępowaniu kwalifikacyjnym został już w znacznym stopniu opracowany przez niego samego na studiach doktoranckich (przez 5 lat studiów) oznacza, że nie jest on nowatorski, a zatem nie może być oceniony na tak wysokim poziomie, jak oczekiwałby tego skarżący. Komisja zaznaczyła, że uwzględniając zasady wynikające z art. 7, art. 8, art. 9 i art. 10 k.p.a. podjęła działania w celu powtórzenia rozmowy kwalifikacyjnej ze skarżącym aby wyeliminować wszelkie ewentualne wątpliwości dotyczące jej przeprowadzenia. W tym celu wyznaczyła skarżącemu ponowny termin rozmowy kwalifikacyjnej na [...] listopada 2019 r. W tej samej dacie skarżący poinformował Komisję, że przeprowadzenie ponownej rozmowy kwalifikacyjnej jest bezzasadne, jednocześnie wniósł o udzielenie mu formalnej odpowiedzi w sprawie złożonego wniosku. Skarżący nie stawił się na rozmowie kwalifikacyjnej w ww. terminie. Komisja wskazała również, że Zespół Kwalifikacyjny dla dyscypliny [...] nie miał obowiązku opublikowania na stronie Szkoły Doktorskiej wymagań egzaminacyjnych w zakresie egzaminu pisemnego. Uchwała rekrutacyjna nie wprowadziła takiego wymogu, a zatem Komisja Rekrutacyjna publikując wymogi egzaminacyjne działała na korzyść kandydatów. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego języka, w którym prowadzona była rozmowa kwalifikacyjna, Komisja stwierdziła, że skarżący nie wskazał preferencji co do języka w postępowaniu kwalifikacyjnym. Znajomość języka była wymogiem formalnym i nie podlegała ocenie punktowej. Kandydat dostarczył dokumenty potwierdzające znajomość języka angielskiego w stopniu umożliwiającym kształcenie w Szkole Doktorskiej. Zespół Kwalifikacyjny nie widział potrzeby weryfikacji prawdziwości zaświadczeń poprzez przeprowadzenie rozmowy częściowo w języku angielskim. W ramach postępowania kwalifikacyjnego Zespół oceniał projekty badawcze kandydata oraz publikacje, które były przygotowane w języku angielskim. Komisja zaznaczyła przy tym, że punkt 3.5 załącznika do uchwały rekrutacyjnej dotyczący języka postępowania kwalifikacyjnego został opracowany w dużej mierze z myślą o kandydatach zagranicznych, których znajomość języka polskiego jest niewystarczająca, by z powodzeniem mogli przejść proces rekrutacyjny w tymże języku. Kandydaci zagraniczni mają więc prawo wyboru odpowiedniego języka, w jakim ma się odbywać rozmowa. Komisja zaznaczyła nadto, iż członkowie Zespołu Kwalifikacyjnego wskazywali zgodnie w swoich ocenach, że tematyka pracy magisterskiej była zbliżona do realizowanych od czterech lat badań w ramach studiów doktoranckich na Wydziale [...] U[...]. Badania te były prowadzone w tej samej Pracowni oraz pod kierownictwem tego samego opiekuna naukowego. Zespół pytał o szczegóły prac naukowych opublikowanych przez kandydata, a jedna z tych prac dotyczyła wyników uzyskanych w trakcie realizacji pracy magisterskiej. Nie jest zatem trafny zarzut, że rozmowa kwalifikacyjna nie dotyczyła pracy magisterskiej. Zdaniem Komisji nie doszło do naruszenia przepisów regulujących kwestię wyłączenia członków komisji rekrutacyjnej zawartych w § 5 ust. 3 uchwały rekrutacyjnej. Nikt z członków Zespołu Kwalifikacyjnego dla dyscypliny [...] nie jest bowiem kierownikiem Pracowni. Wszyscy członkowie ww. Zespołu są samodzielnymi pracownikami naukowo-dydaktycznymi. Sekretarzem Zespołu jest doktorant, ale żaden z członków Zespołu nie jest jego opiekunem naukowym/promotorem, ani bezpośrednim przełożonym. Konkludując Komisja stwierdziła, że postępowanie rekrutacyjne zostało przeprowadzone zgodnie z obowiązującymi przepisami. Ustalone zostały osiągnięcia wnioskodawcy, którym przypisano określoną liczbę punktów. Liczba ta została wyliczona prawidłowo i uplasowała skarżącego poniżej progu uprawniającego do podjęcia kształcenia w Szkole Doktorskiej. Skarżący nie przedstawił żadnych okoliczności, które w świetle § 31 ust. 4 uchwały rekrutacyjnej mogłyby prowadzić do podważenia wydanej decyzji. Pismem z dnia 25 grudnia 2020 r. M. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą decyzję Komisji Rekrutacyjnej z dnia [...] listopada 2019 r. zarzucając: - naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, polegające na zebraniu, rozpatrzeniu oraz dokonaniu przez ten organ oceny materiału dowodowego wbrew regułom wynikającym z art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., - nadużycie zasady pogłębiania zaufania uczestników postępowania do władzy publicznej zawarte w art. 8 § 1 k.p.a., - naruszenie art. 107 k.p.a. podczas wydawania obu decyzji w niniejszej sprawie. W związku z powyższymi zarzutami skarżący wniósł, na podstawie art. 156 § 1, o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej, a także zasądzenie kosztów postępowania. W motywach skargi skarżący wskazał, że postępowanie kwalifikacyjne nie wyczerpało znamion postępowania konkursowego. Wymagania stawiane kandydatom oraz elementy postępowania kwalifikacyjnego nie zostały w sposób właściwy zdefiniowane i zweryfikowane, zgodnie z wymaganiami określonymi w uchwale rekrutacyjnej i innych przepisach. Podniósł, że Komisja Rekrutacyjna nie przedstawia warunków oceny elementów składających się na wynik punktowy ocenianych kryteriów. Nie wyjaśniła też na jakiej podstawie oraz jaki schemat postępowania zastosowano np. do oceny dorobku naukowego kandydatów w sytuacji, gdy nie zdefiniowano w dokumentach nadrzędnych (uchwale rekrutacyjnej) wag punktowych za pojedyncze osiągnięcia, takie jak wystąpienia konferencyjne czy publikacje naukowe o zasięgu międzynarodowym/krajowym. W argumentacji komisji brakuje podania dokładnych definicji ww. elementów oceny dorobku naukowego. Brak zdefiniowania elementów oceny oraz odpowiadających im wag punktowych nie pozwala na obiektywną ocenę dorobku naukowego kandydatów i skutkuje niesłusznym przyznaniem im tej samej wartości punktowej mimo znacznych różnic w prezentowanym dorobku naukowym. Nieprawidłowości przy ocenie dorobku naukowego mogły mieć wpływ na pozycję wszystkich kandydatów na opublikowanej liście rankingowej. Skarżący podniósł nadto, że wnioski Zespołu Kwalifikacyjnego o niskim poziomie naukowym proponowanego przez niego projektu doktorskiego nie mogą być wyciągnięte na podstawie oceny realizacji projektu doktorskiego w trakcie studiów trzeciego stopnia. Badania w ramach studiów doktoranckich trzeciego stopnia, realizowane na Wydziale [...] U[...], nie były formalnie zdefiniowane, gdyż jak zauważyła sama Komisja, skarżący nie miał otwartego przewodu doktorskiego. Skarżący zakwestionował stanowisko Komisji co do braku nowatorskiego charakteru projektu. Wskazał również, iż informacja o tym, że przewód doktorski nie został otwarty, nie była zawarta w dokumentacji przekazanej Komisji, gdyż nie podlegała ocenie zgodnie z regulacjami uchwały rekrutacyjnej. Skarżący wskazał, że propozycja powtórzenia etapu rozmowy kwalifikacyjnej stanowi naruszenie zasady konkursowego charakteru oraz równego traktowania uczestników postępowania. Podniósł nadto, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] października 2019 r. rozpatrywany jest przez Komisję Rekrutacyjną, która stanowi organ kolegialny. Natomiast decyzja z dnia [...] listopada 2019 r. została podpisana wyłącznie przez przewodniczącego Komisji, który nie posiada umocowania prawnego do jej wydania. Końcowo skarżący wskazał na § 18 pkt 9 uchwały rekrutacyjnej oraz punkt 3.5 załącznika do tejże uchwały. Stwierdził, że Zespół Kwalifikacyjny nie ustalił preferowanego języka rozmowy kwalifikacyjnej, a rozmowa była prowadzona w języku polskim, w trakcie której nie zawarto części w języku angielskim. W odpowiedzi na skargę, Komisja Rekrutacyjna wniosła o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko jak w zaskarżonej decyzji. Zaznaczyła przy tym, że skarżący nie wskazał aktu prawnego, który odnosi się do powołanego art. 156 § 1 jako podstawy prawnej, z której wywodzi swoje żądania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167), dalej: "p.u.s.a." oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325), dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. W myśl art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (§ 2). Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem skargi jest decyzja Komisji Rekrutacyjnej Szkoły Doktorskiej Nauk Ścisłych i Przyrodniczych U[...] z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję z dnia [...] października 2019 r. nr [...] o odmowie przyjęcia M. G. do Szkoły Doktorskiej w ramach dyscypliny [...]. Podstawę prawną zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy art. 200 ust. 2 i 5 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, które stanowią, że rekrutacja do szkoły doktorskiej odbywa się w drodze konkursu na zasadach określonych przez senat albo radę naukową. Odmowa przyjęcia do szkoły doktorskiej następuje w drodze decyzji administracyjnej, od której przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Szczegółowe warunki i tryb rekrutacji do szkół doktorskich w roku akademickim 2019/2020 określa uchwała nr [...] Senatu U[...] z dnia [...] kwietnia 2019 r. w sprawie warunków i trybu postępowania rekrutacyjnego do Szkół Doktorskich na Uniwersytecie [...] w roku akademickim 2019/2020. Zgodnie z § 10 ust. 1 uchwały rekrutacyjnej, postępowanie rekrutacyjne w ramach danej dyscypliny lub w przypadku Międzydziedzinowej Szkoły Doktorskiej w ramach Szkoły Doktorskiej jest prowadzone w drodze konkursu przez komisję rekrutacyjną. Celem postępowania kwalifikacyjnego jest wskazanie najlepszych kandydatów do kształcenia w Szkole Doktorskiej przez sprawdzenie predyspozycji kandydatów w drodze oceny ich dotychczasowych doświadczeń, osiągnięć naukowych, opisu i wartości proponowanego projektu badawczego oraz wyników rozmowy kwalifikacyjnej (§ 11 ust. 1). Warunkiem przyjęcia do Szkoły Doktorskiej jest znalezienie się na liście rankingowej w obrębie limitu miejsc dla danej dyscypliny i uzyskania minimum 51 punktów z całości postępowania kwalifikacyjnego (§ 18 ust. 1). Od decyzji o odmowie przyjęcia do Szkoły Doktorskiej kandydatowi przysługuje, w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Podstawą wniosku może być jedynie wskazanie naruszenia zasad rekrutacji do Szkoły Doktorskiej. Wniosek powinien wskazywać dokładnie przepisy określające warunki lub tryb rekrutacji do Szkoły Doktorskiej, które w ocenie strony zostały naruszone oraz zwięzłe wyjaśnienie zarzuconego naruszenia (§ 31 ust. 3 i 4). Rekomendacje oceny kandydatów dla komisji rekrutacyjnej formułuje zespół kwalifikacyjny, który liczy pięć osób, przy czym większość stanowią członkowie komisji rekrutacyjnej (§ 11 ust. 1 i 2). W postępowaniu kwalifikacyjnym uwzględnia się w szczególności ocenę aktywności naukowej kandydata na podstawie CV lub życiorysu, wyniki rozmowy kwalifikacyjnej z kandydatem, ocenę zaproponowanego projektu badawczego, w tym jego znaczenie w odniesieniu do stanu nauki w danej dyscyplinie lub dziedzinie. Poszczególnym elementom oceny przyznaje się wartość punktową. Maksymalna liczba punktów do uzyskania w postępowaniu kwalifikacyjnym to 100 punktów (§ 18 ust. 1 i 2, § 19 ust. 1). Liczbę punktów uzyskanych przez kandydata za poszczególne elementy oceny, ich sumę oraz minimalny próg punktowy uprawniający do wpisania na listę doktorantów dla danej dyscypliny naukowej komisja rekrutacyjna wskazuje w uzasadnieniu decyzji administracyjnej o odmowie przyjęcia do Szkoły Doktorskiej. W aktach sprawy dokumentuje się oceny cząstkowe, które przyznano kandydatowi za poszczególne wskazane przez niego przejawy aktywności naukowej, projekt badawczy oraz za oceniane elementy rozmowy kwalifikacyjnej. Oceny cząstkowe wystawione przez poszczególnych członków komisji rekrutacyjnej lub zespołów kwalifikacyjnych są niejawne (§ 19 ust. 3 - 5). Kryteria i podstawy oceny kandydatów w postępowaniu rekrutacyjnym do Szkoły Doktorskiej Nauk Ścisłych i Przyrodniczych w dyscyplinie [...] określał punkt 3.6. załącznika do uchwały rekrutacyjnej w następujący sposób: a) dorobek naukowy: publikacje, udział w konkursach studenckich, projektach badawczych, przedstawione referaty/komunikaty seminaryjne i konferencyjne, staże badawcze (0-15 punktów), b) projekt badawczy: opis zainteresowań naukowych w kontekście planowanych badań (0-5 punktów), c) egzamin - sprawdzenie wiedzy i umiejętności kandydata z dyscypliny w formie pisemnej ([...],[...] i [...] oraz w Szkole [...]) lub ustnej ([...] i [...]) (do 40 punktów), d) ocena potencjału naukowego kandydata (do 40 punktów). Zgodnie z punktem 3.1 załącznika do uchwały rekrutacyjnej, limit miejsc w dyscyplinie [...] wyniósł 18 miejsc. Skarżący uzyskał łącznie 70,1 punktów w postępowaniu rekrutacyjnym, podczas gdy ostatnia osoba zakwalifikowana do szkoły doktorskiej w ramach dyscypliny [...] uzyskała 77,9 punktów. Skarżący nie znalazł się zatem w gronie osób przyjętych do Szkoły Doktorskiej w dyscyplinie [...] w ramach limitu określonego w załączniku do uchwały rekrutacyjnej. W ocenie Sądu postępowanie kwalifikacyjne w niniejszej sprawie przeprowadzone zostało zgodnie z zasadami określonymi w ww. przepisach p.s.w.i.n. oraz uchwały rekrutacyjnej. Zasady konkursowego charakteru postępowania kwalifikacyjnego nie zostały naruszone. Prawidłowo powołany Zespół kwalifikacyjny (k. 93 akt admin.) dokonał oceny osiągnięć skarżącego zgodnie z opisanymi wyżej kryteriami. Poszczególnym osiągnięciom przypisano określoną liczbę punktów (k. 90 - 91 akt admin.). Suma punktów uzyskanych przez skarżącego była jednak niewystarczająca do uzyskania miejsca na liście osób przyjętych do Szkoły Doktorskiej (k. 73 i 79 akt admin.). Zarzuty podniesione w skardze są nieuzasadnione i nie mogą prowadzić do podważenia decyzji Komisji rekrutacyjnej z dnia [...] października 2019 r. odmawiającej przyjęcia skarżącego do Szkoły Doktorskiej. Jak już wyżej wskazano, kryteria i sposób oceny kandydata (punkt 3.6. załącznika do uchwały rekrutacyjnej) określają kategorie takie jak: dorobek naukowy, projekt badawczy, egzamin, ocena potencjału naukowego badacza oraz ich elementy składowe. Kryteria te nie uwzględniają wag poszczególnych ocen, określają jedynie maksymalną liczbę punktów za daną kategorię. Ocena kategorii i poszczególnych ocen cząstkowych jest pozostawiona niezależnym i bezstronnym ekspertom - członkom Zespołu Kwalifikacyjnego. Oceny cząstkowe wystawiane przez członków Zespołu są niejawne. W świetle powyższego nie jest trafny zarzut skargi, że Komisja Rekrutacyjna nie wyjaśniła wątpliwości i nie przedstawiła warunków ocen składowych składających się na wynik punktowy ocenianych kryteriów. Komisja przedstawiła bowiem wystarczające uzasadnienie podjętej w niniejszej sprawie decyzji. Niezrozumiała jest przy tym argumentacja skarżącego odnośnie braku podania przez Komisję definicji kryterium "oceny dorobku naukowego" oraz różnic w prezentowanym przez kandydatów dorobku naukowym i jego ocenie w sytuacji, gdy skarżący uzyskał w ramach tego kryterium maksymalną liczbę punktów (15) w przewidzianej skali punktacji (k. 90 akt admin.). Postępowanie kwalifikacyjne skarżącego, tak jak każdego innego kandydata do Szkoły Doktorskiej, miało indywidualny charakter. Z tego względu podniesione w skardze argumenty, iż Komisja Rekrutacyjna w toku postępowania "odwoławczego" powinna przedstawić dokumenty z postępowania kwalifikacyjnego innych kandydatów, nie znajduje prawnego uzasadnienia. Brak jest również podstaw do przyjęcia, że w toku postępowania kwalifikacyjnego miały miejsce nieprawidłowości przy ocenie dorobku naukowego, które - jak podnosił skarżący - mogły mieć wpływ na pozycję wszystkich kandydatów na opublikowanej liście rankingowej. Skarżący zakwestionował dokonaną przez Zespół Kwalifikacyjny ocenę potencjału naukowego (14,8 punktów) wskazując, że jest to wynik błędnych wniosków Zespołu co do niskiego poziomu naukowego proponowanego projektu doktorskiego. Przy czym, jak zauważył organ w odpowiedzi na skargę, skarżący w dokumentach rekrutacyjnych wskazał, że od 2015 r. jest doktorantem Wydziału [...] U[...] i realizował pracę doktorską o tematyce bardzo podobnej do projektu doktorskiego złożonego w ramach postępowania rekrutacyjnego. Skarżący planuje kontynuować pracę u tego samego opiekuna naukowego. Mimo posiadania odpowiedniego dorobku naukowego i uczestniczenia w szeregu konferencji, zaniedbał obowiązki względem U[...] i nie otworzył przewodu doktorskiego. Powstała zatem wątpliwość, czy kandydat, a jednocześnie doktorant, będzie w stanie sprostać przyszłym obowiązkom, tj. ukończyć studia doktoranckie i jednocześnie kształcić się w Szkole Doktorskiej, przy założeniu, że celem postępowania kwalifikacyjnego jest wskazanie najlepszych kandydatów do kształcenia w Szkole Doktorskiej (§ 11 uchwały rekrutacyjnej). Nadto Komisja zauważyła, że informacja odnośnie otwarcia przewodu doktorskiego jest dostępna na stronie internetowej Wydziału [...] U[...]. Powyższe stanowisko, znajdujące odzwierciedlenie w dokonanej ocenie omawianego kryterium (k. 90 i 91 akt admin.) stanowi uprawnioną, autonomiczną ocenę Zespołu Kwalifikacyjnego. Zgodnie z § 18 pkt 9 uchwały rekrutacyjnej język, w którym prowadzone jest postępowanie kwalifikacyjne, w tym rozmowa kwalifikacyjna, określa załącznik do uchwały. Rozmowa kwalifikacyjna lub jej część może być prowadzona w więcej niż jednym języku. Regulacja ta przewiduje jedynie możliwość prowadzenia rozmowy kwalifikacyjnej w więcej niż jednym języku, nie wprowadza natomiast takiego obowiązku. Z kolei punkt 3.5 załącznika do uchwały rekrutacyjnej stanowi, że językiem postępowania kwalifikacyjnego jest język polski lub język angielski w zależności od preferencji kandydata. W przypadku wyboru języka polskiego, postępowanie kwalifikacyjne będzie zawierało część prowadzoną w języku angielskim. Z akt sprawy nie wynika, aby skarżący wskazał preferencję języka w postępowaniu kwalifikacyjnym. Znajomość języka angielskiego była warunkiem formalnym i nie podlegała ocenie punktowej. Skarżący dostarczył dokumenty potwierdzające znajomość języka angielskiego oraz oświadczenie o znajomości ww. języka w stopniu umożliwiającym kształcenie w Szkole Doktorskiej. Zespół Kwalifikacyjny nie stwierdził potrzeby weryfikacji prawdziwości zaświadczeń poprzez przeprowadzenie rozmowy częściowo w języku angielskim. Z tych względów zarzut skargi jakoby Zespół Kwalifikacyjny nie ustalił preferowanego języka rozmowy kwalifikacyjnej jest bezzasadny. Zgodzić należy się ze skarżącym, że propozycja przeprowadzenia ponownej rozmowy kwalifikacyjnej przed Komisją Rekrutacyjną nie znajduje uzasadnienia w powołanych przepisach p.s.w.i.n. oraz uchwały rekrutacyjnej. Z akt sprawy wynika jednak, że rozmowa ta nie odbyła się, a zatem jej wyniki nie były przedmiotem oceny Komisji. Tym samym nie można uznać, że w sprawie doszło do naruszenia reguł postępowania kwalifikacyjnego czy zasady zaufania uczestników postępowania do władzy publicznej (art. 8 k.p.a.) w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Nie jest również trafny zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 107 § 1 k.p.a. poprzez podpisanie zaskarżonej decyzji wyłącznie przez przewodniczącego Komisji Rekrutacyjnej. W niniejszej sprawie znajduje bowiem zastosowanie § 31 ust. 2 uchwały rekrutacyjnej, zgodnie z którym decyzję o odmowie przyjęcia kandydata do Szkoły Doktorskiej podpisuje przewodniczący komisji rekrutacyjnej lub upoważniony przez niego wiceprzewodniczący komisji rekrutacyjnej. W ocenie Sądu, przepis ten stanowi lex specialis w stosunku do art. 107 § 1 k.p.a. i ma zastosowanie do decyzji wydanych w toku postępowania rekrutacyjnego do Szkół Doktorskich, a więc również do decyzji utrzymującej w mocy decyzję o odmowie przyjęcia kandydata do Szkoły Doktorskiej, wydanej na skutek nieuwzględnienia przez Komisję Rekrutacyjną wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wskazać w tym względzie należy, że przepisy uchwały rekrutacyjnej są przepisami szczególnymi, o charakterze powszechnie obowiązującym. Przepisy te zostały wydane na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 200 ust. 2 p.s.w.i.n. i regulują pewne kwestie odmiennie od rozwiązań prawnych przyjętych w k.p.a. Uzasadnione jest więc stanowisko, że przepisy k.p.a. mają zastosowanie w postępowaniu rekrutacyjnym tylko wtedy, gdy przepisy regulujące zasady i tryb przyjmowania kandydatów do szkoły Doktorskiej nie przewidują w tym zakresie odmiennych regulacji. W niniejszej sprawie podpisanie zaskarżonej decyzji w przedmiocie odmowy przyjęcia do szkoły Doktorskiej wyłącznie przez przewodniczącego organu kolegialnego (Komisji Rekrutacyjnej) znajdowało uzasadnienie prawne w regulacji szczególnej zawartej w § 31 ust. 2 uchwały rekrutacyjnej. Akt prawny niższego rzędu przewidujący podpisywanie decyzji rekrutacyjnej przez przewodniczącego komisji rekrutacyjnej lub jego zastępcę nie narusza aktu wyższego rzędu przede wszystkim ze względu na przyjęcie w prawie polskim zasady autonomii szkoły wyższej. Hierarchia normatywna nie doznaje zatem naruszenia (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 stycznia 2018r. sygn. akt I OSK 2353/17; publ. CBOSA). Konkludując stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja Komisji Rekrutacyjnej z dnia [...] października 2019 r. nie naruszają prawa, zaś argumenty skargi nie zasługują na uwzględnienie. W ocenie Sądu, zasady rekrutacji do Szkoły Doktorskiej nie zostały w niniejszej sprawie naruszone. Zgodnie z art. 156 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która: 1) wydana została z naruszeniem przepisów o właściwości; 2) wydana została bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa; 3) dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną albo sprawy, którą załatwiono milcząco; 4) została skierowana do osoby niebędącej stroną w sprawie; 5) była niewykonalna w dniu jej wydania i jej niewykonalność ma charakter trwały; 6) w razie jej wykonania wywołałaby czyn zagrożony karą; 7) zawiera wadę powodującą jej nieważność z mocy prawa. Zdaniem Sądu, żadna z przesłanek określonych w ww. przepisie nie wystąpiła, brak było zatem podstaw do stwierdzenia nieważności wydanych w sprawie decyzji, o co wnioskował skarżący. Mając na względzie wszystko powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.