I SA/Wa 1824/20
Administrative courts2020-12-09
Case number
I SA/Wa 1824/20
Court
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Judgment date
2020-12-09
Type
Wyrok WSA w Warszawie
Judges
Agnieszka Jędrzejewska-JaroszewiczŁukasz TrochymMałgorzata Boniecka-Płaczkowska
Ruling
Orzeczono o wymierzeniu grzywny za niewykonanie wyroku-art. 154 PoPPSA
Judgment text
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska – Jaroszewicz Sędziowie: Sędzia WSA Małgorzata Boniecka – Płaczkowska (spr.) Sędzia WSA Łukasz Trochym po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym w dniu 9 grudnia 2020 r. sprawy ze skargi A. S. i J. Z. na niewykonanie przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 23 czerwca 2016 r., sygn. akt I SAB/Wa 456/16 1. wymierza Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości 3.000 (trzy tysiące) złotych; 2. stwierdza, że bezczynność Prezydenta [...] w wykonaniu wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz A. S. i J. Z. solidarnie kwotę 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
UZASADNIENIE
A. S. i J. Z. pismem z [...] czerwca 2020 r. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Prezydenta [...] wyroku tutejszego Sądu z 23 czerwca 2016 r., sygn. akt I SAB/Wa 456/16. Wyrokiem tym Sąd zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...] ozn. hip. "[...]" - w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy oraz stwierdził, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Skarżące wniosły o wymierzenie Prezydentowi grzywny za niewykonanie wyroku z 23 czerwca 2016 r. oraz o zasądzenie na ich rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych. Ponadto wniosły o rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym.
W uzasadnieniu skargi wskazały, że prawomocnym wyrokiem z 23 czerwca 2016 r., sygn. akt I SAB/Wa 456/16 Sąd zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...] ozn. hip. "[...]" w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Wskazały, że prawomocny wyrok wraz z aktami wpłynął do organu 12 października 2016 r., a zatem organ powinien wydać rozstrzygnięcie do 12 grudnia 2016 r. Podały, że z uwagi na nierozpoznanie sprawy w zakreślonym przez Sąd terminie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 28 marca 2017 r., sygn. akt I SA/Wa 306/17 wymierzył Prezydentowi [...] grzywnę. Pomimo wymierzenia grzywny organ nadal nie wykonał wyroku. Wobec tego skarżące pismem z [...] maja 2020 r. wezwały Prezydenta do wykonania wyroku z 23 czerwca 2016 r., sygn. akt I SAB/Wa 456/16.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że w sprawie zaistniała konieczność ustalenia następców prawnych wszystkich współwłaścicieli nieruchomości położonej przy ul. [...] ozn. hip. "[...]", gdyż małżonkowie J. i J. S. byli współwłaścicielami jedynie do połowy nieruchomości. Zaznaczył, że podjął wiele działań mających na celu ustalenie spadkobierców A. i M. małżonków P. - pozostałych współwłaścicieli. Do chwili obecnej następcy prawni tych osób nie zostali ustaleni. Prezydent podał, że podjęto działania sprawdzające spełnienie przesłanek z art. 215 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Organ wskazał, że zlecił wykonanie opinii geodezyjnej, którą otrzymał 15 października 2019 r., a także wystąpił do Wojskowego Biura Historycznego w celu pozyskania zdjęć lotniczych [...], które zostały nadesłane 24 czerwca 2020 r.
Prezydent zaznaczył, że ze względu na fakt, że realizacja zlecenia geodezyjnego i pozyskanie zdjęć lotniczych nie zależała od organu nie można uznać, że czas oczekiwania na ten materiał dowodowy stanowił bezczynność organu. Wyjaśnił, że postępowania reprywatyzacyjne - w związku z koniecznością ustalania stanów faktycznych i prawnych oraz gromadzeniem dowodów sprzed kilkudziesięciu lat należą do postępowań szczególnie złożonych i skomplikowanych, co powoduje, że ich zakończenie w terminach przewidzianych w kpa jest niemożliwe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga jest uzasadniona. Przedmiotowa skarga została wniesiona w trybie art. 154 § 1 P.p.s.a. Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z powołanego przepisu wynikają zatem dwie przesłanki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby sąd administracyjny mógł organowi administracji publicznej wymierzyć grzywnę. Po pierwsze, organ musi pozostawać w bezczynności po wyroku uwzględniającym skargę (wydanym na podstawie art. 149 P.p.s.a.) i zobowiązującym organ do wydania w określonym terminie stosownego aktu lub dokonania czynności. Po drugie, strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku. W rozpoznawanej sprawie obie wskazane wyżej przesłanki zostały przez skarżące spełnione.
Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 23 czerwca 2016 r., sygn. akt I SAB/Wa 456/16 zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku o odszkodowanie za przedmiotową nieruchomość w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Jednocześnie Sąd stwierdził, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Jak wynika z akt administracyjnych odpis prawomocnego wyroku wraz z uzasadnieniem oraz aktami sprawy został doręczony Prezydentowi [...] 12 października 2016 r. Oznacza to, że termin załatwienia sprawy wyznaczony przez Sąd upłynął 12 grudnia 2016 r. Pomimo upływu zakreślonego przez Sąd terminu, jak również dwukrotnego wezwania przez skarżące organu do wykonania prawomocnego wyroku pismami z: [...] grudnia 2016 r. oraz [...] maja 2020 r. Prezydent [...] do daty orzekania nie wydał rozstrzygnięcia w sprawie.
Z powodu niewykonania wyroku z 23 czerwca 2016 r. Sąd wyrokiem z
28 marca 2017 r., sygn. akt I SA/Wa 306/17 wymierzył Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości 500 zł. Jednakże Prezydent nadal nie wydał rozstrzygnięcia w sprawie.
Zostały zatem spełnione przesłanki uzasadniające zastosowanie art. 154 § 1 P.p.s.a. i wymierzenie organowi grzywny. Stosownie natomiast do art. 154 § 6 P.p.s.a. grzywnę, o której mowa w § 1 wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Biorąc pod uwagę znaczne przekroczenie wyznaczonego wyrokiem z 23 czerwca 2016 r., sygn. akt I SAB/Wa 456/16 terminu na załatwienie sprawy, a także okoliczność, że skarżące ponownie występują z wnioskiem o wymierzenie organowi grzywny Sąd uznał, że grzywna w wysokości 3.000 zł jest adekwatną sankcją za niewykonanie wyroku. Wymierzona kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. spełniając funkcję represyjno - dyscyplinującą. Kwota ta w połączeniu z wcześniej wymierzoną grzywną powinna zobligować organ do wydania aktu.
Jednocześnie Sąd uznał, że bezczynność organu po wyroku z 23 czerwca 2016 r. miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Sprawa o przyznanie odszkodowania pomimo wyroków: zobowiązującego organ do rozpoznania wniosku oraz wymierzającego grzywnę nie została dotychczas załatwiona, a wyznaczony wyrokiem termin załatwienia sprawy został znacznie przekroczony. Podnoszona w odpowiedzi na skargę okoliczność ustalenia następców prawnych po współwłaścicielach nieruchomości, jak również zlecenia wykonania opinii geodezyjnej, czy pozyskania zdjęć lotniczych nie może usprawiedliwiać niewykonania wyroku przez tak długi okres czasu. Świadczy to o lekceważeniu norm prawnych i unikaniu podejmowania rozstrzygnięcia, bez jakichkolwiek przyczyn mogących ten stan rzeczy usprawiedliwiać. Nie sposób bowiem za takowe uznać konieczność zgromadzenia dokumentacji dla ustalenia stron postępowania oraz badania przesłanek z art. 215 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami w sytuacji, gdy postępowanie administracyjne w sprawie prowadzone jest od wielu lat, w tym cztery lata po wydaniu wyroku zobowiązującego organ do rozpoznania wniosku. Czas ten z całą pewnością pozwalał na zgromadzenie niezbędnego materiału dowodowego, jego analizę i wydanie rozstrzygnięcia.
Z powyższych przyczyn Sąd, na podstawie art. 154 § 1 i § 2 zd. 2 w zw. z art. 154 § 6 P.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 i 2 sentencji wyroku. W przedmiocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a. (pkt 3 sentencji). Na powyższe koszty składają się wynagrodzenie pełnomocnika skarżących w kwocie 480 zł oraz wpis sądowy od wniesionej skargi w wysokości 200 zł. Rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym uzasadnione było treścią art. 119 pkt 2 P.p.s.a.