IV SA/Wa 1265/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Wójcik Sędziowie sędzia WSA Alina Balicka sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 19 listopada 2020 r. sprawy ze skargi [...] S.A. z siedzibą w W. na decyzję Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia [...] kwietnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia kolejnego okresu obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego 1. uchyla zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...]; 2. zasądza od Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie na rzecz skarżącej [...] S.A. z siedzibą w W. kwotę 797 (siedemset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. UZASADNIENIE Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia [...] kwietnia 2020 r. Prezes Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie, po rozpatrzeniu odwołania [...] S.A., od decyzji Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia [...] stycznia 2020 r., znak: [...], w przedmiocie odmowy ustalenia kolejnego okresu obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego udzielonego przez Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] decyzją z dnia [...] marca 2010 r., znak: [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wskazał, że pismem z dnia 29 października 2019 r., P. S.A., wystąpiły do Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] z wnioskiem o ustalenie kolejnego okresu obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego na odprowadzanie wód opadowych i roztopowych pochodzących z terenu odcinka drogi gminnej, tj. ulicy S. pod wiaduktem kolejowym w km 97+590 linii kolejowej [...] na odcinku [...] - [...]oraz wód drenażowych z konstrukcji murów pod wiaduktem do rowu melioracyjnego Rł-13 zlokalizowanego na działce nr [...] , obręb Miasto [...] , gm. [...] , udzielonego [...] S.A. w [...] przez Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] decyzją z dnia [...] marca 2010 r. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego i przeanalizowaniu złożonego wniosku, Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] PGW WP decyzją z dnia [...] stycznia 2020 r., znak: [...] , odmówił ustalenia kolejnego okresu obowiązywania przedmiotowego pozwolenia wodnoprawnego, wskazując w uzasadnieniu, że operat wodnoprawny sporządzony w grudniu 2009 r. nie zawiera niezbędnych informacji, wymaganych przepisami ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne, zaś norma zawarta w art. 414 ust. 3 tej ustawy umożliwia posługiwanie się tym dokumentem bez jego aktualizowania, w związku z czym nie ma podstaw do uwzględnienia dodatkowo przedłożonych przez podmiot przy wniosku z dnia 29 października 2019 r. wyjaśnień. Prezes Wód Polskich podał, że sama idea ustalenia kolejnego okresu obowiązywania pozwolenia wiąże się z brakiem zmian warunków tego pozwolenia - okres obowiązywania pozwolenia może być przedłużony tylko z zachowaniem tożsamych warunków. Jednocześnie operat ten powinien spełniać wymagania określone w obowiązujących obecnie przepisach prawa, przy czym nie ma możliwości uzupełniania lub prostowania jego treści. W związku z tym teoretycznie możliwe jest przedłużenie terminu obowiązywania pozwolenia wydanego w 2009 r., a zatem niesłusznie organ I instancji uznał, że przepis art. 414 ust. 2 Prawa wodnego znajduje zastosowanie wyłącznie w stosunku do tych pozwoleń wodnoprawnych, które zostały wydane na podstawie ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Podkreślenia wymaga jednak, że w art. 409 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne rozszerzona została obligatoryjna zawartość operatu wodnoprawnego w stosunku do wymagań wynikających z art. 132 ustawy Prawo wodne z 2001 r., ponadto zmianie mógł ulec stan prawny nieruchomości usytuowanych w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód, zatem relatywnie mała jest szansa, żeby operat sporządzony pod rządami poprzedniej ustawy mógł zachować aktualność wymaganą do zastosowania procedury ustalenia kolejnego okresu obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego wynikającej z art. 414 ust. 2 ustawy Prawo wodne. Wobec czego traktowanie jako jedynej przesłanki przedłużenia terminu obowiązywania pozwolenia aktualności operatu wodnoprawnego (rozumianą jako prawdziwość informacji w nim zawartych, a nie aktualność w kontekście wymagań co do tego operatu), obligowałoby organy właściwe do udzielenia pozwolenia wodnoprawnego do każdorazowego przedłużenia tego terminu, o ile nie zajdą okoliczności określone w art. 399 ust. 1 Prawa wodnego, bez względu na treść udzielonego pozwolenia i warunki jego wydania. Oświadczenie, o którym mowa w art. 414 ust. 3 ustawy Prawo wodne, jest natomiast niewystarczające w przypadku, gdy operat - sporządzony na podstawie przepisów uprzednio obowiązującej ustawy - jest niekompletny w świetle przepisów obecnie obowiązujących, nawet jeśli zawarte w nim treści dotyczące prowadzonych przez zakład działań są nadal prawdziwe. W takiej sytuacji konieczne jest sporządzenie nowego operatu wodnoprawnego i złożenie wniosku o udzielenie nowego pozwolenia wodnoprawnego. Analogiczne postępowanie jest wymagane w przypadku, gdy dane zawarte w operacie stracą aktualność - nawet jeśli dokument ten spełnia wymagania określone w art. 409 ustawy Prawo wodne. W świetle powyższych wyjaśnień stwierdził, że słusznie organ I instancji ocenił, iż sporządzony w grudniu 2009 roku operat wodnoprawny nie spełnia obowiązujących obecnie wymogów prawa. Wśród brakujących informacji należy wymienić chociażby wskazane wyżej ustalenia wynikające z: a) planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza, b) planu zarządzania ryzykiem powodziowym, c) planu przeciwdziałania skutkom suszy, d) programu ochrony wód morskich, e) krajowego programu oczyszczania ścieków komunalnych, f) planu lub programu rozwoju śródlądowych dróg wodnych o szczególnym znaczeniu transportowym. W tym kontekście niemożliwe było zweryfikowanie złożonego wniosku, a w konsekwencji - wnioskowane przedłużenie okresu obowiązywania pozwolenia. Tylko kompletny i spełniający wymogi określone w aktualnie obowiązujących przepisach prawa operat wodnoprawny jest podstawą do rozpatrzenia wniosku o ustalenie nowego terminu obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego.  W związku z tym to po stronie [...] S.A., jako zakładu zainteresowanego kontynuowaniem uzyskanego wcześniej pozwolenia wodnoprawnego, leży obowiązek udowodnienia, iż uprawnienie to nie będzie naruszać ustaleń dokumentów, o których mowa w art. 396 ust. 1 pkt 1-7, a także - że będzie spełniać wymagania, o których mowa w art. 396 ust. 1 pkt 8 ustawy Prawo wodne. Organ odwoławczy zauważył również, że fakt, iż w podstawie prawnej rozstrzygnięcia oraz w pouczeniu przywołane zostały przepisy dotyczące postanowień, a nie decyzji, nie oznacza bowiem, że zostało ono wydane bez podstawy prawnej. Na tę decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosły [...] S.A., reprezentowane przez radcę prawnego, ponosząc zarzut naruszenia art. 414 ust. 6 ustawy z 20 lipca 2017r. Prawo wodne, polegające na błędnym uznaniu, że brak zachowania wymogów operatu wodnoprawnego wynikających z przepisów nowej ustawy stanowi o braku aktualności informacji zawartych w tym operacie, co doprowadziło do odmowy przedłużenia okresu obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego, w sytuacji gdy brak było ku temu podstaw. W związku z tym wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz rozważenie przez Sąd uchylenia, w całości decyzji organu I. instancji, a także zobowiązanie Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie do wydania decyzji ustalającej kolejny okres obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego, w terminie 14 dni od daty zwrotu akt, rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, zasądzenie od Organu na rzecz [...] S.A. kosztów postępowania, w tym zastępstwa procesowego, według norm prawem przepisanych. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że przepisy umożliwiające przedłużenie ważności pozwolenia wodnoprawnego stanowią ułatwienie dla podmiotów zobowiązanych do posiadania ważnego pozwolenia wodnoprawnego. Do tej pory, po upływie określonego w decyzji czasu pozwolenie wygasało i konieczne było uzyskanie nowego pozwolenia. Nowe przepisy umożliwiają złożenie wniosku o ustalenie kolejnego okresu obowiązywania pozwoleń. Jest to ukłon racjonalnego ustawodawcy, w stosunku do zakładów eksploatujących trwałą infrastrukturę, polegający na rezygnacji z procedury każdorazowo uzyskiwania nowego pozwolenia wodnoprawnego gdy upłynął okres obowiązywania dotychczasowego pozwolenia wodnoprawnego na rzecz uproszczonej procedury przedłużania okresu obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego. Zarówno w 2009r., jak i obecnie przedmiotem postępowania było i jest rozpatrzenie wniosku dotyczącego pozwolenia wodnoprawnego na odprowadzanie wód opadowych i roztopowych pochodzących z odwodnienia odcinak drogi gminnej oraz wód drenażowych z konstrukcji mrów pod wiaduktem. Zarówno rodzaj odprowadzanych wód, ich ilość jak i sposób odprowadzania czy przywołane w operacie parametry techniczne nie uległy zmianie. Zmianie uległa tylko nazwa procesu odprowadzania wód opadowych lub roztopowych ze "szczególnego korzystania z wód" na "usługę wodną". Zachowana została natomiast ciągłość przepisów dotyczących konieczności posiadania pozwolenia wodnoprawnego na tego rodzaju działalność. Potwierdza to chociażby art. 545 ust. 7 ustawy z 20 lipca 2017r. Prawo wodne. W związku z powyższym Skarżąca skorzystała z prawa przedłużenia ważności pozwolenia, przedkładając zgodnie z art. 414 ust. 2 i 3 Prawa wodnego wniosek o ustalenie kolejnego okresu obowiązywania pozwolenia wraz z operatem, na podstawie którego wydano dotychczasowe pozwolenie wodnoprawne oraz oświadczenie, że zawarte w nim informacje zachowały aktualność co do sposobu oraz zakresu korzystania z wód. Poza przepisem art. 414 ust. 2 Prawa wodnego, ustawa ta nie zawiera innych regulacji wprowadzających możliwość przedłużania pozwolenia wodnoprawnego oraz nie reguluje kwestii przedłużania pozwoleń wodnoprawnych wydanych na podstawie Prawa wodnego z 2001r. Jedynie w przepisie art. 545 ust. 7 Prawa wodnego wskazano, że pozwolenia wodnoprawne wydane na podstawie przepisów Prawa wodnego z 2001r. zachowują moc. Zgodnie z art. 414 ust. 3 Prawa wodnego do wniosku o ustalenie kolejnego okresu obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego dołącza się operat, na podstawie którego wydano dotychczasowe pozwolenie wodnoprawne, oraz oświadczenie, że zawarte w nim informacje zachowały aktualność. Skarżąca wypełniła ten warunek, przedkładając operat dołączony do wydanego wcześniej pozwolenia i oświadczając, że informacje w nim zawarte zachowały aktualność. Przepis ten nie zawiera zwrotu "dołącza się operat, spełniający wymagania o których mowa w art. 409 (...)". Brak takiego zapisu jednoznacznie wskazuje, że załącza się operat w treści dotychczasowej. Informacje zawarte w dotychczasowym operacie są aktualne, ponieważ nie uległ zmianie sposób oraz zakres korzystania z wód tj. odprowadzanie do ziemi wód opadowych lub roztopowych - droga gospodarcza oraz system odwodnienia nie uległy przebudowie, likwidacji. Przedłużenie pozwolenia wodnoprawnego jest możliwe w sytuacji, gdy warunki korzystania z wód nie uległy zmianie od momentu wydania poprzedniego pozwolenia. Aktualność dotyczy braku zmian lokalizacji wylotów, którymi odprowadzane są wody opadowe lub roztopowe, ilości wód opadowych lub roztopowych. W ocenie pełnomocnika [...] S.A. niedopuszczalne jest wymaganie od wnioskodawcy, aby operat spełniał wymagania przepisów, które weszły w życie 9 lat po dacie wykonania dotychczasowego operatu wodnoprawnego. Abstrahując od treści art. 414 Prawa wodnego, zdaniem skarżącej Spółki, w sprawie organy I. i II. instancji całkowicie pominęły regulację wynikającą z art. 14 ust. 2 ww. ustawy, w myśl którego do postępowania przed organami właściwymi w sprawach gospodarowania wodami stosuje się przepisy ustawy z 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 64 § 2 KPA jeżeli podanie nie spełnia innych wymagań ustalonych w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż siedem dni, z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Jeśli organ uważa, że operat wodnoprawny zgodnie z Prawem wodnym powinien zawierać określony zestaw danych (ustalony w przepisach prawa) mógł wezwać do uzupełnienia braków, czego nie uczynił. Ponadto "domniemane" braki Skarżąca zawarła we wniosku o ustalenie kolejnego okresu obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego (w oświadczeniu). Tym samym niezrozumiałe jest twierdzenie organu II. instancji, jakoby nie istniała możliwość "aby organ we własnym zakresie uzupełniał dokumentację stanowiąca podstawę wydania pozwolenia, a do tego sprowadza się sytuacja rozpatrywana w niniejszym postępowaniu" skoro braki nie istniały. [...] S.A. wyprzedzająco dostarczyła organowi I instancji dotychczasowy operat i w oświadczeniu dodatkowe informacje spełniające wymagania określone w art. 409 Prawa wodnego - informacje, które w ocenie organów I i II instancji stanowią różnicę pomiędzy wymaganą treścią operatu wodnoprawnego wykonanego na mocy Prawa wodnego z 2001r. i 2017r. Artykuł 414 ust. 2 Prawa wodnego nie określa, aby ustalenie kolejnego okresu obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego możliwe było jedynie w stosunku do decyzji wydanych na podstawie wniosku do którego załącznikiem był operat wodnoprawny wykonany zgodnie z art. 409 ustawy Prawo wodne z 2017r. Stanowisko Organu, wskazujące na taką właśnie wykładnię, stanowi w ocenie Skarżącej nieuprawnioną próbę prawotwórstwa przez organ administracji publicznej, poprzez uzupełnianie treści sformułowanego w sposób oczywisty przepisu prawa przesłankami niewskazanymi przez ustawodawcę. W ocenie Skarżącej Organ błędnie utożsamia aktualność dotychczasowego operatu wodnoprawnego z jego kompletnością (ocenianą przez pryzmat art. 409 Prawa wodnego). Podkreślenia wymaga, iż w art. 414 ust. 3 Prawa wodnego ustawodawca nie posługuje się zwrotem "dołącza się operat, spełniający wymagania o których mowa w art. 409 (...)". Brak takiego zapisu jednoznacznie wskazuje, że załącza się operat w treści dotychczasowej. Dodatkowo podniesiono, że organy I. i II. instancji w jednakowy sposób traktują procedurę uzyskiwania pozwolenia wodnoprawnego i ustalania kolejnego okresu obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego, podczas gdy wynikają one z różnych podstaw prawnych. Kluczowym dla prawidłowej wykładni art. 409 Prawa wodnego jest pominięty przez Organ zwrot "w dostosowaniu do rodzaju działalności" przez co Skarżąca rozumie "w doborze", "w przystosowaniu". Innymi słowy, operat nie musi zawierać wszystkich, elementów wymienionych w art. 409 Prawa wodnego. Operat powinien dostarczyć organowi tych informacji, które są mu niezbędne do ustalenia treści pozwolenia wodnoprawnego w zakresie określonym w art. 403 Prawa wodnego, w dostosowaniu do rodzaju działalności. Zdaniem Skarżącej w sprawie nie ma zastosowania obowiązek dołączenia do wniosku wypisu i wyrysu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku jego braku - decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego albo decyzji o warunkach zabudowy, jeżeli są wymagane. Art. 407 ust. 2 pkt 3 Prawa wodnego ma wyłącznie zastosowanie w przypadku pozwoleń wodnoprawnych o charakterze budowlanym np. na wykonanie urządzeń wodnych, lokalizowanie na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią nowych obiektów budowlanych uzyskiwanych na etapie ich projektowania. Przepis art. 414 ust. 6 Prawa wodnego statuuje, że odmowa ustalenia kolejnego okresu obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego możliwa jest w dwóch przypadkach, tj. w razie stwierdzenia że informacje zawarte w dotychczasowym operacie wodnoprawnym nie są aktualne lub, gdy zachodzą okoliczności uzasadniające odmowę udzielenia pozwolenia wodnoprawnego. Zdaniem Skarżącej organy administracji publicznej nie podołały obowiązkowi stwierdzenia braku aktualności informacji zawartych w operacie wodnoprawnym. Odnośnie zaś do przesłanek uzasadniających odmowę udzielenia pozwolenia wodnoprawnego, mając na względzie charakter urządzenia wodnego, analizie podlega art. 399 ust. 1 pkt 1 Prawa wodnego. Mając na uwadze treść przywołanego przepisu wskazano, iż ustawodawca posługuje się pojęciem "projektowanego sposobu korzystania z wód", co nie ma zastosowania w przypadku już istniejącego urządzenia wodnego i istniejącego sposobu korzystania z wód - urządzenia wodne którymi odprowadzane są wody opadowe lub roztopowe wykonano wiele lat temu. "Projektowany sposób korzystania z wód" podkreśla art. 388 ust. 2 Prawa wodnego wskazujący, że pozwolenie wodnoprawne uzyskuje się przed decyzją o pozwoleniu na budowę. Oznacza to, że analizę przesłanek, o których mowa w art. 399 ust. 1 pkt 1 Prawa wodnego bada się wyłącznie jednorazowo, przed wykonaniem urządzeń wodnych, którymi odprowadzane będą wody opadowe lub roztopowe - etap projektowania zamierzenia inwestycyjnego. Do identycznego wniosku Organ doszedłby gdyby przeanalizował łącznie art. 400 ust. 1 Prawa wodnego wskazujący, że pozwolenie wodnoprawne wydaje się na czas nie dłuższy niż 30 lat oraz art. 55 ust. 2, art. 161 ust. 15, art. 173 ust. 19, art. 185 ust. 8, art. 318 ust. 5 przywołanej ustawy wskazujące, że dokumenty o których mowa w art. 399 ust. 1 pkt 1 aktualizuje się co 6 lat. Uwagi wymaga hipotetyczna sytuacja, w której wniosek o wydanie pozwolenia wodnoprawnego złożony został w roku kiedy aktualizowano dokumenty, o których mowa w art. 399 ust. 1 pkt 1 Prawa wodnego i w tym roku uzyskano pozwolenie wodnoprawne (np. 2016r.). Oznacza to, że w okresie obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego (30 lat) nastąpi 5 aktualizacji większości dokumentów, o których mowa w art. 399 ust. 1 pkt 1 Prawa wodnego. Mimo tego ustawodawca nie przewiduje by co 6 lat weryfikowane było czy uzyskane na 30 lat pozwolenie wodnoprawne spełnia wymagania tych dokumentów. Oznacza to, że podmiot może korzystać z praw i obowiązków ustalonych w pozwoleniu wodnoprawnym niezależnie od zmian w ww. dokumentach planistycznych. Jest to kolejny argument przemawiający za tym, że analizy dokumentów, o których mowa w art. 399 ust. 1 pkt 1 dokonuje się wyłącznie na etapie projektowania i nie ma on zastosowania do ustalania kolejnego okresu obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego. Tym samym nie było podstaw do konieczności zweryfikowania złożonego wniosku pod tym względem, gdyby dokonana została przez organy jakakolwiek refleksja nad treścią wniosku. Po drugie, stosowanie art. 396 ust. 1 pkt 7 Prawa wodnego zostało wyłączone przez art. 9af ustawy z 28 marca 2003r. o transporcie kolejowym dodany do porządku prawnego przez art. 498 pkt 3 Prawa wodnego (w treści ogłoszonej). W ocenie Skarżącej zasadnym jest poinformowanie przez Sąd, Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie Śródlądowej o istotnych naruszeniach prawa, tj. art. 414 ust. 6 Prawa wodnego przez organ, mając na uwadze że działanie organu wykazuje cechy celowej i uporczywej interpretacji prawa z pominięciem jednolitej, utrwalonej linii orzecznictwa sądów administracyjnych. W odpowiedzi na skargę prezes Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że Sąd orzekał w niniejszej sprawie na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym, ponieważ zgodnie z art. 120 w zw. art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej Ppsa) sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. Wniosek o rozpoznanie sprawy został zawarty w skardze, zaś ani organ, ani uczestnik postępowania, któremu doręczono odpis skargi wraz z odpisem odpowiedzi na skargę. nie zażądali rozpoznania sprawy na rozprawie. Wobec tego skarga mogła zostać rozpoznana w tym trybie. Stosownie do art. 414 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne, pozwolenie wodnoprawne wygasa, jeżeli upłynął okres, na który było wydane. Jednakże stosownie do art. 414 ust. 2 tej ustawy, pozwolenia wodnoprawne, o których mowa w art. 389 pkt 1-3, nie wygasają, jeżeli zakład w terminie 90 dni przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 (przed upływem terminu ważności), złoży wniosek o ustalenie kolejnego okresu obowiązywania tych pozwoleń. Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, dołącza się operat, na podstawie którego wydano dotychczasowe pozwolenie wodnoprawne, oraz oświadczenie, że zawarte w nim informacje zachowały aktualność (art. 414 ust. 3 ustawy). Jak wynika z akt niniejszej sprawy wniosek o ustalenie kolejnego okresu obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego (udzielonego decyzją z dnia [...] marca 2010 r.) na odprowadzanie wód opadowych i roztopowych pochodzących z terenu odcinka drogi gminnej, tj. ulicy S. pod wiaduktem kolejowym w km 97+590 linii kolejowej [...] na odcinku [...] - [...] oraz wód drenażowych z konstrukcji murów pod wiaduktem do rowu melioracyjnego Rł-13 zlokalizowanego na działce nr [...], obręb Miasto [...], gm. [...], został złożony w terminie określonym w art. 414 ust. 2 Prawa wodnego. Do wniosku dołączone zostały: 1) decyzja Dyrektora RZGW w [...] z [...] marca 2010r., [...]; 2) operat wodnoprawny na podstawie którego wydano dotychczasowe pozwolenie wodnoprawne oraz 3) oświadczenie o aktualności informacji zwartych w operacie wodnoprawnym (w zakresie sposobu oraz zakresu korzystania w wód tj. odprowadzania do ziemi wód opadowych lub roztopowych). Mimo to organy odmówiły uwzględnienia wniosku strony wskazując m.in., że przed 1 stycznia 2018 r ( czasie obowiązywania ustawy) nie było znane pojęcie usług wodnych, które w odniesieniu do art. 409 Prawa wodnego zmieniły niezbędną zawartość operatu wodnoprawnego, która jest konieczna do przedłożenia w przypadku przedłużenia okresu obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego. Organy stanęły na stanowisku, że załączony do wniosku operat wodnoprawny z listopada 2009 r., mimo oświadczenia, że informacje w nim zawarte zachowały aktualność, jest niekompletny w świetle przepisów obecnie obowiązujących. W ocenie Sądu stanowiska tego nie można podzielić, bowiem czym innym jest zmiana warunków świadczenia usługi wodnoprawnej takich jak zmiana ilości albo jakości odprowadzanych wód, zmiana sposobu korzystania z instalacji do odprowadzania wód itp., a czym innym jest zmiana przepisów prawa określających warunki, jakie powinien spełniać operat wodnoprawny. W art. 414 ust. 6 prawa wodnego wyraźnie mowa jest o nieaktualności informacji zawartych w operacie wodnoprawnym, nie zaś o jego formie - niedostosowanej do wymogów wynikających z nowych przepisów. W art. 414 ust. 6 cyt. ustawy ustawodawca użył słów "w razie stwierdzenia", co oznacza, że to na organie administracji publicznej spoczywa obowiązek stwierdzenia tego, co wynika z treści art. 414 ust. 6 cyt. ustawy. Zwrócić należy również uwagę na to, że wśród przepisów intertemporalnych ustawy Prawo wodne z 2017, w art. 545 ust. 7 wprowadzono zasadę, że pozwolenia wodnoprawne wydane na podstawie przepisów ustawy Prawo wodne z 2001 r. zachowują moc. Z literalnej wykładni art. 414 ust. 2 Prawa wodnego z 2017 r. wynika, że ma on zastosowanie wyłącznie do pozwoleń wodnoprawnych wydanych na podstawie art. 389 pkt 1 - 3 ustawy tj. pozwoleń wodnoprawnych na: 1) usługi wodne; 2) szczególne korzystanie z wód; 3) długotrwałe obniżenie poziomu zwierciadła wody podziemnej. Obecnie odprowadzanie wód opadowo - roztopowych jest klasyfikowane, jako usługa wodna, natomiast w poprzednio obowiązujących przepisach klasyfikowane było jako szczególne korzystanie z wód, które także wymagało pozwolenia, jednak Sąd uznał, że wymagania stawiane skarżącej nie mają podstaw w obowiązujących przepisach. Brak jest bowiem podstaw do przyjęcia, by ustawodawca nałożył na podmiot, który legitymuje się pozwoleniem wodnoprawnym wydanym w poprzednim stanie prawnym, dodatkowe obowiązki, które miałyby dostosować uprzednią decyzję do aktualnego stanu prawnego. Brak jest również przepisów, które wskazywałyby na to, że wnioskodawca musi wykazać okoliczności, których poprzednio obowiązujący operat nie obejmował, a które są wymagane według przepisów aktualnie obowiązującej ustawy. Jak już wyżej wskazano, zgodnie z art. 414 ust. 3 cyt. ustawy do wniosku, o którym mowa w ust. 2, dołącza się operat, na podstawie którego wydano dotychczasowe pozwolenie wodnoprawne oraz oświadczenie, że zawarte w nim informacje zachowały aktualność. W niniejszej sprawie Wnioskodawca dopełnił tego obowiązku, przedkładając operat i oświadczył, że informacje w nim zawarte są aktualne. Wobec tego stanowisko organów opierające się wyłącznie na tym, że skoro informacje zawarte w operacie wodnoprawnym nie są aktualne, a nieaktualność dokumentacji uniemożliwia przedłużenie pozwolenia wodnoprawnego, jest błędne. Organ odwoławczy powołuje się na zmianę klasyfikacji twierdząc, że przemawia za tym "zupełnie odmienny sposób traktowania wód opadowo - roztopowych". W istocie jednak, pomimo zmiany nazewnictwa, w dalszym ciągu wymagane jest pozwolenie wodnoprawne, a organ II instancji nie wskazał, jakie konkretne istotne zmiany wynikają z owego "zupełnie odmiennego sposobu traktowania". Wobec tego samo sformułowanie zawarte w art. 414 ust. 2 zezwalające na przedłużanie wyłącznie pozwoleń, "o których mowa w art. 389 pkt 1 - 3" nie stanowi wystarczającej przesłanki do stwierdzenia, że nie jest możliwe przedłużanie pozwoleń wydanych na podstawie ustawy z 2001 r. w sytuacji, gdy przedmiot tego pozwolenia na podstawie nowej ustawy mieści się w zakresie wymienionym w jej art. 389 pkt 1 - 3. Ponadto skoro stosowanie do art. 414 ust. 3 ustawy do wniosku, o którym mowa w ust. 2, dołącza się operat, na podstawie którego wydano dotychczasowe pozwolenie wodnoprawne, oraz oświadczenie, że zawarte w nim informacje zachowały aktualność, to nie można wprost przyjmować, że niedostosowanie operatu do aktualnych wymogów ustawowych automatycznie dyskwalifikuje taki wniosek. Z przepisów art. 414 ust. 3-7 Prawo wodnego wynika jakie obowiązki ustawodawca nałożył na wnioskodawcę. Ciąży na nim obowiązek złożenia w odpowiednim terminie kompletnego i niezawierającego braków formalnych (art. 414 ust. 2 Prawa wodnego). Niezbędne elementy wniosku zostały w tym przepisie wymienione. Natomiast to organ administracji publicznej jest zobligowany do zbadania czy dane, o których wyżej była mowa zawarte w operacie, na podstawie którego było wydane pozwolenia wodnoprawne są aktualne i czy zachodzą okoliczności przemawiające za odmową przedłużenia okresu obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego. Te obowiązki organu wynikają z art. 7 i 77 § 1 k.p.a. Nie ma zatem przeszkód do tego, by organ ocenił aktualność informacji zawartych w operacie wodnoprawnym lub ustalił, czy zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 399 ust. 1 Prawa wodnego. Organ nie jest bowiem związany oświadczeniem, że dane zawarte w operacie wodnoprawnym nie uległy zmianie. Bez uprzedniego poczynienia takich ustaleń, nie można było stwierdzić, jak uczynił to organ, że niemożliwe stało się przedłużenie okresu obowiązywania pozwolenia. Wbrew twierdzeniu organów wskazywane przepisy Prawa wodnego nie przerzucają na stronę ubiegającą się o ustalenie kolejnego okresu obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego obowiązku wykazania tych okoliczności. Gdyby celem racjonalnego prawodawcy była konieczność dostosowania wydanych wcześniej pozwoleń wodnoprawnych do wymogów wynikających z nowych przepisów, to taki obowiązek zawarłby w stosownym przepisie. Jego brak powoduje, że organy nie mogą żądać od stron zachowania, które wprost nie wynika z aktualnie obowiązujących przepisów. Sąd nie podziela przy tym stanowiska organ II. instancji, że w przypadku wniosku ustalenie kolejnego okresu obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego, dokument ten powinien zawierać wszystkie niezbędne elementy, o których mowa w art. 409 ustawy. Skoro plany gospodarowania wodami, jak i warunki korzystania z wód regionu wodnego, stanowią obszerne dokumenty, których aktualizacja niekoniecznie musi skutkować zmianą danych zawartych w sporządzonym na podstawie uprzedniej wersji dokumentu operacie wodnoprawnym, co przyznał organ, to z łatwością sam, jako wyspecjalizowany organ z zakresu prawa wodnego, może stwierdzić, czy ewentualne zmiany planów gospodarowania wodami, jak i warunków korzystania z wód regionu wodnego dotyczą podmiotu ubiegającego się w danej lokalizacji o przedłużenie obowiązywania posiadanego pozwolenia wodnoprawnego w trybie art. 414 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne. Przedłużenie pozwolenia jest możliwe tylko w sytuacji, gdy warunki korzystania z wód nie uległy zmianie od momentu wydania poprzedniego pozwolenia. Tylko wówczas można przedłużyć okres jego obowiązywania na dotychczasowych warunkach. Jeżeli zaś w sposobie wykonywania pozwolenia nastąpiły jakiekolwiek zmiany (wynikały np. z ustaleń planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza) i zostały przez Organ opisane w decyzji, to należałoby uznać, że informacje zawarte w operacie wodnoprawnym straciły aktualność i dopiero wówczas byłyby podstawy do odmowy przedłużenia dotychczasowego pozwolenia wodnoprawnego i do wszczęcia postępowania w sprawie wydania nowego pozwolenia wodnoprawnego, na podstawie przepisów ustawy z 2017 roku. Reasumując stwierdzić należy, że zarzutu skargi dotyczący naruszenia art. 414 ust. 6 Praw wodnego okazał się zasady. Po uprawomocnieniu się niniejszego wyroku, w ponownie prowadzonym postępowaniu organy ustalą, czy informacje wynikające z przedstawionego wraz z wnioskiem operatu są aktualne (z uwzględnieniem powyższego stanowiska Sądu co do "aktualności" operatu), a także ustalą czy nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 399 ust. 1 Prawa wodnego. Do tego czasu pozwolenie wodnoprawne z [...] marca 2010r. nie wygasa, stosowanie do treści art. 414 ust. 2 P.w. W tym stanie rzeczy Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu I. instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) oraz c) a także art. 135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (P.p.s.a) O kosztach postępowania rozstrzygnięto na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a. Na zasądzoną kwotę składa się wpis od skargi (300 zł), wynagrodzenie radcy prawnego (480 zł) oraz uiszczona opłata skarbowa od udzielonego pełnomocnictwa (17 zł). Sąd nie uwzględnił wniosku o zobowiązanie organu do wydania decyzji w terminie 14 dni od zwrotu akt, gdyż uznał, że okoliczności sprawy nie uzasadniają zastosowania trybu przewidzianego w art. 145a § 1 P.p.s.a. Organ winien zatem rozpoznać sprawę w terminach wynikających z przepisów K.p.a.. Sąd nie uwzględnił również wniosku o zawiadomienie Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie Śródlądowej o istotnych naruszeniach prawa.