I SA/Wa 44/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2006 r. Nr [...] w przedmiocie odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE I SA/Wa 44/07 UZASADNIENIE W dniu 8 stycznia 2007 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga W. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2006 r., nr [...], które po rozpatrzeniu odwołania M. G. od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] maja 2006 r., nr [...] zmieniającej decyzję Prezydenta W. z dnia [...] lutego 2006 r., nr [...] uchyliło decyzję z dnia [...] maja 2006 r. oraz orzekło o zmianie decyzji z dnia [...] lutego 2006 r. w przedmiocie odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 50 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uprawnionym do wniesienia skargi do Sądu jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, oraz inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. W niniejszej sprawie skarga została wniesiona przez W., czyli organ pierwszej instancji. Decyzja pierwszej instancji z dnia [...] maja 2006 r., nr [...] wydana została bowiem z upoważnienia Prezydenta W. przez Dyrektora [...] Centrum Pomocy Rodzinie. Organ administracji publicznej, który wydał w pierwszej instancji decyzję administracyjną w sprawie, nie jest podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi na decyzję administracyjną wydaną w wyniku odwołania od decyzji pierwszoinstancyjnej. Pogląd ten uzasadniony jest tym, że organ wydając decyzję w pierwszej instancji nie działa jako podmiot, którego własnego interesu prawnego lub obowiązku prawnego dotyczy sprawa, lecz jako organ administracji publicznej rozpoznający sprawę, na mocy przyznanych mu ustawowo kompetencji. Wobec powyższego należało skargę odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).