I FZ 420/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Artur Mudrecki po rozpoznaniu w dniu 11 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 grudnia 2007 r. sygn. akt III SA/Wa 1426/06 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi spółki E.M. na decyzję Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej z dnia 8 lutego 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w przedmiocie zobowiązania w podatku od towarów i usług postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 7 grudnia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1426/06, odrzucił skargę kasacyjną Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 września 2006 r., sygn. akt III SA/Wa 1426/06, w sprawie ze skargi spółki E.M. na decyzję GIKS z dnia 8 lutego 2006 r., nr [...]. W motywach swego rozstrzygnięcia, Sąd I instancji przywołał art. 177 § 1, art. 219 § 1, art. 221 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) (dalej; u.p.p.s.a.) oraz § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) wskazując, że skargę kasacyjną należało odrzucić z uwago na fakt, iż wniesiona została bez uiszczenia wpisu, który miał charakter stały. W zażaleniu na powyższe postanowienie GIKS podniósł, że postanowienie WSA w Warszawie wprawdzie odrzuca skargę kasacyjną, jednakże z oznaczenia stron i sprawy wynika, iż zostało wydane w sprawie innej decyzji, niż tej, której dotyczy skarga kasacyjna wniesiona na wyrok Sądu uchylający decyzję GIKS z dnia 8 lutego 2006 nr [...] oraz decyzję ją poprzedzającą z dnia 30 listopada 2005 r., [...] (z oznaczenia stron i sprawy postanowienia wynika, że zostało ono wydane w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji z dnia 29 sierpnia nr [...], a w uzasadnieniu postanowienia powołano natomiast niezwiązaną ze sprawą sygnaturę akt.) Z uwagi na powyższe argumenty GIKS wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia co by zmierzało do naprawienia błędów skutkujących nadaniem klauzuli prawomocności wyrokowi z dnia 15 września 2006 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W sprawie argumentacja strony żalącej sprowadza się w istocie do wskazania, że postanowienie Sądu I instancji odrzucające skargę kasacyjną jest wadliwe z uwagi na fakt, iż zostało wydane w sprawie innej decyzji niż tej której dotyczyła skarga kasacyjna. Żalący podkreślił, że powyższe wynika z oznaczenia stron i sprawy postanowienia jak i powołania w jego uzasadnieniu sygnatury niezwiązanej ze sprawą. Odnosząc się do twierdzeń żalącego należy wskazać, że postanowieniem z dnia 6 lutego 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie dokonał sprostowań w przedmiotowym postanowieniu (z dnia 7 grudnia 2006 r., sygn. akt III SA/Wa 1426/06. Sąd ten uznając za oczywiste omyłki, zastąpił: - w sentencji postanowienia daty i numer zaskarżonej decyzji; "29 sierpnia 2006 r. [...] datą i numerem "8 lutego 2006 r. [...], - w zdaniu pierwszym uzasadnienia postanowienia sygnatury: "III SA/Wa 3576/06 sygnaturą "III SA/Wa 1426/06", - w zdaniu drugim od końca uzasadnienia postanowienia, sformułowania "pełnomocnik strony skarżącej będący adwokatem" sformułowaniem "pełnomocnik organu będący radcą prawnym" Ponadto warto wskazać, że Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 5 czerwca 2007 r., sygn. akt I FZ 266/07, oddalił zażalenie strony (GIKS) na powyższe postanowienie WSA w Warszawie w przedmiocie sprostowania oczywistych omyłek podnosząc, iż błędnie oznaczona w sentencji postanowienia data i numer zaskarżonej decyzji administracyjnej, jak również sygnatura akt i oznaczenie pełnomocnika wskazane w uzasadnieniu zawierają się w pojęciu oczywistej omyłki. Zatem wobec powyższego sprostowania, argumenty żalącego dotyczące wadliwości postanowienia, nie mogą zostać uwzględnione. Dodać również trzeba, że Sąd I instancji odrzucając skargę kasacyjna postąpił prawidłowo. Stosownie bowiem do przepisu art. 177 § 1 u.p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. W tym też terminie winna zostać uiszczona opłata stała należna od skargi kasacyjnej wniesionej przez radcę prawnego bądź adwokata reprezentującego stronę zgodnie z art. 221 (por. postanowienie NSA z dnia 5 kwietnia 2006 r., sygn. akt II OZ 347/06, niepubl). Z akt sprawy wynika, że stronie odpis wyroku z dnia 15 września 2006 r., sygn. akt III SA/Wa 1426/06 wraz z uzasadnieniem doręczono w dniu 23 października 2006 r. Zatem termin do wniesienia skargi kasacyjnej wraz z należnym od niej wpisem stałym upływał w dniu 22 listopada 2006 r. Natomiast strona wniosła skargę kasacyjną 21 listopada 2006 r. (w terminie) jednak wpis stały uiściła dopiero 23 listopada 2006 r. czyli po upływie przepisanego terminu. Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.