II SA/Bk 732/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński, Sędziowie sędzia WSA Grzegorz Dudar (spr.), sędzia WSA Elżbieta Lemańska, Protokolant sekretarz sądowy Katarzyna Derewońko, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 21 grudnia 2021 r. sprawy ze skargi S. w S. na uchwałę Zarządu P. w S. Sp. z o.o. z dnia [...] marca 2018 r. Nr [...] w sprawie wprowadzenia cennika usług w zakresie odprowadzania wód opadowych lub roztopowych kanalizacją deszczową eksploatowaną przez P. w S. Sp. z o.o. p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej S. w S. kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem zwrotu wpisu sądowego. , UZASADNIENIE S. w S. (dalej powoływana także jako skarżąca S.) w skardze z dnia 30 sierpnia 2021 r., zaskarżyła m.in. nie ogłoszoną uchwałę Zarządu P. w S. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z dnia [...] marca 2018 r. w sprawie wprowadzenia cennika usług w zakresie odprowadzania wód opadowych lub roztopowych kanalizacją deszczową eksploatowaną przez P. w S. Sp. z o.o. wskazując, że została podjęta bez podstawy prawnej, jednocześnie będącej podstawą do naliczania opłat przez ww. spółkę za świadczenie usługi wodnej odprowadzania wód opadowych i roztopowych za okres od 1 kwietnia 2018 r. do 31 grudnia 2018 r. S. w powyższym zakresie wniosła o stwierdzenie niezgodności z prawem oraz stwierdzenie nieważności ww. uchwały. W odpowiedzi na skargę, pełnomocnik P. w S. Sp. z o.o. wniósł o odrzucenie, ewentualnie o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Badanie merytorycznej zasadności skargi, poprzedzone jest każdorazowo analizą jej dopuszczalności, mającą na celu stwierdzenie, czy nie zachodzą podstawy do jej odrzucenia. Analiza przeprowadzona przez sąd doprowadziła do wniosku, że skarga wniesiona przez skarżącą S. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2019 r., poz. 2325.; dalej: "p.p.s.a."), wedle którego skarga podlega odrzuceniu, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Przedmiot skargi do sądu administracyjnego został ściśle określony przepisami prawa, w ten sposób, że sąd administracyjny kontroluje legalność działalności organów administracji publicznej sprawowanej we władczych formach wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 – 7 p.p.s.a. oraz jest właściwy do rozpoznania skargi na bezczynność (przewlekłość postępowania) organów w przypadkach, gdy mają one obowiązek działania, natomiast nie czynią tego w ustawowym terminie wyznaczonym dla załatwienia sprawy (art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a.). W ramach prawnych form działania administracji, po myśli wskazanego art. 3 § 2 p.p.s.a., ustawodawca wskazał na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowania, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego. Ponadto, sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a i § 3 p.p.s.a.). Jednocześnie w myśl art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2021 r., poz. 1372 ze zm. dalej: "u.s.g."), każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. W ocenie sądu, kwestionowana skargą uchwała Nr [...] Zarządu P. w S. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z dnia [...] marca 2018 r. w sprawie wprowadzenia cennika usług w zakresie odprowadzania wód opadowych lub roztopowych kanalizacją deszczową eksploatowaną przez P. w S. Sp. z o.o. nie należy do żadnej z wyżej wymienionych zaskarżalnych do sądu administracyjnego form działania administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a., jak również nie mieści się w dyspozycji art. 101 ust. 1 u.s.g. Uchwała ta została podjęta przez Zarząd P. w S. Sp. z o.o. a zatem przez organ spółki kapitałowej. Nie jest to zatem akt prawa miejscowego organu jednostki samorządu terytorialnego ani też inna uchwała lub zarządzeniem organu gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej. Tym samym nie można powyższej uchwale przypisać jakiejkolwiek formy działalności administracji publicznej, a zatem ocena jej legalności nie podlega kognicji wojewódzkiego sądu administracyjnego. Powyższe skutkuje stwierdzeniem niedopuszczalności skargi i jej odrzuceniem na zasadzie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., o czym orzeczono w jak w pkt I sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu od skargi sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.