VII SA/Wa 2856/12

SENTENCJA Dnia 18 grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy o sygn. akt VII SA/Wa 2856/12 ze skargi L. [...] na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2012 r., Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jak wynika z akt sprawy zaskarżona decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego została doręczona L. M. w trybie art. 44 K.p.a., ze skutkiem doręczenia jaki nastąpił z upływem dnia 21 marca 2012 r. Jak wynika z dowodu doręczenia, przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję skierowana do skarżącego została dwukrotnie awizowana w dniu 7 marca 2012 r. i 14 marca 2012 r., a następnie została zwrócona do nadawcy (organu) w dniu 22 marca 2012 r. Następnie skarżący w dniu 12 listopada 2012 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym) złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W związku z powyższym, na podstawie art. 53 § 1 p.p.s.a. należy stwierdzić, że przedmiotowa skarga została wniesiona z uchybieniem trzydziestodniowego terminu określonego w ustawie. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Jak wynika z akt sprawy termin do jej wniesienia upłynął L. M. w dniu 20 kwietnia 2012 r., a przedmiotowa skarga została nadana w Urzędzie Pocztowym do organu przez skarżącego w dniu 12 listopada 2012 r., a więc prawie 7 miesięcy po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia. Z tego względu skarga podlega odrzuceniu. W tym miejscu wyjaśnienia skarżącemu wymaga, że zastosowanie trybu doręczenia na podstawie art. 44 K.p.a. polega na przyjęciu fikcji prawnej, że przesyłka dotarła do rąk adresata. Jest to więc domniemanie prawne, które ma charakter niewzruszalny, ponieważ K.p.a. w tym szczególnym trybie doręczenia zastępczego nie reguluje trybu składania oświadczeń woli i dochodzenia ich do wiadomości adresata, lecz normuje samą czynność procesową doręczenia pisma. W takiej sytuacji adresat pisma ma możliwość jedynie wykazania, że przepis art. 44 K.p.a. nie powinien być stosowany albo został zastosowany wadliwie, a wobec tego brak było przesłanek do wywołania skutków prawnych związanych z domniemaniem ustanowionym w tych przepisach. Jednak w niniejszej sprawie skarżący na takie okoliczności, co do wadliwości zastosowania trybu doręczenia z art. 44 K.p.a., w swojej skardze się nie powołał. W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.