I OZ 979/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Plucińska-Filipowicz po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. K. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 października 2007 r., sygn. akt III SA/Kr 687/07 o odmowie przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi A. K. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 16 października 2007 r., sygn. akt III SA/Kr 687/07, na podstawie art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, zwanej dalej "ppsa", odmówił przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi A. K. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na postanowienie Burmistrza Miasta C. z dnia [...] o wszczęciu postępowania rozgraniczeniowego w celu ustalenia granic nieruchomości stanowiącej własność skarżącego. W uzasadnieniu Sąd I instancji podniósł, że zaskarżona decyzja została wydana w oparciu o art. 30 ust. 4 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027), z którego wynika, iż na postanowienie o wszczęciu postępowania o rozgraniczenie nieruchomości nie służy zażalenie, a zatem w sprawie wystąpiła oczywista bezzasadność skargi w związku z ustawową niedopuszczalnością odwołania. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł A. K. S., podnosząc, że Sąd nie rozpoznał sprawy przyznania prawa pomocy merytorycznie, a jedynie ograniczył się do stwierdzenia o niedopuszczalności zażalenia zgłoszonego od postanowienia o wszczęciu postępowania rozgraniczającego. Ponadto skarżący podniósł, że skargę złożył nie tylko na postanowienie organu II instancji, ale także na postanowienie Burmistrza Miasta C. z dnia [...] lutego 2007 r. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 247 ppsa stronie nie przysługuje prawo pomocy w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego ocena bezzasadności skargi zawarta w postanowieniu wydanym na podstawie art. 247 ppsa nie oznacza i nie może oznaczać merytorycznego rozpoznania skargi. Zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oznacza w istocie, że Sąd ten uchylił się od oceny spełnienia przez stronę przesłanek wymaganych do uwzględnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie jest to równoznaczne z rozstrzygnięciem skargi na etapie rozpoznawania wniosku o przyznanie prawa pomocy, co może prowadzić do ograniczenia konstytucyjnego prawa strony do rozpoznania sprawy przez sąd administracyjny. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na mocy art. 185 § 1 w związku z art. 197 ppsa.