Ppolska.starec← UrzadnikLog in

I SA/Wr 1209/07

Administrative courts2007-09-10
Case number
I SA/Wr 1209/07
Court
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Judgment date
2007-09-10
Type
Postanowienie WSA we Wrocławiu

Judges

Jadwiga Danuta Mróz

Ruling

*Odrzucono skargę

Judgment text

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz po rozpoznaniu w dniu 10 września 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Cz. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie wymiaru podatku od nieruchomości postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia [...] skarżący – Cz. W. został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez – 1) wskazanie numeru i daty zaskarżonej decyzji, 2) określenia naruszenia prawa bądź interesu prawnego, 3) podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę sądową, zawierającą w/w wezwanie przesłano na prawidłowy adres skarżącego, a następnie, dwukrotnie awizowano. Jak wynika z akt sprawy, awizowanie przesyłki sądowej nastąpiło w dniach – odpowiednio [...] i [...]. Skarżący, pomimo prawidłowego zawiadomienia o miejscu pozostawienia przesyłki (Urząd Pocztowy), nie odebrał w/w pisma. Powyższa okoliczność skutkowała uznaniem pisma za doręczone z upływem 7 dni od daty powtórnego awizo. Jak wynika z akt sprawy, stwierdzone braki formalne skargi nie zostały uzupełnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2001 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwana dalej u.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (art. 46 u.p.s.a.), a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; 2) oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy; 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Niezbędne elementy skargi zawarto także w dyspozycji art. 215 § 1 u.p.s.a., zgodnie z którym, w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Skarga pozbawiona choćby jednego z wymienionych elementów uniemożliwia rozpoznanie sprawy. Skutek procesowy w postaci odrzucenia wadliwie skonstruowanej skargi może jednak nastąpić dopiero po uprzednim, bezskutecznym, wezwaniu wnoszącego skargę do uzupełnienia stwierdzonych braków skargi. Jak stanowi bowiem przepis art. 58 § 1 pkt 3 u.p.s.a., Sąd odrzuca skargę gdy skarżący nie uzupełni w wyznaczonym terminie stwierdzonych braków formalnych skargi. W stanie faktycznym sprawy, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] skarżący Cz. W. został wezwany do usunięcia stwierdzonych braków formalnych skargi poprzez – wskazanie numeru i daty zaskarżonej decyzji, określenia naruszenia prawa bądź interesu prawnego, a także podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. W celu wykonania powyższego, skarżącemu został wyznaczony 7-dniowy termin (liczony od dnia doręczenia wezwania) z pouczeniem , iż jego uchybienie spowoduje odrzucenie skargi w sprawie. Jak wynika z akt sprawy, skarżący, dwukrotnie zawiadomiony o pozostawieniu w/w przesyłki sądowej w placówce pocztowej, nie podjął pisma w terminie 7 dni od daty powtórnego awizowania przesyłki. Zgodnie z powyższym, pismo zawierające wezwanie do uzupełnienia stwierdzonych braków formalnych skargi należało uznać za doręczone ze skutkiem na dzień [...] (wtorek), co przypadało w siódmym dniu licząc od daty jego powtórnego awizowania. Uznając skuteczność dokonanego w ten sposób doręczenia należało tym samym przyjąć, iż siedmiodniowy termin jaki został wyznaczony stronie na uzupełnienie braków formalnych skargi rozpoczął swój bieg w dniu [...] i upłynął bezskutecznie w dniu [...] (wtorek). Stwierdzone braki formalne, tamujące możliwość nadania dalszego biegu skardze, nie zostały bowiem uzupełnione. Z tych względów, skargę należało odrzucić, zgodnie z dyspozycją art. 58 § 1 pkt 3 u.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji postanowienia.