II SA/Kr 819/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Darmoń Sędziowie: Sędzia WSA Mirosław Bator Sędzia WSA Magda Froncisz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2020 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi "S" sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w K. na postanowienie Wojewody [...] z dnia 15 maja 2020 r., znak [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania oddala skargę. UZASADNIENIE Prezydent Miasta K. decyzją z dnia 26.04.2019 r. nr [...] znak: [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił Firma A z siedzibą w W. pozwolenia na wykonanie robót budowlanych polegających na przebudowie budynku frontowego wraz z budową nowych oficyn dla celów hotelowych przy [...] - działka nr [...] obr. [...] w K., wraz z wewnętrznymi instalacjami: wod.-kan., c.o., wentylacją mechaniczną i elektryczną oraz nadbudowa komina przy ścianie granicznej - dz. nr [...] obr. jw. Przedmiotowa decyzja stała się ostateczna w dniu 30.05.2019 r. z uwagi na brak zaskarżenia jej przez strony postępowania. W dniu 27.11.2019 r. został złożony przez spółkę "Firma B z siedzibą w K. wniosek o wznowienie postępowania zakończonego wyżej wymienioną decyzją. Motywując wniosek spółka podniosła, że przysługuje jej prawo do nieruchomości z tytułu umowy najmu lokalu użytkowego położonego przy ul. [...] w K., na działce, dla której prowadzona jest księga wieczysta o nr [...] Okoliczności te, zdaniem spółki, nakazywały uznanie jej za stronę postępowania z uwagi na posiadanie interesu prawnego w rozumieniu art. 28 k.p.a. poprzez przysługujące jej prawa refleksowe z powodu immisji, jakie powodują prace budowlane na działce sąsiedniej. Nieruchomość, w której znajduje się wynajmowany lokal, została wymieniona jako znajdująca się w obszarze oddziaływania inwestycji. Dodatkowa emisja spalin, hałasu etc., spowoduje, że lokal, którego najemcą jest Firma B dozna daleko idących ograniczeń odnośnie prowadzenia w nim działalności gospodarczej. Postanowieniem z dnia 9 stycznia 2020 r., znak: [...] Prezydent Miasta K. - po rozpoznaniu wniosku Firma B – odmówił wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Prezydenta Miasta K., z dnia 26.04.2019 r., nr [...].[...], znak: [...], orzekającą o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu Firma A , pozwolenia na wykonanie robót budowlanych polegających na przebudowie budynku frontowego wraz z budową nowych oficyn dla celów hotelowych przy [...] - działka nr [...] obr. [...] w K., wraz z wewnętrznymi instalacjami: wod.-kan., co., wentylacją mechaniczną i elektryczną oraz nadbudową komina przy ścianie granicznej - dz. nr [...] obr. jw. Po wstępnej weryfikacji wniosku i przyjęciu, że spółka złożyła przedmiotowe pismo w terminie, w dalszej kolejności przedstawiono wyniki analizy odnoszące się do spełnienia przez wnioskodawcę warunku posiadania przymiotu strony postępowania. Ustalenie, że spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa Firma B nie może być stroną postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę inwestycji realizowanej na nieruchomości sąsiedniej, było podstawą odmowy wznowienia postępowania. W obszernym uzasadnieniu postanowienia przytoczono orzeczenia sądów administracyjnych, które zapadły w analogicznych sprawach. "Firma B z siedzibą w K. wniosła od powyższego postanowienia zażalenie, zarzucając organowi I instancji błędne uznanie, że spółce "Firma B . nie przysługuje przymiot strony postępowania. Spółka wskazała m.in., że nie ma jednoznacznych i uniwersalnych zasad w zakresie posiadania przymiotu strony i interesu prawnego, które mogą być zastosowane automatycznie w każdej sprawie. W dalszej części uzasadnienia zażalenia wskazano na orzecznictwo sądów administracyjnych, z którego wynika, że niedopuszczalne jest na etapie wstępnej weryfikacji wniosku, badanie posiadania przez wnioskodawcę interesu prawnego, gdy przesłanką do wznowienia jest art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.. Pełnomocnik spółki "Firma B stwierdził, że jako posiadacz nieruchomości, która znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie działki inwestycyjnej, winna ona uczestniczyć w postępowaniu poprzedzającym wydanie zaskarżonej decyzji jako strona tego postępowania. W zażaleniu zawarto wniosek o uchylenie zaskarżonego postanowienia i o wznowienie postępowania w ww. sprawie. Wojewoda postanowieniem z dnia 15 maja 2020 r. znak: [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U.2020.256 ze zmianami) - zwanej dalej k.p.a. i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz.U.2019.1186 ze zmianami), utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy wskazał, że kolejność podejmowanych przez organ administracji działań, po otrzymaniu wniosku o wznowienie postępowania, obliguje organ administracji, do ustalenia w pierwszej kolejności, czy dopuszczalne jest wznowienie postępowania w sprawie wskazanej przez wnioskodawcę. W tym wstępnym postępowaniu ustala się, czy wniosek został złożony z zachowaniem wymaganego terminu, czy dotyczy decyzji ostatecznej i czy z wnioskiem zwróciła się strona postępowania. W przypadkach wskazanych w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., w sytuacjach nie wymagających analiz i dodatkowych dowodów, rozstrzygnięcie w przedmiocie wznowienia następuje w zależności od okoliczności sprawy znanych organowi i wskazanych przez wnioskodawcę we wniosku o wznowienie postępowania. Jeśli z przedstawionych dowodów, z treści wniosku i następnie zażalenia, wynika bezspornie, że tytuł prawny do nieruchomości znajdującej się w obszarze oddziaływania projektowanej inwestycji, posiadany przez osobę wnioskującą o wznowienie postępowania, nie może dać jej prawa strony w postępowaniu prowadzonym w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, niezasadne byłoby wznawianie tego postępowania. Wznowienie postępowania ma bowiem na celu przeprowadzenie postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Jeśli zatem jest rzeczą oczywistą, że wnioskodawcy nie może przysługiwać przymiot strony postępowania, bowiem nie jest właścicielem ani użytkownikiem wieczystym, ani zarządcą nieruchomości, znajdującej się w obszarze oddziaływania projektowanej inwestycji, bezprzedmiotowe byłoby prowadzenie postępowania wznowieniowego, a jego ewentualne wszczęcie stanowiłoby naruszenie zasady określonej w art. 12 k.p.a. Organ podniósł, że pełnomocnik spółki "Firma B wskazuje, że spółka powinna być stroną postępowania, ponieważ przysługuje jej prawo do nieruchomości wynikające z umowy najmu lokalu użytkowego w kamienicy położonej na działce, która znajdowała się w obszarze oddziaływania projektowanej inwestycji, dla której udzielono pozwolenia na budowę zaskarżoną decyzją z 26 kwietnia 2019 r. Prawa najemcy lokalu określone winny być w umowie najmu, a zasady korzystania z wynajętego lokalu określa Kodeks cywilny w Tytule XVII. Najem i Dzierżawa. Dział I. Najem (art. 659 - 692). Co do zasady umowa najmu nie przenosi prawa własności, nie jest formą użytkowania wieczystego i nie nadaje najemcy praw do nieruchomości w zakresie, o którym mowa w art. 28 Prawa budowlanego, wyłącznie ograniczając się do zasad korzystania z lokalu. Potwierdza to art. 662 § 1 Kodeksu cywilnego: Wynajmujący powinien wydać najemcy rzecz w stanie przydatnym do umówionego użytku i utrzymywać ją w takim stanie przez czas trwania najmu, oraz art. 663 Kodeksu Cywilnego: Jeżeli w czasie trwania najmu rzecz wymaga napraw, które obciążają wynajmującego, a bez których rzecz nie jest przydatna do umówionego użytku, najemca może wyznaczyć wynajmującemu odpowiedni termin do wykonania napraw. Po bezskutecznym upływie wyznaczonego terminu najemca może dokonać koniecznych napraw na koszt wynajmującego. Z powyższego wynika, że właściciel lokalu jest odpowiedzialny za dokonywanie napraw i usuwanie wad, które stoją na przeszkodzie najemcy w wykorzystywaniu lokalu na cele określone w umowie najmu. Jeśli zatem, w jego ocenie, warunki użytkowania wynajmowanego lokalu pogarszają się (wymagają naprawy), winien zwrócić się do wynajmującego lokal, który jest zobligowany do utrzymywania go w odpowiednim stanie przez okres trwania najmu. Szczegółowa regulacja prawna, odnosząca się do kwestii ustalenia kręgu stron postępowania w spawach pozwolenia na budowę, została zapisana w art. 28 ust. 2 P.b. Wyjaśnienie tego zagadnienia zawarte zostało w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 stycznia 2020 r. II OSK 1185/18: Przesłanki przyznania jednostce statusu strony wyznacza art. 28 k.p.a. stanowiąc, że stroną w sprawie jest każdy, kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Norma art. 28 k.p.a. statuując, że stroną jest każdy, kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny, nie zawiera normy prawnej samoistnej, a wymaga zastosowania łącznie z normą materialnego prawa administracyjnego, która jest podstawą do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, w której jednostka żąda udzielenia jej ochrony prawnej przez jej rozstrzygnięcie na drodze prawa, a następnie na drodze prawa poddania weryfikacji. W sprawach pozwolenia na budowę normą prawną wyznaczającą interes prawny jest art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, który stanowi, że stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu". Są to wszystkie podmioty, które mogą być uznane za strony postępowania - inne prawo do nieruchomości nie będzie uprawniało do uczestniczenia w postępowaniu, jako strona tego postępowania. Zatem krąg stron postępowania dotyczącego zatwierdzenia projektu budowalnego i udzielenia pozwolenia na wykonanie przebudowy budynku frontowego wraz z budową oficyn dla celów hotelowych przy [...] w K., nie mógł objąć skarżącej spółki, jeśli nie spełniła ona wymogu opisanego w art. 28 ust. 2 P.b., w którym określono, kto może być stroną takiego postępowania. Natomiast uwagi dotyczące emisji spalin i hałasu mogą być analizowane w odniesieniu do projektowanego budynku po jego zrealizowaniu, z uwzględnieniem funkcji jaką ma pełnić. Budynek hotelowy nie jest obiektem generującym ponadnormatywny hałas, a zakłócenia powstające w czasie budowy nie podlegają analizie. Winny być one minimalizowane, aby w jak największym stopniu ograniczać uciążliwości związane z realizowaniem prac budowlanych, nad czym winien czuwać kierownik budowy. Reasumując organ wskazał, że zgodnie z treścią księgi wieczystej nr [...], prowadzonej dla nieruchomości nr [...] obr. [...] w K. oraz treścią ksiąg wieczystych dla wyodrębnionych lokali w budynku nr [...] przy ul. [...] w K. ([...], [...], [...]) wnioskodawca spółka "Firma B ., będąc najemcą jednego z ww. lokali, bezsprzecznie nie jest ani inwestorem, ani właścicielem, ani użytkownikiem wieczystym, ani też zarządcą nieruchomości znajdującej się w obszarze oddziaływania obiektu. Zatem jest oczywistym, że "Firma B nie posiada przymiotu strony w postępowaniu o pozwolenie na budowę przedmiotowego zamierzenia budowlanego. Firma B w K. wniosła na powyższe postanowienie Wojewody z dnia 15 maja 2020 r. znak: [...] skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zarzucając naruszenie: 1. art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie całości okoliczności sprawy oraz poprzez zaniechanie podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli - spółki "Firma B . z siedzibą w K.; 2. art. 149 § 1 k.p.a. poprzez wydanie postanowienia o odmowie wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją w sytuacji, gdy zostały spełnione wszystkie przesłanki do jego wznowienia. Strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienie w całości i uchylenie poprzedzającego go postanowienia organu I instancji; ponadto wniosła o zasądzenie kosztów postępowania sądowo - administracyjnego, w tym zasądzenie kosztów zastępstwa prawnego, według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że rozważania organu w przedmiocie, czy spółce przysługuje przymiot strony, zostały podjęte na niewłaściwym etapie postępowania wznowieniowego. Po złożeniu wniosku o wznowienie postępowania organ zobowiązany jest do podjęcia określonych czynności proceduralnych, mających na celu rozpoznanie złożonego wniosku. Orzecznictwo sądów stanęło na stanowisku, że nie są to czynności podejmowane w ramach postępowania administracyjnego (por. wyrok NSA z dnia 19 maja 2010 r., II OSK 893/09 i powołane tam orzecznictwo). Tożsame stanowisko przyjmuje również doktryna, mianowicie czynności podjęte przez organ przed wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania nie są czynnościami procesowymi, lecz mają charakter wewnętrzny (B. Adamiak (w:) B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2006, s. 673; M. Jaśkowska (w:) M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2005, s. 881; C. Martysz (w:) G. Łaszczyca, C. Martysz, A. Matan, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, t. 2, Warszawa 2005, s. 331). W konsekwencji podejmując wyżej wskazane czynności wstępne organ powinien zbadać czy wniosek o wznowienie postępowania: został złożony z zachowaniem ustawowego terminu; czy osoba wnosząca wniosek posiada zdolność procesową oraz czy we wniosku została wskazana ustawowa przyczyna wznowienia postępowania, a dopiero na dalszych etapach dokonać merytorycznego zbadania sprawy. W przedmiotowej sprawie w zaskarżonym postanowieniu rozstrzygnięta została kwestia złożenia przez spółkę wniosku z zachowaniem terminu. Brak jest też wątpliwości co do zdolności procesowej wnoszącego wniosek, jak również do wskazania przyczyn, dla których wniosek ten został złożony. Przy spełnieniu powyższych warunków organ obowiązany jest wznowić postępowanie (art. 149 § 1 k.p.a.) i przeprowadzić je zarówno co do rzeczywistego istnienia przyczyn wznowienia, jak i pozostałych kwestii dotyczących dopuszczalności wznowienia, a także co do istoty sprawy (art. 149 § 2 k.p.a.). W ślad za licznym orzecznictwem sądów administracyjnych, na etapie wstępnej weryfikacji wniosku nie jest dopuszczalne badanie przez organ interesu prawnego osoby wnoszącej o wznowienie postępowania już na etapie oceny przez organ przesłanek do wszczęcia postępowania wznowieniowego. Co więcej, nie jest to dopuszczalne nawet w sytuacji, kiedy przesłanką do wznowienia postępowania administracyjnego jest brak udziału w postępowaniu bez własnej winy (art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.), ponieważ organ rozpatrujący taki wniosek nie jest w żadnym wypadku umocowany do badania, czy podmiot domagający się wznowienia postępowania istotnie ma przymiot strony w postępowaniu zakończonym kwestionowaną decyzją, gdyż kwestia ta będzie przedmiotem ustaleń i oceny w postępowaniu prowadzonym po wydaniu postanowienia, o jakim mowa w art. 149 § 2 k.p.a. (por. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lutego 2019 r. II OSK 882/17, Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 23 maja 2019 r. II SA/Ke 215/19, Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 26 czerwca 2019 r. ll SA/Gd 63/19. Wobec powyższego, zdaniem strony skarżącej, zaskarżone postanowienie jest oczywiście niezasadnie i wysoce chybione. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (materialnym - określającym prawa i obowiązki stron oraz procesowym - regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej), nie będąc przy tym związane - w myśl przepisu art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325), dalej "P.p.s.a." - zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, co daje Sądowi podstawę i zarazem obliguje do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa. Niniejsza sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym, bowiem zgodnie z art. 119 pkt 3 P.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Zaskarżone postanowienie należy do jednej z wymienionych kategorii, dlatego też sprawa została skierowana do rozpoznania w trybie uproszczonym, bez wyznaczania rozprawy i bez zawiadamiania stron postępowania. Zgodnie z treścią art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a. uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy, gdy sąd stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi Sąd oddala skargę w oparciu o art. 151 P.p.s.a. Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie było postanowienie Wojewody utrzymujące w mocy postanowienie organu I instancji odmawiające wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę, kończącą postępowanie, w którym późniejszy wnioskodawca wznowienia – spółka "Firma B z siedzibą w K., nie była stroną. Dokonana na podstawie powyższych kryteriów kontrola legalności zaskarżonego postanowienia wykazała, że odpowiada ono prawu, a zarzuty skargi nie mogą odnieść zamierzonego skutku. Sprawa została rozstrzygnięta w oparciu o prawidłowe ustalenia stanu faktycznego, które Sąd przyjmuje za własne. Na wstępie należy zauważyć, że wznowienie postępowania jest instytucją procesową stwarzającą możliwość prawną ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, ale wyłącznie w wypadku, jeżeli wznawiane postępowanie było dotknięte kwalifikowaną wadą procesową, wymienioną wyczerpująco w art. 145 § 1 pkt 1 - 8 k.p.a. Strona, żądając wznowienia postępowania, powinna wskazać przyczynę wznowienia, uzasadniając to na tyle precyzyjnie, aby organ miał możliwość podjęcia postępowania na podstawie art. 149 § 1 k.p.a. Zgodnie z art. 147 k.p.a. wznowienie postępowania następuje z urzędu lub na żądanie strony. Wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 oraz w art. 145a i art. 145b następuje tylko na żądanie strony. Podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania (art. 148 § 1 k.p.a.). Termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (art. 148 § 2). Zgodnie natomiast z art. 149 § 1 i § 3 k.p.a. wznowienie postępowania lub odmowa wznowienia następuje w drodze postanowienia. Postanowienie o wznowieniu stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy (§ 2). Z powyżej powołanych przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego wynika, że przed wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania organ administracji bada wyłącznie kwestie formalne dopuszczalności wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną, tj. czy wniosek o wznowienie opiera się na którejś z ustawowych przesłanek z art. 145 lub 145a k.p.a., czy w świetle twierdzeń w nim zawartych został złożony przez podmiot uznający się za stronę postępowania oraz czy został wniesiony z zachowaniem terminów wymienionych w art. 148 k.p.a. Natomiast, jeśli w świetle twierdzeń wynikających już z samego wniosku o wznowienie wynika, że brak jest ustawowych podstaw do wznowienia, wniosek składa podmiot niebędący stroną albo termin do jego złożenia nie został zachowany organ wydaje postanowienie o odmowie wznowienia postępowania (art. 149 § 3 k.p.a.). Podkreślić należy, że odmowa wznowienia postępowania na mocy art. 149 § 3 k.p.a. dotyczy tylko tych przypadków, gdy wspomniane przeszkody są łatwo dostrzegalne, a ich stwierdzenie nie wymaga prowadzenia analiz lub uzyskania dodatkowych wyjaśnień. Przesłanki przyznania jednostce statusu strony wyznacza art. 28 k.p.a. stanowiąc, że stroną w sprawie jest każdy, kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Wskazany przepis nie zawiera jednak normy prawnej samoistnej, a wymaga zastosowania łącznie z normą materialnego prawa administracyjnego, która jest podstawą do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, w której jednostka żąda udzielenia jej ochrony prawnej przez jej rozstrzygnięcie na drodze prawa, a następnie na drodze prawa poddania weryfikacji. W sprawach pozwolenia na budowę normą prawną wyznaczającą interes prawny jest art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1186 ze zm. ), zgodnie z którym stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, w ocenie Sądu, zarzut podnoszony przez stronę skarżącą, jakoby w toku postępowania naruszono przepisy art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie całości okoliczności sprawy oraz poprzez zaniechanie podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli - spółki "Firma B . z siedzibą w K., należy uznać za chybiony. Sąd nie dopatrzył się żadnej nieprawidłowości w orzekaniu organów. Materiał dowodowy został wszechstronnie zgromadzony, organy działały w granicach określonych w art. 7 k.p.a. Jak słusznie bowiem wskazały organy orzekające w prowadzonym przez nie postępowaniu, podmioty określone we wskazanym wyżej przepisie art. 28 ust. 2 P.b., tj. inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu stanowią krąg zamknięty osób, które mogą być uznane za strony postępowania w sprawie pozwolenia na budowę. Inne prawo do nieruchomości – w niniejszej sprawie prawo najmu lokalu użytkowego w kamienicy położonej na działce, która znajdowała się w obszarze oddziaływania projektowanej inwestycji, dla której udzielono pozwolenia na budowę zaskarżoną decyzją z 26 kwietnia 2019 r., nie będzie uprawniało do uczestniczenia w postępowaniu, jako strona. Krąg stron postępowania dotyczącego zatwierdzenia projektu budowalnego i udzielenia pozwolenia na wykonanie przebudowy budynku frontowego wraz z budową oficyn dla celów hotelowych przy [...] w K., nie mógł objąć strony skarżącej, która zgodnie z brzmieniem art. 28 ust. 2 P.b., nie mogła być uznana za stronę tego postępowania. Jak wyżej wskazano, w myśl art. 147 k.p.a. wznowienie postępowania następuje z urzędu lub na żądanie strony. Z materiału dowodowego sprawy wynika natomiast, że żądanie wznowienia postępowania nie pochodzi od strony postępowania, bowiem spółce "Firma B z siedzibą w K., nie przysługiwał i nie mógł przysługiwać przymiot strony postępowania w sprawie objętej wnioskiem o wznowienie. Skarżąca spółka nie jest właścicielem ani użytkownikiem wieczystym, ani zarządcą nieruchomości, znajdującej się w obszarze oddziaływania projektowanej inwestycji, a swoją legitymację wywodzi z umowy najmu lokalu użytkowego w kamienicy położonej na działce, która znajdowała się w obszarze oddziaływania projektowanej inwestycji. Rację ma organ, że umowa najmu nie przenosi prawa własności, nie jest formą użytkowania wieczystego i nie nadaje najemcy praw do nieruchomości w zakresie, o którym mowa w art. 28 Prawa budowlanego. Zgodnie zatem z prawem organy administracji orzekły o odmowie wznowienia postępowania w sprawie wniosku złożonego przez podmiot nie będący stroną w sprawie. Odnosząc się do zarzutu nieprzeprowadzenia wystarczającego postępowania wyjaśniającego w zakresie legitymacji strony do udziału w postępowaniu, ugruntowanym w orzecznictwie sądowym jest stanowisko, że jeżeli organ administracji uznaje, że w sposób oczywisty wniosek o wznowienie postępowania nie pochodzi od strony lub z innych przyczyn postępowanie nadzorcze nie może zostać wszczęte, to powinien wydać postanowienie o odmowie wznowienia postępowania na podstawie art. 149 § 3 k.p.a. ( tak NSA w wyroku z dnia 19 czerwca 2019 r., sygn. akt I OSK 2162/17 ). "Odmowa wznowienia postępowania na mocy art. 149 § 3 k.p.a. dotyczy bowiem tylko tych przypadków, gdy wspomniane przeszkody są łatwo dostrzegalne, a ich stwierdzenie nie wymaga prowadzenia analiz lub uzyskania dodatkowych wyjaśnień. Nie można więc wykluczyć, że wniosek o wznowienie postępowania zostanie załatwiony negatywnie przez odmowę wszczęcia tego trybu nadzwyczajnego ze względu na nielegitymowanie się przymiotem strony przez wnioskodawcę, o ile brak ten jest oczywisty" (wyrok NSA z dnia 15 listopada 2017 r., sygn. akt II OSK 383/17). Taka sytuacja ma miejsce w przedmiotowej sprawie, bowiem przepis art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane wyraźnie wskazuje, kto jest stroną w postępowaniu w sprawie wydania pozwolenia na budowę i w katalogu tych stron nie zawierają się podmioty korzystające z obiektów zlokalizowanych w obszarze oddziaływania inwestycji na podstawie stosunków zobowiązaniowych, takich jak umowa najmu lokalu. Odnosząc się natomiast do emisji spalin i hałasu, to – jak słusznie stwierdził organ - kwestie te mogą być analizowane w odniesieniu do projektowanego budynku po jego zrealizowaniu, z uwzględnieniem funkcji jaką ma on pełnić. Niezasadny jest także drugi z podnoszonych w skardze zarzutów, a to art. 149 § 1 k.p.a. poprzez wydanie postanowienia o odmowie wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją w sytuacji, gdy zostały spełnione wszystkie przesłanki do jego wznowienia. W ocenie Sądu zarzut ten stanowi jedynie polemikę z ustalonymi w sprawie okolicznościami mającymi na celu uznanie, że organ nieprawidłowo nie zakwalifikował jako strony postępowania ww. spółki. Oczywiste jest, że wobec braku wykazania interesu prawnego, spółka nie mogła zostać uznana za stronę postępowania, a organ orzekający w sprawie nie mógł załatwić sprawy inaczej jak tylko poprzez wydanie postanowienia o odmowie wznowienia przedmiotowego postępowania. Już sama ta okoliczność, uzasadniała zdaniem Sądu odmowę wznowienia postępowania na podstawie art. 149 § 3 k.p.a. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, a Sąd, dokonując kontroli legalności zaskarżonego postanowienia Wojewody, nie dostrzegł uchybień uzasadniających wyeliminowanie go z obrotu prawnego. Sąd nie stwierdził takiego naruszenia art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., które mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W konsekwencji zasadnie organ I instancji przyjął, że zachodzą przesłanki odmowy wznowienia postępowania, a co za tym idzie, możliwość i konieczność zastosowania art. 149 § 3 k.p.a. Dlatego też organ odwoławczy słusznie utrzymał postanowienie I instancji w mocy, za podstawę rozstrzygnięcia biorąc art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 K.p.a. Sąd uchyla zaskarżone postanowienie na podstawie art. 145 P.p.s.a. tylko w razie zaistnienia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, jeżeli mogły one mieć wpływ na wynik sprawy lub w razie naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. W rozpatrywanej sprawie Sąd nie stwierdził takich wad i uchybień, dlatego orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 151 P.p.s.a.