II SA/Rz 209/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Krystyna Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2006 r., Nr [...] w przedmiocie przyznania zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowania dziecka postanawia odrzucić skargę UZASADNIENIE W dniu 6 lutego 2007 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga E. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2006 r., Nr [...] w przedmiocie przyznania zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowania dziecka. Z uwagi na to, że skarga nie została podpisana, pismem z dnia 6 marca 2007 r. Sąd wezwał skarżąca o uzupełnienie powyższego braku, wyznaczając jej w tym celu termin 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono skarżącej w dniu 8 marca 2007 r. Powyższy termin upłynął jednak bezskutecznie w dniu 15 marca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga jak każde inne pismo procesowe powinna, zgodnie z art. 57 § 1w zw. z art 46 § 1 pkt 4 w ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 153, poz. 1270 ze zm. ) - zwanej dalej P.p.s.a., zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Nie opatrzenie skargi podpisem jest brakiem formalnym, do którego uzupełnienia Sąd zobowiązany jest wezwać skarżącego, wyznaczając mu w tym celu siedmiodniowy termin, po bezskutecznym upływie którego zobowiązany będzie skargę odrzucić - art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 49 § 1 P.p.s.a. Niniejsza skarga nie została podpisana ani w chwili jej wnoszenia ani na wezwanie Sądu, które doręczono skrzącej w dniu 8 marca 2006 r. W związku z powyższym, Sąd po upływie wyznaczonego terminu w dniu 15 marca 2007r., był zobowiązany do odrzucenia skargi, jako nie uzupełnionej w wyznaczonym do tego terminie. W świetle powyższego Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 49 § 1 P.p.s.a.