II SAB/Bd 158/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska (spr.) Sędziowie sędzia WSA Joanna Janiszewska-Ziołek sędzia WSA Jarosław Wichrowski po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 15 lutego 2023 r. sprawy ze skargi J. M. na bezczynność Burmistrza Gminy i Miasta [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. zobowiązuje Burmistrza Gminy i Miasta [...] do rozpoznania wniosku J. M. z dnia [...] września 2022 r. w terminie 14 dni od dnia zwrotu akt sprawy organowi wraz z prawomocnym wyrokiem; 2. stwierdza, że Burmistrza Gminy i Miasta [...] dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 3. zasądza od Burmistrza Gminy i Miasta [...] na rzecz J. M. kwotę [...] ([...]) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. UZASADNIENIE Pismem z 13 września 2022 r,. zatytułowanym "UM Janikowo – 151617C – wniosek POR", J. M. (dalej: "skarżący") zwrócił się do Urzędu Miejskiego w Janikowie o przesłanie poprzez ePUAP elektronicznej wersji projektu organizacji ruchu dla drogi 151617C. Pismem z 27 września 2022 r. odpowiedziano wnioskodawcy, że gmina nie posiada drogi gminnej o numerze 151617C. Skarżący pismem z 28 września 2022 r. podziękował za odpowiedź na wniosek, jednocześnie nawiązując do jej treści wskazał, że zgodnie z ewidencją numerów nadanych drogom gminnym udostępnioną przez Marszałka Województwa Kujawsko-Pomorskiego droga o tym numerze to ul. Przyjezierna w Janikowie. J. M. wywiódł do tut. Sądu (pismo z 26 października 2022 r.) skargę na bezczynność Burmistrza Janikowa w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Organowi zarzucono naruszenie: art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskania informacji publicznej poprzez błędne zastosowanie polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek oraz art. 10 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej (dalej: "u.d.i.p.") w zakresie, w jakim przepis ten stanowi, że informacja, która nie została udostępniona w BIP lub centralnym repozytorium, jest udostępniana na wniosek, poprzez błędne zastosowanie polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek. Na tej podstawie skarżący wniósł o zobowiązanie organu do załatwienia wniosku z dnia 13 września 2022 r. dotyczącego przesłania poprzez ePUAP elektronicznej wersji projektu organizacji ruchu dla drogi nr 151617C oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę Burmistrz wniósł o jej odrzucenie jako wniesionej z niezachowaniem warunków formalnych, to jest bez wykorzystania instytucji ponaglenia (zgodnie z art. 53 § 2b ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), a ewentualnie o oddalenie skargi jako niezasadnej. W uzasadnieniu organ wskazał, że w ustawowym terminie od otrzymania wniosku – czyli 27 września 2002 r. za pośrednictwem ePUAP udzielono wnioskodawcy odpowiedzi na wniosek. Nie udzielono natomiast odpowiedzi na pismo z 28 września 2022 r. zatytułowane "INFORMACJA". Skarżący twierdzi, że od czasu wysłania pisma zatytułowanego "informacja", w którym podał inny numer drogi (141617C) organ pozostaje w bezczynności. Zdaniem organu skarga winna podlegać odrzuceniu na podstawie art. 53 § 2b p.p.s.a., bowiem skarżący nie wniósł w tej sprawie skargą – ponaglenia do właściwego organu na niezałatwienie sprawy w terminie. Czyni to skargę bezskuteczną. Uzupełniająco organ wskazał, że wskazana w "INFORMACJI" ul. Przyjezierna posiada numer 151653C, a droga o numerze 141617C w gminie Janikowo nie istnieje. Jako dowód organ przedłożył kopię uchwały nr 5/30/09 Zarządu Województwa Kujawsko-Pomorskiego z dnia 20 stycznia 2009 r. w sprawie nadania drogom publicznym zaliczonym do kategorii dróg gminnych nowych numerów. W replice z 1 lutego 2023 r. J. M. przedstawił stanowisko wobec odpowiedzi organu na skargę, oparte o uzyskane wcześniej wyjaśnienia od Marszałka Województwa Kujawsko-Pomorskiego. Skarżący podniósł, że zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądów administracyjnych k.p.a. ma zastosowanie jedynie do wydania decyzji w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznych, a wniesienie skargi na bezczynność organu w tym zakresie nie wymaga uprzedniego złożenia ponaglenia. Po wtóre wyjaśnił, że w swoim wniosku domagał się przesłania elektronicznej wersji projektu organizacji ruchu na drodze nr 151617C, a w treści komentarza do odpowiedzi Burmistrza zawierającym w nagłówku ww. nr drogi, wkradła się oczywista omyłka pisarska "141617C", gdzie skarżący wskazał, że chodzi mu o ul. Przyjezierną. Skarżący zweryfikował, że w dostępnych dokumentach ul. Przyjezierna w Janikowie występuje dwukrotnie pod różnymi numerami tj. 151617C oraz 151653C. W związku z tym wystąpił do Marszałka Województwa Kujawsko-Pomorskiego o wyjaśnienie tej sytuacji. Z odpowiedzi Marszałka wynika, że na skutek błędów w swych uchwałach Zarząd Województwa doprowadził do sytuacji, w której m.in. ul. Przyjezierna w Janikowie jest oznaczona dwoma różnymi numerami. Potwierdza to również, że wskazany we wniosku skarżącego do UM w Janikowie numer 151617C jest aktualny i odnosi się do ulicy Przyjeziernej. Skarżący zarzucił, że Burmistrz Janikowa jako zarządca dróg gminnych powinien znać treść uchwał właściwych organów odnoszących się do tych dróg. Zdaniem skarżącego organ w odpowiedzi na skargę przyznał, że mimo jej wniesienia nie udzielił odpowiedzi na wniosek, zatem żądanie zobowiązania do udostępnienia przedmiotowej informacji publicznej jest w pełni aktualne. Ustosunkowując się do treści ww. pisma procesowego wraz z pismem Urzędu Marszałkowskiego Województwa Kujawsko-Pomorskiego, w piśmie z 9 lutego 2023 r. Burmistrz Janikowa podtrzymał wniosek o odrzucenie skargi oraz wskazał, że w ewidencji posiadanej przez organ ul. Przyjezierna w Janikowie jako droga publiczna o charakterze drogi gminnej nosi nr 151653C, co w kontekście uzasadnienia odpowiedzi na skargę nie ma istotnego dla sprawy znaczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Niniejsza sprawa w przedmiocie bezczynności rozpoznana została w składzie trzech sędziów w trybie uproszczonym, zgodnie z art. 119 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r., poz. 259, dalej: "p.p.s.a."). Przed przystąpieniem do merytorycznej oceny zasadności skargi konieczne jest odniesienie się do zawartego w odpowiedzi na skargę wniosku o jej odrzucenie z uwagi na to, że nie została poprzedzona ponagleniem wymaganym w art. 53 § 2b p.p.s.a. W niniejszej sprawie bezsporne pozostaje to, że skarżący takiego ponaglenia nie złożył, co w ocenie organu – mając na względzie treść przywołanej regulacji – oznacza niedopuszczalność skargi. Stanowiska tego Sąd nie podziela, jak bowiem zasadnie wskazał skarżący w replice odpowiedzi na skargę, w orzecznictwie sądów administracyjnych zauważa się, że postępowanie w sprawie udostępnienia informacji publicznej nie toczy się w trybie unormowanym w ustawie z 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r., poz. 2000, dalej: "k.p.a."), poza wyjątkiem wskazanym w art. 16 ust. 1 w zw. z art. 14 ust. 2 u.d.i.p. oraz wynikającym z art. 15 ust. 2 tej ustawy. Dlatego też skarga na bezczynność organu w przedmiocie informacji publicznej nie musi być poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia w drodze administracyjnej. Nie ma wątpliwości, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej wszczyna postępowania, w ramach którego mogą być podejmowane różnorakie czynności. Z założenia ma to jednak być postępowanie odformalizowane i szybkie, co wynika z celu ustawy oraz jej regulacji zawartej w art. 10 ust. 2 u.d.i.p. stanowiącej, że informacja publiczna, która może być niezwłocznie udostępniona, jest udostępniana w formie ustnej lub pisemnej bez pisemnego wniosku (por. wyroki NSA z 14 września 2012 r., sygn. akt I OSK 1013/12, z 23 października 2018 r., sygn. akt I OSK 2463/16, dostępne w CBOSA, na stronie: https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Art. 53 § 2b p.p.s.a. może sugerować, że każda skarga na bezczynność lub przewlekłość niezależnie od rodzaju sprawy, której dotyczy, powinna zostać poprzedzona ponagleniem, to jednak mając na uwadze, że ponaglenie jest środkiem prawnym uregulowanym w art. 37 k.p.a. przepis ten znajduje zastosowanie tylko w sprawach ze skarg na bezczynność lub przewlekłość, które toczą się w oparciu o przepisy k.p.a. Sprawa o dostęp do informacji publicznej nie jest natomiast sprawą administracyjną w rozumieniu art. 1 pkt 1 k.p.a. Tryb udostępniania informacji w całości reguluje u.d.i.p. Zawarte w niej odesłanie do przepisów k.p.a. jest bardzo wąskie i dotyczy wyłącznie wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji bądź umorzeniu postępowania. Stąd w sprawach z zakresu informacji publicznych nie może mieć zastosowania ta część art. 53 § 2b p.p.s.a., w której mowa, że skarga na bezczynność lub przewlekłość może być wniesiona po wniesieniu ponaglenia. Przepis ten należy interpretować tak, że ponaglenie jest wymagane wtedy, gdy sprawa, której dotyczy skarga na bezczynność lub przewlekłość, prowadzona jest w oparciu o przepisy k.p.a. lub przy ich zastosowaniu (zob. wyrok NSA z 28 stycznia 2020 r., sygn. akt I OSK 2433/18, CBOSA). Wobec powyższego nie zaistniała podstawa do odrzucenia skargi. Podstawę rozpatrzenia skargi stanowiły regulacje art. 149 p.p.s.a. Zgodnie z § 1 tego artykułu sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a.: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie, sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1 a). W realiach kontrolowanej sprawy skarżący zwrócił się do Urzędu Miejskiego w Janikowie wnioskiem z 13 września 2022 r. o przesłanie poprzez epuap elektronicznej wersji projektu organizacji ruchu dla drogi 151617C. Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz.U. z 2002 r. poz. 802, dalej "u.d.i.p.") każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie w niej określonych. Tę ogólną definicję doprecyzowuje art. 6 ust. 1, który wymienia rodzaje spraw, jakich mogą dotyczyć informacje o charakterze informacji publicznych, czyniąc to jednak w sposób otwarty, czemu służy zwrot: "w szczególności". W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, że aby konkretna informacja posiadała walor informacji publicznej, musi się odnosić do sfery faktów. Prawo dostępu do informacji publicznej oznacza dostęp do informacji już będącej w posiadaniu podmiotu zobowiązanego i nie może być utożsamiane z prawem do inicjowania działań, mających na celu wytworzenie informacji jakościowo nowej (por. wyrok NSA z 9 grudnia 2010 r., sygn. akt I OSK 1797/10, CBOSA). Wnioskiem o udzielenie informacji może być objęte pytanie o określony stan istniejący na dzień udzielenia odpowiedzi. Wniosek taki nie może zmierzać do inicjowania działań ani dotyczyć przyszłych, niesprecyzowanych zamierzeń (por. komentarz do art. 1 u.d.i.p., w: I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, Warszawa 2016, Lex/el.). W okolicznościach rozpoznawanej sprawy niesporna pozostaje okoliczność, że projekt organizacji ruchu drogi publicznej stanowi informację publiczną, w rozumieniu u.d.i.p. Organizację ruchu na drogach publicznych, choćby z uwagi na powszechny zakres jej oddziaływania, należy kwalifikować jako sprawę z zakresu informacji publicznej, bowiem jest nieodłącznym elementem życia społecznego, publicznego. Wpływa bezpośrednio na życie każdego komu przyjdzie korzystać z ruchu drogowego w miejscu objętym projektem organizacji ruchu. Nie budzi również wątpliwości, że Burmistrz Janikowa jest organem władzy publicznej zobowiązanym do udostępnienia będącej w jego posiadaniu informacji publicznej. W przypadku skierowania wniosku o udostępnienie informacji publicznej podmiot, do którego wniosek taki został skierowany może dokonać następujących działań: udzielić informacji publicznej, gdy jest jej dysponentem oraz nie zachodzą okoliczności wyłączające możliwość jej udzielenia w formie czynności materialno-technicznej; poinformować wnioskodawcę, że jego wniosek nie znajduje podstawy w przepisach u.d.i.p., gdyż żądanie nie dotyczy informacji mających charakter informacji publicznej, lub też wskazać, że organ nie jest dysponentem informacji, o których udzielenie wnioskodawca się zwrócił (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.), bądź też poinformować stronę, że w sprawie obowiązuje inny tryb udzielenia informacji, niż ten, w którym strona się zwróciła (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.); odmówić udostępnienia informacji lub umorzyć postępowanie, w sytuacji wskazanej w art. 14 ust. 2 stosownie do treści art. 16 u.d.i.p., czego dokonuje w formie decyzji administracyjnej. Podmiot może również odmówić w drodze decyzji udostępnienia informacji publicznej przetworzonej w związku z niespełnieniem przez stronę warunku wskazanego w art. 3. Przy czym działań tych należy dokonać w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z wyjątkami wynikającymi z omawianej ustawy (art. 13 u.d.i.p.). Należy zaznaczyć, że warunkiem udzielenia informacji publicznej, jest skuteczne doręczenie organowi wniosku o udostępnienie określonej informacji publicznej. Wprawdzie ustawodawca nie sprecyzował bliżej formy, w jakiej wniosek powinien zostać złożony, to nie zmienia to faktu, że dopóki wniosek w sposób niebudzący wątpliwości nie zostanie doręczony organowi, to nie można mu zarzucać bezczynności. Podkreślić przy tym należy, że ciężar wykazania doręczenia - złożenia wniosku - w razie zaistnienia sporu co do tego faktu - spoczywa na wnioskodawcy, który wywodzi z niego określone skutki prawne (por. wyrok NSA z dnia 17 sierpnia 2016 r., sygn. akt I OSK 1187/16, CBOSA). W niniejszej sprawie bezspornym jest, że wniosek skarżącego z 13 września 2022 r. został skutecznie doręczony organowi tego dnia. Należy wskazać, że zgodnie z art. 14 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, podmiot obowiązany do udostępnienia powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W takim przypadku, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.). Z przepisów u.d.i.p. wynika, że to wnioskodawca decyduje o sposobie i formie udostępnienia informacji publicznej. Skoro zatem skarżący w rozpoznawanej sprawie złożył pisemny wniosek drogą elektroniczną, to organ zobowiązany był do udostępnienia żądanej informacji również drogą elektroniczną na podany przez wnioskodawcę adres skrzynki podawczej. Z akt administracyjnych sprawy, skargi i odpowiedzi na skargę udzielonej przez organ wynika, że skarżącemu udzielono w formie elektronicznej informacji na ww. wniosek w dniu 27 września 2022 r. wskazując, że Urząd Miejski w Janikowie nie posiada drogi gminnej o numerze 151617C. Oznacza to, że gdyby uznać, że informacja ta jest zgodna ze stanem rzeczywistym, należałoby uznać że organ nie pozostawał w stanie bezczynności. W takiej sytuacji, skarga z 26 października 2022 r. na bezczynność Burmistrza Janikowa w udostępnieniu informacji publicznej objętej wnioskiem z 13 września 2022 r. - podlegałaby odrzuceniu. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy, uwzględniając akta administracyjne treść odpowiedzi na skargę, oraz dalszych pism procesowych stron postępowania sądowego wraz z załączonymi do nich dokumentami należało stwierdzić, że Burmistrz Janikowa w dniu wniesienia przedmiotowej skargi pozostawał w stanie bezczynności w udostępnieniu skarżącemu informacji publicznej określonej we wniosku z 13 września 2022 r., uzupełnionego informacją z 28 września 2022 r. Zarzucany stan bezczynności nie ustał do dnia rozpoznania sprawy przez Sąd. Z treści wniosku J. M. z 13 września 2022 r. wynika jednoznacznie, że wnosił o przesłanie mu poprzez ePUAP elektronicznej wersji projektu organizacji ruchu dla drogi 151617C. Wnioskodawca nie wskazał jednocześnie nazwy ulicy. W odpowiedzi z 27 września 2022 r. poinformowano wnioskodawcę, że w gminie Janikowo nie ma drogi publicznej o takim numerze. Po uzyskaniu tej informacji wnioskodawca niezwłocznie, w oczywistym do niej nawiązaniu (por. nagłówek pisma informacja UM Janikowo – 151617C – wniosek POR – komentarz) wskazał, że zgodnie z ewidencją numerów nadanych drogom gminnym udostępnioną przez Marszałka Województwa Kujawsko-Pomorskiego droga o tym numerze to ul. Przyjezierna w Janikowie. Przy czym należy podzielić wyjaśnienie skarżącego, zgodnie z którym wskazanie w treści tego pisma na nr drogi "141617C" traktować należy jako oczywistą omyłkę pisarską. Niesporne w sprawie pozostaje, że organ w ogóle nie odpowiedział na to pismo. Na podstawie treści odpowiedzi na skargę oraz pisma organu z 3 lutego 2023 r. można przypuszczać, że spowodowane było to błędnym przekonaniem, że ulicy Przyjeziernej w Janikowie nadany jest numer "151653C", a zatem inny numer niż wskazany we wniosku. Do odpowiedzi na skargę Burmistrz Janikowa dołączył bowiem kopię uchwały nr 5/30/09 Zarządu Województwa Kujawsko-Pomorskiego z dnia 20 stycznia 2009 r. w sprawie nadania drogom publicznym zaliczonym do kategorii dróg gminnych nowych numerów. Uchwała ta została podjęta na podstawie art. 10 ust. 7 pkt 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz.U. z 2007 r. Nr 19, poz. 115 z późn.zm.) oraz § 4 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 16 lutego 2005 r. w sprawie sposobu numeracji i ewidencji dróg publicznych , obiektów mostowych, tuneli, przepustów i promów oraz rejestru numerów nadanych drogom, obiektom mostowym i tunelom (Dz.U. Nr 67, poz. 582). W załączniku do ww. uchwały Zarząd Województwa, jako organ właściwy dokonał zmian w załączniku do wcześniejszej uchwały nr 57/611/2003 z 15 października 2003 r. w sprawie nadani drogom publicznym zaliczonym do kategorii dróg gminnych nowych numerów, zmienionej wskazanymi uchwałami. Zgodnie z treścią pkt VII l.p. 3517.23 załącznika do uchwały nr 5/30/09 w powiecie inowrocławskim w mieście Janikowo ulicy Przyjeziernej nadano numer 151653C. Jednocześnie wskazać należy, że w uprzedniej uchwale Zarządu Województwa 57/611/2003 z 15 października 2003 r. ulica ta miała numer 151617C (czyli numer, który wskazał we wniosku skarżący). Zważyć jednak przyjdzie, że z pisma Marszałka Województwa Kujawsko-Pomorskiego z 30 stycznia 2023 r. stanowiącego odpowiedź na wniosek skarżącego o udostępnienie informacji publicznej wynika, że celu nadania przejrzystości i czytelności wykazu dróg gminnych w województwie w dniu 12 kwietnia 2018 r. Zarząd Województwa Kujawsko-Pomorskiego podjął uchwałę nr 14/587/18 w sprawie nadania drogom publicznym zaliczanym do kategorii dróg gminnych nowych numerów. Co istotne akt ten uchylił uchwałę nr 57/611/2003, a zatem uchwałę, dom której jedną z kolejnych zmian stanowiła powołana przez Burmistrza Janikowa uchwała Zarządu Województwa nr 5/30/09 z 20 stycznia 2009 r. Podkreślenia zatem wymaga, że z dniem wejścia w życie uchwały Zarządu Województwa nr 14/587/18 utraciła byt prawny zarówno uchwała nr 57/611/2003, jak i zmieniająca ją uchwała nr 5/30/09. Zgodzić należy się zatem ze skarżącym, że Burmistrz Janikowa, jako zarządca dróg gminnych, winien znać aktualny stan prawny dotyczący numeracji tych dróg. Sąd zważył, że analiza treści ww. uchwały nr 14/587/18, znajdującej się na stronie BIP Województwa Kujawsko-Pomorskiego, w tym jej załącznika potwierdza, że niektórym drogom gminnym nadano w istocie podwójną numerację. I tak w pkt VII powiat inowrocławski w mieście Janikowo ulicy Przyjeziernej nadano dwa numery tj. nr 151617C (pozycja 3504) oraz nr 151653C (poz. 3517.23). Podkreślania wymaga, że prawidłowość ww. uchwały nie podlega ocenie w ramach postępowania z wniosku o udostępnienie informacji publicznej, tym bardzie w niniejszej sprawie sądowoadministracyjnej w przedmiocie bezczynności organu w udostępnieniu informacji publicznej. Wobec powyższego Sąd zważył, że w stanie faktycznym i prawnym obowiązującym w dacie wniosku skarżącego z 13 września 2022 r. o udostępnienie informacji publicznej w postaci elektronicznej wersji projektu organizacji ruchu dla drogi o numerze 151617C w Janikowie, jak i w chwili rozpoznawania niniejszej skargi, numer taki posiada położona w mieście Janikowo ulica Przyjezierna. W konsekwencji nie budzi wątpliwości, że Burmistrz Janikowa winien rozpoznać przedmiotowy wniosek merytorycznie udostępniając wnioskowaną informację publiczną, o ile takową posiada. Z tych powodów Sąd stwierdził, że zarzucana w skardze bezczynność okazała się uzasadniona. Mając powyższe należało zobowiązać organ do załatwienia wniosku skarżącego z 13 września 2022 r. o udostępnienie informacji publicznej w sposób określony w tym wniosku, w terminie zgodnym z u.d.i.p., o czym na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono w pkt 1 sentencji wyroku. Jednocześnie Sąd uznał, że bezczynność jakiej dopuścił się organ nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa ( art. 149 § 1 pkt 3 i § 1a p.p.s.a.). Rażące naruszenie prawa oznacza wadliwość kwalifikowaną, kiedy zachowanie organu posiadałoby pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego jako naruszenie. W orzecznictwie podkreśla się, że bezczynność organu będzie miała charakter rażący, gdy odpowiednio brak działania lub poważne opóźnienia w podejmowanych przez organ czynnościach oczywiście pozbawione są jakiegokolwiek racjonalnego usprawiedliwienia (por. wyroki NSA z 4 czerwca 2019 r., sygn. akt II OSK 3374/18 oraz z 7 marca 2018 r., sygn. akt I OSK 2311/17, wyroki WSA w Krakowie z 23 lipca 2019 r., sygn. akt III SAB/Kr 67/19 CBOSA). W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie nie zaszły okoliczności, które wskazywałyby na kwalifikowaną postać naruszenia prawa przez organ. Kwalifikacja naruszenia jako rażące musi posiadać pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego jako zwykłe naruszenie. Uwzględnić należało okoliczności stanu faktycznego rozpoznawanej sprawy. Wynika z nich, że w określonym przepisami prawa terminie organ udzielił odpowiedzi na wniosek, w którym co prawda błędnie podał, ze droga o wskazanym numerze nie figuruje na terenie gminy. W ocenie Sądu, ta odpowiedź wynikała jedynie z błędu a nie świadomego uchylenia się od udostępnienia skarżącemu wnioskowanej informacji publicznej. Przy czym przyczyna pozostawania gminy w omówionym wyżej błędnym przekonaniu co do stanu prawnego w zakresie numeracji dróg gminnych nie ma znaczenia dla kwalifikacji naruszenia prawa. O zwrocie na rzecz skarżącego poniesionych kosztów postępowania sądowego (wpis 100 zł) orzeczono w pkt 3 sentencji wyroku, na podstawie art. 200 i 205 § 1 p.p.s.a.