II SAB/Kr 73/11

SENTENCJA Kraków, dnia 1 grudnia 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Rynczak po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.W. i J.W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE W przedmiotowej sprawie skarżący H.W. i J.W. złożyli skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. w zakresie nierozpoznania wniosku z dnia 12 grudnia 2010r. o wznowienie postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na skargę skarżony organ wniósł o jej odrzucenie, podnosząc, że skarga jest przedwczesna, bowiem skarżący nie wykorzystali wszystkich środków zaskarżenia warunkujących dopuszczalność skargi na bezczynność. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), określanej dalej jako "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Art. 37 § 1 k.p.a. przewiduje wniesienie przez stronę postępowania wezwania do usunięcia naruszenia prawa na nie załatwienie sprawy w terminie przez organ administracji publicznej jakim jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze, ponieważ nie ma w stosunku do tego organu - organu wyższego stopnia i nie służy zażalenie. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, o jakim mowa w art. 37 § 1 k.p.a., jest środkiem zaskarżenia przewidzianym w art. 52 § 2 p.p.s.a., który skarżący musi wyczerpać, by móc skutecznie wnieść skargę do sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie skarżący nie złożyli wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a dopiero po spełnieniu tego warunku dopuszczalne jest złożenie skargi na bezczynność do sądu administracyjnego. Przedstawione zaś przez skarżących na wezwanie Sądu pismo stanowi skargę na bezczynność, tę samą, która wszczęła postępowanie sądowe. Stosownie zatem do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Nie złożenie wezwania do usunięcia naruszenia prawa w powyższym trybie przed wniesieniem skargi do sądu sprawia, że jest ona niedopuszczalna. Dlatego też, na podstawie powyższego przepisu, należało orzec jak w sentencji.