II GZ 344/20

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 lipca 2020 r. sygn. akt VI SA/Wa 1549/19 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A. R. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy radców prawnych postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 3 lipca 2020 r. (sygn. akt VI SA/Wa 1549/19) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej zwany "WSA"), działając na podstawie art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej zwanej "ppsa"), odrzucił skargę A. R. (dalej zwanego "Skarżącym") na decyzję Ministra Sprawiedliwości z [...] kwietnia 2019 r. (nr [...]) w przedmiocie skreślenia z listy radców prawnych. W uzasadnieniu postanowienia WSA stwierdził, że Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Kierowana przez WSA do Skarżącego przesyłka polecona, zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi, została zwrócona jako niepodjęta w terminie. WSA badając tryb jej doręczenia stwierdził, że przebiegł on prawidłowo. Przesyłka była dwukrotnie awizowana przez Urząd Pocztowy (28 maja 2020 r., a następnie 5 czerwca 2020 r.), o czym zawiadomienie zostało pozostawione w oddawczej skrzynce pocztowej. Po bezskutecznym upływie ustawowych czternastu dni placówka pocztowa w dniu 15 czerwca 2020 r. zwróciła przesyłkę do WSA z adnotacją "Zwrot Nie podjęto w terminie". W takiej sytuacji wezwanie zostało uznane za doręczone w trybie art. 73 ppsa w dniu 12 czerwca 2020 r. (wprawdzie 14-dniowy termin liczony od dnia pierwszego awizowania przesyłki upłynął 11 czerwca 2020 r., lecz dzień ten był dniem ustawowo wolnym od pracy). W związku z powyższym ustawowy, siedmiodniowy termin na uiszczenie wpisu od skargi upłynął 19 czerwca 2020 r. Jednak do 2 lipca 2020 r. wpis od skargi nie został uiszczony. Wobec tego WSA uznał, że skarga podlegała odrzuceniu, stosownie do art. 220 § 3 ppsa. Skarżący złożył zażalenie na postanowienie WSA, zaskarżając to orzeczenie w całości. Wniósł o uchylenie tego postanowienia. W zażaleniu nie postawiono zarzutów naruszenia przepisów prawa. Skarżący wskazał natomiast, że 12 czerwca 2020 r. uległ wypadkowi samochodowemu, w następstwie którego był hospitalizowany do 16 czerwca 2020 r. Dodał, że po opuszczeniu szpitala jeszcze przez trzy tygodnie nie mógł się poruszać samodzielnie. Stwierdził, że z tej przyczyny nie mógł odebrać wezwania do uiszczenia wpisu, ani tym bardziej uiścić wpisu. Do zażalenia Skarżący załączył skan karty medycznych czynności ratunkowych oraz karty informacyjnej leczenia szpitalnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie jest niezasadne. Z treści art. 230 § 1 i 2 ppsa wynika, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, przy czym jednym z tego rodzaju pism jest skarga. Zgodnie z art. 220 § 1 ppsa sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W niniejszej sprawie Skarżący był zatem zobligowany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, przy czym z obowiązku tego nie został zwolniony na mocy przepisu prawa (zob. art. 239 § 1 pkt 1 - 3, art. 239 § 2 i art. 240 ppsa), bądź postanowienia referendarza sądowego lub sądu, przyznającego mu prawo pomocy w tym zakresie (zob. art. 239 § 1 pkt 4 ppsa; złożony przez Skarżącego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych nie został uwzględniony). Wobec tego Przewodniczący Wydziału prawidłowo wezwał Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Nie jest sporne, że Skarżący nie wykonał tego wezwania i nie uiścił wpisu sądowego. W takiej sytuacji WSA prawidłowo uznał, że w sprawie należy zastosować art. 220 § 3 ppsa. Zgodnie bowiem z tym przepisem, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Na zgodność z prawem postanowienia o odrzuceniu skargi nie mogła mieć wpływu argumentacja Skarżącego zawarta w zażaleniu. Przy kontroli instancyjnej postanowienia o odrzuceniu skargi z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego Naczelny Sąd Administracyjny ocenia jedynie, czy były podstawy do przyjęcia, że strona skarżąca - mimo prawidłowego wezwania - nie uiściła wpisu sądowego w ustawowym terminie. Dla kontroli tej – a w konsekwencji również zgodności z prawem postanowienia o odrzuceniu skargi – nie mają natomiast znaczenia przeszkody, które - w ocenie strony - uniemożliwiły uiszczenie wpisu sądowego. Takie okoliczności mogłyby być brane pod uwagę w postępowaniu dotyczącym wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, jednak w tej sprawie Skarżący z takim wnioskiem nie wystąpił. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ppsa. PG