III SA/Kr 1382/13

SENTENCJA Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Agnieszka Góra po rozpoznaniu w dniu 24 października 2014r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat L. K., pełnomocnika uczestnika R. G. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi J. G. na decyzję Wojewody z dnia 25 września 2013r. Nr. [...] w przedmiocie odmowy wymeldowania p o s t a n a w i a przyznać na rzecz adwokat L. K., wykonującej zawód w Kancelarii Adwokackiej ul. [...] K, od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 147,60 zł ( słownie: sto czterdzieści siedem złotych, sześćdziesiąt groszy ) w tym 27,60 zł ( słownie: dwadzieścia siedem złotych, sześćdziesiąt groszy ) podatku od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia kosztów zastępstwa prawnego udzielonego z urzędu. UZASADNIENIE Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 lipca 2014r. przyznane zostało uczestnikowi postępowania – R. G. prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów oraz ustanowienie dla niego adwokata z urzędu w sprawie skargi J. G. na decyzję Wojewody z dnia 25 września 2014r. Po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej, zarządzeniem Dziekana ORA z dnia 25 lipca 2014r. na pełnomocnika R. G., została wyznaczona adwokat L. K., wykonująca zawód w Kancelarii Adwokackiej w K przy ul. [...]. W dniu 5 września 2014r. adwokat L. K. złożyła w Sądzie "Opinię o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej" od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 maja 2014r uchylającego zaskarżoną przez J. G. decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, wnosząc jednocześnie o przyznanie jej wynagrodzenia za sporządzenie tejże opinii i dodając, iż koszty te nie zostały przez stronę pokryte w całości ani w części. Dodaje również, iż opinia ta została listem poleconym przesłana uczestnikowi postępowania – R. G., co poświadcza stosownymi dokumentami. Zgodnie z art. 250 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ) – wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, nie mniej niż 120 zł. Biorąc pod uwagę, iż stawka minimalna w niniejszej sprawie tzw. innej sprawie wynosi 240,00 zł (w której przedmiotem zaskarżenia jest m. innymi zobowiązanie podatkowe nieobjęte wpisem stosunkowym – rozporządzenie RM z 16.12.2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. nr 221 poz.2193 ) stawka za sporządzenie w/w opinii wynosi zatem 120,00 zł. W myśl natomiast § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości – w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1 , sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach tj. 23 %. W związku z powyższym, na zasadzie art. 250, art. 258 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ), § 19 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz. U. Nr 163,poz.1348 z późn. zmianami ) oraz § 18.1 pkt. 2 w zw. z § 2 pkt 3 cytowanego Rozporządzenia należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia. Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług ( Dz. U. Nr 54 poz. 535 z późniejszymi zmianami ).