II SO/Kr 15/21

SENTENCJA Kraków, dnia 22 grudnia 2021r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2021r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. L. i P. L. o wymierzenie grzywny Burmistrzowi Miasta N. T. za nieprzekazanie skargi sądowi postanawia: I. wymierzyć Burmistrzowi Miasta N. T. grzywnę w wysokości 2000 (dwa tysiące) złotych; II. w pozostałym zakresie wniosek oddalić; III. zasądza od Burmistrza Miasta N. T. na rzecz E. L. i P. L. solidarnie kwotę 614 (sześćset czternaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE Pismem z daty wpływu z 19 października 2021r., E. L. i P. L. złożyli wniosek o ponowne wymierzenie grzywny Burmistrzowi Miasta N. T. w wysokości [...] zł. oraz o zasądzenie kosztów, wobec nieprzekazania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie skargi na bezczynność tego organu w przedmiocie dostępu do informacji publicznej, która to skarga została złożona dnia 24 czerwca 2020 r. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że mimo ukarania już grzywną Burmistrza Miasta N. T. postanowieniem WSA w Krakowie z dnia 29 marca 2021 roku sygnatura akt II SO/Kr 2/21 i oddalenia zażalenia na to postanowienie przez NSA, Burmistrz nadal nie przekazał skargi, ignorując w ten sposób nie tylko skarżących ale i Sądy Administracyjne. W odpowiedzi na wniosek Burmistrz Miasta N. T. wniósł o jego oddalenie. W uzasadnieniu wskazano, że organ skutecznie zaskarżył postanowienie WSA w Krakowie z dnia 29 marca 2021 roku sygnatura akt II SO/Kr 2/21, organ podtrzymał swoje stanowisko, że pisma wnioskodawców nie stanowiły wniosku o udostępnienie informacji publicznej, a ponadto, że organ otrzymał trzy wnioski skarżących, które dotyczyły jednej i tej samej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zgodnie z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30.08. 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm. zwaną dalej w skrócie p.p.s.a ) organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, przy czym zgodnie z treścią art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) w terminie 15 dni. W myśl art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W przedmiotowej sprawie niesporne jest, że Burmistrz Miasta N. T. mimo wymierzenia mu już grzywny za nieprzekazanie skargi, nadal z obowiązku się nie wywiązał, mimo że od dnia złożenia skargi minęło prawie półtora roku, a od daty wymierzenia grzywny ponad pół roku. Orzeczenie o wymierzeniu grzywny jest przy tym prawomocne, ponieważ postanowieniem z dnia 14 października 2021 roku sygnatura akt III OZ 829/21, NSA oddalił zażalenie Burmistrz Miasta N. T. na postanowienie WSA w Krakowie z dnia 29 marca 2021 roku sygnatura akt II SO/Kr 2/21. Jak wynika z treści odpowiedzi na wniosek, w chwili sporządzania odpowiedzi, organowi było to wiadome. Podkreślić też należy, że grzywna na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. może być wymierzana wielokrotnie, aż do zupełnego, pełnego usunięcia przez organ stanu naruszenia dyspozycji art. 54 § 2 p.p.s.a. (por. postanowienie WSA w Lublinie z dnia 24 września 2014 r., II SO/Lu 60/14, LEX nr 1508204, i postanowienie WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 6 sierpnia 2014 r., II SO/Go 7/14, LEX nr 1500485). W tym stanie rzeczy zachodzą podstawy do wymierzenia organowi ponownej grzywny za nieprzekazanie skargi. W zakresie wysokości grzywny należy wskazać, że skarżony podmiot nie przekazał skargi mimo znacznego upływu czasu, mimo ukarania już grzywną i mimo faktu, że NSA oddalił jego zażalenie na pierwsze postanowienie o ukaraniu grzywną. Mimo tego organ nadal nie przekazał skargi, podając w odpowiedzi na wniosek jakoby postanowienie o ukaraniu grzywną zostało skutecznie zaskarżone. Wbrew odpowiedzi na wniosek, nie można też uznać, aby skarga na bezczynność, której organ nie przekazał w niniejszej sprawie, dotyczyła jednej i tej samej sprawy, co inna przekazana skarga. Wynika to z porównania treści skargi, której kopię przedłożyli wnioskodawcy (k. 9-11 a.s.) ze skargą rozpoznaną w sprawie II SAB/Kr 107/20. Okoliczności sprawy wskazują, zatem że nieprzekazanie skargi wynika ze złej woli Burmistrza Miasta N. T.. Dlatego orzeczona grzywna w wysokości [...] zł., mając na uwadze maksymalne progi zawarte w art. 154 § 6 w zw. z art. 55 § 1 p.p.s.a., w/w okoliczności, a także możliwość wymierzenia jej ponownie, będzie w ocenie Sądu zarówno wystarczająca, jak i będzie spełniać cele, dla jakich winna być orzekana, zarówno cechując się adekwatną karą za konkretne wyżej opisane zaniechanie, jak i skutkować będzie prewencyjnie na przyszłość w celu usunięcia zaniechania w przedmiocie przekazania skargi, odpowiedzi na skargę i akt administracyjnych. Z tych przyczyn orzeczono jak w punktach I na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. i II na podstawie art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. O kosztach orzeczono jak w punkcie III na podstawie art. 64 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 200 p.p.s.a. i 205 § 2 p.p.s.a. Obejmują one uiszczony wpis od wniosku – 100 zł., koszt zastępstwa adwokackiego – 480 zł. oraz opłatę skarbową od pełnomocnictw – 34 zł.