I FSK 1138/09

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Zając po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku W. J. w przedmiocie zwolnienia od uiszczenia kwoty kosztów postępowania kasacyjnego w sprawie ze skargi W. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia 10 lipca 2008 r. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za wrzesień 2007 r. postanawia: odrzucić wniosek. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 22.07.2010 r., sygn. I FSK 1138/09, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej "popsa" uchylił zaskarżony przez Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27.02.2009 r., sygn. I SA/Łd 1229/08 oraz (w punkcie 2 wyroku) na podstawie art. 203 pkt 2 popsa zasądził od W. J. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. kwotę 2516 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Wnioskiem z dnia 29.10.2010 r. (data wpływu do tut. Sądu 05.11.2010 r.) W. J. wniósł o zwolnienie go z obowiązku uiszczenia zasądzonych kosztów postępowania kasacyjnego. Podniósł, iż nie posiada środków pieniężnych na pokrycie zasądzonych należności. Po rozpoznaniu wniosku Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek należało odrzucić, gdyż Naczelny Sąd Administracyjny nie jest organem właściwym do jego rozpoznania. Na gruncie postępowania sądowoadministracyjnego ulgi w zapłacie kosztów sądowych dotyczą jedynie kosztów wymienionych w art. 229 § 1 popsa. Przepis ten dotyczy wpisu sądowego, opłaty kancelaryjnej oraz wydatków poczynionych w toku postępowania. Organem właściwym do rozstrzygania w tym przedmiocie jest prezes tego wojewódzkiego sądu administracyjnego, który orzekał w sprawie w pierwszej instancji, co wynika z § 6 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16.12.2003 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu umarzania, odraczania i rozkładania na raty oraz cofania odroczenia lub rozłożenia na raty nieuiszczonych należności sądowych orzeczonych w postępowaniu przed sądem administracyjnym (Dz. U. nr 221, poz. 2194). Tymczasem wnioskodawca zażądał udzielenia ulgi odnośnie do zasądzonych niezbędnych kosztów postępowania należnych Dyrektorowi Izby Skarbowej w Ł. z tytułu wygrania sprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Na kwotę tą składa się wysokość uiszczonych przez organ kosztów sądowych: wpisu od skargi kasacyjnej i opłaty od pełnomocnictwa, a także kwota wynagrodzenia pełnomocnika organu – radcy prawnego według prawnie przewidzianych stawek. W tym zakresie dla Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego stanowi tytuł egzekucyjny, który po nadaniu klauzuli wykonalności przez właściwy sąd rejonowy stanie się tytułem wykonawczym wykonalnym w cywilnym postępowaniu egzekucyjnym. W związku z tym kwestia ewentualnej ulgi w zakresie zasądzonych kosztów (np. umorzenia, rozłożenia na raty, odroczenie terminu zapłaty) pozostaje w kompetencji Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. To ten organ zdecyduje, czy i ewentualnie jak będzie dochodził zasądzonej na jego rzecz kwoty. W konsekwencji Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 63 popsa w związku z art. 58 § 1 pkt 1 popsa orzekł jak w sentencji.