III SA/Kr 1830/14

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia WSA Tadeusz Wołek po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi G. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 5 września 2014 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne wniosku G. T. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji UZASADNIENIE Samorządowego Kolegium Odwoławczego decyzją z dnia 5 września 2014 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] 2014 r. znak [...] o skierowaniu G. T. na badania psychologiczne na podstawie art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami. G. T. wniósł skargę na powyższą decyzje organu odwoławczego. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek skarżący uzasadnił tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby narazić skarżącego na znaczna szkodę w związku z faktem, że posiadanie uprawnień do kierowanie pojazdami jest mu niezbędne w pracy, a skarga jest oczywiście zasadna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: P.p.s.a.), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w cytowanym przepisie należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. O takim potencjalnym niebezpieczeństwie jest mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. i z tą sytuacją należy wiązać możliwość wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. We wskazanej regulacji chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot wyegzekwowanego świadczenia albo przez przywrócenie pierwotnego stanu rzeczy. Natomiast trudne do odwrócenia skutki mogą być zarówno prawne, jak i faktyczne. Rodzaj i zakres wystąpienia tych skutków musi być oceniony na podstawie obowiązującego prawa oraz sytuacji faktycznej, w jakiej znalazła się strona obciążona obowiązkami określonymi w decyzji. Dokonując oceny złożonego wniosku w okolicznościach przedmiotowej sprawy Sąd stwierdził, że skarżący nie uprawdopodobnił, że zachodzą ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania decyzji. Podkreślić należy, że nałożony na skarżącego obowiązek - poddanie się badaniom psychologicznym - ma na celu stwierdzenie istnienia lub braku przeciwwskazań do kierowania pojazdami, w związku z zaistnieniem przypadku nasuwającego zastrzeżenia co do stanu zdrowia skarżącego. Wykonanie tego obowiązku nie skutkuje bezpośrednio utratą uprawnień do prowadzenia pojazdów (nie jest to decyzja pozbawiająca tych uprawnień), a jedynie powoduje konieczność poddania się określonemu badaniu. Dokonanie tej czynności nie jest jednak przymusowe, co oznacza, że skarżący może nie zgłosić się na przedmiotowe badanie. Konsekwencją tego zaniechania ze strony skarżącego będzie jedynie czasowe uniemożliwienie mu uczestnictwa w ruchu drogowym w roli kierującego pojazdem. Ewentualna decyzja w przedmiocie pozbawienia uprawnień do kierowania pojazdami stanowi natomiast odrębny akt administracyjny, od którego będą przysługiwać skarżącemu środki zaskarżenia na zasadach ogólnych. W związku z powyższym nie jest trafne stanowisko skarżącego, w myśl którego brak wstrzymania wykonania przedmiotowej decyzji może wyrządzić mu znaczną szkodę. Wykonanie zaskarżonego orzeczenia nie może, bowiem wywołać niebezpieczeństwa zaistnienia zdarzeń określonych w przywołanym art. 61 § 3 P.p.s.a. W tym stanie rzeczy Sąd orzekł o odmowie wstrzymania decyzji, na podstawie art. 61 §3 i 5 P.p.s.a.