VIII SA/Wa 237/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Artur Kot, , , po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.O. na decyzję Wójta Gminy J. w przedmiocie wydania zarządzenia tymczasowego p o s t a n a w i a: odrzucić wniosek W.O. UZASADNIENIE Pismem z dnia [...] listopada 2007r. S.O. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wydanie zarządzenia tymczasowego dotyczącego nakazania Gminie J. bieżącego odśnieżania drogi położonej na działce nr [...] w G., gmina J. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej "u.p.p.s.a.") Sąd odrzuca skargę, gdy z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne. W świetle zaś art. 64 § 3 u.p.p.s.a. do wniosku stosuje się przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zakres działania sądów administracyjnych pomimo, że ukształtowany został bardzo szeroko, ograniczony jest do art. 3 u.p.p.s.a., który to przepis określa właściwość rzeczową sądów administracyjnych. Z dyspozycji art. 3 u.p.p.s.a. wynika, że sądy administracyjne orzekają między innymi w sprawach skarg na: – decyzje administracyjne, – postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, – postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, – inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, – akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, – akty nadzoru nad działalnością organów samorządu terytorialnego, – a także na bezczynność organów administracji publicznej w wyżej wymienionych sprawach oraz w innych sprawach, jeżeli ustawa szczególna tak stanowi. Nakazanie gminie, jako jednostce samorządu terytorialnego, czy też jej organom, określonego zachowania się, nie należy do spraw, o których mowa w art. 3 u.p.p.s.a. Wnioskodawca nie wskazał zaś żadnego przepisu szczególnego, który przewidywałby właściwość sądu administracyjnego w tego rodzaju sprawach. Taki przepis nie jest również znany Sądowi z urzędu. Tym samym wniesienie skargi należy uznać za niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.