II SO/Gd 8/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Asesor WSA Magdalena Dobek-Rak po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. R. z dnia 9 września 2020 r. w przedmiocie wymierzenia grzywny z powodu nieprzekazania skargi dotyczącej bezczynności Komendanta Straży Miejskiej w sprawie udostępnienia informacji publicznej postanawia: 1. wymierzyć Komendantowi Straży Miejskiej grzywnę w wysokości 1000 (jeden tysiąc) złotych za nieprzekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku skargi na bezczynność w sprawie udostępnienia informacji publicznej, 2. zasądzić od Komendanta Straży Miejskiej na rzecz wnioskodawcy K. R. kwotę 580 (pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE Wnioskiem z dnia 9 września 2020 r. K. R. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku o wymierzenie Komendantowi Straży Miejskiej grzywny za nieprzekazanie sądowi skargi wnioskodawcy na bezczynność tego organu w sprawie udostępnienia informacji publicznej. Wnioskodawca wyjaśnił, że w dniu 19 sierpnia 2020 r. przesłano Komendantowi Straży Miejskiej skargę wnioskodawcy na bezczynność tego organu w sprawie udostępnienia informacji publicznej. Skargę wniesiono za pomocą poczty elektronicznej ePUAP. Zgodnie z treścią Urzędowego Poświadczenia Przedłożenia skarga wpłynęła do organu w dniu 19 sierpnia 2020 r., co oznacza, że od tego dnia organ jest w posiadaniu skargi. Kopie skargi wraz z potwierdzeniem jej skutecznego wpływu do organu wnioskodawca załączył do wniosku. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II z dnia 9 września 2020 r., za pośrednictwem poczty elektronicznej ePUAP, w dniu 24 września 2020 r. doręczono organowi odpis wniosku K. R. oraz zobowiązano do złożenia uwierzytelnionej odpowiedzi na wniosek oraz akt sprawy. Wobec braku reakcji organu zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II z dnia 16 października 2020 r. ponaglono organ do niezwłocznego złożenia uwierzytelnionej odpowiedzi na wniosek i akt sprawy. Wezwanie doręczono organowi za pośrednictwem poczty elektronicznej ePUAP w dniu 19 października 2020 r. Organ ponownie nie nadesłał żądanych dokumentów, więc zarządzeniem sędziego z dnia 19 listopada 2020 r. kolejny raz wezwano organ do złożenia uwierzytelnionej odpowiedzi na wniosek oraz akt sprawy. Wezwanie doręczono organowi za pośrednictwem poczty elektronicznej ePUAP w dniu 19 listopada 2020 r. Pismem z dnia 23 listopada 2020 r. Komendant Straży Miejskiej wyjaśnił, że nie przekazano żądanych danych w ramach udostępnienia informacji publicznej, ponieważ nie odczytano wiadomości ze skrzynki ePUAP z powodu problemu z logowaniem oraz użyciem indywidualnego profilu zaufanego. Poinformowano, że po usunięciu problemów nie odczytano wiadomości z powodu niedopatrzenia pracownika. Natomiast od końca września 2020 r. profil ePUAP funkcjonuje prawidłowo. Organ wyraził skruchę i zobowiązał się do zwiększenia nadzoru na wykonywanymi czynnościami. Przy piśmie nie przedłożono odpowiedzi na wniosek ani akt sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wymierzenie organowi grzywny jest zasadny. Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019, poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Co do zasady organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 p.p.s.a.). Jednakże w sprawach o udostępnienie informacji publicznej, stosownie do art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 1429), zwanej dalej u.d.i.p., do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy p.p.s.a., z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Stosownie zaś do art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art. 154 § 6 p.p.s.a.). Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 64 § 3 p.p.s.a.). Z przepisu art. 55 § 1 p.p.s.a. wynika, że wyłączną przesłanką wymierzenia organowi grzywny jest niewypełnienie przez organ obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a., a orzeczenie sądu ma charakter uznaniowy, gdyż ustawodawca przewidział, że sąd "może" orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Powyższe oznacza, że sąd winien, nawet przy przekroczeniu terminu, uwzględniać specyfikę i charakter danej sprawy, a także rozmiary zwłoki w przekazaniu skargi. Nie budzi wątpliwości, że przepis art. 55 § 1 p.p.s.a. zawiera normę zmierzającą do dyscyplinowania organów administracji publicznej do terminowego wykonania obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. Celem grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a. jest zatem pełnienie funkcji dyscyplinującej, ale także funkcji represyjnej. Funkcja represyjna służy ochronie konstytucyjnego prawa do rozpoznania sprawy sądowej bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP). Ponadto, grzywna z art. 55 § 1 p.p.s.a. pełni również funkcję prewencyjną, albowiem ukaranie grzywną służy zapobieganiu naruszeniom prawa polegającym na przewlekaniu postępowania sądowoadministracyjnego. Zasada szybkości postępowania jest zaś jedną z podstawowych zasad postępowania sądowoadministracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 11 maja 2012 r., I OZ 328/12, LEX nr 1164456). W niniejszej sprawie bezsporne jest, że w dniu 19 sierpnia 2020 r. K. R. wniósł do Komendanta Straży Miejskiej skargę na bezczynność tego organu w sprawie o udostępnienie informacji publicznej. Skarga została złożona za pośrednictwem platformy elektronicznej ePUAP (vide: karta nr 12 i 13 akt sądowych). W myśl art. 21 pkt 1 u.d.i.p. 15 - dniowy termin na przekazanie skargi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę do sądu upływał organowi w dniu 3 września 2020 r. Jak wynika z akt sprawy pomimo trzykrotnego wezwania zarządzeniami z: 9 września 2020 r., 16 października 2020 r., 19 listopada 2020 r., organ nie nadesłał ani odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny ani akt sprawy wraz ze skargą na bezczynność. Kwerenda sądowych urządzeń ewidencyjnych przeprowadzona w dniu 30 listopada 2020 r. potwierdziła brak wpływu skargi wnioskodawcy na bezczynność Komendanta Straży Miejskiej, co potwierdza załączona do akt notatka urzędowa. Wobec tego, w świetle ujawnionych okoliczności faktycznych należało uznać zasadność żądania zgłoszonego we wniosku z uwagi na bezsporne uchybienie bezwzględnemu obowiązkowi przekazania skargi do sądu. Przy tym wskazać należy, że wyłączną materialnoprawną przesłanką wymierzenia grzywny jest niewykonanie wskazanych w ustawie obowiązków. W związku z tym bez znaczenia dla sprawy pozostają wyjaśnienia Komendanta Straży Miejskiej zawarte w piśmie z dnia 23 listopada 2020 r. dotyczące problemów z komunikacją elektroniczną z tym organem oraz niedopatrzeń pracownika w odczytywaniu wiadomości z poczty elektronicznej organu. Wymierzając grzywnę w wysokości 1000 zł Sąd uznał, że kwota ta będzie adekwatna do stopnia zawinienia obciążonego nią podmiotu oraz zapewni, że organ dołoży w przyszłości należytej staranności przy terminowym wywiązywaniu się z nałożonych obowiązków. Przy określeniu wysokości grzywny Sąd uwzględnił również pogląd prezentowany w judykaturze, że przepis art. 154 § 6 p.p.s.a., odwołujący się w swojej treści do ogłaszanej corocznie przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego wysokości przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, określa jedynie górną granicę grzywny, zatem w przypadku wymierzenia grzywny poniżej tej granicy nie jest konieczne, aby kwota wymierzonej grzywny odpowiadała określonej wielokrotności tego wskaźnika (zob. m.in. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 kwietnia 2014 r., sygn. akt II SA/Wa 2143/13, LEX nr 1467964). Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., postanowił, jak w punkcie 1 sentencji. O kosztach postępowania sąd orzekł w punkcie 2 sentencji, stosownie do treści art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a., ustalając, że na poniesione przez wnioskodawcę koszty składa się uiszczony w sprawie wpis sądowy od wniosku w wysokości 100 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika profesjonalnego ustalone na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 265).