II GZ 333/20

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Skoczylas po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 grudnia 2019 r., sygn. akt VI SA/Wa 1008/16 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi R. P. na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] marca 2016 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia w sprawie przekazania wniosku do przeprowadzenia egzaminu radcowskiego zgodnie z właściwością postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 31 grudnia 2019 r., sygn. akt VI SA/Wa 1008/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, zwanej dalej: p.p.s.a.), odrzucił zażalenie R. P. na zarządzenie tego Sądu z dnia 6 marca 2017 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o wyłączenie referendarza sądowego w sprawie ze skargi strony na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] marca 2016 r. w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał, że ww. zarządzeniem, wobec nieuzupełnienia braków formalnych, pozostawiono bez rozpoznania wniosek skarżącego o wyłączenie referendarza sądowego. Zażalenie strony złożone na to zarządzenie zostało wniesione z uchybieniem terminu, zaś uchybiony termin nie został przywrócony. Sąd I instancji, wydając postanowienie o odrzuceniu zażalenia strony stwierdził, że w świetle art. 194 § 2 p.p.s.a., zarządzenie Sądu z dnia 6 marca 2017 r. zostało doręczone skarżącemu 20 marca 2017 r., natomiast zażalenie na nie zostało nadane 3 kwietnia 2017 r. Skoro zaś prawomocnie odmówiono skarżącemu przywrócenia terminu do jego wniesienia, WSA uznał, że zachodzi podstawa do odrzucenia zażalenia na powyższe zarządzenie Sądu, jako wniesionego z uchybieniem terminu. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł R. P., domagając się jego uchylenia w całości jako niezgodnego ze stanem faktycznym i prawnym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 194 § 2 p.p.s.a., zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. Stosownie zaś do treści art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną /.../, przy czym w sprawie niniejszej przepis ten należy odczytywać wraz z art. 197 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2 p.p.s.a. Jak trafnie stwierdził Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, zarządzenie Sądu z 6 marca 2017 r. doręczono skarżącemu w dniu 20 marca 2017 r., o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru, wskazujące tę właśnie datę (vide: karta akt sądowych - nr 65). Zażalenie strony na powyższe zarządzenie WSA zostało natomiast złożone w dniu 3 kwietnia 2017 r., o czym świadczy kserokopia koperty, w której zostało nadane wraz z widniejącą na niej datą stempla pocztowego (karta akt sądowych – nr 67), a zatem wniesiono je po upływie siedmiodniowego terminu przewidzianego do jego wniesienia. Za prawidłowe należało zatem uznać postanowienie Sądu I instancji, którym odrzucono wniesione zażalenie, uznając je za złożone z uchybieniem terminu. Naczelny Sąd Administracyjny zwraca uwagę, że Sąd I instancji w świetle art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. nie miał innej możliwości niż odrzucenie zażalenia bowiem strona wniosła je po terminie. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.