II SA/Wa 334/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kwiecińska (spr.), Sędzia WSA Joanna Kube, Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 grudnia 2020 r. sprawy ze skargi K. B. na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej 1. oddala skargę w części dotyczącej ustalenia zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej, 2. odrzuca skargę w pozostałej części. UZASADNIENIE Centralna Wojskowa Komisja Lekarska orzeczeniem z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...] uchyliła w całości orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. z dnia [...] października 2019 r. nr [...] oraz wydała nowe orzeczenie w przedmiocie zdolności do służby [...] K. B. Punkt [...] orzeczenia Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...] zawierał rozpoznanie: 1. Pozytywny wynik na obecność THC w moczu – § 72 pkt 3, 2. Tatuaże w okolicy skóry prawego [...], lewego [...] oraz [...] połowy klatki piersiowej nieszpecące – § 2 pkt 8, 3. Przebyta pourazowa artroskopia stawu kolanowego [...] z zeszyciem łąkotki przyśrodkowej, obecnie bez dolegliwości – § 77 pkt 5, 4. Przebyty uraz skrętny kręgosłupa szyjnego w 2019 r., bez następstw – § 34 pkt 9, 5. Płaskostopie poprzeczne stóp – § 78 pkt 1. Organ stwierdził, iż [...] K. B. jest niezdolny do zawodowej służby wojskowej – Kategoria N – Zał. 1 Grupa I. Komisja orzekła, iż rozpoznania zawarte w punkcie 1, 2, 3, 4 i 5 pozostają bez związku ze służbą wojskową. Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w W. (RWKL) działając na skierowanie Wojskowego Komendanta Uzupełnień w B., w celu określenia zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej K. B. w wydanym orzeczeniu z dnia [...] października 2019 r. nr [...] uznała ww. za niezdolnego do pełnienia zawodowej służby wojskowej – kategoria zdrowia N wg Załącznika nr 1; Grupa 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. z 2015 r., poz. 761 z póżn. zm.). W punkcie [...] orzeczenia rozpoznano: 1. Dodatni test na obecność THC w moczu – § 72 pkt 1 (w zast.), 2. Tatuaże w okolicy skóry prawego [...], lewego [...] oraz [...] połowy klatki piersiowej szpecące – § 2 pkt 9, 3. Przebyta pourazowa artroskopia stawu kolanowego [...] z zeszyciem łąkotki przyśrodkowej, obecnie bez dolegliwości – § 77 pkt 9, 4. Przebyty uraz skrętny kręgosłupa szyjnego w 2019 r., bez następstw – § 34 pkt 9, 5. Płaskostopie poprzeczne stóp – § 78 pkt 1, Wymienione wyżej rozpoznanie uznano za pozostające bez związku ze służbą wojskową. Od orzeczenia tego orzekany wniósł w terminie odwołanie do Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. Orzekany oświadczył, że w trakcie badań moczu był w niedyspozycji zdrowotnej zażywał szereg medykamentów: gripex, gardimax, aspiryn, krople których nazwy nie pamięta, ketoprofen, ibuprofen, hempseed oil, padolten, sirdalud, olfen, mydocalm. Zakwestionował charakter tatuaży oraz brak podpisu jednego z członków składu orzekającego i brak pieczątki przy każdym z podpisów. W uzasadnieniu orzeczenia z dnia [...] grudnia 2019 r. CWKL stwierdziła, że RWKL przeprowadziła stosowne badania i konsultacje. Na tej podstawie Komisja ustaliła w punkcie [...] orzeczenia właściwe rozpoznania. Kluczowym w sprawie zdolności do zawodowej służby wojskowej okazał się stwierdzony u orzekanego jednorazowy pozytywny wynik próbki na obecność marihuany (THC) w moczu, oraz zalecenie specjalisty psychiatrii konsultacji w poradni leczenia uzależnień (lek A. K.), co RWKL zakwalifikowała prawidłowo wg § 72 pkt 1 (w zast.). W związku z nadesłaniem przez orzekanego ujemnych wyników testów na narkotyki w moczu z dnia [...] listopada 2019 r. w tym na obecność THC (marihuana, haszysz), CWKL uwzględniła ten wynik, uznając, że pozytywny wynik na obecność substancji psychoaktywnych miał charakter incydentalny i zmieniła rozpoznanie oraz kwalifikacje orzeczniczą na "Pozytywny wynik na obecność THC w moczu – § 72 pkt 3", co stanowi wg aktualnych przepisów orzeczniczych o kategorii N – Zał. 1, Grupa I – niezdolny do zawodowej służby wojskowej. Rozpoznanie ad. 1 ustalono na podstawie badania laboratoryjnego moczu na obecność THC w dniu [...] października 2019 r., testem przesiewowym jakościowym uzyskano wynik dodatni. W dniu [...] października 2019 r. K. B. podpisał oświadczenie, w którym zaprzeczył zażywania wyszczególnionych w oświadczeniu leków – podał, że nie jest w trakcie leczenia środkami psychotropowymi, jak również nie zażywał środków psychostymulujących (narkotyki, "dopalacze" itp.). Z oświadczenia oraz treści odwołania jednoznacznie wynika, że orzekany nie był w trakcie leczenia środkami psychoaktywnymi. Zastosowana kwalifikacja wg § 72 pkt 3 jest zatem właściwa i w grupie kandydatów do zawodowej służby wojskowej (Zał. Nr 1 Grupa I) prawodawca przewidział kategorię N. Załączony wynik negatywny badania moczu na obecność THC wykonany we własnym zakresie w dniu [...] listopada 2019 r. wskazuje jedynie, że obecnie orzekany nie zażywał kolejnych dawek THC. Wskazany środek psychoaktywny jest substancją czynną w niektórych lekach używany w celu leczenia objawów choroby nowotworowej, bólów neuropatycznych, fibromialgii i chorób rzadkich w celu ulżenia w chorobie i jednocześnie jest lekiem, który stosuje się pod ścisłym nadzorem lekarskim. Orzekany nie wykazał w swoim oświadczeniu o stanie zdrowia leczenia jakimkolwiek lekiem z tej grupy zleconym przez lekarza. CWKL w W. po analizie orzeczenia PKL w L. z dnia [...] lutego 2019 r. oraz konsultacji dermatologicznej zleconej przez Komisję I instancji uznała, że żadna z wymienionych instytucji nie wskazała szpecącego charakteru tatuaży. W związku z tymi faktami w obecnym orzeczeniu CWKL uznano tatuaże za nieszpecące i zakwalifikowano je wg. § 2 pkt 8. Komisja Il instancji w pkt 3 rozpoznań zmieniła kwalifikacje orzeczniczą schorzenia narządu ruchu z § 77 pkt 9 na § 77 pkt 5, uznając, że taka kwalifikacja jest bardziej poprawna, gdyż dotyczy przebytego urazu stawu kolanowego bez upośledzenia sprawności ruchu. Zarzut braku podpisu jednego z członków składu orzekającego oraz brak pieczęci lekarskich przy podpisach osób zespołu orzekającego organ odwoławczy uznał za bezzasadny. Dokument zawierał 3 (trzy) podpisy członków składu orzekającego oraz pieczęć urzędową. Zgodnie z § 20 ust. 6 orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej jest podpisywane przez wszystkich członków składu orzekającego oraz opatrywane pieczęcią urzędową wojskowej komisji lekarskiej na podstawie rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 roku w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. z 2015 r., poz. 761 z póżn. zm.). Organ odwoławczy wyjaśnił nadto, iż w tej grupie orzekanych kwalifikacja wg. § 72 pkt 3 wskazuje kat. zdr. N – niezdolny do zawodowej służby. Natomiast pozostałe schorzenia kwalifikowane wg. § 2 pkt 8, § 77 pkt 5, § 34 pkt 9 oraz § 78 pkt nie stanowią przeciwwskazania do pełnienia zawodowej służby wojskowej. K. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...]. Skarżący zarzucił organowi naruszenie: - art. 107 § 1 i 156 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z § 20 pkt 1 i 6 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. z 2015 r. poz. 761 z póź zm.) poprzez prowadzenie postępowania w sprawie, w której nie ma wydanego ważnego orzeczenia w I instancji, bowiem orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. z dnia [...] października 2019 r. nr [...] nie zostało podpisane przez wszystkich członków Komisji, - art. 6 i art. 16 k.p.a. poprzez oparcie rozstrzygnięcia o ustalenia faktyczne zawarte w ww. nieważnym orzeczeniu RWKL i naruszenie zasady dwuinstancyjnego postępowania, - art. 6 k.p.a. w zw. z § 72 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. z 2015 r. poz. 761 z póź zm.). poprzez dowolne przyjęcie jednego dowodu, tj. pozytywnego badania THC, a pominięcie innego uznanego za prawidłowe dowodu, tj. negatywnego badana THC, a następnie wskazanie pozaustawowej kategorii "incydentalnego" wystąpienia THC jako podstawy rozstrzygnięcia. Skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonego orzeczenia CWKL w W. oraz poprzedzającego go orzeczenia RWKL, ewentualnie uchylenie ww. zaskarżonego orzeczenia CWKL w W. i skierowane sprawy do ponownego rozpatrzenia. Wniósł również o zasądzenie kosztów postępowania. Zarówno orzeczenie CWKL, jak i RWKL mają istotne błędy formalne, bowiem nie wiadomo kto je podpisał, dlatego też powinny być wyeliminowane z obrotu prawnego. Merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy w oparciu o § 72 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej również jest błędne. Skarżący stwierdził, że wynik badania dotyczącego obecności narkotyków w moczu był błędny. Nigdy bowiem nie zażywał żadnych środków psychotropowych. Pozytywny wynik THC wiązał się zapewne z przyjmowanymi lekami, które wskazał Komisji. Organy działające w sprawie nie wskazały, że "incydentalne" pojawienie się środka psychoaktywnego jest szkodliwe/powtarzające się, albo też spowodowało szkody somatyczne, psychologiczne lub dysfunkcjonalne zachowanie. Wobec czego uznając pierwsze badanie THC za prawidłowe, brak było podstaw prawnych do negatywnego rozstrzygnięcia sprawy. Organ błędnie nie zlecił ponowienia kluczowego badania THC. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał twierdzenia zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2167), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana jest pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.); zwanej dalej jako "P.p.s.a.". Skarga na orzeczenie CWKL z [...] grudnia 2019 r. utrzymujące w mocy orzeczenie RWKL w W. z [...] października 2019 r. w zakresie dotyczącym określenia inwalidztwa, związku stwierdzonych schorzeń ze służbą wojskową i zdolności do pracy jest niedopuszczalna i w tym zakresie podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., bowiem sprawa będąca przedmiotem zaskarżenia w tym zakresie nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Wojskowe komisje lekarskie orzekają w dwóch reżimach prawnych, stąd orzeczenia tych komisji dzielą się na dwie grupy (patrz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 marca 2005 r., sygn. OSK 1203/04, publik. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Pierwsza grupa orzeczeń wojskowych komisji lekarskich obejmuje kwestię zaliczenia danej osoby do określonej kategorii zdolności do służby wojskowej, jak i samej zdolności do służby wojskowej. Orzeczenia wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach są wiążące dla organów rozstrzygających o powołaniu danej osoby do służby wojskowej lub o zwolnieniu z tej służby. Od takich orzeczeń służy skarga do sądu administracyjnego, gdyż orzeczenia te mają charakter decyzji rozstrzygających istotę sprawy - zdolność do służby wojskowej. Natomiast drugą grupę orzeczeń wojskowych komisji lekarskich stanowią orzeczenia ustalające schorzenia danej osoby, ich związek ze służbą wojskową dla celów odszkodowawczych lub rentowych albo zaopatrzenia emerytalnego. Podstawę takich orzeczeń stanowią w obecnym stanie prawnym przepisy ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 330), ustawa z dnia 29 maja 1974 r. o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin (Dz. U. z 2010 r. Nr 101, poz. 648 ze zm.), ustawa z dnia 11 kwietnia 2003 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową (Dz. U. z 2014 r., poz. 213 ze zm.), ustawa z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych i ich rodzin (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 2225). Te orzeczenia poddawane są kontroli przez sądy powszechne w ramach rozpoznawanych odwołań od decyzji o świadczeniach odszkodowawczych, rentowych lub z zaopatrzenia emerytalnego. Dzieje się tak dlatego, że decyzje administracyjne w tych sprawach wydawane są nie przez wojskowe komisje lekarskie, lecz przez inne organy (wojskowy organ emerytalny lub ZUS). Orzeczenia wojskowych komisji lekarskich w tych postępowaniach mają natomiast wyłącznie charakter orzeczenia wstępnego jako jedna z przesłanek rozstrzygnięcia sprawy i nie podlegają odrębnemu zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W świetle powyższego sąd administracyjny nie jest właściwy w sprawie skargi na orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej w przedmiocie związku choroby (inwalidztwa) ze służbą wojskową (patrz uchwała Składu Siedmiu Sędziów SN z dnia 27 października 1999 r., sygn. akt III ZP 9/99, publik. OSNP 2000/5/167, postanowienie Składu Siedmiu Sędziów NSA z dnia 6 listopada 2000 r., sygn. akt OSA 1/100, publik. ONSA 2001/2/47, wyrok NSA z dnia 9 marca 2005 r., sygn. akt OSK 1203/04, a także w wyroku z dnia 20 marca 2013 r. sygn. akt II OSK 2227/11). Z tych też przyczyn Sąd uznał skargę na zaskarżone orzeczenie w części dotyczącej związku poszczególnych chorób i ułomności ze służbą wojskową oraz określenia inwalidztwa za niedopuszczalną. Uznając natomiast za dopuszczalną skargę na orzeczenie CWKL w zakresie dotyczącym określenia zdolności do zawodowej służby wojskowej, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że skarga w tej części nie jest zasadna. Stosownie do treści art. 5 ust. 1 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, zdolność fizyczną i psychiczną do pełnienia zawodowej służby wojskowej ustala wojskowa komisja lekarska, która wydaje w tej sprawie orzeczenie. Zgodnie z art. 5 ust. 7 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, orzeczenie o zaliczeniu danego żołnierza lub innej osoby do jednej z kategorii, o których mowa w ust. 6, właściwe komisje lekarskie wydają na podstawie badania lekarskiego fizycznej i psychicznej zdolności tej osoby do służby w poszczególnych rodzajach Sił Zbrojnych, rodzajach wojsk oraz na poszczególnych stanowiskach służbowych, z uwzględnieniem wyników badań specjalistycznych, a w razie potrzeby również obserwacji szpitalnej. Ponadto w przepisie art. 5 ust. 8 powołanej ustawy, ustawodawca zawarł upoważnienie dla Ministra Obrony Narodowej do wydania w porozumieniu z Ministrem Zdrowia, rozporządzenia regulującego orzekanie o zdolności fizycznej i psychicznej do pełnienia zawodowej służby wojskowej. W § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach określono wykaz chorób lub ułomności uwzględniany przy orzekaniu o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz do służby poza granicami państwa. Natomiast § 2 rozporządzenia stanowi, że wykazy chorób lub ułomności, o których mowa w § 1 i 3, określa Załącznik nr 1 do rozporządzenia. Wykaz chorób lub ułomności, o którym mowa w § 1 pkt 2, określa Załącznik nr 2 do rozporządzenia. Podkreślenia wymaga, że kontrola przez sąd administracyjny orzeczeń wojskowych komisji lekarskich o zdolności do zawodowej służby wojskowej, które obejmują zagadnienia wymagające wiedzy medycznej, sprowadza się do oceny prawidłowości postępowania w zakresie ustalenia stanu zdrowia orzekanego, a w szczególności prawidłowego zastosowania przepisów procesowych i materialnych. W ramach tak pojętej kontroli, sąd administracyjny nie posiada uprawnień do weryfikacji medycznych ustaleń lekarzy orzekających w komisji lekarskiej i nie może dokonywać zmiany w tym zakresie, a tym samym zmiany kategorii zdolności do służby wojskowej. Kontrola orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej przez sąd administracyjny w zakresie zdolności do służby wojskowej ma więc charakter ograniczony i sprowadza się w istocie do jej badania pod względem formalnym. Oznacza to, że sąd administracyjny ocenia jedynie, czy orzeczenie wydała właściwa komisja lekarska, czy jej skład był zgodny z wymogami określonymi w przepisach aktów wykonawczych regulujących te kwestie, a ponadto, czy stwierdzone schorzenia dawały podstawę do zawartego w orzeczeniu określenia kategorii zdolności do służby wojskowej. Tryb postępowania przed wojskowymi komisjami lekarskimi ma charakter szczególny i w związku z tym nie mają do niego zastosowania w pełni rygory k.p.a. Sąd nie jest uprawniony do oceny fachowości przeprowadzonych u skarżącego badań lekarskich, czyli weryfikacji orzeczeń komisji lekarskich z punktu widzenia medycznej oceny warunków zdrowotnych badanego. Sąd nie może też zmienić we własnym zakresie takiej oceny (rozpoznania) w oparciu o przeprowadzone badania lekarskie, ani też zlecać przeprowadzenia dodatkowych badań celem weryfikacji dotychczasowych. Są to wyłączne kompetencje komisji lekarskich. Sąd administracyjny kontroluje, czy rozstrzygnięcie w sprawie zostało podjęte na podstawie kompletnego materiału dowodowego obejmującego niezbędne badania lekarskie oraz, czy dokonana kwalifikacja zdolności do czynnej służby wojskowej była słuszna. Podstawą orzekania dla sądu administracyjnego jest ustalony stan faktyczny i dowody zgromadzone w postępowaniu przed organem administracji. W ocenie Sądu w składzie orzekającym w niniejszej sprawie, uzasadniając orzeczenie, CWKL w wyczerpujący sposób odniosła się do wyników badań stanowiących podstawę podjętego rozstrzygnięcia. CWKL uznała skarżącego za niezdolnego do zawodowej służby wojskowej z powołaniem się na § 72 pkt 3 załącznika nr 1 rozporządzenia – incydentalne użycie innych substancji psychoaktywnych Zgodnie z objaśnieniami szczegółowymi do § 72 pkt 3 osoby po jednorazowym użyciu w celach niemedycznych środka psychoaktywnego wymienionego w ustawie z dnia 29 lipca 2009 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179, poz. 1485, z późn. zm.) należy kwalifikować jako niezdolnych. Objaśnienia te nie pozostawiają żadnych wątpliwości, że decydujące znaczenie dla zakwalifikowania do kategorii N stanowi incydentalne użycie marihuany do celów niemedycznych. Z akt sprawy wynika, że na podstawie badania moczu wykonanego w dniu [...] października 2019 r. stwierdzono u skarżącego obecność THC (marihuany). Skarżący w złożonym oświadczeniu podał, iż nie jest w trakcie leczenia środkami psychotropowymi i nie zażywał środków psychostymulujących. Skoro tak, to obecność THC w moczu wynikała z incydentalnego jej użycia w celach niemedycznych, a takie ustalenie jest podstawą orzeczenia kategorii N. Prawidłowo zatem CWKL uznała, że w takiej sytuacji ma zastosowanie kwalifikacja wg § 72 pkt. 3. Taka kwalifikacja u osoby kandydującej do zawodowej służby wojskowej skutkuje orzeczeniem kategorii N – niezdolność do zawodowej służby wojskowej. Ustaleń tych nie może podważyć wykonane przez skarżącego kolejne badanie moczu, które nie wykazało obecności THC, bowiem w § 72 pkt 3 Załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. jest mowa o incydentalnym użyciu, co należy rozumieć jako sporadyczne, jednorazowe użycie. Odnosząc się do zarzutu nieważności orzeczenia organu I instancji wynikającej z braku wymaganych podpisów członków RWKL, stwierdzić należy, iż nie budzi wątpliwości Sądu, że orzeczenie RWKL w W. podpisane zostało przez trzech członków składu orzekającego. Na orzeczeniu tym widnieją bowiem trzy nieczytelne podpisy, a członkowie składu orzekającego zostali w sposób wyraźny wskazani w treści orzeczenia. Podniesiony zarzut nie może zatem odnieść zamierzonego skutku. Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w pkt 1 wyroku. Na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 powołanej ustawy Sąd odrzucił skargę w pozostałym zakresie.