I SA/Łd 402/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Wiktor Jarzębowski po rozpoznaniu w dniu 21 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A spółki cywilnej E. B., B. B. w R. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] UNP:[...] w przedmiocie określenia wysokości nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za miesiąc styczeń 2013 r. oraz orzekającej o obowiązku zapłaty podatku wynikającego z wystawionych faktur postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z funduszy Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz strony skarżącej kwotę 200,– (dwieście) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną 5 sierpnia 2020 r. pod pozycją 2067. UZASADNIENIE W dniu 4 sierpnia 2020 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi została wniesiona, za pośrednictwem organu, skarga A s.c. E. B., B. B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z [...] r. w przedmiocie określenia wysokości nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za miesiąc styczeń 2013 r. oraz orzekającej o obowiązku zapłaty podatku wynikającego z wystawionych faktur. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. wniósł o jej oddalenie, argumentując, jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga jest spóźniona i z tego powodu podlega odrzuceniu. Sposób i termin składania skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego reguluje art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: "p.p.s.a".). Skargę do sądu administracyjnego wnosi się zatem za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Kluczowe znaczenie dla ustalenia czasu, w jakim podatnik może wystąpić ze skargą do sądu, ma zatem ustalenie daty doręczenia rozstrzygnięcia organu (decyzji), to jest chwili rozpoczęcia biegu wspomnianego trzydziestodniowego terminu. W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z [...] r. została skutecznie doręczona 01 lipca 2020 r., o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru zaskarżonej decyzji (załączone do niej), znajdujące się w aktach administracyjnych sprawy. Z treści tego dokumentu wynika, że podatnik potwierdził otrzymanie zaskarżonej decyzji własnoręcznym podpisem, nieodbiegającym od podpisu, który złożył pod skargą, jednakże z imieniem zaklejonym zniszczoną naklejką z numerem przesyłki poleconej. Fakt doręczenia przesyłki adresatowi został dodatkowo potwierdzony odpowiednią adnotacją pracownika Urzędu Pocztowego w R., który na zwrotnym potwierdzeniu odbioru tej przesyłki wyraźnie oznaczył, że doręczył ją adresatowi. Przesyłkę doręczono zatem skutecznie z zachowaniem trybu przewidzianego w art. 152 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz.U. z 2019 r., poz. 900 ze zm.) Trzydziestodniowy termin do złożenia skargi do sądu upłynął 01 sierpnia 2020 r. W tym terminie skarżący powinien złożyć skargę do Sądu, za pośrednictwem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł.. Ze stempli pocztowej placówki nadawczej na kopercie zawierającej skargę do Sądu wynika, że podatnik wniósł skargę listem poleconym dopiero 04 sierpnia 2020 r. W tym stanie rzeczy, uwzględniając regulację zawartą w art. 83 § 3 p.p.s.a., należy wskazać, że skarżący bezspornie złożył skargę po terminie wskazanym w art. 53 § 1 p.p.s.a. Skargę wniesioną po upływie terminu sąd odrzuca postanowieniem (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.), które może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Ponieważ w niniejszej sprawie termin do wniesienia skargi nie został zachowany, Sąd, na podstawie ww. art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a, odrzucił skargę. Zwrotu wpisu dokonano na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. mko