II FZ 771/17

SENTENCJA Dnia 12 grudnia 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Stanisław Bogucki po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia K. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 października 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 1529/16 w przedmiocie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi K. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Siedlcach z dnia 7 kwietnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania podatkowego za 2016 r. postanawia: 1) oddalić zażalenie; 2) sprostować oczywistą omyłkę pisarską w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 października 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 1529/16 w ten sposób, że w miejsce siedziby organu wydającego zaskarżoną decyzję "w Warszawie" wpisać "w Siedlcach" oraz w miejsce numeru decyzji "[...]" wpisać "[...]". UZASADNIENIE 1. Postanowieniem z dnia 25 października 2017 r. o sygn. III SA/Wa 1529/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w przedmiocie prawa pomocy w zakresie całkowitym, w sprawie ze skargi K. G. (dalej: skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie (dalej: organ) z dnia 7 kwietnia 2016 r. o nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2016 r., po rozpatrzeniu sprzeciwu skarżącego od postanowienia referendarza sądowego WSA w Warszawie z dnia 22 września 2017 r. odmawiającego przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego z urzędu: (1) odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych; (2) przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podano art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej w skrócie: p.p.s.a.). Postanowienie jest dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/. 2. Stanowisko skarżącego w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. 2.1. Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie WSA w Warszawie w zakresie odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Nie odniósł się jednak w żaden sposób do stanowiska Sądu pierwszej instancji zawartego w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. W zażaleniu nie zawarł również żadnej argumentacji na poparcie swojego stanowiska. 4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. 4.1. Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. Należy zaakcentować, że w dniu 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 658; dalej: ustawa zmieniająca), mocą której został zmieniony m. in. art. 260 p.p.s.a. Co do zasady kontrola orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych należy do Naczelnego Sądu Administracyjnego – tak też jest z postanowieniami w przedmiocie prawa pomocy wydawanymi przez wojewódzkie sądy administracyjne w przypadku postępowań wszczętych przed dniem 15 sierpnia 2015 r. W rozpatrywanej sprawie skarżący wniósł skargę do WSA w Warszawie w dniu 13 kwietnia 2016 r. (data stempla pocztowego na kopercie w aktach administracyjnych organu). W rezultacie w rozpatrywanej sprawie zastosowanie znajduje art. 260 p.p.s.a. w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą. Stosownie do art. 260 § 1 p.p.s.a. rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Zgodnie z art. 260 § 2 p.p.s.a, w sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. W konsekwencji WSA w Warszawie rozpoznając sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego tego Sądu z dnia 22 września 2017 r. - orzeka jako sąd drugiej instancji - zatem od postanowienia WSA w Warszawie z dnia 25 października 2017 r. wydanego na skutek rozpoznania sprzeciwu skarżącego nie przysługuje zażalenie, ani jakikolwiek inny środek zaskarżenia, ponieważ nie przewidują tego przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a postanowienie to zyskuje walor prawomocności z chwilą jego wydania. 4.2. Mając na uwadze wyżej przedstawioną argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji. W zakresie dotyczącym punktu drugiego postanowienia Naczelny Sąd Administracyjny postanowił z urzędu - na mocy art. 156 § 2 i 3 p.p.s.a. - sprostować postanowienie WSA w Warszawie w ten sposób, że w jego rubrum w miejsce określenia siedziby organu "w Warszawie" wpisać "w Siedlcach" oraz w miejsce numeru zaskarżonej decyzji "[...]" wpisać "[...]", bowiem zgodnie z aktami administracyjnymi takim numerem została oznaczona zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Siedlcach. Naczelny Sąd Administracyjny uznał wskazane powyżej omyłki za oczywiste omyłki pisarskie.