I OSK 1629/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jolanta Rajewska po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej B. R. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 8 sierpnia 2007 r., sygn. akt II SA/Go 473/07 o odrzuceniu skargi B. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. W. z dnia [...]nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji dotyczącej świadczenia pielęgnacyjnego postanawia oddalić skargę kasacyjną. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2007 r. odrzucił skargę B. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. W. z dnia [...], nr [...], w przedmiocie uchylenia decyzji dotyczącej świadczenia pielęgnacyjnego. W uzasadnieniu wskazał, że w skardze do sądu administracyjnego B. R. wniosła "o zmianę decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego nr [...]". Z akt administracyjnych wynika jednak, że SKO w G. W. nie wydało decyzji o takim numerze. Natomiast decyzją z dnia [...], nr [...], utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta G. z dnia [...], nr [...], uchylającą decyzję własną z dnia [...], nr [...], o przyznaniu świadczenia pielęgnacyjnego oraz składki na ubezpieczenie społeczne na M. R.. W związku z powyższym, pismem z dnia 12 lipca 2007 r., Sąd wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wskazanie numeru oraz daty zaskarżonego aktu oraz określenie organu, którego działanie jest przedmiotem skargi, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono skarżącej w dniu 17 lipca 2007 r., jednak pozostało ono bezskuteczne. Sąd wskazał ponadto, że skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Biorąc pod uwagę powyższe zasady Sąd uznał, że nawet gdyby przyjąć, że skarga B. R. dotyczy decyzji SKO w G. W. z dnia [...], nr [...], skarga ta podlegałaby odrzuceniu z uwagi na jej wniesienie z uchybieniem terminu. Decyzja ta została bowiem doręczona skarżącej w dniu 13 kwietnia 2007 r., zaś skarga wpłynęła dopiero 17 maja 2007 r. Strona nie zgłosiła wniosku o przywrócenie terminu. Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia złożyła B. R., reprezentowana przez adwokata, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, jak również o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej według norm przepisanych. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania tj. art. 58 § 1 pkt 3 i art. 83 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. – dalej ustawa P.p.s.a.). W uzasadnieniu wyjaśniła, że przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gorzowie Wielkopolskim toczy się sprawa z jej skargi na inną decyzję SKO w G. W. wydaną [...], nr [...]. W sprawie tej skarżąca również została wezwana pismem z dnia 12 lipca 2007 r. do uzupełnienia braków formalnych. W dniu 18 lipca 2007 r. złożyła w Sądzie I instancji pismo zatytułowane "usunięcie braków formalnych z tytułu wezwania z dnia 12 lipca 2007 r.", w którym, między innymi, przywołała fakt, że [...] kwietnia 2007 r. SKO w G. W. wydało dwie decyzje, jak również wskazała numer decyzji [...]. Pismo to stanowiło zatem, w opinii autora skargi kasacyjnej, uzupełnienie braków formalnych również w niniejszej sprawie, co przeoczył Sąd I instancji. Uzupełnienie to nastąpiło w wyznaczonym terminie. Pełnomocnik skarżącej podkreślił, że ponieważ skarga B. R. została odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy P.p.s.a. z powodu nieuzupełnienia braków formalnych, nie ma powodu odnosić się do stwierdzeń Sądu I instancji, iż gdyby przyjąć, że skarga dotyczy decyzji SKO w G. W. nr [...], podlegałaby ona odrzuceniu z uwagi na przekroczenie terminu do jej wniesienia. Nie są one bowiem podstawą wydanego postanowienia, a jedynie wskazanie sytuacji, która mogłaby mieć miejsce. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Niewątpliwie brakiem takim jest nieprecyzyjne oznaczenie zaskarżonego aktu, gdyż w myśl art. 46 § 2 cyt. ustawy, pierwsze pismo strony w sprawie powinno zawierać m.in. oznaczenie przedmiotu sprawy, na które składa się wskazanie organu, którego działalności dotyczy skarga oraz podanie numeru i daty zaskarżonego aktu, pozwalające na precyzyjną identyfikację przedmiotu zaskarżenia. Wskazanie tego przedmiotu należy wyłącznie do skarżącego. Określenie przedmiotu sprawy nie może opierać się na domniemaniu sądu lub organu, za pośrednictwem którego wniesiono skargę. W razie wątpliwości, skarżący jest wzywany do doprecyzowania skargi w trybie art. 49 § 1 ustawy P.p.s.a., pod rygorem jej odrzucenia. W niniejszej sprawie B. R. wniosła pismo zatytułowane "wniosek o zmianę decyzji w sprawie uchylenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego nr [...]". Ponieważ SKO w G. W. nie wydało żadnej decyzji o wskazanym numerze, zaś z akt administracyjnych wynikało, że numer ten nosi decyzja Prezydenta Miasta G. W. z dnia [...], WSA w Gorzowie Wielkopolskim, pismem z dnia 12 lipca 2007 r., wezwał skarżącą do oznaczenia organu, którego działań dotyczy jej skarga oraz wskazania dokładnego numeru oraz daty zaskarżonego aktu administracyjnego lub precyzyjnego wskazania zaskarżonej czynności. Do wezwania tego B. R. się nie zastosowała. Za wykonanie wezwania nie można bowiem uznać pisma z dnia 18 lipca 2007 r., na które powołuje się autor skargi kasacyjnej. W piśmie tym skarżąca powołała sygnaturę II SA/Go 474/07, co oznacza, że informacje w nim zawarte dotyczą wyłącznie tej sprawy sądowoadministracyjnej. Sąd nie miał zatem podstaw do przyjęcia, że wskazany w tym piśmie numer [...] stanowi numer decyzji zaskarżonej w niniejszej sprawie, na której sygnaturę skarżąca się nie powoływała. Przeciwnie, podanie tego numeru w odpowiedzi na wezwanie w sprawie II SA/Go 474/07 oznacza, że akt o takim numerze B. R. powiązała z tą właśnie sprawą. Podkreślić należy, że zgodnie z art. 46 § 2 ustawy P.p.s.a., dalsze pisma strony w sprawie powinny zawierać sygnaturę akt sądowych. Pouczenie o tym wymogu znalazło się w wezwaniach skierowanych do B. R.. Wskazanie sygnatury jest konieczne dla prawidłowej identyfikacji pism procesowych składanych przez strony. Skoro B. R. powołała w swoim piśmie z dnia 18 lipca 2007 r. wyłącznie sygnaturę II SA/Go 474/07, nie może powoływać się na informacje zawarte w tym piśmie w sprawie o sygnaturze II SA/Go 473/07. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 ustawy P.p.s.a., orzekł jak w sentencji. Sąd nie znalazł podstaw do przyznania pełnomocnikowi skarżącej od Skarbu Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, gdyż, jak wynika z akt sądowych, w sprawie o sygnaturze II SA/Go 473/07 B. R. nie występowała o przyznanie prawa pomocy w zakresie wyznaczenia adwokata z urzędu.